เื่เช่นนี้ เฉินเฟิงผู้มีชีวิตผ่านหลายชาติภพในฐานะฮ่องเต้ต้องประสบพบพานจนหัวใจด้านชาไปหมดแล้ว
ตู้ช่านพยักหน้ารับฟังน้ำเสียงเ็าไร้ความรู้สึกของเฉินเฟิง จากนั้นจึงกวาดตามองเหล่าลูกหลานที่ยังสงสัยกับเื่ที่เกิดขึ้นรอบตัว และค่อยๆ เอ่ยปากอย่างเชื่องช้า
"ตอนท่านพ่อตู้เยว่ยงสิ้นลมหายใจ ท่านส่งมอบพินัยกรรมและตราประทับสำคัญให้ฉันเองกับมือ
ท่านสั่งให้ฉันส่งต่อทุกอย่างให้ชายหนุ่มชื่อเฉินเฟิง รวมถึงทุกอย่างในตระกูลด้วย
ฉันรอคอยอยู่เนิ่นนาน ไม่คิดว่ากระทั่งห้าปีให้หลังจากการนัดแนะ ชายหนุ่มที่ชื่อเฉินเฟิงถึงปรากฏตัวขึ้น
บัดนี้ฉันเห็นรูปร่างหน้าตาเขาแล้ว ฉันก็รับรู้ได้ทันทีว่าท่านพ่อกลับมาแล้ว
เฉินเฟิงผู้นี้คือตู้เยว่ยง ตัวท่านพ่อเอง ดังนั้นการที่จะมอบทุกอย่างในตระกูลตู้ให้เขา ย่อมไม่มีอะไรน่าค้างคาใจ!"
สมาชิกตระกูลตู้ที่ทั้งนับถือและเกรงกลัวเฉินเฟิงเป็ทุนเดิม หลังจากได้ฟังคำอธิบายจากปากของปู่ทวดก็เข้าใจตัวตนของเฉินเฟิงได้ในที่สุด
ที่แท้เฉินเฟิงคือต้นกำเนิดที่ทำให้ตระกูลตู้สามารถเป็สุดยอดตระกูลเ้าพ่อแห่งโม๋ตูได้ เขาคือตู้เยว่ยงเ้าพ่อแห่งโม๋ตู!
"พูดให้แม่นกว่านั้น ชื่อจริงข้าคือเฉินเฟิง ส่วนตู้เยว่ยงนั้นเป็เพียงภพที่สี่สิบเก้าใน่ห้าพันปีแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนานที่ข้ามีชีวิตอยู่
ตระกูลลี่และตระกูลจูในบรรดาเก้าตระกูลใหญ่แห่งโม๋ตู เป็สายเืที่สืบทอดมาจากราชวงศ์สมัยที่ข้ายังเป็จิ๋นซีฮ่องเต้และิไท่จู
แม้ตอนนี้จะยังไม่เติบใหญ่เท่าตระกูลตู้ แต่ในอนาคตตระกูลตู้ต้องคอยดูแลเอาใจใส่พวกเขาบ้าง
เพราะพวกเ้าล้วนเป็ลูกหลานของข้าเฉกเช่นเดียวกัน"
เฉินเฟิงไม่จำเป็ต้องปิดบังตู้ช่านผู้เป็ลูกชายเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของเขา และเปิดโอกาสให้คนตระกูลตู้ได้รู้ว่าบรรพบุรุษของพวกเขายิ่งใหญ่เพียงใด
เมื่อได้ฟังเื่ราวเหล่านี้ ทั้งตู้ช่านกับหลินว่านชิงต่างแสดงสีหน้าใเป็อย่างมาก
ตู้ช่านรู้มานานแล้วว่าท่านพ่อของเขาไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าท่านจะมีชีวิตอยู่มาแล้วถึงห้าพันปี แถมยังเคยเป็จิ๋นซีฮ่องเต้และิไท่จูมาก่อนด้วย
ส่วนหลินว่านชิงก็รู้เพียงว่าเฉินเฟิงเป็จิ๋นซีฮ่องเต้และตู้เยว่ยงในชาติภพก่อน ไม่คิดว่าเขาจะเคยเป็ิไท่จูอีกด้วย
สมาชิกตระกูลตู้ภายในศาลารวมถึงสมาชิกตระกูลเมิ่งที่อยู่นอกศาลา ล้วนเกิดความสงสัยและจ้องมองเฉินเฟิงไม่วางตา เพราะเื่ราวเ่าั้เป็เื่เหลือเชื่อ ไม่อาจทำใจให้เชื่อได้โดยง่าย
