จางเหวินนั่งนิ่งอยู่ที่ห้องรับแขก ความรู้สึกหนักอึ้งค่อย ๆ กดทับลงบนอกของเขา
“ช่างน่าเหนื่อยใจจริง ๆ …”
เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่ง ความคิดนับไม่ถ้วนไหลผ่านในหัว หากเป็หอการค้าปกติ ต่อให้ล้มก็ยังพอมีโครงสร้างให้ฟื้น แต่ที่นี่กลับแทบไม่เหลืออะไรแล้ว
จางเหวินลืมตาขึ้น เขาค่อยๆ ควบคุมปริมาตรพิษในร่างของเจินอี้เพื่อให้นางขยับได้ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ไปเอาสมุนไพรทั้งหมดที่มีมา”
เจินอี้สะดุ้งเล็กน้อย เมื่อร่างกายของนางขยับได้แต่การบ่มเพาะของนางกลับยังคงไม่สามารถใช้งานได้ในตอนนี้ แต่นางไม่ได้ตั้งคำถามใดๆ ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปทันที
“รับทราบ”
ทันทีที่ประตูปิดลง จางเหวินก็หันไปมองร่างทั้งสี่คนที่นอนแน่นิ่งอยู่ เขาก้าวไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งยื่นออกไปคว้าร่างของอดีตผู้บริหารเ่าั้ขึ้นมา พลังสายน้ำเคลื่อนไหว พิษสีคล้ำไหลซึมเข้าไปในร่างของพวกเขาอย่างเงียบงัน
พิษนี้ไม่ใช่เพื่อสังหาร แต่เพื่อ ทำให้พวกเขาไม่สามารถขยับตัวได้ไปอีกหลายวัน
เมื่อจัดการเสร็จ จางเหวินก็สะบัดมือ ทั้งสี่คนถูกห่อหุ้มด้วยฟองน้ำจาง ๆ แล้วถูกโยนทิ้งไว้ที่มุมห้องรับแขก
จากนั้นเขาหันไปมองิหยวนที่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างหลัง
“เ้าสงสัยหรือไม่” จางเหวินเอ่ยถาม “ว่าทำไมข้าถึงไม่ให้เ้าเปิดเผยตัวตนกับเจินอี้”
ิหยวนขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงสุขุมกว่าที่เคย
“ตัวตนของข้า… ค่อนข้างเป็ที่้า ยิ่งมีจำนวนคนที่รู้ว่าข้ายังมีชีวิตอยู่น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี และควรรอจนกว่าอย่างน้อยข้าหรือเ้าจะมีระดับการบ่มเพาะที่สามารถปกป้องตัวเองได้จริง ๆ”
จางเหวินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ และพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะถามต่อทันที
“เ้าควบคุมพลังแห่งดวงดาวของตัวเองได้ไหม แบบ… ควบแน่นดวงดาวแล้วให้มันปล่อยความร้อนออกมา”
ิหยวนยกคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นช้า ๆ พลังลึกลับสั่นไหว อากาศรอบฝ่ามือบิดเบี้ยว ก่อนที่ดวงดาวขนาดเท่ากำปั้นจะปรากฏขึ้น
มันหมุนช้า ๆ เปล่งแสงสีทองอมขาว ความร้อนแผ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง จางเหวินพยักหน้าทันที
“พอแล้ว แค่นี้แหละ”
