บทที่ ๙๐: สาส์นจากราชินีรัตติกาลแสงอรุณรุ่งแห่งเหมันต์ฤดู ณ เมืองหลวงหลินอัน ช่างดูหม่นหมอง ไร้ซึ่งชีวิตชีวา และเย็นเยียบจับขั้วหัวใจ ละอองหิมะบางเบาที่โปรยปรายลงมาเมื่อคืนก่อน แปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดน้ำแข็งใส เกาะจับอยู่ตามชายคาและกิ่งก้านอันเปลือยเปล่า...