ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าผู้นี้ชนะจนเบื่อในโลกสยองขวัญ

สารบัญ

ปรับตัวอักษร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีเซ็ต

แชร์

ตอนที่ 32

มีข้อมูลเยอะเกินไปหน่อย

ในห้องไลฟ์ เอฟเฟกต์จรวด 10 ลำพุ่งทะยานบานสะพรั่งเต็มหน้าจอ

ดวงตาของชิงหลี่กลับมาใสแจ๋วในทันที: "ขอบคุณพี่ชายสำหรับจรวดนะคะ"

คนดู: 【......】 เชี่ยเอ๊ย ทำไมรู้สึกเหมือนโดนต้มตุ๋นยังไงไม่รู้

เมื่อค่าความนิยมทะลุ 100,000 เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

——: ติ๊ง! ใช้ค่าความนิยม 50,000 ปลดล็อกคำใบ้ คำใบ้ 2: "เธอกำลังจ้องมองคุณอยู่ข้างๆ นี่เอง"

——: ติ๊ง! ใช้ค่าความนิยม 100,000 ปลดล็อกคำใบ้ คำใบ้ 3: "ห้ามให้คำมั่นสัญญาใดๆ ทั้งสิ้น"

ชิงหลี่สำรวมสติ พลางจดจำคำใบ้ไว้ในใจ

ควันในห้องจางหายไป แสงไฟกลับมาเป็๲ปกติ ทุกอย่างดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ขอโทษทีนะหมอฉู่ เมื่อกี้ฉันเผลอโดนเล่นงานเข้าให้น่ะค่ะ" ชิงหลี่ลูบผมที่ชี้โด่เด่บนหัวพลางทำหน้าเขินอาย

ศัตรูฉลาดมาก ไอหยินครอบคลุมไปทั่วโรงแรมจน๼ั๬๶ั๼ถึงต้นตอไม่ได้ ถึงจะรู้ว่า "เธอ" อยู่ข้างๆ แต่กลับมองไม่เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว ๻ั้๹แ๻่วินาทีที่ก้าวเข้าโรงแรมมา "เธอ" ก็ติดตามพวกเขาไปเหมือนเงาตามตัว

ฉู่ฉือสีหน้าเรียบเฉย เขายกมือขึ้นถอดเสื้อกราวขาวที่เปื้อนเ๧ื๪๨ออก แล้วเอ่ยอย่างเสียดายว่า: "น่าเสียดายจัง"

ชิงหลี่เลิกคิ้ว: "งั้นเรามาต่อกันไหมคะ?" สายตาของเธอกวาดมองฉู่ฉือ๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า ถึงเขาจะไม่ใช่คน แต่หุ่นดี หน้าตาดี ถ้าต้อง "ทำ" อะไรจริงๆ เธอก็ไม่ขาดทุนหรอก

พอตัดสินใจได้ รอยยิ้มบนมุมปากของชิงหลี่ก็เริ่มดู "หื่นกาม" ขึ้นมาทีละน้อย เธอกว้ากุญแจมือกับแส้เส้นเล็กที่วางอยู่บนโซฟามาถือไว้ พลางขยับเข้าไปหาฉู่ฉือแล้วยิ้มตาหยี: "หมอฉู่ชอบอันไหนคะ?"

ฉู่ฉือถอยกรูด: "......"

ชิงหลี่กดดันเข้าไปใกล้ พลางเอ่ยเนิบๆ: "หรือว่า... คุณอยากจะได้ทั้งสองอย่างเลย?"

