ทันทีที่หานอวิ๋นซีกลิ้งเข้าไป ทั้งมู่หรงหว่านหรูและอี้ไท่เฟยก็ถึงกับผงะ เมื่อนั้นพวกนางจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก มู่หรงหว่านหรูรีบปล่อยมือที่จับคอของอี้ไท่เฟยอย่างรวดเร็ว
พระเ้าช่วย หานอวิ๋นซีเห็นอะไรหรือไม่?
อี้ไท่เฟยก็ใเช่นกัน พระเ้าช่วย หานอวิ๋นซีได้ยินอะไรบ้างนะ?
หานอวิ๋นซีได้ยินและเห็นทุกอย่าง เพียงแต่ในตอนนี้นางไม่สนใจแล้วว่าใครจะเป็บุตรสาวของใคร ใครอยากจะฆ่าใครและใคร้าใส่ร้ายใคร!
นางไม่แม้แต่จะหายใจด้วยซ้ำ จับอาวุธลับที่ข้อมือแน่น พร้อมจ้องมองไปที่ม่านรถ คอยระแวดระวังจุนอี้เสียอยู่ตลอดเวลา
แต่ทันใดนั้น ราวกับว่ารถม้าถูกเตะอย่างแรง จู่ๆ มันก็ตกลงไปทางขวา พระเ้ารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก อี้ไท่เฟยและมู่หรงหว่านหรูร้องพร้อมกัน หานอวิ๋นซีเองก็ไม่ทันตั้งตัว ล้มตะแคงไปตามรถทางด้านขวาและหลังกระแทกกับพื้นอย่างแรง เจ็บมาก!
นางที่กำลังจะพลิกตัวและลุกขึ้น แต่ใครจะรู้ว่ามู่หรงหว่านหรูและอี้ไท่เฟยกลับล้มลงมากระแทกนางอีก สองแม่ลูกที่เงอะงะทับอยู่บนตัวนาง
บ้าเอ๊ย! มันเจ็บ! อวัยวะภายในของนางถูกกระแทกอย่างแรงจนแทบจะอาเจียนออกมา
หานอวิ๋นซีอยากจะด่าออกไปเหลือเกิน แต่ใครจะรู้ว่าในขณะเดียวกัน จู่ๆ หน้าต่างด้านซ้ายก็ถูกเตะทะลุผ่านผ้าม่านเข้ามา และเหยียบมู่หรงหว่านหรูซึ่งอยู่้า
“โอ๊ย…”
มู่หรงหว่านหรูกรีดร้องออกมา ทว่าด้วยสายตาที่แหลมคมของหานอวิ๋นซี นางเห็นว่าเป็เท้าของจุนอี้เสีย ซึ่งมันเป็รองเท้าบูตที่ตัดแต่งด้วยผ้าไหมสีดำพร้อมปลายยกขึ้นเล็กน้อยซึ่งเป็สัญลักษณ์ของราชวงศ์เป่ยลี่
โอกาสมาถึงแล้ว!
หานอวิ๋นซีที่ไม่สนใจความเ็ป ยื่นมือออกไปและเล็งไปยังจุดฝังเข็มที่ขา อย่างไรก็ตาม ก่อนที่นางจะได้ปล่อยเข็ม เท้านั้นก็รีบถอยกลับทันที
เมื่อมองผ่านหน้าต่างรถม้า ก็จะเห็นหลงเฟยเยี่ยและจุนอี้เสียซึ่งยืนอยู่บนรถม้าเหนือพวกเขา ทั้งสองต่อสู้กันตัวต่อตัว เท้าของทั้งสองคนขยับอย่างต่อเนื่อง แวบไปแวบมาผ่านหน้าต่างรถม้าเป็ครั้งคราว จึงทำให้เวลานี้หานอวิ๋นซีไม่มีโอกาสเคลื่อนไหว
ระบบล้างพิษกำลังอยู่ในระหว่างการอัปเกรด ตอนนี้หานอวิ๋นซีอยู่ภายใต้ความกดดัน นางไม่รู้ว่าจุนอี้เสียจะใช้ยาพิษหรือไม่ และนางก็ไม่สามารถเตือนหลงเฟยเยี่ยได้
ถ้าจุนอี้เสียไม่ใช้ยาพิษ แค่หลงเฟยเยี่ยก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการกับเขา แต่ถ้าจุนอี้เสียใช้ยาพิษ นางไม่รู้ว่าหลงเฟยเยี่ยจะรับมือได้นานแค่ไหน
นางที่ไม่ละความพยายามและไม่คิดอะไรมาก ดังนั้นนางจึงจ้องไปที่หน้าต่างบานเล็กและรออย่างเงียบๆ เพื่อให้จุนอี้เสียมาที่ประตูของนาง
แน่นอนว่าในไม่ช้าจุนอี้เสียก็วางเท้าบนหน้าต่าง อะแฮ่ม สถานการณ์นี้มองจากด้านล่างแล้วดูไม่สวยงามนัก แต่หานอวิ๋นซีอยากจะบอกว่าฉากนี้ทำให้มึนเมาจริงๆ!
