บทที่ ๑๕:ของขวัญ...หรือคมดาบความเงียบเข้าปกคลุมห้องเล็กๆ หลังนั้น เหลือเพียงเสียงสะอื้นไห้เบาๆ ของหงเอ๋อที่ยังคงดังอยู่เป็นระยะ จางซื่อผิงในวิญญาณของโจวเม่ยหลิงนั่งนิ่งงันอยู่บนขอบเตียง ในมือของนางยังคงกำปิ่นหยกรูปดอกเหมยอันนั้นไว้แน่นในตอนแรกที่ได้ฟ...