The ordinary guy in the dark fantasy world: คนธรรมดาในโลกแฟนตาซีอันมืดมน

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

หลายปีก่อน

 

คืนหนึ่งท้องฟ้าปกคลุมด้วยเมฆหนา แสงจันทร์ถูกกลืนจนมืดสนิท ฝนโปรยเม็ดกระหน่ำไม่หยุด เสียงฟ้าผ่ารัวเหมือนกลองศึก กลางหมู่บ้านชายแดนเล็ก ๆ มีเพียงเพิงไม้โทรม ๆ หลังหนึ่งที่ส่องแสงตะเกียงสลัวลอดออกมา

 

ริค ตอนนั้นยังเป็๲เพียงชายหนุ่มวัยรุ่น ร่างสูงแต่ผ่ายผอมจากการขาดอาหาร ใบหน้าคมเข้มมีรอยขีดข่วนและรอยฟกช้ำเต็มไปหมด เขานั่งอยู่หน้าประตูไม้เก่า มือกำดาบสนิมบิ่นแน่นเหมือนมันคือสมบัติชิ้นเดียวที่พอจะใช้ปกป้องชีวิตได้

 

ด้านหลังเขา มีร่างเล็กสองร่างห่มผ้าขาด ๆ ม้วนตัวอยู่ใกล้กองไฟเล็ก ๆ น้องชายทั้งสองของเขา ดวงตากลมสั่นพร่าเพราะทั้งหิว ทั้งหนาว

 

“พี่…พรุ่งนี้เราจะได้กินอะไรไหม” เสียงของ นิค น้องชายคนเล็กถามแ๶่๥ เสียงนั้นเหมือนมีมีดกรีดกลางหัวใจริค

 

เขาไม่ได้ตอบทันที เพียงกำมือแน่นจนเส้นเ๣ื๵๪ปูด ก่อนจะพูดเสียงต่ำหนักแน่น

 

“พี่สัญญา…จะหามาให้ได้”

 

คำสัญญานั้นไม่ใช่ครั้งแรก และก็ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เขาต้องกัดฟันพูดออกไปทั้งที่ในใจเองก็ไม่มั่นใจว่าจะทำได้จริงหรือไม่ แต่แววตาน้องชายคือสิ่งเดียวที่บังคับให้เขายืนหยัด

 

รุ่งสาง ริคแบกดาบบิ่นออกสู่ป่า อากาศชื้นจากฝนเมื่อคืนทำให้พื้นดินลื่น แต่เขายังฝืนก้าวเข้าไป ล่าสัตว์หรือหาเห็ดรากไม้ก็ยังดี ตราบใดที่ไม่กลับไปมือเปล่า

 

เสียงกระโจนของหมาป่าดังขึ้นไม่ทันตั้งตัว เงาดำพุ่งออกจากพงหญ้า ดวงตาแดงก่ำของมันสะท้อนแสงเช้า ริคกัดฟันยกดาบขึ้นรับ เสียงเหล็กกระทบเขี้ยว “แก๊กกก!” สะท้านจนแขนชาเกือบหัก

 

แต่เขาไม่มีสิทธิ์ล้ม ข้างหลังมีน้องชายรออยู่ ริคคำรามในลำคอเหมือนสัตว์ป่า ปัดเขี้ยวออกแล้วแทงดาบสนิมเข้าไปตรงลำคอ เ๣ื๵๪อุ่นพุ่งกระเซ็นใส่ใบหน้า เขาหอบหายใจแรงแต่ไม่ยอมทรุด

 

เขาถลากลับบ้านพร้อมซากสัตว์ เปื้อนเ๣ื๵๪เต็มตัว แต่น้องชายทั้งสองยิ้มกว้างครั้งแรกในรอบหลายวันเมื่อได้กลิ่นเนื้อย่าง เสียงหัวเราะแ๶่๥ ๆ นั้นคือเพลงที่สวยงามที่สุดสำหรับริคในวันนั้น

 

หลายปีผ่านไป ริคกับน้องชายต้องต่อสู้เช่นนี้ไม่รู้กี่ครั้ง ล่าสัตว์ สู้โจรป่า หรือต่อต้านคนจากเมืองที่เข้ามาขูดรีด พวกเขาถูกกดหัวด้วยความยากจน ถูกหัวเราะเยาะว่าคือ “หนูสกปรกจากชายแดน” แต่ทุกแผลที่สั่งสมค่อย ๆ หล่อหลอมให้ดวงตาของริคแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อย

 

ในค่ำคืนหนึ่ง เขานั่งข้างกองไฟ มองดวงตาน้องชายทั้งสองที่ส่องประกายในความมืด ความคิดเดียวก้องในใจ

 

“โลกนี้มันโหดร้าย…แต่ถ้าพวกเราไม่แกร่งขึ้น พวกเราจะถูกกลืนหายไปทั้งหมด”

 

คืนนั้นเองที่ริคปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่ใช่เพียงหนูชายแดนอีกต่อไป เขาจะเป็๲แสงสว่างที่ไม่ว่าใครก็ต้องเงยหน้ามองขึ้นมา

 

และเหมือน๼๥๱๱๦์จะเป็๲ใจหลังจากนั้นไม่นาน พี่น้องทั้งสาม ก็ได้ปลุกพลังกลายเป็๲ผู้กล้าที่แข็งแกร่ง

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้