ตู้ช่านเห็นว่าเหล่าลูกหลานรวมทั้งคนจากตระกูลพันธมิตรอย่างตระกูลเมิ่ง ล้วนแล้วแต่สงสัยในคำพูดเขาโดยไม่มีปฏิกิริยาตอบรับอะไร เขาจึงเริ่มส่งเสียงตวาดเสียงดัง
"พวกเ้าลูกหลานอกตัญญู สมควรโดนท่านพ่อปลิดชีพ
เฉินเฟิงคือตู้เยว่ยง เทพประจำตระกูลตู้ ทั้งยังเป็จิ๋นซีฮ่องเต้อิ่งเจิ้ง จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และิไท่จู จูหยวนจาง ผู้โค่นล้มราชวงศ์หยวน
ถึงตอนนี้ถ้าพวกเ้ายังไม่ขานรับ แม้จะโดนโทษล้างสังหารสิ้นก็คงโทษใครไม่ได้แล้ว!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้นสมาชิกตระกูลตู้ในศาลาไว้อาลัยและสมาชิกตระกูลเมิ่งด้านนอกศาลาต่างพากันตระหนักได้ คุกเข่าลงกับพื้นจนแนบชิดติดพื้น
"ผู้น้อยขอคารวะพระบรมราชวงศ์ ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นหมื่นปี"
เมื่อเฉินเฟิงเห็นผู้คนตระกูลตู้และตระกูลเมิ่งก้มกราบ ทำความเคารพตนอย่างยิ่งใหญ่ ในที่สุดก็แสดงออกถึงความน่าเกรงขามเยี่ยงจักรพรรดิ เขาโบกมือพลางกล่าว
"ลุกขึ้นเถิด! ข้าเพิ่งมีชีวิตเพียงห้าพันปี ยังขาดอีกห้าพันจึงจะครบหมื่นปี!"
พร้อมกับถ้อยคำนั้น เฉินเฟิงยื่นมือออกไปด้านหน้า แล้วเผยภาพลวงตาขององค์จักรพรรดิหลายพระองค์ขึ้น
โจวอู่หวังจีฟาผู้ใช้กระบี่โอรส์ตัดหัวปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง
จิ๋นซีฮ่องเต้อิ่งเจิ้งผู้ถือดาบลู่หลูเจี้ยน พิชิตหกแคว้น สยบแปดทิศ
ิไท่จู จูหยวนจางผู้ยกธงต่อต้าน ปราบปรามเหล่าฏ โค่นล้มราชวงศ์หยวน ทวงคืนแผ่นดินชาวฮั่น
ภาพลวงตาขององค์จักรพรรดิทั้งสามพระองค์นี้ชัดเจนเป็พิเศษ นอกจากนี้ยังมีภาพลวงตาของจักรพรรดิอีกสองสามพระองค์ ดูเลือนรางราวกับความฝันที่ยังไม่ถึงเวลาเปิดเผย
เมื่อเหล่าลูกหลานตระกูลตู้เห็นภาพลวงตาจักรพรรดิผู้ทรงอำนาจซ้อนทับอยู่เื้ัเฉินเฟิงหลายพระองค์
พวกเขาจึงเชื่อสนิทใจว่าปู่ทวดของพวกเขา ตู้เยว่ยงเคยเป็จักรพรรดิั้แ่ชาติปางก่อน โดยใช้ชื่อเฉินเฟิงในปัจจุบัน
"คนตระกูลเมิ่งที่อยู่ด้านนอก จงลืมตาดูให้ดีเถิด หญิงสาวผู้คนนี้คือหลินว่านชิง
เป็ผู้นำสาวตระกูลหลินคนปัจจุบัน ตระกูลทรงอำนาจที่สุดแห่งเมืองฉางอันและยังเป็ย่าทวดพวกเ้า เมิ่งตงเสวียกลับชาติมาเกิดอีกด้วย
ไม่ใช่เพียงเท่านี้ ขณะนี้มีชาติภพใหม่อีกสองคนของเมิ่งตงเสวียกำลังมาพบกันที่ด้านนอกคฤหาสน์ เราจะพาพวกเ้าไปดูอะไรสนุกๆ!"
