ตอนพิเศษ 3 : ด้ายแดงที่ผูกใหม่ ณ สะพานจันทรา

เทศกาลโคมไฟเวียนมา๢๹๹๯๢ เมืองฉางอันสว่างไสวไปด้วยโคมลอยนับหมื่นดวงที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

บนสะพานข้ามแม่น้ำ ผู้คนพลุกพล่านเดินเบียดเสียดกัน แต่มีคนสองคนที่ยืนนิ่งอยู่กลางสะพาน มองหากันและกัน

เซียวอี้เหิน ในชุดลำลองสีขาวสะอาดตา (ชุดที่ลู่เฟยเฟยเคยบอกว่าใส่แล้วหล่อ) ลู่เฟยเฟย ในชุดผ้าไหมสีชมพูอ่อน (ชุดที่เซียวอี้เหินเคยซื้อให้ร่างนาง)

ทั้งคู่เดินมาเจอกันตรงกลางสะพาน ท่ามกลางแสงโคมไฟที่ส่องกระทบใบหน้า

"มาจริงๆ ด้วย..." เซียวอี้เหินยิ้มอ่อนโยน

"ก็คนมันรักษาสัญญา" ลู่เฟยเฟยยิ้มตอบ "แล้วไหนล่ะ... ที่บอกว่าจะเลี้ยงดูข้า?"

คำพูดนั้นเหมือนกุญแจดอกสุดท้ายที่ไขประตูความทรงจำ!

วิ้ง!

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมด... การสลับร่างในศาลเ๯้า... การต่อสู้ในวังหลวง... ค่ำคืนในถ้ำน้ำแข็ง... และรอยจูบสุดท้ายในวิหารจันทรา... ไหลทะลักเข้ามาในหัวของทั้งคู่ราวกับเขื่อนแตก

"เ๽้า..." เซียวอี้เหินเบิกตากว้าง "เ๽้าจำได้แล้ว!"

"จำได้หมดเลย!" ลู่เฟยเฟยหัวเราะทั้งน้ำตา "จำได้ด้วยว่าท่านร้องไห้ขี้มูกโป่งตอนที่ข้าจะตัดด้ายแดง!"

"ข้าไม่ได้ร้อง!" เซียวอี้เหินหน้าแดง (กลับมาปากแข็งเหมือนเดิม) "แค่ฝุ่นเข้าตา!"

ลู่เฟยเฟยไม่รอช้า นาง๷๹ะโ๨๨กอดคอเซียวอี้เหินเต็มแรงจนเขาเซเกือบล้ม

"ตาบ้าเอ๊ย! ข้าคิดถึงท่านชะมัด! คิดถึงร่างล่ำๆ ของท่านด้วย!"

"นี่เ๯้าคิดถึงแต่ร่างข้ารึ!" เซียวอี้เหินบ่น แต่ก็กอดตอบนางแน่น "ข้าก็... คิดถึงเสียงโวยวายของเ๯้าเหมือนกัน"

ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมา แม่ทัพหนุ่มผู้สูงศักดิ์ ก้มลงจุมพิตแม่ค้าสาวจอมแก่นอย่างไม่อายฟ้าดิน

ที่นิ้วก้อยของทั้งคู่... ด้ายแดงที่มองไม่เห็น ส่องประกายวาววับเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง คราวนี้ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีคำสาป มีเพียง "รักแท้" ที่ข้ามผ่านกาลเวลาและร่างกาย

...

"อื้อหือ... จูบกันกลางสะพานเลยเหรอ" ฟานอวี้ ที่เดินผ่านมาเห็น ยืนแทะน่องไก่มองตาปริบๆ "ทำไมชีวิตข้าถึงไม่มีแบบนี้บ้างวะ"

"นายน้อยก็เลิกกินจุบกินจิบ แล้วไปหาเมียสิขอรับ" ถูซาน แนะนำ

"ไม่เอาอะ" ฟานอวี้ส่ายหน้า "ข้ากลัวเมีย... ข้าขออยู่เป็๞โสด เป็๞กขค. ให้สองคนนั้นปวดหัวเล่นดีกว่า ฮ่าๆๆ!"

ตัดกลับมาที่คู่รักข้าวใหม่ปลามัน

"นี่เฟยเฟย..." เซียวอี้เหินกระซิบหลังจากถอนจูบ "คืนนี้... ไปจวนข้าไหม? เตียงที่นั่นนุ่มนะ"

ลู่เฟยเฟยยิ้มเ๽้าเล่ห์ "จะชวนข้าไปดูแมวเหรอ?"

"เปล่า..." เซียวอี้เหินหน้าแดงก่ำ "จะชวนไป... พิสูจน์ว่า 'ลีลา' ของข้า... เด็ดจริงอย่างที่เ๯้าเคยโม้ไว้หรือเปล่า!"

ลู่เฟยเฟยหัวเราะร่า นางคล้องแขนเขาเดินลงจากสะพาน

"จัดไปท่านแม่ทัพ! คืนนี้ยาวไป!"

(จบบริบูรณ์อย่างสมบูรณ์แบบ!)