“น้องหญิงเ้าร้อนหรือ เช่นนั้นก็เข้าไปพักในเรือนเถอะ ให้สาวใช้ออกไปซื้ออะไรเย็นๆ ให้เ้าทานสักหน่อย” ผู้เป็สามีเอ่ยด้วยสีหน้าเป็กังวล
“ขอบคุณท่านพี่เ้าค่ะ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน” หญิงสาวยอบกายเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินออกจากตรงนั้นไปอย่างเร่งร้อน ทว่าสายตาของหยวนโม่เจ๋อยังคงมองตามร่างบางด้วยสีหน้าพอใจ
หลังเถาเถาและอาหม่านออกไปซื้อขนมหวานตามคำสั่งของไป๋มู่เฟิง ภายในห้องส่วนตัว จึงเหลือเพียงเนี่ยนเมี่ยวชิงที่เอนกายหลับตาอยู่บนตั่งตัวยาว
เสื้อผ้าของนางถูกคลายออก เผยให้เห็นเนินเนื้อโผล่พ้นผ้าออกมาเล็กน้อย มือเรียวโบกพัดเบาๆ เพื่อคลายความร้อน ทว่าในหัวกลับครุ่นคิดถึงบุรุษที่อยู่ด้านนอกผู้นั้น
ประตูหน้าต่างที่ถูกเปิดอ้าเอาไว้เพื่อให้ลมพัดผ่าน ทำให้หญิงสาวที่กำลังเคลิบเคลิ้ม ไม่ได้ยินเสียงเดินของผู้มาเยือน
“คิดถึงข้าหรือไม่” เสียงกระซิบแ่เบาดังขึ้นที่ข้างใบหู เนี่ยนเมี่ยวชิงพลันเปิดเปลือกตาขึ้น นางมองบุรุษตรงหน้าด้วยสีหน้าใ
“ท่าน!...มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วเขา...” หญิงสาวชะโงกไปด้านหลัง เพื่อมองหาสามีของตน
“ข้ามีสารพัดวิธีเพื่อจัดการกับเขา ไยน้องหญิงต้องกังวล”
ลิ้นร้อนตวัดเลียติ่งหูเล็กอย่างเย้าหยอก มือหนาเคล้นคลึงอกอวบที่ยามเมื่อบีบแรงๆ มันจะปลิ้นออกมาตามซอกนิ้ว เสียงครางของเนี่ยนเมี่ยวชิงดังขึ้นแ่เบา
ภายในเรือนนี้ ยังมีบ่าวของไป๋มู่เฟิงอยู่ นางมิอาจปล่อยให้ตนเองถูกบุรุษตรงหน้าทำให้มัวหมอง มิเช่นนั้น...เื่ที่นางเคยหลับนอนกับเขาก่อนแต่งมายังตระกูลไป๋ คงได้ถูกเปิดเผย
“ปล่อยข้า...” หญิงสาวผลักชายหนุ่มเบาๆ
“เ้า้าให้ข้าปล่อยจริงๆ หรือ” เสียงชายหนุ่มกระซิบสั่นพร่า เขาดึงมือของนางมาเค้นคลึงที่จุดศูนย์กลางที่กำลังลุกชูชัน พร้อมส่งเสียงครางออกมาทางลำคอ
“อ่าาาา มือของเ้าช่างดีเหลือเกิน” แม้ปากจะเอ่ยเช่นนั้น ทว่ามือของเขาก็มิได้หยุดเคลื่อนไหว มันบีบเคล้นเต้าอวบสองข้างสลับไปมา ปลายนิ้วก็ยังไม่ลืมสะกิดยอดอกที่แข็งชูชันสู้นิ้วมือ
“ไหนบอกให้ข้าปล่อย ไยถึงได้ฉ่ำแฉะเช่นนี้เล่า ปากไม่ตรงกับใจเสียเลย น้องหญิง...คนที่รู้จักเ้าดีที่สุดคือข้า” ขาทั้งสองข้างของนางถูกแยกออก เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมมีขนขึ้นรำไร
ชายหนุ่มไม่รอช้า ซุกใบหน้าเข้าหารอยแยกที่เปิดรับลิ้นร้อยอย่างยินดี เสียงครางของเนี่ยนเมี่ยวชิงพลันดังกระเส่าขึ้น
“อ๊าาา! ลึกกว่านี้ ท่านแทงเข้าไปให้ลึกกว่านี้อีกหน่อย” นางร้องเสียงครวญครางอย่างลืมอาย
