บทที่ 32 จันทรุปราคาสีเลือดราตรีกาลอันเงียบสงัด...ภายใต้ความมืดมิดที่โอบล้อมค่ายพักแรม ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของเหล่าผู้เดินทางประสานกันเป็นท่วงทำนองแห่งความสงบสุข โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ปาฏิหาริย์กำลังบังเกิดขึ้นบนข้อมือของพวกเขาวิ้ง... วิ...