หลังจากแสดงตัวตนให้เป็ที่ประจักษ์ เฉินเฟิงชี้นิ้วหาหลินว่านชิงซึ่งอยู่ข้างกายพลางบอกกล่าวสมาชิกตระกูลเมิ่ง
ขณะเดียวกัน ฉู่ปี้ชิงขับรถหรูมาเซราติของตนกับเฉินเจียเหยาซึ่งรีบเดินทางจากตระกูลเมิ่งก็มาถึงหน้าประตูตระกูลตู้เกือบจะพร้อมๆ กัน
เนื่องจากวันนี้ตระกูลตู้จัดพิธีศพของผู้าุโตู้ช่าน ทำให้หลายครอบครัวย่อยที่แยกย้ายออกจากตระกูลตู้และตระกูลเมิ่งต่างมารวมตัวที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลตู้กันเป็จำนวนมาก
ส่งผลให้ที่จอดรถรอบๆ คฤหาสน์ตระกูลตู้มีรถจอดเต็มหมด
เหลือเพียงที่จอดรถทองคำที่ไม่มีใครกล้าจอด เพราะนั่นเป็ที่จอดรถส่วนตัวของตู้เยว่ยงโดยเฉพาะ!
แม้ตู้เยว่ยงจะเสียชีวิตไปเจ็ดสิบปีแล้ว แต่ที่จอดรถแห่งนี้ยังคงสงวนไว้ให้เขาคนเดียวไม่เคยเปลี่ยน
ขณะนี้ฉู่ปี้ชิงขับรถมาเซราติวนหาที่จอดอยู่นานจนมาเจอที่จอดช่องนี้เพียงช่องเดียว
แต่เมื่อเธอกำลังจะหักหัวรถเข้าไปนั้น กลับถูกรถแลนด์โรเวอร์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ของเฉินเจียเหยาปาดแซงหน้าเข้าช่องไปก่อน
ฉู่ปี้ชิงโกรธจนหัวแทบะเิ เธอผู้เป็หัวหน้าตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลฉู่ หนึ่งในเก้าตระกูลใหญ่แห่งโม๋ตูกลับถูกเฉินเฟิงดูถูกิ่เกียรติจนท้อแท้ห่อเหี่ยวใจไปก็แล้ว
พอเดินทางมาที่ตระกูลตู้เพื่อหาคำตอบกลับถูกรถแลนด์โรเวอร์ไม่ติดป้ายทะเบียนตัดหน้าแย่งที่จอดรถเพียงช่องเดียวที่ยังเหลืออยู่อีก
ฉู่ปี้ชิงยื่นศีรษะออกนอกหน้าต่างส่งเสียงกรีดร้องอย่างโกรธเกรี้ยวสุดเสียง
"ไม่ว่าใครก็กล้ารังแกฉันกันหรือไงเดี๋ยวนี้...นี่หนึ่งหมื่นหยวน ฉันมีธุระด่วนกับตระกูลตู้ คุณไปหาที่จอดอื่นไป!"
ฉู่ปี้ชิงกรีดร้องเสียงดังพร้อมหยิบยื่นธนบัตรร้อยหยวนออกจากกระเป๋าปึกหนึ่งแล้วขว้างใส่กระจกรถแลนด์โรเวอร์อย่างแรง
ปึก!
เมื่อฉู่ปี้ชิงหัวเสียจนสติแตก ทันใดนั้นเธอก็แสดงพลังไม่ธรรมดาให้เห็น ธนบัตรหนึ่งหมื่นหยวนปึกนั้นถึงกับทำให้กระจกรถแลนด์โรเวอร์แตกละเอียด ก่อนที่ธนบัตรปึกนั้นจะตกลงสู่ขาอ่อนของเฉินเจียเหยาอย่างเบาหวิว
ภาพเบื้องหน้าทำให้เฉินเจียเหยาที่ตื่นรู้ความทรงจำจากชาติก่อนทั้งหมดแล้วโกรธเกรี้ยวจนหัวแทบะเิไม่ต่างกัน เธอถูกเฉินเฟิงกลั่นแกล้งั้แ่อยู่บนเครื่องบินอย่างไร้เหตุผล
ต้องอาบน้ำด้วยกันอย่างกับคู่รัก ทั้งยังต้องมอบพรหมจรรยให้เขา เฉินเจียเหยาเองก็ทนกักเก็บความโมโหเอาไว้มากมายไม่ต่างกัน
ยิ่งพอมาตอนนี้ แค่คนขับมาเซราติยังกล้าขว้างเงินใส่เธอเพื่อให้เธอสละที่จอดรถที่หายากยิ่งให้ จะให้เธอทนต่อไปได้อย่างไร
ด้วยเหตุนี้เอง!
