ในขณะที่คำพูดของเฉินเหม่ยซินหลุดออกมาจากริมฝีปากของนาง เสียงนั้นช่างแ่เบาแต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อน ราวกับเป็เปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่กลางคืนอันสงบ "ข้าปรารถนาให้ท่านแตะััเรือนร่างของข้า" คำพูดนั้นทิ่มแทงจิตใจของแม่ทัพเซี่ยชางิจนเขาไม่อาจหลบเลี่ยงหรือเพิกเฉยได้ เืลมในกายเขาเดือดพล่าน ราวกับถูกปลุกเร้าด้วยพลังบางอย่างที่ไม่เคยประสบมาก่อน
สายตาของเขาจับจ้องนางด้วยความตกตะลึงและหลงใหล ในหัวใจของเขา ความคิดที่เคยตัดสินว่านางเป็หญิงสาวเรียบร้อย อ่อนหวาน และเคร่งครัดในกิริยา มลายหายไปสิ้น สิ่งที่เขาเห็นตรงหน้าคือหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ความปรารถนา และความร้อนแรงจนยากจะหักห้ามได้
“นี่หรือคือบุตรสาวของแม่ทัพใหญ่...” เขาเอ่ยในใจอย่างไม่อยากเชื่อ นางที่ผู้คนต่างพรรณนาว่าสติปัญญาไม่สมประกอบ กลับเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งเสน่ห์ที่ทำให้เขารู้สึกถึงความโชคดีในฐานะผู้ที่ถูกเลือกให้เป็คู่หมั้นหมายของนาง เสน่ห์ของนางไม่ได้หยุดอยู่แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่กลับซึมซาบเข้าสู่จิติญญาของเขาอย่างลึกล้ำ
ท่านแม่ทัพพยายามรวบรวมสติ แต่มันกลับล่องลอยไปสู่ห้วงแห่งความฝัน ภาพของเฉินเหม่ยซินที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและเสน่ห์ตราตรึงในจิตใจของเขา ทุกอิริยาบถ ทุกคำพูดของนาง กลายเป็เชือกที่ผูกมัดเขาไว้ในความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ร่างของเขานั่งนิ่ง แต่ภายในใจของเขานั้นเหมือนกับพายุที่โหมกระหน่ำ
ในขณะที่ท่านแม่ทัพเซี่ยชางิยังคงตกอยู่ในห้วงแห่งความลังเลใจ รู้สึกทั้งกล้าและกลัวในเวลาเดียวกันว่าจะรับมือกับสถานการณ์อันแสนร้อนแรงนี้อย่างไร เฉินเหม่ยซินกลับแสดงออกถึงความปรารถนาอันรุนแรงอย่างไม่ปิดบัง นางยื่นมือขาวนวลที่เรียวยาวของนางเข้ามาจับมือของเขา พร้อมกับดึงมือหนานั้นแตะััเข้าที่หน้าอกของนางอย่างเร่าร้อน
ััที่เกิดขึ้นนั้นทำให้ร่างกายของท่านแม่ทัพแข็งทื่อไปชั่วขณะ สายตาคมกริบของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้น หัวใจที่สงบเยือกเย็นของเขากลับเต้นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกที่แล่นผ่านมือของเขาในขณะนั้นราวกับเป็ประกายไฟที่จุดะเิความเร่าร้อนในใจของเขาให้ลุกโชน
ดวงตาของเฉินเหม่ยซินยังคงจับจ้องเขาแน่วแน่ ริมฝีปากของนางเผยอขึ้นเล็กน้อยราวกับจะเอ่ยอะไร แต่กลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ ปล่อยให้ทุกอย่างถูกถ่ายทอดผ่านััและอารมณ์ที่เร่าร้อน ท่านแม่ทัพรับรู้ถึงความอบอุ่นและจังหวะหัวใจที่เต้นอยู่ใต้ฝ่ามือของเขา ซึ่งมันไม่เพียงแต่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น