การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แค่ิหลงหันตัวกลับมานางก็เงื้อขวานในมือที่มีพลังลมปราณสีม่วงพันอยู่รอบฟันเข้าใส่ิอวี่ด้วยความเกรี้ยวกราด
ในสายตาของิหลง ิอวี่จะต้องถูกฟันหัวขาดแน่นอน สายตาของเขาจะต้องใกลัวพร้อมกับจ้องมาที่นางเป็แน่ สุดท้ายหัวก็จะหักไปทางด้านข้างก่อนจะหลุดลงสู่พื้น แล้วเขาก็จะตายลง ส่วนดวงตาของเขาก็จะต้องตกตะลึงเหมือนจะหลุดออกมาจากเบ้า!
ความตื่นเต้นในการหักมุมแบบนี้ มันทำให้นางยิ่งรู้สึกอยากที่จะ ...
แต่ทันใดนั้นเอง ิอวี่กลับยกมือซ้ายของเขาขึ้นมา เขาใช้เกราะแขนเฮยจินในการต้านขวานเอาไว้ พลังลมปราณของเขาพลุ่งพล่านขึ้นและะเิพลังออกมาจนพื้นเกิดรอยแยก
ส่วนร่างกายของิอวี่กลับเหมือนประติมากรรมทองแดงที่ยังยืนอยู่ที่เดิมอย่างนั้น มือซ้ายที่ยกขึ้นมาก็ไม่มีการขยับเคลื่อนไหวอะไรเลยด้วย
“ ... เ้า!”
ิหลงมองไปที่ิอวี่ด้วยความตะลึง เดิมนางคิดว่าแขนซ้ายที่ิอวี่ยกขึ้นมานั้นจะต้องถูกฟันจนเละ!
แต่เหมือนว่าเื่ทั้งหมดนี้ิอวี่ได้คาดการณ์เอาไว้แล้ว เขาเหมือนรู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น แล้วสีหน้าท่าทางของิอวี่ก็ดูไม่ได้ใแม้แต่น้อย แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเ็า ิหลงถึงได้รู้ทันทีว่า ก่อนหน้านี้ที่ิอวี่แสดงออกมามันคือการเล่นละครทั้งหมดเท่านั้นเอง!
“เ้าหลอกข้า?” ท่าทางของิหลงนิ่งลง
ิอวี่ยิ้มแสยะที่มุมปาก “เ้าเองก็ชอบเล่นเป็สาวน้อยน่าสงสารหลอกคนอื่นเหมือนกัน แล้วทำไมข้าจะทำบ้างไม่ได้ เป็อย่างไร สนุกไหมล่ะ มาเล่นกันอีกครั้งไหม?”
“เ้ารู้ได้อย่างไร?”
ิหลงพาดขวานเอาไว้บนบ่า ขวานขนาดใหญ่กับร่างกายขนาดเล็กดูสะดุดตาเป็ที่สุด
นางไม่ได้รีบร้อนจะฆ่าิอวี่ เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยว่าวิธีการล่อลวงของนางวันนี้กลับใช้ไม่ได้ผล
ิอวี่สะบัดฝุ่นที่อยู่ตามตัวแล้วพูดว่า “ที่จริงเมื่อครู่ข้าก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ แล้ว ด้วยระดับพลังจิตที่ข้ามี แม้แต่ลมพัดไม้ใบรอบตัวข้าก็ััได้ แต่จู่ๆ เ้าก็โผล่มาปรากฏตัวอยู่ใกล้กับเรา โดยที่ข้าไม่รู้เื่เลย มันถือว่าแปลกมาก”
“แล้วอีกอย่าง ผู้หญิงคนเดียวจะมายังสถานที่บ้าเือย่างดินแดนอสูรว่านโซ่วได้อย่างไร ต่อให้อยู่ในตระกูลใหญ่ก็ควรจะเป็คุณหนูใหญ่ในกรงทองสิ พ่อแม่จะยอมให้มาสถานที่แบบนี้หรือ?”