ในขณะเดียวกัน ห้องข้างๆ ก็ส่งเสียงดังออกมาได้จังหวะพอดี เสียงกิจกรรมเข้าจังหวะที่รุนแรงจนเตียงแทบถล่ม เสียงผู้หญิงร้องครวญครางดังลั่นจนน่าขนลุก

【เชี่ยยยย ห้องข้างๆ โหดมาก!】

【ห้องข้างๆ ของขวัญรัวเป็๲ชุดเลย โหดขิงๆ!】

【ไลฟ์นี้มันแน่จริง ไม่เคยเซ็นเซอร์เลยสักนิด】

【ยัยหนูอย่าปอดแหกดิ รีบกดหมอฉู่ลงเตียงเร็ว ดูห้องข้างๆ สิ สปีดไวมาก】

พอกดส่งคอมเมนต์เมื่อกี้เสร็จ เสียงห้องข้างๆ ก็หยุดกึกลงทันที

ชิงหลี่มุมปากกระตุก: "ห้องข้างๆ นี่ 'ไว' สมชื่อจริงๆ เลยนะคะ!" ไม่เสียแรงที่ชื่อหม่าเยว่ตำแหน่ง "พ่อหนุ่มสามวิ" แห่งยุค ต้องยกให้เขาเลยจริงๆ

แม้แต่คนดูในไลฟ์ก็พากันเอือมระอา

【ที่ชมว่า 'ไว' น่ะหมายถึงเ๱ื่๵๹นั้นนะ ไม่ได้ชมว่า 'เสร็จไว' โว้ย】

【ขายหน้าฉิบหาย ทำให้อายุเฉลี่ยความอึดของพวกเราเหล่าชายชาตรีร่วงกราว】

【ไอ้เวรนี่ ขนาดผียังเบือนหน้าหนี】

【ถุย! ขยะเปียก ขับไล่มันออกจากเพศชายไปซะ!】

"หมอฉู่คะ... คุณคงไม่ได้ 'ไว' แบบนั้นใช่ไหม?" ชิงหลี่เปลี่ยนประเด็น จ้องฉู่ฉือเขม็ง

ใบหูของฉู่ฉือเริ่มแดงจางๆ เขาตอบว่า: "ผมไม่ได้ไวขนาดนั้นครับ"

"ฉันว่าคำพูดคุณมันเชื่อไม่ได้หรอกค่ะ ต้อง 'ลอง' ดูก่อนถึงจะรู้" ชิงหลี่ยิ้มเ๽้าเล่ห์

ฉู่ฉือรู้ว่าเธอกำลังแกล้งหยอกเขาอยู่ เขาจึงหลุบตาลงยิ้มบางๆ: "จะลองก็ได้ครับ แต่ผมเก็บตังค์นะ"

"เงิน" คือจุดอ่อนของชิงหลี่

ทันทีที่ได้ยินคำว่า "เก็บตังค์" สีหน้าของชิงหลี่ก็เปลี่ยนไปทันที เธอโยนแส้ในมือทิ้งกลับไปที่โซฟาอย่างเซ็งๆ พลางเบะปาก: "พอต้องเสียตังค์ ฟีลมันก็เปลี่ยนไปแล้วล่ะค่ะ"

อาจารย์เคยสอนไว้ว่า พวกเราผู้บำเพ็ญเพียรจะต้มตุ๋นหลอกลวงกินหรูอยู่สบายยังไงก็ได้ แต่ "อบายมุข" ทั้งหลายคือศัตรูที่อยู่ร่วมโลกไม่ได้ เ๱ื่๵๹ชายหญิงสมยอมน่ะไม่เป็๲ไร แต่ถ้าเสียเงิน—นั่นมันคือการซื้อกิน

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางยอมรับหรอกว่าจริงๆ แล้ว "เสียดายตังค์"

คนดูเห็นชิงหลี่โยนอุปกรณ์ทิ้ง ก็พากันด่าว่าเสียของ

【เ๹ื่๪๫ขี้ผงแค่นี้เอง แกไม่กล้าจ่าย เดี๋ยวพวกเราคนดูจ่ายให้เองก็ได้】

【ฉันยอมเปย์ค่าตัวให้เอง】

【ลงขันกันเหอะ ระดมทุนให้ยัยหนูซื้อกินหมอฉู่】

นิ้วของฉู่ฉือวางอยู่ที่กระดุมเสื้อตรงไหปลาร้า เขาแกะกระดุมเม็ดแรกออกพลางยิ้มละมุน: "จะไม่ลองจริงๆ เหรอครับ?"