เฉินเจียเหยาสตาร์ทแลนด์โรเวอร์ที่เพิ่งถอยมาด้วยเงินสองล้านสุดท้าย ก่อนจะเหยียบคันเร่ง พุ่งชนรถมาเซราติเต็มแรง
แลนด์โรเวอร์เป็รถฮัมวี่ ขนาดสูงใหญ่น่าเกรงขาม ส่วนมาเซราติมีหน้ารถต่ำ
เพียงพริบตาเดียวรถแลนด์โรเวอร์ก็ขับขึ้นไปทับหน้ารถมาเซราติ
รถหรูมาเซราติราคาหลายล้านพังยับเยินไปกับตา!
"บ้าเอ๊ย...ผู้นำตระกูลฉู่อย่างฉันถึงกับปล่อยให้คนอื่นรังแกขนาดนี้ ยอมได้ที่ไหนวะ!"
ฉู่ปี้ชิงโกรธจนพูดไม่ออก ลงจากรถมาเซราติ แต่ยังไม่ทันจะได้พ่นคำด่า
"ที่จอดรถนี้ฉันจอดก่อน ไม่มีเหตุผลอะไรต้องให้เธอ แถมยังใช้เงินแค่หมื่นหยวนมาิ่ฉันอีก ฉันขับรถเหยียบรถเธอยังน้อยไป ฉันจะตบหน้าเธอด้วยนี่แหละ!"
เฉินเจียเหยาในรถแลนด์โรเวอร์ยังระบายความโกรธไม่หมดเช่นกัน เธอจึงเปิดประตูลงจากรถบ้าง
ชั่วพริบตานั้น ภพชาติใหม่ทั้งสองของเมิ่งตงเสวียก็ได้หวนกลับมาพบกันในที่สุด
เมื่อฉู่ปี้ชิงเห็นเฉินเจียเหยามีหน้าตาละม้ายคล้ายเธอถึงเก้าส่วน คำด่าที่เตรียมไว้ก็ถูกกลืนลงท้องทันที
ขณะเดียวกันทางฝั่งเฉินเจียเหยาสังเกตเห็นใบหน้าฉู่ปี้ชิง มือที่กำลังยกขึ้นเตรียมตบก็ต้องหยุดลง
"ไม่ปากแซ่บใส่กันต่อแล้วเหรอ หยุดทำไม?"
ทันใดนั้นเอง เสียงของเฉินเฟิงดังลอดมาจากหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลตู้
พอได้ยินเสียงนั้น เฉินเจียเหยากับฉู่ปี้ชิงพากันหันหน้ามองหน้าประตูคฤหาสน์เป็ตาเดียว พวกเธอเห็นเฉินเฟิงถูกรายล้อมไปด้วยฝูงชน ราวกับจักรพรรดิที่ได้รับการเคารพจากผู้คนนับหมื่น
เฉินเจียเหยาหันไปส่งเสียงเ็าใส่ฉู่ปี้ชิงเมื่อเธอเห็นเฉินเฟิงชัดๆ
"เห็นแก่ที่พวกเราเป็ภพชาติใหม่ของเมิ่งตงเสวียเหมือนกัน ฉันจะไว้ชีวิตเธอแล้วกัน!"