“ถอยมามองสักหมื่นก้าว ต่อให้เ้าเข้ามาที่นี่แล้วก็น่าจะมีการคุ้มกันดูแลเป็อย่างดี บนตัวของเ้าน่าจะมีของอะไรที่สามารถส่งสัญญาณแจ้งเตือนได้ในกรณีที่หลงทาง ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เ้าก็ไม่ควรมาให้ข้าช่วย”
เดิมทีิหลงยังรู้สึกว่าไม่อยากเชื่อ แต่พอฟังิอวี่พูดไปเรื่อยๆ แล้ว สีหน้าของนางก็เริ่มเย็นและนิ่งลงเรื่อยๆ
ส่วนเล่อเทียนที่ยืนห่างออกไปก็หลบไปอยู่ด้านหลังผนังหิน และมองดูสถานการณ์อย่างเงียบๆ
เมื่อครู่เดิมทีเขายังรู้สึกแอบหึงนิดหน่อย และคิดว่าเขาไม่น่ายอมให้ิอวี่ไปจีบสาวน้อยคนนั้นเลย แต่ใครจะคิดว่าภายใต้หน้าตาอันอ่อนหวานที่น่าสงสารจะเหี้ยมโหดขนาดนี้ พลังลมปราณชั่วร้ายที่แผ่กระจายออกมา ถ้าไม่ใช่คนของตำหนักโยวิแล้วจะเป็ใครไปได้?
ตอนนี้เล่อเทียนรู้สึกหวั่นใจมาก หากเมื่อครู่คนที่เข้าไปคือเขา เขาอาจจะกลายเป็ศพไปแล้ว!
ชายที่เป็แบบอย่างของข้าช่วยข้าอาไว้ ชายที่เป็ต้นแบบอย่างไรก็เป็ชายที่เป็ต้นแบบจริงๆ!
เล่อเทียนพูดในใจแล้วก็รู้สึกนับถือและซาบซึ้งใจต่อิอวี่ขึ้นมาอีก
ส่วนิหลงก็เบะปากแล้วพูดว่า “ชิ ดูท่าคราวหน้าคงต้องเปลี่ยนวิธีการใหม่แล้ว ช่างเถอะ จัดการเ้าให้เละเป็โจ๊กก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“แต่ที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับวิธีการเท่าไร” ตอนที่ิหลงกำลังจะลงมือ ิอวี่ก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง
ิหลงรู้สึกแปลกใจ “หือ?”
“หากเ้ายั่วยวนข้าจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว ก็ไม่แน่ว่าสติในการวิเคราะห์ของข้าอย่างเมื่อครู่คงไม่มีเป็แน่ เ้าต้องรู้ก่อนนะ ผู้ชายส่วนใหญ่เป็พวกที่ใช้สมองส่วนล่างคิด แต่เ้ากลับยังทำให้ข้ามีสติสมบูรณ์ขนาดนี้อยู่ได้ นั่นหมายความว่าเ้าต้องย้อนกลับไปดูรูปร่างหน้าตาของตัวเองใหม่ ดูเ้าสิ เ้ายังอยู่ในวัยเจริญเติบโตอยู่เลย ขนยังขึ้นไม่ครบด้วยซ้ำ ตอนนี้ก็ถือว่ายังพอดูได้เท่านั้นแหละ”
เดิมิหลงยังอารมณ์ดีมาก แต่พอได้ยินคำพูดของิอวี่แล้วนางก็รู้สึกโกรธมากแทน “เ้ากล้าสงสัยในรูปร่างหน้าตายายแก่อย่างข้าอย่างนั้นหรือ?”
ที่จริงหน้าตาและรูปร่างของิหลงนั้นไม่เลวเลย เพียงแต่เฮยจีที่งดงามดุจเทพธิดาทำให้นางดูด้อยลงไปไม่น้อย
“เ้าอายุเท่าไรกันเชียวถึงเรียกตัวเองว่ายายแก่น่ะ?”
“ปีนี้ข้าสิบห้าแล้ว!” ิหลงพูดด้วยความหงุดหงิด
ิอวี่ใแล้วก็ถอนหายใจ “ว้าว ถ้าอย่างนั้นเ้าไม่ควรเรียกตัวเองว่ายายแก่นะ ต้องเรียกว่ายายเฒ่าน้อย คำว่ายายเฒ่าน้อยปกติแล้วเขาก็เอาไว้เรียกคนที่ชอบหาเื่วุ่นวาย พวกที่โง่เง่าเต่าตุ่น เข้าใจไหม?”
ิหลงโกรธจนหน้าเขียว ในสายตาคนปกติทั่วไปนางคือปีศาจร้ายที่ฆ่าคนได้อย่างไม่กะพริบตา ทำให้คนต่างพากันหวาดกลัว แต่ในสายตาของิอวี่นางก็เป็แค่ยายเฒ่าน้อย เป็พวกที่ชอบก่อความวุ่นวาย แล้วก็พวกโง่เง่าเต่าตุ่น เป็แค่เด็กที่ยังโตไม่เต็มวัยเท่านั้น ...
“วันนี้ข้า ... วันนี้ข้าจะฉีกเ้าเป็ชิ้นๆ !”