หยวนโม่เจ๋อถอนใบหน้าที่ฝังอยู่ที่หว่างขาเนี่ยนเมี่ยวชิงออก ทั่วทั้งใบหน้าของเขาตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานของนาง หญิงสาวยามนี้อารมณ์เตลิด แลบลิ้นออกมาเพื่อรอรับจูบจากอีกฝ่าย
เสียงจูบน่าอายดังจ๊วบจ๊าบ ลิ้นของทั้งสองตวัดเกี่ยวรัดกันไปมา หยวนโม่เจ๋อควักเ้าท่อมเอ็นที่แข็งขืนเต็มที่ออกมาสาวดังพับพับ
เพราะอยู่ในสภาพิ่เหม่และอาจมีคนมาพบได้ทุกเมื่อ จึงมิได้ถอดเสื้อผ้าออก ทว่านั่นกลับทำให้ความตื่นเต้นยิ่งทวีคูณ
ชายหนุ่มยืนขึ้นเต็มความสูง ท่อนเอ็นแข็งร้อนชี้หน้าเนี่ยนเมี่ยวชิงที่นั่งอยู่บนตั่ง เขาถูไถหัวบานที่ฉ่ำเยิ้มไปมาบนใบหน้าของนาง นิ้วมือเชยปลายคางของหญิงสาวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะแทงสวนเข้าไปในปากของหญิงสาวช้าๆ
น้ำลายเป็ฟองไปอาบลำคอ ทว่าชายหนุ่มก็ไม่หยุดขยับเอวสอบเข้าออก เนี่ยนเมี่ยวชิงชำนาญเื่นี้เพราะทั้งหมดเป็เขาที่สอนนางเองกับมือ ทว่าหญิงสาวมิอาจเปิดเผยความสามารถนี้ให้สามีรู้
“อ่าาาา! ชิงเอ๋อของข้า ห้าปีที่เ้าจากมา...ลำคอของเ้ายังลึกเหมือนเดิมไปมีเปลี่ยน” มือสองข้างจับหัวหญิงสาวขยับแทงเข้าออก ชายหนุ่มแหงนหน้าขึ้นสูดปากอย่างพอใจ
“ท่านพี่...ข้า้าท่าน ช่วยชิงเอ๋อด้วยเถอะเ้าค่ะ” หญิงสาวที่ใช้มือบีบเคล้นอกอวบตนเอง ร้องขอด้วยน้ำเสียงกระเส่า
“ย่อมได้ ยอดรักของข้า”
เนี่ยนเมี่ยวชิงเอนกายไปทางด้านหลัง สองขาตั้งชั้นเหยียบขอบตั่งตัวยาว ร่างสูงโปร่งทว่ามีมัดกล้ามสวยได้รูป ถอยออกเล็กน้อย
ชายหนุ่มยืนสาวแท่งร้อนของตนสองสามที ก่อนจะคุกเข่าลงถูกไถหัวที่บานฉ่ำกับยอดดอกไม้ของนาง เพียงเท่านั้นเสียงร้องครางของหญิงสาวก็ดังแว่วราวกับกำลังเสร็จสม
“อ๊า! อ๊า! ท่านพี่” ชายหนุ่มกดลงไปทีเดียวสุดลำโคน เมื่อเสียงของนางดังเกินไปเขาจึงใช้ปากตนเองปิดปากของนาง
“ยอดรักของพี่ เ้าคงไม่้าให้สามีของเ้าและบ่าวไพร่ เข้ามาเห็นเ้า กำลังระเริงรักกับบุรุษอื่นใช่หรือไม่” ชายหนุ่มกระซิบชิดริมฝีปากของนาง
ทว่าเสียง พับ พับ กลับดังขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มกระหน่ำขยับซอยเข้าออก จนร่างของเนี่ยนเมี่ยวชิงไถลชิดขอบหน้าต่าง เพียงเท่านั้นมิอาจทำให้เขาสมใจ หยวนโม่เจ๋อตวัดลิ้นดูดเม้มยอดอกที่แข็งเป็ไตของนาง ก่อนจะจับร่างเล็กพลิกด้านหลังมาให้เขา
“โอววว! ซี๊ดดด! สุดยอดเลย! ห้าปีที่ไม่ได้พบกัน เ้ายังคงคับแน่นไม่เปลี่ยน ที่รักข้าอยากจะกระหน่ำแทงเ้าเช่นนี้ทุกคืนวัน เพราะอย่างนั้นข้าถึงได้มาเมืองหลวง...ข้ามาที่นี่ก็เพื่อเ้า” หยวนโม่เจ๋อเอ่ยอย่างไม่ปิดบัง
“อ๊า! อ๊า! ซี๊ดดด!ท่านพี่โม่เจ๋อ ข้าเสียวเหลือเกิน ท่านกระแทกแรงๆ ทำให้ข้าพอใจ แรงกว่านี้! แรงอีก! อูยยย! ซี๊ดดด! ข้าจะแตกอีกแล้ว อ๊าาาา!”
