ตอนที่ 3: ความลับใต้ถุนโกดัง และเด็กหญิงในชุดสีขาว
กลิ่นน้ำมันเครื่องและน้ำเน่าเสียจากแม่น้ำเ้าพระยาโชยเข้าปะทะจมูกทันทีที่อาทิตย์มาถึงโกดัง 7 ท่าเรือโกดังแถบนี้ในพ.ศ. 2515 เต็มไปด้วยความมืดมิดและมุมอับที่กฎหมายเข้าไม่ถึง แสงไฟจากป้อมยามส่องสว่างเพียงรำไรสลับกับเสียงฟ้าร้องที่คำรามอยู่บนฟากฟ้าเป็ระยะ
อาทิตย์ซุ่มตัวอยู่หลังลังไม้ขนาดใหญ่ สายตาคมกริบจ้องมองเรือบรรทุกสินค้า 'อันดามันพาราไดซ์' ที่กำลังจอดเทียบท่าอย่างใจเย็น บนเรือมีชายชุดดำเดินตรวจตราปืนกลเบาประทับบ่าอย่างแ่า
[ แจ้งเตือน: ตรวจพบคลื่นความร้อนสิ่งมีชีวิตจำนวนมากใต้พื้นโกดัง ]
[ ระบบวิเคราะห์: เด็กหญิง 15 คน, ชายฉกรรจ์ติดอาวุธ 8 คน... และมะลิอยู่ที่นั่น ]
"ใต้พื้นเหรอ? พวกมันทำห้องลับไว้สินะ" อาทิตย์ขบฟันแน่นจนกรามขึ้นนูน "ระบบ... ขอยืม 'ทักษะย่องเบาขั้นเทพ' หน่อย รอบนี้ข้าต้องแอบเข้าไปโดยไม่ให้พวกมันรู้ตัว"
[ ระบบ: จัดไปครับโฮสต์! 'ทักษะเงาพรางกาย' ราคาเช่า 40 แต้มบุญ/15 นาที... อ้าว! พี่มีแค่ 5 แต้มบุญนี่นา งั้นเอา 'ระบบเงินกู้ดอกเบี้ยนรก' ไปใช้ก่อนไหมครับ? กู้ 40 คืน 100 ภายในหนึ่งชั่วโมง ยุติธรรมสุดๆ! ]
"ไอ้... ไอ้เค็ม! แกมันปล้นกันชัดๆ!" อาทิตย์สบถในใจ แต่สถานการณ์บีบบังคับ "เออ! ยอมกู้! จัดมาเร็วๆ มะลิรออยู่!"
[ ติ้ง! ยอดหนี้สะสมปัจจุบัน: -95 แต้มบุญ (เข้าระบบดอกเบี้ยทบต้น) ]
พริบตานั้น ร่างของอาทิตย์ดูเหมือนจะกลมกลืนไปกับความมืด ฝีเท้าของเขาเบาหวิวราวกับขนนกที่กระทบพื้น เขาเคลื่อนตัวหลบหลีกสายตาพนักงานท่าเรือและเดินเลาะไปตามผนังโกดังจนถึงทางเข้าลับที่ซ่อนอยู่หลังกองยางรถยนต์เก่า
ภาพนรกบนดิน
เมื่อเขาแอบลงมาใต้บันไดลับ ภาพที่เห็นทำให้อาทิตย์เกือบจะ 'ฟิวส์ขาด' ั้แ่ยังไม่เริ่มงาน
ภายในห้องใต้ดินที่ชื้นแฉะและส่งกลิ่นอับสลับกับกลิ่นน้ำหอมราคาถูก มีกรงเหล็กขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ภายในนั้นมีเด็กหญิงอายุั้แ่ 8 ถึง 12 ปี นั่งเบียดเสียดกันด้วยความหวาดกลัว ทุกคนสวมชุดกระโปรงสีขาวสะอาดตา... สะอาดจนดูตัดกับสภาพแวดล้อมที่โสมมอย่างน่ารังเกียจ
มะลินั่งอยู่ในมุมหนึ่งของกรง ดวงตาของเธอบวมช้ำจากการร้องไห้ มือเล็กๆ กำชายเสื้อไว้แน่น