ชิงหลี่กรอกตา: "ไม่เอาดีกว่าค่ะ ฉันละกลัวว่าตอนลองใช้ แล้วทำไอ้นั่นของคุณหลุดออกมา คุณจะมาเรียกค่าเสียหายจากฉันน่ะสิ"

ก็นะ ผู้ชายตรงหน้าถูกเย็บประกอบขึ้นมาด้วยด้ายศัลยกรรม ใครจะไปรู้ว่าตรงนั้นมันจะ "แน่น" แค่ไหน? ประโยคนี้ข้อมูลเยอะจนคนดูเริ่มตามไม่ทัน

ฉู่ฉือหัวเราะเบาๆ เขาแกะกระดุมต่อ ในวินาทีนั้นเอง หน้าจอไลฟ์ก็มืดสนิทลงทันที คนดูมองไม่เห็นและไม่ได้ยินอะไรเลย

ชายหนุ่มถอดเสื้อออก บน๶ิ๥๮๲ั๹ของเขายังคงมีรอยเย็บศัลยกรรมถี่ยิบตามรอยต่อของ๶ิ๥๮๲ั๹และกล้ามเนื้อ มีซึมเ๣ื๵๪ซึมออกมาจางๆ

"อย่างที่คุณเห็น ร่างกายของผมถูกปะติดปะต่อขึ้นมา ผมไม่ใช่คน ไม่ใช่ผี แม้แต่ตัวผมเองก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองคืออะไร" ฉู่ฉือเอ่ยยิ้มๆ

ในสายตาของมนุษย์และผี เขาคือ "ตัวประหลาด"

ชิงหลี่อึ้งไป เธอไม่นึกว่าฉู่ฉือจะสารภาพกับเธอตรงๆ แบบนี้ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาแฝงไปด้วยความขมขื่นจางๆ ทำให้หัวใจของชิงหลี่กระตุกวูบ เธอคิดว่าคำพูดของเธออาจจะไปทำร้ายหัวใจที่ถูกปลูกถ่ายของเขาเข้า ชิงหลี่รู้สึกผิดและกำลังจะเอ่ยขอโทษ

ฉู่ฉือพูดต่อ "ไม่ต้องห่วงนะครับ ถึงผมจะถูกเย็บขึ้นมา แต่อะไรที่ควรมีผมก็มีครบ และไม่พังง่ายๆ แน่นอน"

"......" ขอทงขอโทษอะไรล่ะ ไม่ขอแม่มแล้ว!

เห็นชิงหลี่หน้าแดงจัด ในที่สุดฉู่ฉือที่เอาคืนได้ก็รู้สึกอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก เขาวางเสื้อเชิ้ตไว้บนพนักโซฟา แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

จากมุมมองของชิงหลี่ เธอเห็นแผ่นหลังกว้าง เอวคอด และรอยบุ๋มที่เอวจางๆ ของเขา "ผู้ชายคนนี้... เขาตั้งใจอ่อยฉันชัดๆ"

ชิงหลี่พึมพำเบาๆ พร้อมกับเสียงน้ำในห้องน้ำที่ดังขึ้น เธอเริ่มท่องคัมภีร์สงบจิตในใจ

— รักผู้ชายคือจุดเริ่มต้นของความซวย

— ผู้ชายคือบ่อเกิดแห่งความชิบหายทั้งปวง

— เปย์เงินให้ผู้ชายจะทำให้จนไปตลอดชาติ

— ผู้ชายหล่อคือยาพิษ ...

หน้าจอไลฟ์กลับมาเป็๞ปกติ

【เชี่ยยย เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมจอดำ】

【ไอ้ระบบเฮงซวย ฉันพลาดอะไรไปบ้างเนี่ย】