เป็เ้าพ่อยาพิษรายใหญ่ใช่หรือไม่ ข้าจะให้เ้าได้ลองยาพิษสุดยอดของหญิงสาวจากยุคปัจจุบันผู้นี้เอง
นางหมกมุ่นอยู่ในห้องตำราก็เพื่อศึกษาเกี่ยวกับหลีฮวาเล่ยอวี่ไม่ใช่หรือไร มือข้างหนึ่งมีเข็มทองสามสิบเก้าเล่มซ่อนอยู่ บางเล่มไม่มีพิษ บางเล่มก็มีพิษ และมีพิษหลากหลายชนิดแตกต่างกันไป
นางหรี่ตาและเปิดใช้งานกลไกโดยไม่ลังเล ไม่ใช่เข็มแค่เล่มเดียว แต่เป็เข็มสีทองหลายเล่มพุ่งเข้าเป้าของจุนอี้เสีย
ผลลัพธ์ที่ได้คุ้มค่าแก่การรอคอย!
แต่!
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าในขณะที่หานอวิ๋นซีกำลังยิงเข็ม มู่หรงหว่านหรูซึ่งอยู่้า จู่ๆ ก็กลิ้งไปขวางเข็มทองคำที่กำลังจะพุ่งออกไปโดยตรง
“ยัยเด็กนี่!”
คราวนี้หานอวิ๋นซีพ่นคำด่าออกมาตรงๆ ฉากที่ทำให้มึนเมาที่หน้าหน้าต่างหายไป จุนอี้เสียและหลงเฟยเยี่ยออกจากรถม้าแล้วและไม่รู้ว่ากำลังไปที่ไหนกัน
ในขณะนี้หานอวิ๋นซีอยากจะแทงมู่หรงหว่านหรูให้กลายเป็เม่นเสียเหลือเกิน เพียงแต่มู่หรงหว่านหรูนอนอยู่ข้างๆ โดยไม่ขยับเขยื้อนราวกับว่าหมดสติไปแล้ว
เอาเถอะ ยาพิษที่แข็งแกร่งมากห้าตัวลงไปที่ตัวนางขนาดนั้น ถ้านางยังไม่หมดสติก็คงเป็หานอวิ๋นซีที่ควรจะร้องไห้
เมื่อไม่มีมู่หรงหว่านหรูแล้ว หานอวิ๋นซีก็ผลักอี้ไท่เฟยออกไป อี้ไท่เฟยนั้นเป็ลมจากความหวาดกลัวไปนานแล้ว และนอนลงพร้อมกับมู่หรงหว่านหรู
หานอวิ๋นซีชำเลืองมองมู่หรงหว่านหรูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความลังเล ทว่าในไม่ช้าก็หยุดมอง
เมื่อได้ยินว่าการต่อสู้ข้างนอกนั้นดุเดือด หานอวิ๋นซีก็โผล่หัวออกมาจากหน้าต่างรถม้าอย่างระมัดระวัง และแน่นอนว่าคนข้างนอกกำลังต่อสู้กันอยู่
ไม่ว่าอย่างไรหานอวิ๋นซีก็มีอาวุธลับอยู่ในมือ ดังนั้นนางจึงต้องช่วย เพียงแต่ตรงหน้าเต็มไปด้วยนักฆ่าชุดดำกลุ่มใหญ่ นอกจากฉู่ซีเฟิงแล้ว หานอวิ๋นซีไม่สามารถบอกได้ว่าใครเป็พวกของนางและใครเป็ศัตรู
นอกจากพวกเขา หลงเฟยเยี่ยและจุนอี้เสียก็กำลังต่อสู้กันกลางอากาศ ดังนั้นหานอวิ๋นซีจึงเล็งไปที่จุนอี้เสียอีกครั้ง
จุนอี้เสียต้องใช้ยาพิษอย่างแน่นอน และหลงเฟยเยี่ยเองก็หลบหลีกอย่างชัดเจน มิฉะนั้น ตามวิธีของเขาแล้ว หากเขาลงมือแล้ว จะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แม่นยำ และโเี้
หลงเฟยเยี่ยพยายามที่จะแยกตัวออกห่างอยู่ตลอด แต่จุนอี้เสียกลับตามติดไม่ปล่อยเขาไปเลย เมื่อมองไปตอนนี้ ทั้งสองมีความก้ำกึ่ง หากการต้อนจนมุมนี้ยังคงดำเนินต่อไป คนที่พ่ายแพ้ก็จะเป็หลงเฟยเยี่ย และท้ายที่สุดแล้ววิชาพิษของจุนอี้เสียนั้นมีความได้เปรียบ ตราบใดที่ไม่ระวัง หลงเฟยเยี่ยก็จบเห่เช่นกัน
วิชาพิษบ้าเนี่ยสมควรตายจริงๆ!
