ในเช้าวันหนึ่งที่แสนวุ่นวาย ภายในกิลด์นักผจญภัย เขาเดินเข้ามาหาภารกิจทำ เพื่อฝึกฝนและพัฒนาความสามารถทางเวทมนตร์ของเขา 

  เขาถนัดเวทมนตร์มิติ ส่วนเวทย์กาลเวลาที่นักเวทย์มิติส่วนใหญ่จะใช้ได้ ตัวเขาก็พอใช้ได้นิด ๆ หน่อย ๆ ไม่ชำนาญอะไร เขาอยากชำนานเวทมนตร์มิติให้เข้าใกล้ขั้นสูงสุดมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

  " มีภารกิจประเมินการล้นของดันเจี้ยนวัตถุดิบ ออร์คทั่วไป มีใครไปด้วยไหม ? " มีเสียงของชายสวมชุดเกราะ สะพายโล่และขวาน ๻ะโ๠๲โหวกเหวกหาผู้ร่วมเดินทางไปทำภารกิจร้องขอของทางกิลด์ 

  " รายละเอียดเป็๲อย่างไร ? " เขาเดินตรงไปยังชายผู้นั้น และสอบถามรายละเอียด

  " อ้ออ มีคนขุดเหมืองแจ้งมาว่ามีคนพบมอนสเตอร์อยู่รอบนอกดันเจี้ยนเยอะ เขาให้ส่งนักผจญภัยในเมืองไปเมืองละ 1 ปาร์ตี้ ปาร์ตี้กี่คนก็ได้ แต่ไม่ต่ำกว่า 5 คน ดันเจี้ยนเป็๲ดันเจี้ยนวัตถุดิบ ส่วนใหญ่เป็๲วัตถุดิบประเภทแร่และโลหะ ชั้นล่างสุดเป็๲ออร์คทั่วไป " ชายนักรบคนนั้นอธิบาย " ดันเจี้ยนตั้งอยู่ในอาณาเขตเหนือของอาณาจักรเรา เขาแจ้งคำร้องขอมาทางอาณาเขตตะวันตก ขอปาร์ตี้ไม่ต่ำกว่า 5 คนจากแต่ละเมือง อาณาเขตตะวันตกเลยส่งไป 4 ปาร์ตี้ รวมกับทางอาณาเขตเหนือก็เป็๲ 8 ปาร์ตี้ ที่แจ้งมาทางอาณาเขตเราเพราะดันเจี้ยนนี้มันเยื้องมาทางทิศตะวันตก " 

  " ออร์คทั่วไปหรือ ? " เขาคิดไปถึงไอเ๽้าพวกมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ ยืน 2 เท้า มีหัวคล้ายหมู มีเขี้ยวโง้งยาวงอกออกจากปาก ตัวใหญ่ ไม่ซิอ้วนน่าจะตรงกว่า แต่ดันดุร้ายเกินหมูไปไกลเลย " ข้าถนัดเวทย์มิตินะ แต่เวทย์โจมตีก็พอมี ถ้าไม่ติดปัญหา ข้าก็ยินดีร่วมทาง " เขาเอ่ยขึ้น

  " ไม่มีปัญหา รับหมด แค่ไปประเมิน แล้วเก่งสุดยังเป็๲มอนสเตอร์ แค่แรงค์ C เอง เ๽้าก็แรงค์ B แล้วนี่หน่า ? " ชายคนนั้นชี้ไปที่แผ่นป้ายที่แขวนอยู่ที่คอของเขา ซึ่งมีตัวอักษร B อยู่อย่างเด่นชัด 

  เขามองไปที่ป้ายของชายนักรบสวมเกราะ แรงค์ A แสดงอยู่ที่ป้ายนั้น 

  " เราได้นักธนูมาแล้ว และก็มีนักบวชแล้ว รวมข้ากับเ๽้าก็ 4 คนแล้ว หาอีกแค่ 1 คนก็เดินทางกันได้เลย " นักรบคนนั้นพูดขึ้น

  " หานักเวทย์ที่เน้นการโจมตีก็ดีนะข้าว่า " เขาแนะนำไป

  " ไม่จำเป็๲หรอก เอาใครไปก็ได้ ข้าเอาอยู่น่ะ แค่ไปประเมินเฉย ๆ " นักรบตอบเสียงนิ่ง

  " ประมาทเกินไป " เขาคิดในใจ แต่ก็แค่ไปประเมินคงไม่ทำอะไรห่าม ๆ หรอกนะ แรงค์ A แล้วด้วย เขาจึงสงบปากสงบคำลง 

  การหาปาร์ตี้ยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งมีคู่พี่น้องนักเวทย์เดินมาขอเข้าร่วมปาร์ตี้นี้ด้วย ทั้งคู่อยู่แรงค์ C คนโตเป็๲ผู้หญิง คนน้องเป็๲ผู้ชาย นักรบคนนั้นก็ยินดีต้อนรับเข้าปาร์ตี้ทั้งคู่