ิหลงตะคอกแล้วก็ยกขวานขึ้นมาฟันใส่ิอวี่ เมื่อครู่นางยังไม่ได้ออกแรงเต็มที่ แต่ตอนนี้นางได้ออกแรงไปอย่างเต็มกำลัง
พลังชั่วร้ายสีม่วงพุ่งขึ้นมาทั่วร่างกาย พลังลมปราณของิหลงเริ่มเปลี่ยนแปลงไป นางพุ่งเข้าใส่ิอวี่ราวกับทูตแห่งยมโลก
พริบตาเดียวิอวี่ก็สะบัดมือซ้าย มีดบินปี้ลั่วเก้าเล่มก็พุ่งออกมาจากเกราะแขนเฮยจิน และพุ่งไปโจมตีทันที
ครั้งนี้ิอวี่ใช้พลังจิตทั้งหมดควบคุมมีดบินปี้ลั่ว ถึงแม้จะแข็งแกร่งมากแต่มันกลับไม่สามารถต้านทานพลังการโจมตีเอาไว้ได้เลยจนต้องล่าถอย
แต่ว่า ิหลงเองก็ััได้ถึงความแข็งแกร่งนั้น แรงบนขวานเองก็ลดไปเจ็ดถึงแปดส่วน และิอวี่ก็ถอยตัวออกห่างไป
“วันนี้อย่างไรเ้าก็ไม่รอด”
ิหลงตามิอวี่ไป นางมีขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่แปดระดับประสานเป็หนึ่ง อย่ามองว่านางตัวเล็กนะ เพราะนางมีพลังเทียบเท่าราชสีห์หกพันตัวเลย เวลาฟันขวานั์ลงไปก็ทำได้อย่างสบายๆ
ิอวี่เดินขึ้นไปบนเขาเพื่อหลบการโจมตี ส่วนิหลงเองก็ฟันขวานลงมาบนโขดหินราวกับกำลังหั่นเต้าหู้ โขดหินบนเขาแตกออกเป็เสี่ยงๆ
ระหว่างนั้น ิอวี่ก็ควบคุมมีดบินปี้ลั่วเก้าเล่มพุ่งโจมตีไปรอบตัวของิหลงอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ิหลงต้องหลบการโจมตีอย่างเลี่ยงไม่ได้จนตามตัวของิอวี่ไม่ทัน
ที่จริงด้วยพลังจิตของิอวี่ในเวลานี้ หากรวบรวมพลังทั้งหมดไปไว้ที่มีดบินเล่มเดียว ก็น่าจะสามารถปล่อยพลังที่เทียบเท่าราชสีห์ห้าพันตัวออกไปได้ ซึ่งอาจจะด้อยกว่าิหลงแค่นิดเดียว
แต่มีดบินปี้ลั่วนั้นมีความว่องไวมาก ิหลงต้องควบคุมขวานั์ไว้ให้ดีเลยไม่สามารถตามิอวี่ได้ทัน
“โค่นยักษา!”
ิหลงรู้ว่าจะปล่อยให้เป็อย่างนี้ต่อไปไม่ได้ นางปักขวานเอาไว้บนพื้น จากนั้นก็ะเิระลอกคลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นพุ่งไปด้านหน้าเพื่อปัดมีดบินปี้ลั่วทั้งเก้าเล่มให้กระจายออกไป จากนั้นก็พุ่งพลังโจมตีไปยังิอวี่
“ย้าก!”
ิอวี่เปิดการผลาญเื พลังงานพลุ่งพล่านทั่วร่างกายแล้วซัดมือขวาของเขาออกไป ะเิพลังเทียบเท่าราชสีห์หกพันตัวออกมา!
จากนั้นก็เกิดเสียงะเิดังขึ้น พลังของิอวี่ทำให้รอบตัวของเขานั้นเกิดการะเิรุนแรง ส่วนตัวเขาก็ลอยกระเด็นไปด้านหลัง
“ฮึ เ้าตายแน่”
ิหลงยิ้มอย่างดูถูก พลังความชั่วร้ายสีม่วงพุ่งไปยังมือที่ถือขวานทั้งสองข้างของนาง พริบตาเดียวลมปราณทั้งหมดก็พุ่งสู่ด้านใน
ขวานั์ที่มีน้ำหนักมาพร้อมกับพลังชั่วร้ายสีม่วง แค่ดูจากตัวขวานก็ทำให้รู้สึกถึงพลังแห่งความชั่วร้ายจำนวนมาก ทำให้คนที่ได้เห็นและััต้องถอยหลังไปสามก้าว!
แค่พริบตาเดียว ิหลงไม่ลังเลที่จะฟันขวานออกไปด้วยความโกรธใส่ตัวของิอวี่
“ขวานไล่ล่าิญญา!”