ในจังหวะนั้นเอง เจินอี้ก็กลับเข้ามา นางหอบเล็กน้อย เนื่องจากตอนนี้การบ่มเพาะของนางยังไม่สามารถใช้งานได้ แขนทั้งสองข้างสวมแหวนมิติซ้อนกันหลายวง ก่อนจะถอดหนึ่งวงออกแล้วยื่นให้จางเหวิน
“สมุนไพรทั้งหมดอยู่ในนี้แล้ว”
จางเหวินรับแหวนมิตินั้นก่อนที่จะพูดขึ้น
“พาข้าไปยังสถานที่ที่กว้างที่สุดในหอการค้า”
เจินอี้ รีบนำทางพาทั้งสองคนเดินผ่านโถงยาวที่เต็มไปด้วยชั้นวางว่างเปล่า จนมาหยุดที่ห้องขนาดใหญ่ด้านหลัง
ที่นี่คือห้องจัดแสดงอาวุธในอดีต พื้นที่กว้าง เพดานสูง เสาหินสลักอาคมป้องกันยังคงหลงเหลืออยู่
จางเหวินก้าวเข้าไปกลางห้อง ก่อนจะหันไปพูดกับิหยวน
“ช่วยสร้างดวงดาวขึ้นมาหน่อย”
ิหยวนพยักหน้า เขาควบแน่นพลังก่อนที่จะสร้างดวงดาวขนาดเท่ากำปั้นขึ้นมา ความร้อนพุ่งทะยานราวกับเตาหลอม์ ในขณะเดียวกัน จางเหวินยกมือทั้งสองขึ้น
น้ำจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว กลายเป็ฟองน้ำขนาดั์ ฟองน้ำขนาดั์ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศเหนือดวงดาวของิหยวน ภายในเต็มไปด้วยกระแสน้ำวนทับซ้อนกันเป็ชั้น ๆ แต่ละชั้นหมุนด้วยความเร็วไม่เท่ากัน เปรียบเสมือนหม้อปรุงยาที่มีหลายชั้นอุณหภูมิในหมอเดียว
“รักษาความร้อนให้คงที่ อย่าให้ความร้อนมากไปกว่านี้” จางเหวินเอ่ยขึ้น
ิหยวนพยักหน้า มือข้างหนึ่งประคองดวงดาว อีกข้างควบคุมอัตราการแผ่ความร้อนอย่างละเอียด เหงื่อเม็ดเล็กๆ ไหลซึมออกมาที่ขมับ นี่ไม่ใช่งานที่ง่ายเลย เขาต้องควบคุมพลังให้อยู่ในระดับที่ผิดพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
เจินอี้ยืนอยู่ด้านข้าง ใบหน้างดงามซีดเผือดเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง นางเคยเห็นการปรุงโอสถมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเห็นใครใช้ พลังแห่งดวงดาวจริง มาเป็แหล่งความร้อน และไม่เคยเห็นหม้อปรุงยาที่เป็… ฟองน้ำมาก่อน
ทันใดนั้นเองภาพบางอย่างซ้อนทับกันระหว่างคนที่นางรู้จักกับคนที่กำลังควบคุมของพลังของดวงดาวอยู่
ขณะเดียวกัน จางเหวินก็สะบัดมือ สมุนไพรระดับเหลืองกว่าหมื่นต้นลอยขึ้นพร้อมกัน และถูกบดละเอียดด้วยกระแสน้ำอย่างอ่อนโยน ราก ใบ ลำต้น แตกสลายกลายเป็ผงละเอียดก่อนจะละลายเข้าไปในฟองน้ำ
น้ำภายในฟองเริ่มเปลี่ยนเป็สีเขียวอ่อน กลิ่นหอมสดชื่นแผ่กระจายไปทั่วห้อง
ต่อจากนั้น สมุนไพรระดับิญญากว่า 2,800 ต้นถูกใส่ลงไปทีละชุด จางเหวินใช้พลังจิตแยกสารที่สำคัญออกมาโดยตรง ตัดสิ่งเจือปนทิ้ง เหลือไว้เพียงแก่นพลังบริสุทธิ์
