ในยามนี้...ใบหน้าของซ่งอี้เฉินไม่เหลือเค้าเดิมของความโอหังแววตาที่เคยจ้องเขม็งใส่ผู้อื่นบัดนี้กลับพร่ามัว เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นร่างกายของเขาสั่นระริก ราวกับลูกนกที่ตกจากรังเปลือยเปล่า อ่อนแอ และไร้ที่พึ่งที่ขนเคยฟู ขู่ฟ่อใส่เหล่าลูกน้องด้วยความถือ...