เขาทอดสายตามองดวงตากลมแป๋วของหญิงสาวที่สั่นไหว แล้วก้มหน้าลงไปใกล้
“ไม่ต้องกลัวนะ” ชายหนุ่มกระซิบ ก่อนจะจับมือเธอทั้งสองข้างไว้แน่นแล้วค่อย ๆ กางออกพร้อมกับหญิงสาวเบิกตากว้าง ก่อนััของเทวทิณณ์จะค่อย ๆ ซุกไซร้ไปตามร่องคอและพวงแก้ม ร่างสูงปล่อยยิ้มออกมาอย่างพอใจ แล้วก้มลงจูบเธอพร้อมกับล่วงล้ำเข้าไปชิมรสชาติหวานในเรียวปากนั้น ทุกการััเทวทิณณ์ซึมซับความรู้สึกซาบซ่านและสูดกลิ่นกายของเธออย่างอ่อนโยน ก่อนที่ร่างบางจะค่อย ๆ ตอบรับเขาไปตามธรรมชาติ ไม่อาจกลั้นความรู้สึกวาบหวามได้ เพราะการเล้าโลมอย่างช่ำชองของอีกฝ่ายทำให้เธอค่อย ๆ หลับตาลงช้า ๆ ยอมเป็ของเขาในที่สุด
ชนกันต์ก้มมองมือถือ ที่แสดงยอดเงินเข้าสามแสนบาท อย่างพอใจ เขาเดินผิวปากเปิดรั้วเข้าไปในบ้าน พลันสังเกตเห็นรถยนต์คันใหม่ป้ายแดงจอดอยู่
“บอกผมว่าไม่มีเงิน แต่คุณพ่อก็ออกป้ายแดงให้กับน้าญา” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากเดินเข้ามา พร้อมรินน้ำขึ้นดื่ม
“แล้วที่น้าญาต้องนั่งแท็กซี่ไปทำงานทุกวัน เพราะให้นายเอารถคันเก่าไปมหาลัยล่ะ น้าญาเองก็ยอมนายมาเยอะเหมือนกัน ฉะนั้นอย่าหาเื่ฉัน” บิดาของเขาพูดสวนขึ้น
“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย” ชนกันต์ลอยหน้าลอยตา ก่อนที่ชัชพลจะขมวดคิ้วแปลกใจกับกิริยาของลูกชาย ที่ดูอารมณ์ดีเป็พิเศษ
“ไปทำอะไรมา ทำไมถึงอารมณ์ดีขนาดนั้น ฉันเห็นแกเดินผิวปากเข้ามาั้แ่ต้น”
“เปล่าครับ แค่ผมหาเงินใช้ได้เองเท่านั้น” ชัชพลที่นั่งดูทีวีอยู่ถึงกับชะงักนิ่ง ในคำพูดของลูกชาย
“อย่างแกน่ะเหรอ ที่จะหาเงินใช้เอง ถ้าไม่ได้น้าญาแกจะมีปัญญาเอาเงินมาจากที่ไหน”
“ก็นี่ไงครับ” ชนกันต์โชว์ยอดเงินในบัญชีที่มี ให้กับบิดาดูด้วยความภูมิใจ ก่อนที่ชัชพลจะรีบคว้ามือลูกชายไว้แน่น
“บอกฉันมาว่าแกเอาเงินพวกนี้มาจากไหน”
“พ่อครับ ผมหามาเอง”
“แกคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ อย่างแกไม่มีวันหาเงินเองได้ งั้นบอกฉันมาสิ ว่าแกทำงานอะไรถึงได้เงินก้อนนี้มา ถ้าไม่ใช่เื่ผิดกฎหมาย”
“พ่อครับ เลิกมองผมในแง่ร้ายเสียที ก็ในเมื่อผมขอพ่อไม่ได้ ผมก็มีวิธีหาเงินใช้เอง และพ่อจำไว้นะ ต่อไปนี้ผมจะหาเงินใช้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องพึ่งพ่อกับน้าญาให้ต้องมาทวงบุญคุณกันอีก” ชายหนุ่มพูดจบจึงเบี่ยงตัวเดินหนีขึ้นชั้นสองไป
“กันต์ กันต์ หยุดเดี๋ยวนี้นะกันต์ กลับมาคุยกันให้รู้เื่ก่อน” ชายกลางคน เดินตามหลังลูกชาย แล้วเรียกเขาด้วยความเป็ห่วง
“บอกฉันมาว่าแกเอาเงินสามแสนนี้มาจากไหน”
“ผมก็ทำแบบพ่อกับน้าญาไง” ชนกันต์ตอบสวนกลับมาทันทีด้วยความอัดอั้นใจ
