ป้าจวงหลับตาปี๋ ยกขันเงินขึ้นจิบน้ำใสที่หยดลงมาจากก้นไหร้าว คอหอยขยับขึ้นลงอึกหนึ่ง... สองอึก...ไทยมุงรอบด้านเงียบกริบ ชนิดที่ว่าถ้าเข็มตกสักเล่มคงได้ยินกันทั้งบางทันใดนั้น ป้าจวงก็ลืมตาโพลง! ดวงตาเบิกกว้างยิ่งกว่าไข่ห่าน“เป็นเยี่ยงไรป้า? ท้องไส้ปั่น...