อวี้จิ่นกำลังค่อยๆ ถอยออกไป แต่พอเงยหน้าขึ้นกลับเห็นหั่วอี้ที่ยืนมองหลิ่วจิ้งอยู่ตรงกรอบประตู นางไม่ได้ตั้งตัวใดๆ จึงสะดุ้งจนเกือบจะร้องออกมา ดีที่สุดท้ายนางเอามือปิดปากไว้ทัน จึงไม่ได้ให้เสียงร้องตกใจหลุดออกจากปาก        นางหันหลังกลับไปมองหลิ่...