เฉินเจียเหยาที่ได้รับความทรงจำชาติก่อนกลับคืนมาแล้วไม่ใช่พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินธรรมดาเหมือนแต่ก่อน
พลังของเธอตอนนี้นับว่าแข็งแกร่งกว่าพลังที่ไม่ธรรมดาที่ฉู่ปี้ชิงแสดงออกมาตอนโกรธเสียอีก
พลังไม่ธรรมดาที่ฉู่ปี้ชิงแสดงให้เห็นก่อนหน้าเป็เพียงผลจากอาการตื่นตัว ร่างกายจึงหลั่งอะดรีนาลีนออกมาเป็จำนวนมาก
กอปรกับเศษิญญาทั้งสามของเมิ่งตงเสวียอยู่ใกล้กันมาก จนใกล้จะรวมตัวกันอยู่แล้ว ยิ่งทำให้ฉู่ปี้ชิงแสดงพลังประหลาดออกมาได้โดยไม่รู้ตัว
ิญญาที่สมบูรณ์หนึ่งดวงกลับมาเกิดใหม่เป็คนสามคน ในหมู่พวกเธอย่อมต้องมีความเชื่อมโยงอันน่าอัศจรรย์ใจแน่นอน
ในที่สุดฉู่ปี้ชิงก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่าตนคือเมิ่งตงเสวียกลับชาติมาเกิดเมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากเฉินเจียเหยา
"หึ พวกเราเป็คนคนเดียวกันที่กลับชาติมาเกิด งั้นฉันจะไม่ว่าอะไรเธอก็แล้วกัน!"
ฉู่ปี้ชิงแค่นเสียงในลำคอ ทิ้งรถหรูมาเซราติที่พังยับเยินเอาไว้เื้ั
เธอเดินเข้าหาเฉินเฟิงเพราะอยากเห็นสาวสวยอีกคนข้างๆ เขาให้ชัดๆ
เพราะฉู่ปี้ชิงมีความรู้สึกว่าหญิงสาวคนนั้นคงมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงเธอมากเช่นกัน!
เห็นดังนั้น เฉินเจียเหยาได้แต่ส่ายหน้า ไม่สนใจท่าทีของฉู่ปี้ชิง
ยังไงซะ เฉินเจียเหยาก็รับความทรงจำชาติก่อนกลับมาครบถ้วนแล้ว จิตใจจึงมีความเป็ผู้ใหญ่มากกว่า
ส่วนฉู่ปี้ชิงมากที่สุดก็เป็แค่ผู้นำตระกูลสาวอายุสามสิบปี เพิ่งมีชีวิตแค่สามสิบกว่าปี ความทรงจำก็ไม่ยาวนานเท่าไหร่
ในสายตาของเฉินเจียเหยา แม้ฉู่ปี้ชิงจะเป็เมิ่งตงเสวียกลับชาติมาเหมือนกัน แต่ก่อนจะระลึกอดีตชาติได้ เธอก็เป็ได้แค่ฉู่ปี้ชิง
จากนั้น เฉินเจียเหยาก็จอดรถแลนด์โรเวอร์ให้เข้าที่แล้วลงจากรถ มุ่งหน้าสู่ประตูคฤหาสน์ตระกูลตู้เช่นกัน
ที่จอดรถทองคำแห่งนี้ ปกติผู้คนตระกูลตู้ถือเป็เื่ใหญ่ ไม่อนุญาตให้รถคันไหนจอดได้ทั้งนั้น
แต่ตอนนี้มีเฉินเฟิงหรือก็คือตู้เยว่ยงตัวจริงอยู่ที่นี่ แต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรกับที่จอดรถนี้เป็พิเศษ
ที่จอดรถก็แค่ที่จอดรถ ใครจอดก่อนก็จอดไป เื่เล็กน้อยแค่นี้
"ก็แค่ที่จอดรถเอง ต้องทะเลาะกันจนหน้าแดงถึงขั้นลงไม้ลงมือตบตีกันแบบนี้เลยเหรอ?"
เฉินเฟิงถามฉู่ปี้ชิงที่เดินมาถึงก่อนอย่างสบายๆ
"แค่ตระกูลฉู่ไม่ไปรับคุณที่สนามบินคุณยังกล้าฆ่าล้างตระกูลฉู่เลย คุณน่ะมีเหตุผลตรงไหน?"