ของเหลวเริ่มเปลี่ยนเป็สีฟ้าใส การไหลเวียนพลังภายในฟองน้ำเพิ่มความเร็วขึ้น
จากนั้นจางเหวินจึงหยิบสมุนไพรระดับปฐีออกมา จากทั้งสามร้อยกว่าต้น แต่มีอันที่ใช้งานได้จริงแค่ 210 ตันเท่านั้น ส่วนที่เหลือล้วนหมดสรรพคุณทางยาไปแล้ว
แต่เขาไม่สามารถหยุดตอนนี้ได้ เขาทำการคัดเลือกสมุนไพรแต่ละต้นและแยกคุณสมบัติอย่างพิถีพิถัน บางต้นใช้ฟื้นฟู บางต้นเสริมเส้นลมปราณ บางต้นก็ช่วยเพิ่มพลังิญญา
เมื่อถูกหลอมรวมเข้าไป น้ำภายในฟองน้ำเริ่มมีประกายสีเงินแทรกอยู่ภายใน ราวกับแสงดวงดาวจมอยู่ในทะเลลึก
จางเหวินหยิบสมุนไพรระดับ์ทั้ง 17 ต้นออกมาเรียงอยู่รอบฟองน้ำเป็วงกลม สมุนไพรทั้งสิบเจ็ดต้นสลายตัวทีละต้น กลายเป็เศษเล็กเศษน้อยไหลเข้าไปในฟองน้ำอย่างช้า ๆ
ทันใดนั้นของเหลวทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็สีฟ้าทอง โปร่งใสราวคริสตัล กระแสพลังภายในหมุนวนอย่างสงบ สมุนไพรส่วนใหญ่ถูกสกัดให้เหลือของเหลวเพียงส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุด และจางเหวินเองก็ได้ใส่ส่วนผสมพิเศษบางอย่างลงไปด้วย
ในขั้นตอนสุดท้าย เขายกมือขึ้น ก่อนจะกดฝ่ามือลงเบา ๆ
“ขัดเกลา”
ฟองน้ำหดเล็กลงเรื่อย ๆ สิ่งเจือปนสุดท้ายถูกดันออกมาเป็ไอสีเทา ก่อนที่ของเหลวภายในจะนิ่งสนิท
ในที่สุด ฟองน้ำแตกสลาย
ของเหลวขาวทองจำนวนมากลอยอยู่กลางอากาศ แบ่งตัวเองออกเป็หลายส่วนโดยอัตโนมัติ บางส่วนควบแน่นเป็เม็ดโอสถ บางส่วนคงสภาพเป็น้ำยา
จางเหวินมองผลลัพธ์อย่างพึงพอใจ
ของเหลวฟื้นฟู ระดับปฐี ช่วยรักษาาแภายใน ฟื้นเส้นลมปราณ จำนวน 3,600 มิลลิลิตร
ของเหลวเพิ่มการดูดซับพลังิญญา ระดับปฐี เหมาะสำหรับผู้ที่้าเร่งการบ่มเพาะ จำนวน 2,400 มิลลิลิตร
เม็ดโอสถเสถียรพลัง ระดับ์ ใช้ก่อนหรือหลังทะลวงอาณาจักรการบ่มเพาะ มันสามารถช่วยเสริมสร้างรากฐานได้ จำนวน 56 เม็ด
หลังจากกระบวนการกลั่นโอสถสิ้นสุดลง กลิ่นสมุนไพรที่คละคลุ้งอยู่ภายในห้องค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงพลังิญญาที่ยังคงหมุนเวียนอย่างหนาแน่น จางเหวินสะบัดมือเบา ๆ เม็ดโอสถและของเหลวทั้งหมดลอยรวมตัว ก่อนจะถูกดูดเข้าไปในแหวนมิติของเขาทีละส่วนอย่างเป็ระเบียบ ไม่มีสิ่งใดสูญเปล่าแม้แต่น้อย
จางเหวินรู้สึกเหนื่อยมาก หัวไหล่ของเขาปวดเมื่อยไปหมด ก่อนที่เขาหันไปมองทั้งสองคนตรงหลังแล้วพูดขึ้น
“พวกเ้ารอข้าอยู่ที่นี่”
ยังไม่ทันที่เจินอี้หรือิหยวนจะได้เอ่ยถามอะไร ร่างของจางเหวินก็แปรสภาพเป็สายน้ำบาง ๆ แล้วสลายหายไปในอากาศ เหลือเพียงความเงียบงันและความอึดอัดที่ค่อย ๆ กดทับลงในห้องโถง