หานอวิ๋นซีมองอย่างระมัดระวังในขณะที่วิเคราะห์อย่างลับๆ ในฐานะที่เป็คนไร้ประโยชน์ในส่วนนี้ นางคิดว่าจะเป็การดีกว่าหากมาวิเคราะห์เื่นี้ได้
ถ้านางถือเข็มดอกหลีฮวาพายุฝนอยู่ในมือ นางจะไม่ลังเลเลยที่จะโจมตีจุนอี้เสีย แต่ในมือของนางนั้นเป็เข็มหลีฮวาเล่ยอวี่ ซึ่งอ่อนแอกว่าเข็มดอกหลีฮวาพายุฝนถึงสามเท่า ดังนั้นนางจึงต้องหาตำแหน่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวนางเอง
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครให้ความสนใจ นางจึงหดศีรษะ ก้มตัวและปีนออกจากหน้าต่างรถม้าอย่างเงียบๆ เหมือนหนูตัวเล็ก แล้วกลิ้งลงไปที่พื้นแกล้งเป็ศพ
หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครพบนาง นางก็เริ่มคลานไปข้างหน้า คลานไปสักพักแล้วหยุดชั่วขณะ สังเกตสิ่งรอบข้าง
แม้ว่าหลงเฟยเยี่ยและจุนอี้เสียจะต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่ใจกลับอยู่บนรถม้าเสมอ และพวกเขาก็รู้ตัวั้แ่วินาทีแรกที่หานอวิ๋นซีโผล่ศีรษะออกมาแล้ว
หลงเฟยเยี่ยเห็นหานอวิ๋นซีคลานบนพื้นจากหางตา และไม่สามารถเข้าใจได้ว่าสตรีผู้นี้้าทำอะไร จะวิ่งหนีหรือไม่? นางไม่รู้หรืออย่างไรว่าการอยู่ในรถม้าจะปลอดภัยกว่า?
มุมปากที่มีเสน่ห์และน่าดึงดูดใจของจุนอี้เสียเต็มไปด้วยความขี้เล่น เขาเองก็สงสัยเช่นกันว่าสตรีผู้นี้กำลังจะทำอะไร?
ทันใดนั้น หลงเฟยเยี่ยก็หันไปด้านข้างและเหวี่ยงกระบี่ออกไป จุนอี้เสียถอยหลังทันที หลงเฟยเยี่ยจึงถือโอกาสนี้หนีและเหาะไปหาหานอวิ๋นซี
การมีสตรีผู้นี้อยู่เคียงข้างเขา เขาก็จะไม่ต้องกลัวพิษของจุนอี้เสีย จุนอี้เสียรู้แผนของหลงเฟยเยี่ยอย่างรวดเร็ว ก็รีบตามเขาไป
เดิมทีเขาลักพาตัวหานอวิ๋นซีด้วยความสงสัย ด้วยพร์ของนางแล้ว ตอนนี้ยิ่งมีความจำเป็ในการลักพาตัวหานอวิ๋นซีเพิ่มมาอีกหนึ่งข้อ เขาไม่มีทางให้หลงเฟยเยี่ยมีปรมาจารย์ด้านพิษอยู่ข้างกายอย่างแน่นอน!
ความเร็วของหลงเฟยเยี่ยและจุนอี้เสียนั้นรวดเร็วอย่างสุดจะพรรณนา มันไม่ใช่ไม่กี่นาที แต่ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการเหาะมา ตอนนี้หานอวิ๋นซีกำลังก้มศีรษะของนาง ขดตัวเข้าหากัน ซ่อนตัวและซ่อนเข็มทองเพื่อใส่หลีฮวาเล่ยอวี่ให้เต็ม นางจะไปรู้ได้อย่างไรพวกเขาจะเข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้ว?