"พวกแกเตรียมตัวให้พร้อมนะจ๊ะหนูๆ" ชายร่างท้วมสวมสูทสีขาวสะอาดที่ดูไม่เข้ากับสถานที่เดินถือแก้วไวน์เข้ามา "อีกหนึ่งชั่วโมง เรือจะออกเดินทางไปสู่์ของพวกหนู... หรือ์ของ 'ท่านพอล' กันแน่นะ ฮ่าๆๆ"
ชายคนนี้คือ 'นายพอล' นายหน้าค้ามนุษย์รายใหญ่ที่มีอิทธิพลล้นฟ้าในพระนคร
"ไอ้สารเลว..." อาทิตย์พึมพำ มือของเขาที่กุมไม้คมแฝกอยู่สั่นระริกด้วยความโกรธ
[ คำเตือน: อารมณ์โฮสต์พุ่งสูงเกินขีดจำกัด! หากโฮสต์ฟิวส์ขาดตอนนี้ ทักษะพรางกายจะยกเลิกทันที! ]
"ข้าไม่สนแล้วระบบ! ข้าจะฆ่ามัน!"
เพลิงแค้นกลางห้องใต้ดิน
อาทิตย์ไม่รอให้ถึง 15 นาที เขาพุ่งตัวออกจากเงามืดพร้อมกับเสียงคำรามที่ดังก้องไปทั่วห้องใต้ดิน
"ใครน่ะ!?" นายพอลสะดุ้งสุดตัว แก้วไวน์ในมือร่วงแตกกระจาย
พลัวะ!
ไม้คมแฝกในมืออาทิตย์ซัดเข้าที่หน้าของบอดี้การ์ดคนแรกจนฟันร่วงหมดปาก ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเตะเข้าที่ก้านคอของอีกคนที่กำลังจะชักปืนออกมาจนมันล้มคว่ำไปกระแทกกับกรงเหล็ก
"พี่แสง!" มะลิะโลั่นด้วยความดีใจ
"ไม่ต้องกลัวมะลิ พี่มาแล้ว!" อาทิตย์ประกาศกร้าว เขาคว้าคอเสื้อบอดี้การ์ดอีกคนที่พยายามพุ่งเข้ามา แล้วโขกศีรษะมันเข้ากับผนังปูนจนสลบคาที่
การต่อสู้ในพื้นที่แคบกลายเป็โศกนาฏกรรมของฝั่งคนชั่ว อาทิตย์ที่ใช้ 'ทักษะมวยไทย' ผสานกับความคล่องตัวของ 'ย่องเบา' จัดการพวกมันไปได้ถึง 5 คนในเวลาไม่ถึงสองนาที
"แก... แกเป็ใคร!" นายพอลถอยกรูดจนหลังชนฝา "รู้ไหมว่าฉันเป็ใคร? ฉันเป็คนของ 'นายพล ม.' นะเว้ย! ถ้าแกทำอะไรฉัน แกไม่มีที่อยู่บนแผ่นดินนี้แน่!"
อาทิตย์เดินเข้าไปช้าๆ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็สีแดงฉานจากความโกรธที่พุ่งพล่าน "แผ่นดินนี้ไม่มีที่อยู่ให้ข้า... แต่นรกมีที่ว่างให้แกเสมอ!"
เขาง้างหมัดเตรียมจะซัดหน้าไอ้นายหน้าหน้าเนื้อใจเสือ แต่ทันใดนั้น...
[ ติ้ง! แจ้งเตือนอันตราย: ตรวจพบะเิเวลาใต้กรงเด็ก! เหลือเวลา 3 นาที! ]
ทางเลือกที่น่าเจ็บใจ
"ฮ่าๆๆๆ!" นายพอลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ถ้าแกฆ่าฉัน แกก็ช่วยเด็กพวกนั้นไม่ทัน! ฉันติดตั้งะเิไว้เผื่อกรณีที่มีพวกสอดรู้สอดเห็นเข้ามา ข้ากดรหัสไปแล้ว ถ้าแกไม่รีบพาเด็กหนีไป... ทุกอย่างจะกลายเป็เถ้าถ่านพร้อมกับฉัน!"
