ณ ปัจจุบัน...
เสียงนกจากยอดไม้ดังแว่วมาเป็ระยะ ๆ ท่ามกลางความเงียบสงบของเช้าวันใหม่
ลุคนั่งอยู่หน้าบ้านไม้หลังเดิม
ไอชาร้อนระเหยเป็สายจาง ๆ จากถ้วยดินเผาในมือ เขามองไปยังขอบป่าที่อยู่ห่างออกไป สายตาไม่ได้จ้องสิ่งใดชัดเจน
แสงแดดอ่อนกำลังตกลงบนหน้าผากเขา
แต่ในหัวกลับหมุนวนอยู่กับเื่เมื่อวาน
เดินป่าครั้งนั้นมันไม่ควรจะมีอะไรพิเศษ..แต่มันกลับมี
แต่ท่ามกลางเสียงใบไม้ไหว มีบางอย่างกำลังถูกขุดขึ้นจากส่วนลึกของหัวใจ
มาเรีย...
ชื่อนั้นไม่ควรทำให้เขารู้สึกอะไรอีกแล้ว ถึงเธอจะเคยเป็คนที่เขาเคยแอบรัก แต่มันก็เป็ธรรมชาติของเด็กหนุ่มที่ได้เจอกับสาวสวย
เมื่อเวลาผ่านไปความรักนั้นก็เจือจางลง เอร่า ลูน่า รูริ และ ฟีน่า พวกเธอดูเหมือนจะมีพื้นที่ในใจของลุคมากกว่ามาเรีย
มาเรีย ไม่ควรสั่นะเืหัวใจเขาอีก
เธอเป็คนรักของผู้อื่น
เธอเป็พี่สาวที่แสนดี คนที่เขาเคยเคารพ เคยรัก และ…เคยลืม
หรือเขาคิดว่าตัวเองลืมได้
เขาเคยได้รับรู้เื่ราวที่ไม่ควรของมาเรีย กับคนของกลุ่มผู้กล้า
เขา…ไม่อยากเชื่อมัน แต่เขาก็ได้เห็นและได้ยิน อย่างชัดเจน
เขาพยายามลืม แต่ก็ไม่สามารถลบมันไปได้ เขาแค่กดข่มมันไว้และพยายามไม่สนใจ
จนกระทั่งเมื่อวานในป่า ภาพของมาเรียก็ตราตรึงใจเขาอีกครั้ง ยังดีที่เขายังยับยั้งตนเองได้
เขายัง...ไม่ได้ทำอะไรเกินเลยมากนัก
ลุคยกถ้วยชาขึ้นจิบ พยายามไล่ความคิดนั้นออกไป
แต่เปล่าเลย
แค่เพียงชั่ววินาทีที่แสงแดดส่องผ่านใบไม้
ใบหน้าของมาเรียก็ผุดขึ้นมาในหัวเขาอีกครั้ง
เงียบ…สงบ…บริสุทธิ์ สลับกับ ฉากลับที่เขาไม่ควรเห็น
เขาสูดลมหายใจลึก
วางถ้วยลงบนโต๊ะไม้เก่า ๆ ข้างตัว
แล้วลุกขึ้นยืน
แต่แค่เพียงจังหวะเดียวก่อนจะหันหลัง เขาก็เผลอมองไปยังขอบป่าอีกครั้ง
ทิศทางที่พวกเขาไปด้วยกันเมื่อวาน
ไม่ใช่วันนี้
ไม่ใช่เร็ว ๆ นี้
และเขาก็ไม่รู้ว่า…จะมีวันนั้นหรือเปล่า ที่เขาจะลืมเื่ของมาเรียได้จริงๆ
