การฝึกฝนในขั้นสถิติญญาของเด็กหนุ่มูเา์นั้นน่ากลัวเป็อย่างมากเหมือนกับอยู่ในขั้นกำเนิดพลังอย่างไรอย่างนั้น แสงหมอกปกคลุมไปทั่วทั้งร่าง มันพุ่งทะยานขึ้นฟ้าพลางร่วงตกลงมาที่ผืนดินอย่างไม่ขาดสาย
ร่างของมันเปล่งแสงหมอกเรืองรอง อีกทั้งยังตลบอบอวลไปด้วยไอพลังิญญา ในระหว่างที่ขยับพลังิญญาที่น่ากลัวก็พลันเอ่อล้นออกมา
หัวใจของเต้าหลิงพลันสั่นไหว เขารู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายจะต้องกลืนกินพลังต้นกำเนิดที่น่ากลัวบางอย่างลงไปทำให้เกิดมโนทัศน์เช่นนี้ขึ้น พลังิญญาที่ไหลทะลักออกมาจากร่างของมันนั้นเป็พลังที่ไม่อาจจะพรรณนาออกมาได้
ผมยาวของเต้าหลิงปลิวไสว ั์ตาทั้งสองสั่นคลอน ลมปราณที่น่ากลัวภายในผิวทองแดงได้เปิดออก เสียงกระดูกล้ำค่าสั่นไหวเสียดสีไปมาจนเกิดเสียงกล้ามเนื้อแต่ละมัดประหนึ่งเตาหลอม แสงหมอก์สว่างกระจายออกไปรอบสี่ทิศ พลังบริสุทธิ์แต่ละชั้นถูกแผดเผาโชติ่
เต้าหลิงที่ได้พลังโกลาหลมาทำให้พลังของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกขั้นหนึ่ง ทว่าถึงอย่างนั้นในขั้นสถิติญญาถ้าเทียบกับเด็กหนุ่มูเา์แล้วถือว่ายังห่างชั้นกันอยู่เล็กน้อย
ในตอนนั้นเขาััได้ถึงพลัง์ที่เอ่อล้นออกมาอย่างไร้ที่สิ้นสุดแสงที่น่าหวาดผวาส่องกระจายออกมาทั่วทุกสารทิศราวกับเทพอสูรที่ยืนตระหง่านอยู่บนพื้นพิภพ ผมยาวปลิวไสวอย่างบ้าคลั่งจนทำให้เขาแผดเสียงร้องคำรามออกมาอย่างอดไม่ได้
“แหลก” กำปั้นสีทองพุ่งทะลวงขึ้นไปบนท้องฟ้า พลังที่กดทับลงมาแต่ละชั้นถูกเขาโจมตีจนม้วนตัวลอยออกไปก่อนที่มันจะพุ่งเข้าไปหาเด็กหนุ่มูเา์
“สามทิศกายทองคำวิชาที่ไม่มีส่วนท้ายน่าเสียดายที่กายทองคำนั้นหายไป ไม่เช่นนั้นมูลค่าของมันจะต้องน่ากลัวมาก” เด็กหนุ่มูเา์กล่าวเรียบๆ พลังทั่วร่างะเิออกมาพลันน่ากลัวมากขึ้น ดวงตาทั้งสองจ้องมองร่างเงาของคนที่อยู่ด้านล่างด้วยสายตาดูถูก
“ส่วนท้าย” เต้าหลิงขมวดคิ้ว หรือว่าวิชาสามทิศกายทองคำจะมีส่วนท้ายอยู่ด้วยอย่างนั้นหรือ
ในตอนนั้นเองคลื่นพลังก็ะเิออกมากลางอากาศ ราวกับสายน้ำมันโหมซัดลงมาคล้ายน้ำตก แรงพลังสามารถบดทำลายูเาให้แหลกเป็จุณ
เต้าหลิงแค่นเสียงฮึ แสงสีเงินปลดปล่อยออกมาทั่วร่าง พลังแข็งแกร่งเหนือสิ่งใด ชั่วพริบตาเขาก็พุ่งทะยานขึ้นไป พลังยุทธ์ที่รุนแรงปรากฏขึ้นมาสลัวๆ แขนทั้งสองหมุนควงประหนึ่งอินทรี์ ก่อนจะฉีกพลังงานที่ร่วงตกลงมาจนขาดสะบั้น