“อือ! ... ”
ขวานั์หมุนอยู่กลางอากาศไม่หยุดและพุ่งลอยไปหาิอวี่ เขาหลบไปทางซ้าย แต่ขวานั์ก็ยังลอยตามมาดั่งเงา
ิอวี่พบว่าขวานั์เล่มนี้เหมือนจะจับจ้องมาที่ลมปราณของตัวเขาเอง ไม่ว่าเขาจะวิ่งหนีไปทางไหนก็ไม่มีทางหนีจากการไล่ล่าของขวานได้เลย
ขวานที่มีพลังความชั่วร้ายที่น่ากลัว แม้แต่ตัวิอวี่เองก็ไม่มั่นใจเลยว่าจะต้านไว้ได้ เขาวิ่งไปทางด้านข้างต่อไปแล้วเริ่มใช้เท้าแตะเมฆาเดินกลางอากาศ
แต่ขวานั์นั่นก็ยังตามมาอยู่ จังหวะที่ขวานจะฟันใส่นั้นิอวี่ก็แตะปลายเท้าเปลี่ยนท่า! แต่ขวานก็ยังคงไล่ตามหลังเขาอยู่ตลอด ราวกับว่าอย่างไรก็จะต้องเอาชีวิติอวี่ให้ได้!
“เท้าแตะเมฆาขั้นที่สาม!”
ิอวี่พลิกแพลงท่าอีกครั้งโดยใช้เท้าแตะเมฆาเป็ครั้งที่สามแล้ว เขาหมุนตัวอยู่กลางอากาศเป็วงกลมและสุดท้ายก็ลงมายืนเผชิญหน้ากับิหลง
“เ้ารนหาที่ตายละ!” ิหลงตะคอก พลังชั่วร้ายในร่างกายพลุ่งพล่านขึ้นมา ความรู้สึกใและหวาดกลัวอันทรงพลังส่งผ่านทำให้ผู้คนกลัวความตาย!
หลังจากนั้นนางก็เตรียมที่จะปล่อยพลังสังหารใส่ิอวี่ในทันที
“ดวงตาเทพมรณะ”
ดวงตาของิอวี่หดตัวเข้าด้านใน อากาศโดยรอบก็เริ่มสั่นราวกับมีลมพัด ิอวี่ใช้ดวงตาเทพมรณะแล้วมองไปที่ิหลง
“อะไรกัน ... ”
พอิหลงมองเห็นดวงตาของิอวี่ นางกลับรู้สึกเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างถูกยิงออกมาจากดวงตาของเขาเข้ามาในใจของนาง ทำให้นางเกิดความหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก
ถึงแม้จะแค่พริบตาเดียว แต่ิหลงก็รู้สึกว่าััได้จริงๆ!
“เป็ไปได้อย่างไรกัน?”
พอิหลงรู้สึกตัวอีกทีแล้วกำลังจะตอบโต้กลับไป ิอวี่ก็อาศัยวินาทีที่นางเหม่อลอยรีบถอยออกห่างไปทางด้านข้าง และจังหวะนั้นขวานั์ก็ฟันลงมาที่ตัวของิหลงเอง!
“ว้าย!”
เสียงะเิดังขึ้น ิหลงปะทะเข้ากับขวานั์ของตัวเองและกลายเป็ฝุ่นตลบขนาดใหญ่
ิอวี่หันกลับมาเห็นเล่อเทียนกำลังตะลึงอยู่ก็เข้าไปลากตัวเขาแล้วรีบวิ่งมุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงใต้ และหายไปจากจุดเดิมอย่างรวดเร็ว
อานุภาพะเิเมื่อครู่ของิอวี่เป็กระบวนท่าต่อเนื่อง ในความเป็จริงแล้วมันก็มีความเกี่ยวข้องกับพร์และความสามารถของเขาอย่างมากเลย
แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าิอวี่จะสู้กับิหลงได้ ตอนนี้เขายังสู้ิหลงไม่ได้ อีกอย่างคือมีเล่อเทียนอยู่ด้วย ใครจะคาดคิด ิหลงอาจจะเอาเล่อเทียนมาข่มขู่เขาด้วยหรือเปล่า?
ดังนั้น ิอวี่ถึงได้เลือกที่จะหลบเลี่ยงแล้วหนีไปให้ไกลก่อน
ไม่นานนัก ฝุ่นควันโขมงขนาดใหญ่ก็สงบลง สาวน้อยคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มฝุ่นนั้น
ใบหน้าของิหลงเต็มไปด้วยฝุ่น ผมเปียของนางยุ่งเหยิงมาก นางมองไปรอบๆ กัดฟันแน่นแล้วกำหมัดจากนั้นพูดว่า “หนอย! ข้าจะฉีกเ้าเป็หมื่นชิ้นให้ได้เลย คอยดู!”