หยวนโม่เจ๋อ รู้ดีว่า มีเพียงตนเองที่ทำให้หญิงร่านผู้นี้พอใจได้ เขาจึงปล่อยเวลาให้ล่วงเลยถึงห้าปี เพื่อให้นางรู้สึกโหยหาและกระทำตามที่ตนเอง้าทุกอย่าง
“ซี๊ดดด! อ่าาา! ได้เลยยอดรัก พี่จะทำตามที่เ้า้า”
เอวสอบกระหน่ำแทงลงไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง พับ พับ ลอดออกมานอกห้อง ทว่ารอบด้านกลับไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลย เพราะบ่าวไพร่ถูกสั่งให้ออกไปนอกเรือนหมดแล้ว มีเพียงไป๋โม่เฟิงที่หลับฟุบอยู่ภายในศาลา
“ชิงเอ๋อ! ยอดรัก พี่กำลังจะแตกแล้ว! แตกแล้ว! อ่าาา”
หยวนโม่เจ่อกระแทกลงไปอีกหลายครั้งเน้นๆ เพื่อปลดปล่อยกำหนัดของตน รูที่กำลังถูกแทงสวนเข้าออก กระตุกรัวๆ น้ำรักสีขาวขุ่นทะลักออกจากรูไหลอาบต้นขาเรียวทั้งสองข้าง ยิ่งเมื่อเขากระแทกเข้าไป มันยิ่งเอ่อล้นออกมา
ฝ่ามือหนาฟาดลงไปยังก้นกลมกลึงขาวผ่อง หญิงสาวที่คุกเข่าหันหลังให้ตนร้องซี๊ดออกมาเบาๆ ราวกับสิ่งนั้นทำให้นางเสร็จสมไปอีกรอบ
หยวนโม่เจ๋อถอนแก่นกายที่ยังคงแข็งชันออกจากนาง จากนั้นถูไถส่วนหัวที่ถอกบานไปมาที่ร่องกลีบ เรียกเสียงครางกระเส่าจากหญิงสาวใช้ร่างของตน
“พอใจหรือไม่ ถ้าชิงเอ๋อยังไม่พอใจ ครั้งหน้าที่ชายจะไปป้อนเ้าถึงปาก” คำพูดที่ชวนวาบหวามทำเนี่ยนเมี่ยวชิงหน้าแดง
ชายหนุ่มใช้เอี๊ยมผ้าไหมอย่างดีของนางเช็ดส่วนหัวและทั้งลำให้สะอาด ก่อนจะโยนไปที่ข้างกายหญิงสาว
“พี่ชายจะปล่อยเ้าไปก่อน สหายรักยังรอที่ศาล เอาไว้จะมาเติมเต็มเ้าใหม่” หยวนโม่เจ๋อกดจูบเบาๆ ที่มุมปากหญิงสาว ก่อนจะสาวเท้าจากไปอย่างอารมณ์ดี
“คุณหนู...เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!” เถาเถาและอาหม่านรีบเดินเข้ามาภายในห้อง พร้อมถังน้ำเพื่อให้หญิงสาวชำระกาย
“เขาคงคิดถึงข้า ถึงได้ยอมมาเมืองหลวงเพื่อสอบเข้ารับราชการ” หญิงสาวกล่าวอย่างอารมณ์ดี เมื่อความกำหนัดที่อัดอั้นมานานถูกปลดปล่อย
“แต่ว่าเื่นี้หากคุณชายรู้เข้า...”
อาหม่านเอ่ยอย่างไม่สบายใจ
“คนเ้าเล่ห์เช่นเขา ไหนเลยไป๋มู่เจ๋อจะตามทัน”
เนี่ยนเมี่ยวชิงไม่กังวล เพราะนางเองก็รู้จักเขาเป็อย่างดี ั้แ่อายุสิบสี่ที่เริ่มมีความสัมพันธ์ครั้งแรกกับเขา จนกระทั่งแต่งงานมาเมืองหลวง นางไม่เห็นว่าหยวนโม่เจ๋อจะทำให้คนอื่นจับผิดสิ่งที่เขาเคยทำได้