ร่างเงาหนึ่งพุ่งเข้ามาด้วยจิตสังหาร อีกทั้งยังแฝงไปด้วยลมปราณที่ร้อนแรงดุจเตาหลอม เขาพุ่งเข้าใส่เด็กหนุ่มูเา์ กระบวนท่าที่โจมตีออกไปรุนแรงจนทำให้มวลอากาศบิดเบี้ยว เสียงสายฟ้าร้องคำรามะเิดังลั่น
ร่างกายของเต้าหลิงบางทีก็เหมือนกับัคะนองน้ำ บางทีก็เหมือนกับวานรโบราณ บางทีก็เหมือนกับอินทรี์ แต่ละท่วงกระบวนท่าที่ซัดโจมตีอัดแน่นไปด้วยพลังยุทธ์ที่โเี้
นี่ก็คือผลประโยชน์ที่เขาได้รับจากการดูกำแพงหิน ทำให้การโจมตีที่ปล่อยออกไปนั้นแฝงไปด้วยพลังยุทธ์ที่น่ากลัว พลังบริสุทธิ์พุ่งทะยานขึ้นจนถึงจุดสูงสุด
เด็กหนุ่มูเา์แผดเสียงคำรามต่ำ ฝ่ามือของเขาขยับขึ้นกลางอากาศพลันปรากฏอักขระพรั่งพรูหลั่งไหลออกมา ชั่วพริบตามันก็ได้โจมตีเข้าใส่กำปั้นแต่ละอักขระราวกับสัตว์อสูรที่เกรี้ยวกราดดุร้ายจนน่าหวาดผวา
“ลงมาซะ!” เต้าหลิงคำราม ร่างพุ่งทะยานเข้าไปด้วยลมปราณที่เดือดพล่าน การโจมตีของเขานั้นว่องไวเป็อย่างมาก แต่ละกระบวนท่าหนักหน่วงและรุนแรง อักขระที่ปลดปล่อยออกมาถูกทำลายออกไปเป็ชั้นๆ
“แขนัคะนองน้ำ” แขนของเด็กหนุ่มูเา์สั่นไหวก่อนที่จะแปรเปลี่ยนไปกลายเป็ัคะนองน้ำที่แผดเสียงร้องคำราม มันพุ่งออกไปรัดแขนของเต้าหลิงหมายที่จะรัดแขนของเขาให้ขาด
“ทำลาย” เต้าหลิงคำรามลั่น ผมยาวสีดำสนิทปลิวไสว แขนของเขาะเิปราณสีทองออกมา ลมปราณที่ร้อนแรงได้แผดเผาทำให้ัคะนองน้ำเือาบไปทั่วร่าง
ในตอนนั้นเขาก็อาศัย่จังหวะที่เต้าหลิงถูกรัดปล่อยหมัดออกไปที่ไหล่ของเขา ทว่าเต้าหลิงตาไวจับข้อมือของเขาเอาไว้ได้ทัน แต่แขนของเด็กหนุ่มูเา์ก็ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็ัคะนองน้ำ
นี่ก็คือวิชากายมหาอำนาจที่น่ากลัววิชาหนึ่ง มันสามารถทำให้แขนเปลี่ยนกลายเป็ัได้ อีกทั้งยังมีพลังที่แข็งแกร่งเป็อย่างมาก
พลังของเต้าหลิงที่ปลดปล่อยออกไปจากฝ่ามือถูกัคะนองน้ำบดขยี้จนแหลก ในเวลานั้นัคะนองน้ำก็เคลื่อนตัวพุ่งเข้าใส่แขนของเขาทำให้ิัปริแตกออก มัน้าที่จะบดขยี้ทั้งแขนของเขาทิ้งเสีย
กระดูกล้ำค่าแต่ละชิ้นเปล่งแสง์ระยิบระยับ มันเบียดเสียดสีส่งเสียงครืนๆ คล้ายกับจะะเิจากนั้นกระดูกที่แขนก็เคลื่อนตัวแยกออกจากกันจนเกิดช่องว่างขึ้น
“ทิศที่สองแล้วอย่างนั้นหรือ” เด็กหนุ่มูเา์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อครู่เขาคิดว่าจะสามารถบดขยี้แขนของอีกฝ่ายได้ ทว่าคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมีกายเงินทิศที่สอง
“แหลกไปซะ!”
