“อาเซวียนพวกเรามาพาเจ้าออกไปเล่น!”“อื้อ!”เสียงขานรับเป็นลูกคู่ชวนให้ผู้เป็นมารดาอย่างลู่หรูอี้ยิ้มอย่างอ่อนใจไม่ได้ ถ้าไม่ให้ออกไปวิ่งเล่นเจ้าตัวเล็กของนางคงจะน้อยใจจนน้ำตาตก และมารดาเช่นนางก็ดันพ่ายแพ้น้ำตาบุตรสาวทั้งใจ ยิ่งดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยชีวิต...