เืเนื้อปลาัทองล้ำค่าแสนทวี ถ้ามิใช่เพราะปลาัเหล่านี้ตายจากทัณฑ์์ ด้วยพลังของจูชิงแล้วนั้นไม่มีทางได้ปลาัทองมาอย่างแน่นอน แน่นอนว่าไม่ต้องกล่าวถึงัคะนองน้ำน้อย
สุนัขโลกันตร์สามหัวเห็นแบบนั้นก็แลบลิ้นยิ้มอย่างประจบสอพลอ
จูชิงสะบัดง้าวปีศาจิญญาอำมหิตเฉือนเนื้อปลาส่วนที่กินไม่ได้ออกส่วนหนึ่งแล้วก่อไฟย่างปลาัทอง!
สุนัขโลกันตร์สามหัวมองเนื้อที่กำลังย่างอยู่บนกองไฟ น้ำลายหยดติ๋งๆ
เนื้อของสัตว์อสูรดึกดำบรรพ์มีประโยชน์ต่อสุนัขโลกันตร์สามหัวยิ่งยวด ลมปราณดึกดำบรรพ์ที่อยู่ภายในนั้นสามารถกระตุ้นสายเืดึกดำบรรพ์ที่ถูกผนึกไว้ในิญญาอสูรให้ตื่นขึ้นมาได้อีกครั้ง
“เนื้อปลาัทองชิ้นเดียวมีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรขนาดนั้นเชียวรึ?” จูชิงฉงนสงสัย
เฒ่าปีศาจยิ้ม “สุนัขโลกันตร์สามหัวค่อนข้างพิเศษ แทนที่จะบอกว่าสุนัขโลกันตร์สามหัวกำลังบำเพ็ญเพียร จะดีกว่าถ้าบอกว่ามันกำลังสลายผนึกเพื่อให้พลังแข็งแกร่งขึ้น”
“อย่างนั้นหมายความว่าเืัที่อยู่ในปลาัทองช่วยเร่งการสลายผนึกได้อย่างนั้นหรือ?” จูชิงถามต่อ
“ใช่แล้ว ัเป็หนึ่งในสายเืที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคดึกดำบรรพ์ แม้จะเป็สุนัขโลกันตร์สามหัวก็ยังเทียบไม่ได้ พลังที่แฝงอยู่ในสายเืัจะช่วยเพิ่มโอกาสที่จะสลายผนึกได้เร็วยิ่งขึ้น!” เฒ่าปีศาจพยักหน้า
หลังจากย่างเนื้อปลาัทองจนสุกได้ที่แล้วจูชิงก็แบ่งเนื้อเป็สี่ส่วน เก็บไว้กินเองส่วนหนึ่งแล้วโยนเนื้อส่วนที่เหลือให้กับสุนัขโลกันตร์สามหัว
สุนัขโลกันตร์สามหัวมองจูชิงแทนคำขอบคุณ จากนั้นหัวทั้งสามก็อ้าปากกินเนื้อปลาัทอง
“โฮกก!” สุนัขโลกันตร์สามหัวคำราม ปราณทมิฬพรั่งพรูออกมาจากร่างกายของมัน ล้อมรอบมันเสมือนกับเส้นไหมทมิฬห่อหุ้มร่างของมันทีละชั้น เพียงครู่เดียวรังไหมสีดำก็ประจักษ์กลางห้อง!
คลื่นพลังแพร่งพรายออกมาจากรังไหมเล็กน้อย ทว่ารังไหมสีดำนั้นปกคลุมคลื่นพลังได้ดีจึงไม่เกิดปรากฏการณ์ใดอื่นๆ
แต่ลำพังเพียงแค่รังไหมสีดำก็ทำให้จูชิงััได้แล้วว่าพลังที่อัดแน่นอยู่ข้างในนั้นน่าสะพรึงปานใด แค่เข้าไปใกล้เพียงนิดก็รับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะท้านจากจิติญญา
เขารับรู้ได้ทันทีว่าถ้าเข้าไปใกล้มากว่านี้ พลังที่ซุกซ่อนอยู่ในรังไหมสีดำจะะเิออกแล้วกลืนกินเขาเข้าไปจนหมด!
ทันใดนั้นเอง พลังอันอ่อนโยนหลั่งไหลออกมาจากศิลาผนึกิญญาพิชิต์ปกป้องจิติญญาของจูชิงเอาไว้!
“เ้าหนู วางใจเถอะ เ้ามีศิลาผนึกิญญาพิชิต์คุ้มครองจิติญญาอยู่ ในโลกบำเพ็ญเพียรนี้ไม่มีใครทำอะไรจิติญญาของเ้าได้ แม้กระทั่งข้าที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็ตาม!” เฒ่าปีศาจยิ้ม
จูชิงถอนหายใจ เขามองเนื้อปลาที่อยู่ในมือแล้วกินมันลงท้อง!
การปรากฏตัวของถงจ้านสร้างแรงกดดันให้กับจูชิงอย่างมาก ถึงเขาจะผสานสี่อักขระาหลัวโหวได้ แข็งแกร่งยิ่งกว่าจอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาหลายเท่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมิใช่ผู้ไร้เทียมทาน!
หลังจากที่พ่ายแพ้ให้กับถงจ้าน เขาอยากทะลวงขั้นพลังเป็ขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณเพื่อใช้พลังของขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณประมือกับถงจ้านอีกครั้งหนึ่ง
ทว่าเขาก็ไม่ได้ทำเช่นนั้น เพราะเขารู้ดีว่าแม้มันจะช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้นใน่ระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็ไม่ใช่เื่ดีสำหรับเส้นทางบำเพ็ญเพียร มีความเป็ไปได้สูงที่รากฐานยุทธ์จะพังทลาย!
“ข้าต้องผสานอักขระาหลัวโหวให้สำเร็จก่อนถึงการประลองระหว่างสำนัก หลังจากที่ผสานอักขระาหลัวโหวครบทั้งห้าอักขระน่าจะเปิดแผนภาพใหม่ได้!” จูชิงครุ่นคิดในใจ
จูชิงไม่ได้ขาดแคลนสมุนไพริญญา เขาได้ของล้ำค่ามามากมายจากบนเกาะหลัวโหว ในถุงเอกภพก็ยังมีของล้ำค่าดึกดำบรรพ์อยู่อีกไม่น้อย
แต่ของล้ำค่าที่ทำให้เขาผสานอักขระาหลัวโหวได้ในเวลาสั้นๆ มีเพียงไม่กี่อย่าง บางทีอาจมีแค่เนื้อปลาัทองเท่านั้นที่ทำได้!
“ตู้มมม!” เสียงคำรามของัดังอึกทึกเอ็ดอึง พลังมหาศาลทะลักทลายในร่างกายของจูชิง ลมปราณหลอมผสานกลายเป็เืัไหลพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย!
มันก็คือพลังของปลาัทอง พลังของยุคดึกดำบรรพ์!
ถ้าพวกมันข้ามผ่านทัณฑ์์สำเร็จก็จะกลายเป็ัอย่างแท้จริง!
แต่น่าเสียดายที่พวกมันล้มเหลว หมดสิ้นวายชีวาภายใต้ทัณฑ์์ ทว่าพลังของทัณฑ์์นั้นยังสั่งสมอยู่ในร่างของพวกมันทำให้เืเนื้อเกิดการเปลี่ยนแปลงให้ใกล้เคียงกับั!
เนื้อปลาัทองที่จูชิงกินเข้าไปไม่ใช่เพียงเนื้อปลาัทองทั่วไป แต่เป็เนื้อของัที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังมิอาจจินตนาการ!
ครั้งนี้หินโลหิตไม่ได้ช่วยจูชิงกักเก็บพลัง ซึ่งนั่นคือความ้าของเขา เขาอยากใช้พลังของัเพื่อผสานอักขระาหลัวโหวเส้นที่ห้า!
“โฮกกก!” เสียงคำรามของัยังดังสะท้อนออกมาอย่างต่อเนื่อง ัผู้แกร่งกล้าในยุคสมัยดึกดำบรรพ์ราวกับฟื้นคืนชีพขึ้นในร่างของจูชิง!
จิติญญาแห่งัก่อตัวอยู่ภายในร่างเด็กหนุ่ม มันเหลือบตามองจูชิงอย่างดูถูกเหยียดหยาม!
ถึงปลาัทองจะใกล้เคียงกับัแต่ก็ยังมิใช่ัแท้จริง พลังที่แฝงอยู่เทียบมิได้กับพลังหนึ่งในหมื่นของัด้วยซ้ำ!
แต่แม้จะเป็แค่หนึ่งในหมื่น ทว่าสำหรับจูชิงที่เป็จอมยุทธ์ขั้นหลอมกายาแล้วนั้นนับว่าทรงพลังเกินหยั่งถึง ถ้ามันะเิพลังออกมาก็เพียงพอที่จะทำให้จูชิงหายไปจากโลกนี้!
ัคือสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังยวดยิ่งในโลกหล้า คิดที่จะสยบมันเพื่อรับพลังของมันนั้นยากยิ่งกว่ากระไรดี!
จูชิงเผชิญหน้ากับัโดยปราศจากความกลัว เขามองมันอย่างเงียบๆ ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า!
ัเห็นดังนั้นก็มีโทสะ เป็แค่มดปลวกกล้าเงยหน้ามองมันได้อย่างไร!
“วิ้ง!” ทันใดนั้นดอกบัวโลหิตพุ่งออกมา ดอกบัวทั้งสามสิบหกกลีบเปรียบเสมือนพลังเหนือฟ้าแห่งโลกหล้า หนึ่งกลีบดุจดั่งโลกหนึ่งใบ โลกทั้งสามสิบหกลอยตระหง่านกลางท้องฟ้า แม้เป็ัก็ยังต้องยอมจำนน!
“เป็กายศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งมาก ดอกบัวโลหิตก็แข็งแกร่งเช่นกัน!” เฒ่าปีศาจอุทานอย่างอดไม่ได้ พลังของดอกบัวโลหิตล้ำเลิศเกินกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก
โชคดีที่กลีบดอกบัวโลหิตนั้นแค่ปรากฏในร่างของจูชิงเพียงคนเดียวง ถ้าจูชิงสามารถควบคุมพลังของมันได้อย่างสมบูรณ์ เขาจะกลายเป็ผู้ไร้เทียมทานสามารถทำลายโลกหนึ่งโลกได้อย่างง่ายดาย
ัถูกดอกบัวโลหิตสยบ ดอกบัวทั้งสามสิบหกกลีบแบ่งพลังของัออกเป็ส่วนๆ จากนั้นพลังของัก็ไหลเข้าไปในร่างกายของจูชิงอย่างต่อเนื่อง!
พลังของัน่าพรั่นพรึงยิ่งทวี ทว่ากลับไม่สามารถต่อต้านกลีบดอกบัวโลหิตได้!
ภายใต้การขับเคลื่อนของพลังั ลมปราณภายในร่างกายจูชิงหนาแน่นยิ่งขึ้นเรื่อยๆ!
เส้นอักขระเบาบางประจักษ์บนร่างของจูชิง ลมปราณก่อร่างผสานขึ้นมาเป็อักขระาหลัวโหวเส้นที่ห้า!
มันสลักทับซ้อนกันไปมาเชื่อมต่อกับอักขระาหลัวโหวเส้นที่สี่!
“ตู้มมมม!” ลมปราณอันแสนเข้มข้นของจูชิงแทบะเิออกมาจากร่าง ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังแตกสลาย!
“ขั้นหลอมกายาแปดชั้นฟ้า ข้ากำลังทะลวงขั้นพลังเป็ขั้นหลอมกายาแปดชั้นฟ้าอย่างนั้นรึ!” จูชิงไม่เพียงไม่แสดงสีหน้ายินดี ในทางกลับกันคิ้วกลับขมวดแน่น!
ขั้นหลอมกายามีทั้งหมดเก้าชั้นฟ้า สำหรับคนอื่นนั้นการทะลวงขั้นพลังเป็ขั้นหลอมกายาแปดชั้นฟ้าเป็เื่ที่ดี ทว่าสำหรับจูชิงแล้วมันเป็ฝันร้าย
เมื่อใดที่เขาเลื่อนเป็ขั้นหลอมกายาแปดชั้นฟ้า เหลืออีกเพียงหนึ่งขั้นพลังย่อยก็จะกลายเป็ขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณ เมื่อนั้นการที่จะผสานสองอักขระาหลัวโหวที่เหลืออยู่ให้ออกมาในหนึ่งขั้นพลังย่อยนั้นแทบเป็ไปไม่ได้!
“ต้องยับยั้งมัน!” จูชิงตัดสินใจแล้ว จะทะลวงเป็ขั้นหลอมกายาแปดชั้นฟ้าก็ย่อมได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้!
จูชิงหายใจเข้าลึกปรับเปลี่ยนกระแสลมปราณยับยั้งขั้นพลังของตัวเอง!
“เ้าบ้าไปแล้วรึ?” เฒ่าปีศาจหน้าเปลี่ยนสี มันถึงเวลาที่จูชิงต้องทะลวงขั้นพลังแล้ว ถ้าฝืนยับยั้งอาจสร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้กับร่างกายของเขา
“หยุดเดี๋ยวนี้!” เฒ่าปีศาจะโ เขาต้องปกป้องจูชิง จะให้เกิดอะไรขึ้นกับจูชิงไม่ได้เป็อันขาด!
แต่มันสายเกินไปแล้ว ยามนี้ถึงเป็จูชิงเองก็ไม่สามารถหยุดยั้งการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ ลมปราณในร่างของเขาแบ่งออกเป็สองส่วนทั้งยังพุ่งทะยานขึ้นสูงไม่หยุด ร่างกายเหมือนกับลูกบอลที่เต็มไปด้วยรูพรุน ลมปราณรั่วไหลออกมาไม่หยุด!
ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ จูชิงก็ตกลงมาเป็ขั้นหลอมกายาหกชั้นฟ้า ผ่านไปอีกสามลมหายใจขั้นพลังก็ตกลงเป็ขั้นหลอมกายาห้าชั้นฟ้า จากนั้นก็สี่ชั้นฟ้า สามชั้นฟ้า หนึ่งชั้นฟ้า จนสุดท้ายก็ไม่มีลมปราณหลงเหลืออยู่เลย กลายเป็แค่ปุถุชนสามัญ!
“เป็แบบนี้ได้อย่างไร?” เฒ่าปีศาจมองดูร่างกายที่ว่างเปล่าของจูชิงด้วยความใ แม้ว่าจะฝืนยับยั้งขั้นพลังแต่อย่างมากก็น่าจะสร้างความเสียหายบางส่วนกับเส้นลมปราณเท่านั้น ไม่น่าทำให้ลมปราณมลายสูญไม่ใช่รึ!
เฒ่าปีศาจเป็ยอดยุทธ์ ไม่มีใครในทวีปเฉียนหยวนเข้าใจเส้นทางบำเพ็ญเพียรดียิ่งกว่าเขา ทว่ากระทั่งเขาเองก็อธิบายไม่ได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้คืออะไร
จูชิงมองฝ่ามือของตัวเองอย่างฉงน เห็นได้ชัดว่าไม่มีลมปราณหลงเหลืออยู่แล้วทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงอ่อนแอเลยสักนิด กลับกันยังรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นยิ่งกว่าเดิม!
“โฮกก!” เพียงจูชิงโบกมือ เสียงัคำรามดังสนั่นเอ็ดอึง พลังน่าพรั่นพรึงพุ่งทะลวงผ่านหลังคา ผนังที่อยู่โดยรอบพังทลายในพริบตาเดียว!
มันเป็พลังอันเลิศล้ำหาที่เปรียบมิได้ ขณะนั้นเขาััได้ถึงการมีอยู่ของลมปราณ!
“นะ...นี่มัน...ั...” เฒ่าปีศาจมองจูชิงอย่างเหลือเชื่อ ขณะที่จูชิงสะบัดมือเขารับรู้ได้ถึงพลังของั หรือกล่าวคือจูชิงคือัแท้จริง!
ครั้นเฒ่าปีศาจมองแขนของจูชิงเขาก็หัวเราะออกมา อักขระาหลัวโหวทั้งสามผสานรวมกันเป็หนึ่งเดียวโดยมีัเวียนว่ายอยู่ในอักขระาหลัวโหว!
สามอักขระาหลัวโหวมิใช่แค่รับพลังัได้เท่านั้น แต่มันยังผสานพลังของัลงไปได้อีกด้วย!
ลมปราณของจูชิงไม่ได้หายไป เพียงแค่ผสานรวมกับพลังของัเพื่อสร้างพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม!
“ลมปราณของมนุษย์ผสานรวมเป็หนึ่งกับพลังั มันคือพลังใหม่ที่ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนในทวีปแห่งนี้!” เฒ่าปีศาจหัวเราะลั่น