เต้าหลิงแผดเสียงคำราม ลมปราณทั่วร่างเดือดพล่านขึ้นก่อนที่จะะเิออกมาพุ่งทะลวงขึ้นบนท้องฟ้า อีกทั้งยังแฝงไปด้วยอักขระสีทอง
แขนทองแดงปลดปล่อยแสงปราณสีทองคำ ความร้อนได้แผดเผามวลอากาศจนแหลกเป็ผุยผง ร่างของัคะนองน้ำค่อยๆ ปริแตกออกทีละชั้นๆ เืไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
ในเวลาเดียวกันเขาก็ใช้อีกหนึ่งหมัดโจมตีสวนกลับไปปะทะเข้ากับหัวของัคะนองน้ำ มันแผดเสียงคำรามลั่น เืไหลหยดลงมาเป็สาย
เด็กหนุ่มูเา์แค่นเสียงฮึ พลางก้าวเท้าถอยหลัง ัคะนองน้ำที่แขนสลายหายไป แขนขวาของเขามีเืไหลอาบ ิัที่กำปั้นเปิดออก และมีเืไหลออกมาเช่นเดียวกัน
การประมือกันครั้งนี้พวกเขาทั้งสองต่างก็ได้รับาเ็ด้วยกันทั้งคู่ สายตาของเด็กหนุ่มูเา์พลันเย็นะเืขึ้น พลางเอ่ยปากกล่าวออกมาว่า “เ้าเป็คนแรกที่ทำให้ข้าาเ็เหนือจากที่ข้าคิดเอาไว้มาก”
เต้าหลิงไม่ได้เอ่ยอะไร เขายังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด เพราะถ้าหากว่าความน่ากลัวของเขานั้นถูกเปิดเผยออกไป เป็ไปได้สูงที่คนอื่นจะรู้ว่าเขาก็คือเต้า
ในที่ที่ไกลออกไป วิหคเพลิงและหลินซือซือกำลังต่อสู้กันอย่างยากลำบาก ุ์ร่างทองนี้แข็งแกร่งมากพวกเขาเองก็เหลือบมองดูการต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเต้าหลิงาเ็หัวใจก็พลันสั่นไหวขึ้นมา
วิหคเพลิงใจสั่นในพลังของเต้าหลิงที่สามารถทำให้เด็กหนุ่มูเา์าเ็ได้ ถ้าหากว่ามันคาดเดาไม่ผิด อีกฝ่ายน่าจะเป็สัตว์อสูร์ ถ้าหากว่ามันเปิดเผยร่างจริงขึ้นมา ถึงตอนนั้นเต้าหลิงได้ตกอยู่ในอันตรายเป็แน่
“จะปล่อยไว้ไม่ได้ ต้องรีบจัดการพวกเขาที่นี่ให้หมดแล้วจะได้ไปช่วยนายน้อยกำจัดเขา” ุ์ร่างทองกล่าวด้วยสายตาเ็า จิตสังหารแผ่ซ่านออกมาทั่วร่าง มันรู้ดีว่าเด็กหนุ่มูเา์นั้นน่ากลัวมากขนาดไหน ทว่าเด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์นั่นกลับสามารถรับมือเขาได้ นั่นแปลว่าพลังศักยภาพของอีกฝ่ายจะต้องน่ากลัวมาก ถ้าปล่อยไว้ก็จะเป็ภัย ต้องฆ่าทิ้งเสีย
หลินซือซือและวิหคเพลิงเองก็คิดแบบเดียวกัน พวกเขาจะต้องจัดการุ์ตนนี้ให้เร็วที่สุด ถึงตอนนั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะได้มีทางหนี