แต่ยังปลุกความปรารถนาในส่วนลึกของจิตใจเขาขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“แม่นาง...” เขาเอ่ยเรียกเสียงแ่ ดวงตาอันลุ่มลึกของเขาจับจ้องไปยังใบหน้าของนาง รู้สึกทั้งลุ่มหลงและสับสนในเวลาเดียวกัน มือของเขาที่แนบอยู่กับเรือนร่างของนางนั้นสั่นเล็กน้อย แต่เขาไม่อาจปล่อยมือออกไปได้ ความรู้สึกที่ประดังประเดเข้ามาในเวลานี้ทั้งเร่าร้อนและตื่นเต้นจนทำให้โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดนิ่งอยู่เพียงแค่พวกเขาสองคน
แม่ทัพเซี่ยชางิพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะตักตวง่เวลาแห่งความสุขนี้ให้นานที่สุดมือของเขาเริ่มที่จะค่อยๆบีบนวดคลึงหน้าอกของนางอย่างเร่าร้อน ลมหายใจของท่านแม่ทัพนั้นถึงกับกระสับกระส่ายไปมาอย่างไม่เป็สุขด้วยมาจากขนาดหน้าอกของนางที่ใหญ่ล้นทะลักมือของเขาเป็อย่างมาก
มือเรียวยาวของนางแตะลงที่ไหล่ของเขา ขณะที่ดวงตาของนางไม่ละสายตาจากใบหน้าคมคายของเขา เฉินเหม่ยซินบดขยี้ริมฝีปากของท่านแม่ทัพด้วยความเร่าร้อน ราวกับ้าสื่อถึงความ้าที่ไม่อาจระงับได้ ความเร่าร้อนในจิตใจของนางลุกโชนขึ้นมาเต็มที่
แม้ว่าเขาจะตะลึงงันในตอนแรก แต่ความทรงพลังในััของนางกลับทำให้เขารู้สึกถึงความปรารถนาอันแรงกล้าเช่นเดียวกัน เซี่ยชางิตอบสนองต่อัันั้นอย่างไม่รู้ตัว ริมฝีปากของเขาประสานกับนางอย่างเต็มใจ ทุกสิ่งรอบตัวดูเหมือนจะจางหายไปเหลือเพียงแค่ความสัมพันธ์ที่กำลังผลิบานอย่าง
ลิ้นของคนทั้งคู่พลิ้วไหวไปมาอย่างเร่าร้อนราวกับว่าลิ้นของคนทั้งสองนั้นกำลังเต้นระบำอยู่ภายในริมฝีปากมือของแม่ทัพเซี่ยชางิ บีบนวดคลึงหน้าอกของเธอด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความ้าในขณะที่ริมฝีปากของคนทั้งสองกำลังแรกรสััของกันและกัน
ในตอนนี้ตัวของท่านแม่ทัพสามารถรู้ได้อย่างชัดแจ้งแล้วว่าสติปัญญาที่ไม่สมประกอบของว่าที่ฮูหยินของตนนั้นมันคืออะไรนางมีความร้อนแรงอย่างผิดมนุษย์จนไม่สามารถอดทนต่อความ้าของตัวเองได้ความหื่นกระหายของนางนั้นเหมือนกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะถูกผสมพันธุ์อยู่ตลอดเวลาแล้วตัวของนางนั้นก็จะส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างมีความสุข
“เฉินเหม่ยซินของข้า ใครว่าตัวเ้านั้นไม่ปกติกัน แต่ตัวของข้านั้นกับคิดว่าเ้าคือผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบที่สุดในโลกความร้อนแรงของเ้ามันทำให้ตัวของข้านั้นรู้สึกพึงพอใจ” ท่านแม่ทัพกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความหื่นกระหาย ความเร่าร้อนที่นางแสดงออกมานั้นมันทำให้ท่อนเนื้อของเขาเกิดการแข็งตัวอย่างบ้าคลั่ง หัวใจของเฉินเหม่ยซินนางพึงััความอบอุ่นเป็ครั้งแรกนางไม่เคยได้ยินคำพูดที่สุดแสนจะอ่อนโยนมากเท่านี้มาก่อน
