ในยามนี้หลิวจือโหรวรู้ดีว่าการเอ่ยคำพูดใดๆ ล้วนไร้ประโยชน์ นางจึงได้แต่ตบไหล่พี่ชายเบาๆ ก่อนเดินไปทางศาลา แล้วเล่าเรื่องราวภายในให้หลิวจือโม่และผู้อื่นฟัง        เมื่อหลิวจือโม่ฟังจบ สีหน้าของเขาก็คลายความตึงเครียดลงเล็กน้อย รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า...