แขนของเด็กหนุ่มูเา์เปล่งแสงหมอก์สว่างออกมา ความเร็วในการฟื้นฟูของเขานั้นรวดเร็วเป็อย่างยิ่ง แสง์ส่องประกายออกมาจากดวงตาทั้งสอง แขนของเขาพลันน่ากลัวขึ้นมาอีกครั้ง ทั่วทั้งแขนปกคลุมไปด้วยอักขระสีดำทมิฬ
อักขระที่เหมือนกับเกล็ด อีกทั้งยังแฝงไปด้วยคลื่นพลังที่น่ากลัว สายตาของเด็กหนุ่มูเา์เย็นเฉียบพลางเอ่ยเสียงเย็นออกมา “ตาย“
ตู้มม! พลังะเิออก แขนทั้งแขนของเขายื่นออกไป อักขระสีดำกระจายตัวออกก่อนที่จะรวมกันกลายเป็ฝ่ามือสีดำขนาดใหญ่พุ่งไปหาเต้าหลิง ทั่วทั้งฝ่ามือแผดเผาไปด้วยเปลวเพลิงสีดำ
“คนที่ตายก็คือเ้า!” เต้าหลิงแผดเสียงเย็น เขามองดูฝ่ามือสีดำที่พุ่งเข้ามา อักขระสีทองชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นพลางปกคลุมไปทั่วร่าง แสง์ส่องสว่างละลานตา คลื่นพลังที่แข็งแกร่งะเิทะลวงฝ่าท้องฟ้า
เต้าหลิงปล่อยหมัดออกไปปะทะเข้ากับฝ่ามือสีดำทำให้ฟ้าดินสั่นไหว ฝ่ามือนั้นน่ากลัวเป็อย่างมาก รอบๆ โอบล้อมไปด้วยเปลวเพลิงสีดำสนิทแต่ละกลุ่มเปลวเพลิงนั้นร้อนแรงราวกับดวงอาทิตย์
“เปล่าประโยชน์ แหลกไปซะ” เด็กหนุ่มูเา์โบราณเอ่ยเรียบๆ ฝ่ามือสีดำพุ่งออกไปราวกับัพลังน่ากลัวเป็อย่างยิ่ง นิ้วมือทั้งห้ากางออกหมายจะบดขยี้หัวของเต้าหลิงให้แหลก
แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามารอบกาย เปลวเพลิงสีดำไหลย้อยลงไปที่พื้นทำให้ผืนดินถูกหลอมละลายจนกลายเป็รู
“คิดจะจัดการข้าด้วยกระบวนท่าเช่นนี้อย่างนั้นหรือ” เต้าหลิงแค่นเสียงเย็นอย่างไม่แยแส อย่างไรเสียสามทิศกายทองคำของเขาก็ใช่ว่าจะอ่อนแอ
กระดูกแต่ละชิ้นสั่นไหว ลมปราณทั่วร่างของเต้าหลิงเดือดพล่าน อักขระสีทองพุ่งฝ่าออกไป เขายืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับประหนึ่งเตาหลอมที่ถูกเปลวเพลิงที่ร้อนแรงแผดเผา เปลวเพลิงสีดำที่อยู่รอบๆ ก็ไม่อาจจะทำอะไรเขาได้
พลังที่น่ากลัวทั้งสองปะทะเข้าด้วยกันจนเกิดพลังที่น่าสะพรึงขึ้น ฝ่ามือั์สีดำลอยอยู่เหนือหัวของเขาทว่ามันไม่อาจจะกดทับลงมา ถึงแม้ว่าวิชามหาอำนาจนี้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่อาจจะปลดปล่อยพลังอานุภาพที่มากเกินกว่านี้ออกมาได้
