เสียงของหล่อนเริงร่า
“ใครอ่ะพี่เจนนี่”
น้ำผึ้งสงสัย หัวคิ้วของหล่อนขมวดชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย
“เสี่ยเพชร”
เจนนี่ตอบเพียงสั้นๆ รีบสาวเท้าออกไปยังรถคันหรูของ ‘เสี่ยเพชร’ ที่จอดรอ
น้ำผึ้งถอนใจยาว ทอดสายตามองตามพี่สาวของตนด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ ถ้าเป็แบบนี้ไม่ดีแน่ นึกด่าเสี่ยเพชรอยู่ในใจ ที่มายุ่มย่ามกับเมียคนอื่น แอบตีท้ายครัวโดยไม่ละอาย
อีกสัปดาห์ต่อมา
คืนวันเสาร์ เจนนี่ออกไปเที่ยวกับเสี่ยเพชรั้แ่เย็น น้ำผึ้งอยู่บ้านคนเดียว รอการกลับมาของพี่สาวด้วยอาการกระวนกระวาย รู้สึกไม่สบายใจ เที่ยงคืนแล้วเสี่ยเพชรยังไม่พาเจนนี่มาส่ง
น้ำผึ้งเคยถามถึงความเป็มาของเสี่ยเพชร แต่เจนนี่ก็ตอบเลี่ยงๆ บอกเพียงสั้นๆ ว่าเจอกันที่ผับ คุยกันถูกคอก็คบหาเป็เพื่อนเรื่อยมา
แต่น้ำผึ้งไม่เชื่อ หล่อนรู้จักพี่สาวของตัวเองเป็อย่างดี ก็เลยฟันธงได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเจนนี่กับเสี่ยเพชรคนนี้... ต้องมีอะไรมากกว่าที่เห็น
อีกเดือนต่อมา
“พี่สิงห์... ”
น้ำผึ้งอุทานลั่น เมื่อเหลือบไปเห็นร่างสูงของสิงหาผู้เป็พี่เขย เขากลับมาถึงบ้านโดยไม่บอกไม่กล่าวล่วงหน้า
“ยัยผึ้ง... เห็นพี่ทำไมใจนหน้าซีดขนาดนี้”
หัวคิ้วเป็แพสีดำดกหนาของคนที่เพิ่งเดินทางมาถึง ชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย เห็นน้องเมียทำหน้าใเหมือนเจอผี
ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา สิงหาต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศไต้หวัน ในฐานะสถาปนิกคุมงานที่บริษัทแม่ไว้วางใจ เชื่อมั่นในฝีมือให้เขาเป็หัวหน้าดูแลโปรเจคก่อสร้างคอนโดมูลค่าหลายพันล้าน ซึ่งเป็ความร่วมมือระหว่างนายทุนคนไทยกับนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังของไต้หวัน
“ก็... เอ่อ... ก็ผึ้งไม่คิดว่าพี่สิงห์จะกลับมากะทันหันแบบนี้นี่คะ”
“เห็นหน้าพี่... แทนที่จะดีใจ”
เขาว่า
“ค่ะ... ดีใจ”
น้ำผึ้งตอบ แต่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว กลัวว่าจะเกิดเื่ร้ายขึ้นแน่ๆ
“พี่ไปนานตั้งสามเดือนแน่ะ... ผึ้งคิดถึงพี่หรือเปล่า”
ประโยคนี้เขาถามเบา ราวกับกลัวว่าจะมีบุคคลที่สามได้ยิน
“ค่ะ... คิดถึง”
ตอบเบาๆ หัวใจยังเต้นแรง
“พี่ก็คิดถึงผึ้ง... นึกถึงตลอดเลย ซื้อของมาฝากผึ้งด้วยนะ”
พี่เขยกล่าวเบาๆ หวานใส่ทุกครั้งที่มีโอกาส น้ำผึ้งรู้ว่าสิงหาเ้าชู้
ท่าทางของน้ำผึ้งยังดูใ ลุกลี้ลุกลนจนสิงหาผู้เป็พี่เขยเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง
“ดึกแล้ว... ทำไมยังมานั่งอยู่หน้าบ้าน... แล้วเจนนี่พี่สาวเธอล่ะนอนแล้วหรือ?”
ชายหนุ่มเ้าของบ้านถามถึงพี่สาวของหล่อน ซึ่งก็คือภรรยาของเขานั่นเอง เจนนี่สะดุ้ง คำถามนี้เหมือนฟ้าฝ่าเปรี้ยงลงบนหลังคาบ้าน
“พี่เจนนี่... เอ่อ... ”
น้ำผึ้งไม่รู้ว่าจะตอบยังไง ชายหนุ่มใจร้อน ไม่รอฟังคำตอบจากปากของหล่อน รีบลากกระเป๋าเดินทางสีดำใบใหญ่เข้ามายังเทอเรสหน้าบ้าน เพราะว่าฝนที่ตั้งเค้ามาั้แ่ตอนเย็น เริ่มโปรยปรายลงมาแล้ว และดูท่าจะตกหนักทั้งคืนแน่ๆ
“พี่สิงห์คะ... ที่ใต้หวันเป็ไงบ้างคะ”
น้ำผึ้งพยายามหาเื่ชวนคุย ท่าทางเหมือนไม่อยากให้เขาเข้าไปในบ้าน