อาทิตย์หยุดมือทันที เขาจ้องหน้านายพอลด้วยความแค้นที่แทบจะะเิออกมา "ระบบ! ปลดล็อกกรงเหล็กนี่ที!"
[ ระบบ: ปลดล็อกฉุกเฉินราคา 50 แต้มบุญครับโฮสต์... แต่เนื่องจากพี่เป็หนี้อยู่ ผมขอเสนอโปรโมชั่น 'กู้วิกฤตวินาศภัย' ราคา 150 แต้มบุญ! ปลดล็อกกรงและใบ้รหัสกู้ะเิให้ด้วย! ]
"แกมันปีศาจยิ่งกว่าไอ้นายพอลอีก ไอ้ระบบเค็ม!" อาทิตย์ะโลั่น "ยอม! กู้มาให้หมด! ช่วยเด็กๆ ก่อน!"
[ ติ้ง! ยอดหนี้รวม: -245 แต้มบุญ (ดอกเบี้ยปรับเป็ร้อยละ 100 ต่อชั่วโมง) ]
กรงเหล็กถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติ อาทิตย์รีบเปิดประตูให้เด็กๆ "วิ่งออกไปทางเดิม! วิ่งไปหาตำรวจที่อยู่ด้านนอก พี่ชาติมารอแล้ว!" (เขาแอบติดต่อหมวดชาติไว้ก่อนหน้านี้)
มะลิวิ่งเข้ามากอดอาทิตย์ "พี่แสง ไปด้วยกันจ๊ะ!"
"พี่ต้องจัดการไอ้คนชั่วนี่ก่อน มะลิไปกับน้องๆ นะ!" อาทิตย์จูบหน้าผากน้องสาวก่อนจะผลักเธอออกไป
เขามองดูรหัสะเิที่ระบบใบ้ให้... 0504 (ซึ่งคือวันเกิดของเ้าของร่างเดิม) เขาตัดสายไฟอย่างรวดเร็วท่ามกลางวินาทีสุดท้าย
ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ฟู่...
เสียงะเิเงียบลง แต่นายพอลอาศัยจังหวะนั้นวิ่งหนีขึ้นไปบนเรือที่กำลังจะออกท่า
"จะหนีไปไหน!" อาทิตย์พุ่งตามขึ้นไป แต่ทหารบนเรือเริ่มสาดะุใส่เขาจนต้องะโหลบหลังกองสินค้า
เรือ 'อันดามันพาราไดซ์' เริ่มเคลื่อนตัวออกจากท่า... พร้อมกับหลักฐานชิ้นสำคัญที่นายพอลคว้าติดมือไป
[ แจ้งเตือน: ภารกิจย่อยสำเร็จครึ่งเดียว: ช่วยเด็กๆ ได้ แต่ศัตรูหนีไปได้ ]
[ รางวัล: 100 แต้มบุญ ]
[ ยอดหนี้ปัจจุบัน: -145 แต้มบุญ ]
"ข้าจะตามไปให้ถึงเกาะมรกต..." อาทิตย์มองตามเงาเรือไปในความมืด "หนี้ที่พวกแกทำไว้กับเด็กๆ... ข้าจะไปเก็บดอกเบี้ยที่นั่นเอง!"
สถิติตอนที่ 3:
จำนวนคำสะสม: ~1,800 คำ
สถานะโฮสต์: แต้มบุญสะสม -145 แต้ม (หนี้ล้นพ้นตัว)
ไอเทม: ไม้คมแฝกที่หักครึ่ง, ความแค้นระดับ Max
ความพึงพอใจของระบบ: 40% (สะใจที่เห็นโฮสต์ยอมติดหนี้มหาศาลเพื่อช่วยคนอื่น)