นี่มัน ทันทีที่นางเงยหน้าขึ้น ก็ใสะดุ้งโหยงทันที ด้วยเพราะเห็นคนสองคนเหาะมาหานางทีละคน
ทันใดนั้นจุนอี้เสียที่อยู่ด้านหลังเล็กน้อยก็ยิงลูกดอกอาบยาพิษที่ซ่อนไว้ออกมา และทันทีที่ลูกดอกอาบยาพิษพุ่งออกไป ใครๆ ก็สามารถมองเห็นผงสีขาวที่ถูกนำออกมาด้วย
“พิษ! พิษเกสรผึ้ง!”
หานอวิ๋นซีะโออกไป นางเป็หมอพิษมืออาชีพ ไม่ใช่ผู้ควบคุมระบบล้างพิษ หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากระบบล้างพิษ นางยังสามารถระบุสารพิษจำนวนมากได้
เมื่อเผชิญกับพิษชนิดนี้ หลงเฟยเยี่ยจำเป็ต้องหลบ และกลอุบายนี้ก็เป็กลอุบายของจุนอี้เสียในการบังคับให้หลงเฟยเยี่ยออกไป
หลงเฟยเยี่ยมองหานอวิ๋นซีอย่างไม่พอใจ หันหลังกลับและหลบออกไป จุนอี้เสียเย้ยหยันด้วยความดูถูกเหยียดหยามและพุ่งเข้าหาหานอวิ๋นซี
แม้ว่าหลงเฟยเยี่ยจะหลบทัน แต่กระบี่ยาวก็ถูกยกขึ้นทันทีพร้อมกับฟาดลงมาอย่างแรง จุนอี้เสียหลบไปด้านข้างและเข้าใกล้อีกครั้ง พลังกระบี่ของหลงเฟยเยี่ยก็ได้หยุดเขาไว้อีกครั้ง ความเร็วของกระบี่ของหลงเฟยเยี่ยเร็วขึ้นเรื่อยๆ จุนอี้เสียที่เสียเปรียบโดยไม่รู้ตัว จึงต้องตั้งสมาธิตอบโต้กับมัน
ด้วยเช่นนี้ เป็ผลให้ทั้งสองต่อสู้อย่างดุเดือดอยู่ข้างๆ หานอวิ๋นซี
หานอวิ๋นซีไม่รู้ว่าทำไมหลงเฟยเยี่ยถึงจ้องมองนาง นางนอนอยู่บนพื้น เงยหน้าขึ้นมอง ปากเล็กก็ค่อยๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มขบขัน
ในระยะใกล้ๆ แบบนี้ โอกาสมาถึงอีกครั้ง!
นางหันกลับมาอย่างเงียบๆ และนอนหงาย ปิดตาลงข้างหนึ่งเพื่อเล็ง จากนั้นก็แตะข้อมือเบาๆ โดยที่หลงเฟยเยี่ยและจุนอี้เสียไม่ทันสังเกต
เพียงเสี้ยววินาที เข็มทองคำสามสิบเก้าเล่มก็ถูกติดตั้งใหม่ในหลีฮวาเล่ยอวี่ และยิงใส่จุนอี้เสียจากด้านล่างขึ้นบนราวกับห่าฝนเข็ม
จุนอี้เสียกำลังตั้งหน้าตั้งตาต่อสู้กับหลงเฟยเยี่ย เขาจะไประวังหานอวิ๋นซีได้อย่างไร? เขารู้ว่าวิชาพิษของหานอวิ๋นซีนั้นเก่งกาจอย่างมาก และเขาก็รู้ว่าในเื่การวางยาพิษ หานอวิ๋นซีก็ไม่เบาเช่นกัน!
