สายตาของเหยียนอี้หรานล้วนแต่มองตามมู่จื่อรั่วโดยสัญชาตญาณตั้งแต่นางก้าวเท้าออกมา ครั้นยามนี้เห็นนางส่งสัญญาณผ่านสายตามาให้ตนพลันปีติยินดีอย่างยิ่ง ทันใดนั้นถึงกับอดเอ่ยออกไปไม่ได้ว่า “ใช่แล้ว เสด็จพี่เลิกปกป้องคุณหนูสกุลไป๋ได้แล้ว หากไม่ได้ขโมย ...