เจินอี้สูดลมหายใจลึก นางไม่พูดอะไร เพียงแค่นั่งลงอย่างสงบ แต่หัวใจกลับเต้นแรงไม่หยุด ภายในเวลาไม่กี่ชั่วยาม หอการค้าที่แทบล้มละลายกลับมามีความหวังอีกครั้ง และคุณภาพของพวกยาเ่าั้ล้วนอยู่ในระดับสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ขณะเดียวกัน
ภายในเมืองดาบ์ ทางทิศตะวันตกของเขตการค้า หอการค้าเมฆาตั้งตระหง่านสูงดุจหอคอยเงิน อาคารเจ็ดชั้นสร้างจากหินิญญาผสมโลหะิญญา แสงอาคมลอยวนอยู่ตลอดเวลา
ชายชราผู้หนึ่งในชุดผ้าหยาบสีเทาเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ หลังค่อมเล็กน้อย เส้นผมขาวโพลน ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย ร่างกายของเขาแพร่ออร่าระดับนิพพานออกมาเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเดินไปคุยกับพนักงานต้อนรับ
พนักงานต้อนรับเพียงเหลือบมองแต่เมื่อััได้ถึงพลังระดับนิพพาน เขาก็รีบนำทางชายชราไปยังห้องประเมินสินค้าโดยทันที เมื่อสิ่งของถูกวางลงบนโต๊ะ ผู้ตรวจสอบถึงกับชะงักงัน
“นี่มัน…”
ของเหลวสีฟ้าทองใสบริสุทธิ์ พลังิญญาภายในนิ่งแต่ลึก เม็ดโอสถทุกเม็ดกลมสมบูรณ์ ไร้ตำหนิแม้แต่น้อย ระดับคุณภาพสูงจนเกินมาตรฐานตลาดทั่วไปมาก
หลังจากเงียบไปนาน ชายคนนั้นก็ได้ติดต่อผู้บริหารให้มาทำการตรวจสอบด้วยตัวเองก่อนที่ การตรวจสอบจะกินเวลานานกว่าปกติหลายเท่า หลังจากทราบคุณสมบัติที่เกินกว่ามาตรฐานของยาเหล่านี้แล้ว พวกเขาก็ตัดสินใจรับซื้อทั้งหมดโดยไม่ลังเล ก่อนที่ผลจะถูกสรุปออกมาอย่างเป็ทางการ
เม็ดโอสถเสถียรพลัง จำนวน 56 เม็ด คุณภาพระดับ์ ราคาประเมิน เม็ดละ 80 หินิญญาระดับสูงสุด
รวมทั้งสิ้น 4,480 หินิญญาระดับสูงสุด
ของเหลวเร่งบ่มเพาะ ปริมาณรวม 2,400 มิลลิลิตร คุณภาพระดับปฐี ราคาประเมิน 30 หินิญญาระดับสูง ต่อ 1 มิลลิลิตรรวมทั้งสิ้น 72,000 หินิญญาระดับสูง
ของเหลวฟื้นฟู ปริมาณรวม 3,600 มิลลิลิตร คุณภาพระดับปฐี ราคาประเมิน 20 หินิญญาระดับสูง ต่อ 1 มิลลิลิตร รวมทั้งสิ้น 72,000 หินิญญาระดับสูง
รวมทั้งสิ้นเป็มูลค่า 5,920 หินิญญาระดับสูงสุด
(อัตราแลกเปลี่ยน หินิญญาระดับสูง 100 ก้อน เท่ากับระดับสูงสุด 1 ก้อน)
เมื่อแผ่นประเมินถูกวางลงบนโต๊ะ แม้แต่อาจารย์ประจำหอการค้าเมฆายังต้องกลืนน้ำลายเงียบ ๆ
ชายชราที่เป็คนขายเพียงแค่พยักหน้า ไม่ต่อรองแม้แต่คำเดียว
หินิญญาจำนวนมหาศาลถูกโอนเข้าสู่แหวนมิติของเขา เสียงกระทบกันเบา ๆ ดังราวกับสายฝนโปรยปราย
