น้ำเสียงของตี้หลิงหานแฝงด้วยความแหบแห้งและความเฉยชาที่ไร้คลื่นลมผันผวน        เขายืนขวางอยู่เบื้องหน้าเฟิงอู่ มองตรงสบประสานสายตากับฮวาเหยียน        แววตาของเขามืดถึงเพียงนั้น ลึกล้ำถึงเพียงนั้น ดั่งน้ำแข็งหิมะที่ถูกซ่อนไว้นับพันปี ขนตายาวของเขา...