“หมายความว่าไง” ชัชพลขมวดแน่นิ่งไป ด้วยแปลกใจ
“ผมหลอกให้พิมพ์ไปนอนกับเทวทิณณ์...โดยอ้างกับยัยพิมพ์ว่าคุณลุงกับคุณป้ากำลังจะติดคุกที่จีน ้าเงินสามแสนโดยด่วน ทางเดียวที่ยัยพิมพ์จะช่วยพ่อกับแม่ของเธอได้ คือไปนอนกับเทวทิณณ์ จะว่าไปเพื่อนผมก็ใจป้ำจ่ายมาตั้งเยอะ”
“เพี้ย” เสียงชัชพล ตบไปที่ใบหน้าของลูกชายดังสนั่นลั่นลงมา จนทำให้ลูกชายของเขาถึงกับแน่นิ่งไปด้วยความใ
“แกทำอะไรลงไปรู้ตัวหรือเปล่า ยัยพิมพ์ถูกนารีกับคณาธิปเลี้ยงดูมาอย่างกับไข่ในหิน แค่ฉันเอาเงินประกันสี่ล้านของยัยพิมพ์มาใช้จ่ายในบ้าน ฉันก็รู้สึกผิดจะแย่อยู่แล้ว ทำไมแกถึงได้ทำเลวกับน้องได้ถึงขนาดนี้” ก่อนที่เสียงหัวเราะของชนกันต์จะดังลอดออกมา
“พ่อครับ...ผมไม่เห็นว่าพ่อกับน้าญาจะสำนึกผิด ผมก็เห็นพ่อกับน้าญาใช้เงินประกันนั่นกันอย่างสนุกสนาน มีเหรอที่พ่อจะสนใจหลานตัวเองขนาดนั้น กับผมเองพ่อยังให้มาแค่แสนเดียว จะไปสู้อะไรกับเมียพ่อได้ ยิ่งผมได้ยินพ่อพูดแบบนี้ ผมยิ่งไม่เชื่อว่าพ่อจะรู้สึกผิดต่อยัยพิมพ์จริง ๆ”
“แกจะเชื่อหรือไม่ฉันไม่สน จริงอยู่ที่ฉันก็ไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่เคยคิดทำร้ายยัยพิมพ์ถึงขนาดนั้น หลังจากที่ฉันเอาเงินประกันมาแล้ว ฉันก็ตั้งใจที่จะดูแลยัยพิมพ์อย่างดีเพื่อให้เธอเรียนจบมหาวิทยาลัยอย่างที่พี่นารี้า ไม่คิดว่าไอ้ลูกโง่อย่างแกจะทำลายชีวิตของยัยพิมพ์ย่อยยับแบบนี้”
“ช่วยไม่ได้ ถ้าพ่อยอมให้เงินผมเพิ่มตามที่ขอ ผมก็คงไม่หาเงินด้วยวิธีนี้”
“แกโทษฉันงั้นเหรอ”
“อยากจะโทษน้าญาอยู่เหมือนกัน แต่เพราะพ่อปกป้องน้าญาตลอด ผมก็เลยโทษพ่อแทน” เขาพูดจบจึงเบี่ยงตัวเดินเข้าห้องไป ก่อนที่เสียงฝีเท้าของญาธิดาจะค่อย ๆ ก้าวขึ้นมา้าช้า ๆ
“ชนกันต์ก่อเื่ใหญ่อีกแล้วสินะ” ชัชพลหันขวับกลับไปยังต้นเสียง พลันปาดน้ำตาออก แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“คุณแอบฟังหมดแล้วเหรอ”
“ค่ะ ได้ยินหมดแล้ว”
“ปล่อยลูกเถอะค่ะ เขาอยากทำอะไรก็ปล่อยเขา”
“จะปล่อยได้ยังไง ขืนปล่อยไปนายกันต์ได้ทำลายชีวิตของยัยพิมพ์ย่อยยับกว่านี้แน่ ๆ ยังไงผมก็ไม่ยอมให้มันทำลายชีวิตของยัยพิมพ์ไปมากกว่านี้ เพราะอย่างน้อย พี่นารีก็มีบุญคุณกับผมอยู่มาก”
“ใจอ่อนเหรอคะ”
“...”
“คุณทำอะไรไม่ได้หรอกค่ะ เพราะถ้าคุณขวางชนกันต์ เขาก็จะก่อเื่ไม่จบสิ้น ดีไม่ดี ความลับของเราทั้งหมดก็จะถูกเปิดเผย ได้ติดคุกกันหมดแน่ ๆ ดังนั้นจงเชื่อฉันนะคะ ว่าให้ปล่อยเขาไป และก็อย่าไปยุ่งกับพิมพ์มาดาดีที่สุด ให้เธอได้ชีวิตไปกรรมของเธอนั่นแหละดีแล้ว” พูดจบญาธิดาก็เดินหันหลังจากไป ปล่อยให้ชัชพลจมอยู่กับความรู้สึกผิด