ลมปราณทั่วร่างของเต้าหลิงไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง แสง์ส่องแสงประกายออกมา กระดูกนับร้อยภายในร่างส่งเสียงครืดๆ อย่างไม่ขาดสายคล้ายกับจะะเิออก
เขาสูญเสียพลังไปมาก เด็กหนุ่มูเา์เองก็เช่นเดียวกัน ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอ่ยปากออกมาเรียบๆ ว่า “ข้าประเมินเ้าต่ำเกินไป รากฐานพลังของเ้านั้นแข็งแกร่งมาก คงจะหลอมพลังต้นกำเนิดบางอย่างไปงั้นสินะไม่เช่นนั้นเ้าไม่สามารถที่จะรับกระบวนท่านี้ของข้าได้แน่”
“เปิดเผยร่างจริงของเ้ามาซะ ไม่เช่นนั้นเ้าไม่มีทางที่จะฆ่าข้าได้” เต้าหลิงกล่าวนิ่งๆ
ได้ยินดังนั้นสีหน้าของเด็กหนุ่มูเา์ก็พลันเย็นะเื พลางเอ่ยเสียงเย็นออกมาว่า “เ้ายังไม่มีคุณสมบัติพอ คิดว่าพลังของข้ามีแค่นี้อย่างนั้นหรือ”
กล่าวจบแรงกดดันภายในบรรยากาศรอบๆ ก็ลดลงจนถึงจุดต่ำสุด คลื่นพลังที่น่ากลัวบางอย่างได้เปิดออก พลังของเด็กหนุ่มูเา์พุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ด้านหลังของเขามีร่างเงาที่น่ากลัวร่างหนึ่งเผยออกมา
ร่างเงานั้นมีขนาดใหญ่ดุจขุนเขาในขณะที่หายใจทำให้บริเวณโดยรอบต้องสั่นะเื ูเาเริ่มสั่นไหว ชั่วพริบตาพลังอานุภาพก็ได้กดทับไปทั่วทุกสารทิศราวกับเทพอสูรได้ลงมาจุติยังโลก
“เป็นิมิตที่น่ากลัวเสียจริง” เต้าหลิงมองดูร่างเงาสัตว์อสูรพลางกล่าวพึมพำออกมาในใจ เดาว่าน่าจะเป็นิมิตที่เกิดขึ้นมาจากสายเืของเด็กหนุ่มูเา์ ร่างเงาสัตว์อสูรนี้น่ากลัวเป็อย่างมาก อีกทั้งยิ่งมีพลังสายเืของอีกฝ่ายด้วย พูดได้ว่าไม่ใช่นิมิตแต่เป็วิชาสายเืมหาอำนาจ
ร่างเงาสัตว์อสูรน่าเกรงขาม ดวงตาทั้งสองของมันเปิดขึ้นราวกับดวงอาทิตย์สองดวงที่ลุกโชนโชติ่สว่างจ้าละลานตาจนไม่อาจจะจ้องมองตรงๆ ได้
มันยื่นกรงเล็บที่น่ากลัวออกมาโจมตีเข้าใส่ร่างของเต้าหลิง ในระยะทางที่ทะลวงกรงเล็บฝ่าออกไปมวลอากาศพลันแตกสลายเป็ชั้นๆ
ร่างเงาของสัตว์อสูรปกคลุมไปทั่วทั้งฟ้าดิน เต้าหลิงััได้ว่าภายในร่างเงาของสัตว์อสูรนั้นมีคลื่นพลังที่น่ากลัวแอบแฝงอยู่
ชายเสื้อของเขาโบกสะบัด ั์ตาสีดำสนิทประกายแสงออกมา ฟ้าดินได้เปลี่ยนไปแล้ว
ในตอนนั้นพลันปรากฏดินแดนดาราขนาดใหญ่ขึ้น
ดวงดาราสีทองแต่ละดวงลอยขึ้นมาเต็มทั่วทั้งท้องฟ้า พวกมันหมุนตัวขึ้นก่อนจะะเิคลื่นพลังที่น่ากลัวออกมา