“อื้อ...อื้อ...งั้นท่านก็จงมอบความเร่าร้อนให้กับเรือนร่างของข้า” นางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความหื่นกระหาย คำพูดที่สุดแสนจะอ่อนโยนของเขาทำให้ความบ้าคลั่งของนางนั้นเพิ่มมากขึ้นนางอยากที่จะขึ้นขย่อมท่อนเนื้อของเขาเสียตอนนี้เลย ในขณะที่แม่ทัพเซี่ยชางิ บีบนวดหน้าอกของนางเขาก็เริ่มที่จะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของนาง
เรือนร่างเปลือยเปล่าของเขาดูเหมือนจะร้อนแรงและเต็มไปด้วยเสน่ห์ ที่ไม่อาจละสายตาได้ แม้แต่การหายใจของเขาก็ยังสะดุด เมื่อสายตาของเขาประสานกับผิวเนียนและกล้ามเนื้อที่กระตุกดึงดูดความสนใจ ความร้อนจากร่างกายของเขาราวกับจะทำให้ทั้งห้องนั้นอุณหภูมิสูงขึ้น ร่างกายที่ไร้การปกปิดดึงดูดทุกความคิดของเขาไปจนหมดสิ้น เขาแทบจะลืมหายใจเมื่อรู้สึกถึงความใกล้ชิดนั้น ความ้าที่แสนรุนแรงและยากจะต้านทาน
แม่ทัพค่อยๆ ลูบไล้เรือนร่างของนางด้วยความหลงใหล เปลวไฟในใจเขาลุกโชนขึ้นทุกครั้งที่ปลายนิ้วััผิวเนียนของนาง ความร้อนในตัวเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างกายเผยให้เห็นเรือนร่างที่แข็งแกร่งของเขา ซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ย้ำถึงความเป็ชาย ความรู้สึกของการได้ัักันในยามนี้ทำให้เขาหายใจหอบถี่ ขณะที่ตาของเขามองนางด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจห้ามได้ ทางด้านของเฉินเหม่ยซินจ้องมองเรือนร่างของท่านแม่ทัพด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งและความสมบูรณ์แบบที่ไม่อาจจินตนาการได้ แม้แต่เรือนร่างของบ่าวรับใช้ชายที่นางเคยลิ้มลองมาก็ยังไม่สามารถเทียบเคียงกับท่านแม่ทัพได้แม้แต่น้อย ทุกส่วนของร่างกายเขาดูเหมือนจะได้รับการสรรค์สร้างขึ้นมาเพื่อความสมบูรณ์แบบ ราวกับว่าท่านคือผู้ชายที่ถูกกำหนดให้มาเป็สามีของนางโดยเฉพาะ ความปรารถนาในใจของเฉินเหม่ยซินยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
สีหน้าของเฉินเหม่ยซินในขณะนี้เต็มไปด้วยความร้อนแรง แดงก่ำราวกับเพลิงที่กำลังลุกไหม้ ลมหายใจของนางเริ่มหอบถี่และไม่เป็ระเบียบ จังหวะการหายใจนั้นรุนแรงจนแทบจะทำให้หัวใจของนางหลุดออกจากอก หน้าอกของนางกระเพื่อมไปมาอย่างเย้ายวน ตามจังหวะการหายใจที่บ้าคลั่งและเต็มไปด้วยความปรารถนา ความรู้สึกนี้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เหมือนกับว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะหยุดยั้งความรู้สึกนั้นได้
มือของนางเริ่มสั่นเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วแตะที่ริมฝีปากของตัวเอง ดวงตาของนางเบิกกว้าง ราวกับไม่สามารถหักห้ามความ้าที่เพิ่มขึ้นภายในตัวได้ สายตาของนางยังคงจับจ้องไปที่เขาอย่างไม่สามารถละสายตาได้ ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความอบอุ่นและแรงดึงดูดที่ไร้สิ้นสุดที่เข้ามาปะทะจิตใจ นางรู้สึกว่าทุกลมหายใจที่หายไป มันเหมือนกับการสูญเสียตัวตนไปทีละนิดทีละนิด