ฉู่ปี้ชิงโต้กลับด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียว
"ท่านพ่อ จุดนั้นเป็ที่จอดรถพิเศษที่พวกเราเก็บไว้ให้ท่านโดยเฉพาะ เจ็ดสิบปีมาแล้วไม่มีรถคันไหนจอดตรงนั้นสักคัน"
ตู้ช่านจำฉู่ปี้ชิงได้ เขาจึงรีบอธิบายบางเื่เล็กๆ น้อยๆ เพื่อกันไม่ให้เฉินเฟิงลงโทษเธอ
"ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก ต่อไปที่จอดรถนี่ใครอยากจอดก็จอดไปเถอะ หลังจากจัดการความหลังที่นี่เสร็จ ข้าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่
ตระกูลตู้ที่เหลือก็ให้เ้าจัดการเองแล้วกัน ส่วนข้า ต่อจากนี้เป็แค่เฉินเฟิง ข้าอยากลองเข้าเรียนมหาลัยเล่นๆ ดู ถึงตอนนั้นเ้าช่วยจัดการให้ข้าด้วยแล้วกัน"
เฉินเฟิงโบกไม้โบกมือ ไม่มีความใยดีต่อที่จอดรถช่องนั้นเลยแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่สนใจคำตอบโต้ของฉู่ปี้ชิงด้วย
ตอนนี้ เฉินเจียเหยาก็เดินมาถึงแล้ว ในที่สุดเศษิญญาทั้งสามของเมิ่งตงเสวียก็หวนกลับมาพบกันที่หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลตู้
หลินว่านชิงได้รับความทรงจำชาติภพสมัยเป็เมิ่งตงเสวียกลับมาแล้ว เฉินเจียเหยาได้รับความทรงจำชาติก่อนทั้งหมดกลับคืนมา ส่วนฉู่ปี้ชิงยังไม่ฟื้นคืนความทรงจำชาติภพไหนเลย สาวงามทั้งสามคนผู้มีหน้าตาเหมือนกันถึงเก้าส่วนเริ่มจ้องตากันไปมาเพื่อประเมินอีกฝ่าย
รูปลักษณ์ทั้งสามคนตรงกับหน้าตาของดวงิญญาพวกเธอ เป็ผู้มีรูปโฉมงดงามล่มเมืองเสมือนซูต๋าจีในชาติแรก
แต่เพราะความแตกต่างด้านนิสัยการกินและความเป็อยู่ในชาตินี้ รายละเอียดปลีกย่อยบางอย่างจึงไม่เหมือนกัน
ในหมู่พวกเธอ หลินว่านชิงที่มีสายเืปีศาจจิ้งจอกเก้าหางคล้ายคลึงบรรพบุรุษนั้น มีหน้าตาคล้ายกับซูต๋าจีมากที่สุด
ส่วนเฉินเจียเหยาที่เป็แอร์โฮสเตสมีหน้าตาคล้ายกับเมิ่งตงเสวียในชาติก่อนมากที่สุด
ส่วนฉู่ปี้ชิง เธอค่อนข้างคล้ายกับเมิ่งเจียงนวี่ในชาติภพก่อนๆ หญิงผู้มีความรู้สึกว่าชีวิตคู่กับเฉินเฟิงช่างอาภัพ
พูดถึงบุคลิก ทั้งสามสาวมีบุคลิกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง ต่างคนต่างมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง สง่างามในแบบของตัวเอง
ดังนั้น แม้เฉินเฟิงจะสามารถรื้อฟื้นความทรงจำชาติก่อนๆ ให้ฉู่ปี้ชิงได้ในทันที แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำ
ความแตกต่างของทั้งสามคนเป็แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ถ้าได้รับความทรงจำชาติก่อนทั้งหมดกลับมาด้วย จะทำให้ไม่มีความแตกต่างกันเลย
อย่างไรก็ตาม เฉินเฟิงยังสามารถใช้วิชาลึกลับเชื่อมโยงดวงิญญาและชะตาชีวิตทั้งสามเข้าด้วยกันได้ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ
ในที่สุด เศษสามิญญาของเมิ่งตงเสวียก็รวมกันเป็หนึ่งเดียว
หลังจากเชื่อมโยงิญญาจนเป็หนึ่งเดียวแล้ว แม้สามสาวจะยังเป็ปัจเจกบุคคลอยู่ แต่ขีดจำกัดด้านอายุขัยตามกำเนิดก็ถูกลบล้างไป
ทว่า สายเืปีศาจจิ้งจอกเก้าหางในตัวหลินว่านชิงกลับยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นในฉับพลัน
นี่ส่งผลให้ตัวเธอที่ยังไม่เริ่มต้นบำเพ็ญเพียรไปได้ไกลนัก ถูกสายเืบรรพบุรุษปีศาจจิ้งจอกกระตุ้นให้คืนร่างอย่างฉับพลัน จนขนจิ้งจอกงอกขึ้นเต็มตัว
บรรดาสมาชิกตระกูลตู้และตระกูลเมิ่งรอบข้าง รู้สึกขนหัวลุกกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า
หากเทียบกับตอนที่เฉินเฟิงบินลงจากฟ้า หรือดีดนิ้วสังหารลูกหลานแล้ว ภาพตรงหน้านี้ยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่าเป็ไหนๆ
พอเห็นดังนั้น เฉินเฟิงก็เข้าสวมกอดหลินว่านชิงและถีบตัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากไปในทันที เพียงทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง
"เฉินเจียเหยาเ้าก็อยู่กับตระกูลเมิ่งสักพักก่อนแล้วกัน รอข้าแก้ปัญหาสายเืปีศาจจิ้งจอกในตัวหลินว่านชิงเสร็จ ข้าจะกลับมาหาเ้าใหม่!"
