“อิ่มจ้ะ... อิ่มที่สุด”        รอนน์เกลือกใบหน้าซบซุกอยู่กับร่องอกอวบใหญ่ รินรดลมหายใจร้อนผ่าวกับผิวทรวงอกขาวผ่อง ในราตรีกาลที่กลิ่นกระดังงาหอมกรุ่นไปทั้งสวน ทุกอย่างรอบกายล้วนรู้เห็นเป็นใจให้เขากับหล่อนได้แสดงความรักต่อกันอย่างดูดดื่มจนลืมวันเว...