สายตาหวานที่ส่งมาไม่ต่างจากลูกธนูเคลือบน้ำผึ้ง ทว่าจือจื่อเพียงเลิกคิ้วเล็กน้อยราวกับเห็นเด็กเอาของเล่นมาล่อ ไท่จือหลงเกอผู้มีใบหน้าหล่อเหลาสะอาดสะอ้านและพูดเก่งผิดกับหยงชิงลิบลับหานเย่ที่ยืนอยู่ด้านหลังพ่นลมหายใจเบาๆ อย่างอดไม่อยู่หยางหลินส่ายหน้าไป...