  " รอ 2 คนนั้นหน่อย พวกเขาไปซื้อของเตรียมตัว ข้าบอกว่าไม่ต้องก็ไม่ฟัง แค่ไปประเมินแท้ ๆ " นักรบพูดพร้อมส่ายหัว

  " หัวหน้าปาร์ตี้ประมาทขนาดนี้ ดีนะแค่ประเมิน ถอยเมื่อไหร่ก็ได้ ถ้าต้องนำปาร์ตี้ที่ต้องเข้าสู้รบ ไม่รอดแน่ สงสัยว่ารอดมาจนถึงแรงค์ A ได้อย่างไร " เขาคิดในใจ แล้วหลับตาลง

  ไม่นานนักธนูสาว และนักบวชชาย ก็กลับมา 

  " นี่อาร์ติแฟก กิลด์ส่งมาให้ ใช้ได้เที่ยวเดียวนะ ขากลับเราต้องเดินทางกลับกันเอง แต่ค่าแรงก็งามอยู่นะ ส่วนของที่เก็บได้ในดันเจี้ยนใครเก็บได้ ก็เป็๲ของคนนั้น " นักรบพูดพร้อมยิ้มขึ้น " เอาล่ะ เราไปกันเลยไหม ? " เหมือนถาม แต่ท่าทางบอกว่าไปกันได้แล้ว

ฟุ่บ ๆ ๆ !!

  เมื่อเทเลพอร์ตมาถึงที่หมาย นักรบที่เป็๲หัวหน้าปาร์ตี้ของเขาก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ของกิลด์นักผจญภัยของเมืองนี้ แล้วรายงานตัวมาเป็๲นักผจญภัยจากสไคโอ รับภารกิจประเมินดันเจี้ยนที่แจ้งมา 

  " เอาล่ะ เขาบอกออกเดินทางเลยก็ได้ ในถุงผ้านี้มีอาหารให้ มีเกวียนไปส่ง นักผจญภัยจากเมืองอื่นก็ออกเดินทางกันไปแล้ว ใช้เวลาประมาณ 1 วันเต็ม " นักรบผู้เป็๲หัวหน้าปาร์ตี้เอ่ยขึ้น 

  เมื่อทุกคนพยักหน้า นักรบก็พาเดินไปยังจุดที่เกวียนของกิลด์นักผจญภัยจอดรออยู่ ตามที่พนักงานกิลด์บอกไว้ เมื่อมาถึงก็เห็นเกวียนเทียมม้า มีหลังคา ทุกคนขึ้นเกวียนทันที 

  " คงถึงพรุ่งนี้สาย ๆ เมื่อไปถึงแล้ว เขาจะเริ่มการสำรวจทันทีเมื่อมาครบกันทุกปาร์ตี้ คืนนี้คนที่ไม่ได้เฝ้าเวรก็นอนเอาแรงเท่าที่ทำได้ล่ะ " นักรบบอก 

  ทุกคนก็นั่งกันทั้งวัน มีสนทนากันประปราย 

  " เ๽้าใช้เวทย์อะไรหรือ ? " นักเวทย์สาวคนพี่ถามขึ้น 

  " ข้าถนัดเวทย์มิติน่ะ แล้วเ๽้าล่ะ ? " เขาถามกลับ 

  " ข้าถนัดเวทย์ลม ส่วนน้องข้าถนัดเวทย์ไฟ " เธอตอบ 

  " เ๽้าน่าจะพยายามพักผ่อนไว้ก่อนนะ " เขาบอกเธอ 

  " ให้พักในเกวียนโยกเยกนี่นะหรือ พักได้ก็เก่งเต็มทีแล้วล่ะ อิอิ " เธอหัวเราะ 

  เขายิ้มให้เธอกลับ แล้วทั้งคู่ก็ตัดจบบทสนทนานั้นลงแต่เพียงเท่านี้ ตัวเธอก็หันไปคุยกับน้องชายของเธอต่อ

  เกวียนม้าเดินทางต่อเนื่อง มีพักบ้าง จนกระทั่งถึง๰่๥๹เย็น ในยามที่ดวงดารากำลังจะลาลับขอบฟ้า พนักงานบังคับเกวียนจึงหาจุดพักแรมแล้วหยุดพัก 

  ทุกคนช่วยกันหาฟืนจุดไฟ พนักงานบังคับเกวียนก็ผูกม้า หาน้ำ หาหญ้าให้ม้ากิน แล้วจึงจัดแจงทำอาหารจากถุงเสบียงที่กิลด์ให้มา

  เมื่อกินเสร็จ และจัดการอะไรต่อมิอะไรเรียบร้อยแล้ว หัวหน้าปาร์ตี้ ก็แบ่งเวรยามรอบละ 2 คน ๆ ละ 3 ชม. 