เฉินเจียเหยาได้รับความทรงจำจากชาติก่อนทั้งหมดกลับมาแล้ว เฉินเฟิงจึงไว้วางใจเธอมากกว่า
ในทางกลับกัน เฉินเฟิงรู้ว่าฉู่ปี้ชิยังเกลียดตนไม่เลิก ยังไงซะตนก็เป็ผู้ฆ่าล้างตระกูลฉู่ด้วยมือตนเอง
เฉินเฟิงจึงไม่สั่งอะไรฉู่ปี้ชิง และเขาก็ไม่เคยปลุกความทรงจำจากชาติภพก่อนๆ ของเธอด้วย
พอเหล่าผู้คนตระกูลตู้เห็นว่าเฉินเฟิงลอยตัวจากไปในที่สุด พวกเขาถึงได้รู้สึกราวกับยกูเาออกจากอก
แม้เฉินเฟิงคนนี้มักมีท่าทีไม่แยแสไม่ไยดี แต่การสังหารลูกหลานเมื่อครู่กลับแสดงท่าทางจริงจังขึงขัง ไม่มีการผ่อนปรนแม้แต่น้อย
เฉินเฟิงจำได้ว่ามหาวิทยาลัยเผิงเฉิงในเมืองเผิงเฉิง สร้างตึกเรียนเป็โครงสร้างรูปแปดเหลี่ยม
ใต้มหาวิทยาลัยมีเหยาเผิงถูกผนึกอยู่ั้แ่โบราณ หลังจากกาลเวลาผ่านมาอย่างเนิ่นนาน ผนึกมานานหลายปีน่าจะมีผลเยาหลิงงอกเงยให้เห็นบ้าง
เฉินเฟิงวางแผนจะใช้ผลหยางหลิงนี้เพื่อแก้ปัญหาสายเืปีศาจจิ้งจอกของหลินว่านชิง
ดังนั้นเฉินเฟิงจึงอุ้มหลินว่านชิงที่มีขนจิ้งจอกงอกขึ้นทั่วทั้งตัว พุ่งทะยานผ่านท้องฟ้า มุ่งหน้าสู่เมืองเผิงเฉิง
ครั้งนี้เฉินเฟิงไม่นั่งเครื่องบิน เขาเหาะผ่านผืนนภา แหวกฝ่าก้อนเมฆ มุ่งหน้าสู่เมืองเผิงเฉิงที่อยู่ห่างออกไปกว่าหนึ่งพันกิโลเมตร
เพราะเมื่อเขาตั้งใจใช้พลังทั้งหมดที่มีในการเคลื่อนที่ เขาเร็วกว่าเสียงถึงสี่เท่า เร็วกว่าเครื่องบินมากโข
ขณะที่กำลังเหาะไปอย่างมั่นคง เฉินเฟิงใช้มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดของหัวเว่ยที่ได้จากตู้ช่าน ต่อสายหาตู้ช่าน
"ช่านเอ๋อร์ พ่อบินมาถึงเหนือเมืองหางเฉิงแล้ว รีบจัดการเื่สถานะนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเผิงเฉิงให้เร็วเลย
ต่อจากนี้ พ่อจะเป็นักศึกษาธรรมดาอยู่ที่นั่น เริ่มต้นใช้ชีวิตแบบใหม่ๆ"