เข็มพิษจมเข้าไปในร่างกายโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าและมีเพียงไม่กี่เข็มที่พุ่งผ่านหน้าเขาไป จุนอี้เสียตกตะลึง เขาไม่เคยคิดเลยว่าหานอวิ๋นซีจะยิงเข็มพิษด้วยความเร็วและความแรงเช่นนี้ได้ ในขณะที่เขากำลังตกตะลึงอยู่นั้น แสงกระบี่ของหลงเฟยเยี่ยก็กวาดลงมาอย่างไร้ความปรานีและพุ่งเข้าหาเขาอย่างดุเดือด
ด้วยเข็มพิษที่เจาะเข้าไปในร่างกายของเขา ควบคู่ไปกับการโจมตีที่รุนแรงของหลงเฟย จุนอี้เสียก็ถูกฟาดออกไปโดยตรง กระแทกกับต้นไม้ใหญ่และร่วงลงทันที
เสียงที่ดังก้องดึงดูดความสนใจของนักฆ่าชุดดำทั้งหมด เมื่อเห็นว่านายท่านได้รับาเ็ นักฆ่าชุดดำทั้งหมดก็ถอยออกมาและอยู่ด้านหน้าจุนอี้เสียเพื่อปกป้องเขาไว้ ด้านหลังของนักฆ่าชุดดำนั้นสามารถมองเห็นได้รางๆ ว่าจุนอี้เสียก็ลุกขึ้น หันหลังและวิ่งหนีไปแล้ว
ฉู่ซีเฟิงรีบนำองครักษ์ชุดดำตามไปฆ่าต่อในทันที หลงเฟยเยี่ยยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน และยกกระบี่ขึ้นเพื่อจะไล่ตามด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้หานอวิ๋นซีรีบคว้ามือของเขาไว้ “อะไร?” หลงเฟยเยี่ยพูดอย่างเ็า
“ท่านอย่าตามไปเลย” หานอวิ๋นซีจริงจังอย่างมาก เมื่อครู่นางลังเลเกี่ยวกับเื่นี้แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว
“ปล่อย!” หลงเฟยเยี่ยไม่ถามแม้กระทั่งเหตุผล สะบัดมือของหานอวิ๋นซีออกอย่างแรง เขาจะพลาดโอกาสนี้ไปไม่ได้ เขารอจุนอี้เสียมานานแล้ว คราวนี้ไม่สามารถปล่อยให้เขาหนีไปอีกได้!
อย่างไรก็ตาม หานอวิ๋นซีกลับวิ่งมาข้างหน้าเขา “ข้ามีเื่สำคัญมากที่จะคุยกับท่าน ต้องคุยตอนนี้!”
เป็ครั้งแรกที่หลงเฟยเยี่ยรู้สึกว่าหานอวิ๋นซีไม่ต่างไปจากสตรีผู้อื่น ไม่มีเหตุผลและเพิ่มความวุ่นวาย!
เขาจ้องมองนางอย่างเ็า และกำลังจะไปโดยไม่สนใจนาง หานอวิ๋นซีที่ห้ามไม่อยู่ ด้วยความร้อนรน นางจึงโพล่งออกมาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่ามู่หรงหว่านหรูเป็บุตรสาวแท้ๆ ของอี้ไท่เฟย แล้วท่านเป็บุตรบุญธรรม?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมาหลงเฟยเยี่ยก็หยุดลงอย่างกะทันหัน หันกลับมาอย่างรวดเร็วและมองไปที่หานอวิ๋นซี เจตนาสังหารที่น่ากลัวฉายแววในดวงตาของเขาทันที
สตรีผู้นี้ นางรู้ความลับนี้ได้อย่างไร?
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลงเฟยเยี่ยแล้ว หานอวิ๋นซีก็รู้ว่านางหยุดเขาได้สำเร็จ นางไม่ได้สังเกตเห็นเจตนาฆ่าในดวงตาของหลงเฟยเยี่ยและรีบอธิบายว่า “พวกเขาอยู่ในรถม้า มู่หรงหว่านหรู้าฆ่าอี้ไท่เฟยและใส่ร้ายข้า อี้ไท่เฟยเป็คนพูดออกมาเอง ข้าบังเอิญได้ยินมา เมื่อครู่ข้าเพิ่งพลาดทำร้ายมู่หรงหว่านหรูไป มันเป็พิษยาสลบ หากปล่อยพิษทิ้งไว้นานแล้วล้างพิษไม่ทันเวลาละก็ นางจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย เื่นี้ท่านตัดสินใจด้วยตัวเองก็แล้วกัน!”
มู่หรงหว่านหรูไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่ายๆ นางรู้ว่าตัวเองไม่ใช่บุตรสาวบุญธรรม แต่เป็องค์หญิงที่แท้จริง ในวันข้างหน้าจวนฉินอ๋องจะสงบสุขอย่างนั้นหรือ? หากความลับถูกเปิดเผย ผลที่ตามมาคือหายนะ!