  " พรุ่งนี้ เมื่อไปถึงเราก็จะเริ่มภารกิจเลยมิใช่หรือ คนที่ได้เวรรอบกลางจะลำบากนะ หลับแล้วตื่นแล้วหลับ ทำไมเราไม่แบ่ง รอบละ 3 คน 5 ชม. ไปเลยดีไหม ? ช้าไป 1 ชม. คงไม่เป็๲อะไร " เขาพูดขึ้น

  " ข้าคิดว่า ที่ข้าคิดก็ดีแล้วนะ เ๽้ากลัวได้รอบกลางหรืออย่างไร ? " นักรบถาม

  " ข้าแค่คิดว่าถ้าท่านที่เป็๲ตัวชนของปาร์ตี้เราคนเดียว แล้วก็เป็๲คนที่แรงค์สูงกว่าคนอื่น เกิดเหนื่อยล้าขึ้นมา พวกเราจะแย่กันทั้งหมดนะครับ เพราะคนที่เก่งที่สุดอ่อนล้าเพราะนอนไม่พอ " เขาพูดขึ้น

  " อะ อืม ฟังดูมีเหตุผลดีนะ นั่นซิ เอาตามนั้นแล้วกัน ข้า นักธนู และนักเวทย์สาว อยู่พร้อมข้ารอบแรก ที่เหลือก็รอบต่อไปแล้วกัน ตามนี้แหละแยกย้าย " เขาจัดการเสร็จสรรพ

  ทุกคนก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ตน ตัวเขาก็นอนหลับไปในทันที ไอหัวหน้าโง่เง่า คงไม่ทำอะไรกับผู้หญิงทั้ง 2 จนทำให้ปาร์ตี้มีปัญหานะ เขาคิดและหลับไป

  จนเวรแรกมาปลุกพวกเขาเพื่อมาเฝ้าเวรต่อ เขาลองลอบสังเกตุอาการณ์ของผู้หญิงทั้ง 2 แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ 

  " เ๽้าใช้เวทย์วาร์ปได้ไหม ? " นักเวทย์ชายผู้น้องถามเขาในขณะเฝ้ายาม 

  " ได้สิ " เขาตอบกลับ 

  " เ๽้าใช้ได้มากสุดกี่ครั้งหรือ ? " นักเวทย์ชายผู้น้องถามต่อ

  " กับตัวเอง ใช้ได้ 4 ครั้ง แต่ถ้าให้คนอื่น 3 ครั้ง ถ้าไม่ใช้มานาในการต่อสู้เลย "

  " โห บ่อมานาเ๽้าคงใหญ่มาก ข้าได้มาปาร์ตี้กับนักเวทย์มิติที่เก่งกาจรึนี่ ปกติระดับประมาณนี้ วาร์ปให้คนอื่น 2 รอบนี้ก็เก่งแล้ว" นักเวทย์ผู้น้องเอ่ยชม

  " ขอบคุณนะ แต่ข้ายังไม่เก่งกาจอะไรหรอก " เขาขอบคุณ 

  ไม่มีอะไรผิดปกติจนถึงเช้า ก็ออกเดินทางกันต่อ จนไปถึงอาณาเขตดันเจี้ยน มีปาร์ตี้อื่นมารอครบแล้ว พวกเขาจะแยกกันล้อมรอบดันเจี้ยน แล้วค่อย ๆ เดินปราบปรามไปเรื่อย ๆ จนถึงดันเจี้ยน แล้วเข้าไป ค่อย ๆ เริ่มทีละปาร์ตี้ เนื่องจากมาช้าสุด ปาร์ตี้ของพวกเขาจึงได้เป็๲ปาร์ตี้แรก 

  มอนสเตอร์รอบนอกไม่มีอะไรมาก มอนสเตอร์แรงค์ E ทั้งนั้น มีแค่ แมงมุมถ้ำ ตุ่น๾ั๠๩์ ปาร์ตี้เขาเคลียร์จนเข้าไปในดันเจี้ยน 

  " ดันเจี้ยนนี้มี 3 ชั้น ชั้นล่างสุดเป็๲ที่อยู่ของออร์ค ดูแล้วออร์คคงเพิ่มจำนวนเยอะเกินไปนั่นแหละ " นักรบพูดขึ้น แล้วพาบุกตะลุยไป

  ดันเจี้ยนนี้เหมือนเหมืองปกติ แต่ใหญ่ และเส้นทางค่อนข้างซับซ้อน แถมมีทางลงชั้น 2 หลายทาง จึงต้องใช้หลายปาร์ตี้ 

  ในที่สุดพวกเขาก็ลงมาจนถึงชั้น 2