ปรารถนารักซ่อนเร้น! [มี E-Book]

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

แสงจันทร์ตอนกลางคืนที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนเล็ก ๆ ทำให้เห็นเงาของคนสองคนที่กำลังคลอเคลียกันอยู่บนเตียงพร้อมกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงกระชั้นถี่สลับกับเสียงครางแ๶่๥ในลำคอของหญิงสาว

นลินนิภา (บัว) นอนแผ่อยู่ใต้ร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาจนไร้ช่องว่าง ผิวขาวเนียนที่ถูกแสงจันทร์ส่องดูละมุนตาและยั่วยวนจนคนตัวโตห้ามอารมณ์ไว้ไม่อยู่

อัครินทร์ (ดิน) หยัดตัวขึ้น สายตาคมกริบจดจ้องไปยังหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เขาใช้นิ้วหัวแม่มือเขี่ยวนรอบยอดอกสีหวานที่ชูชันอวดสายตาอยู่ ก่อนจะก้มลงอ้าปากงับชิมความหยุ่นนุ่มนั้นอย่างหิวโหย

"อื้อ... คุณดิน..." นลินนิภาลูบไล้ไปตามกลุ่มผมหนาของเขาพลางแอ่นอกรับ๱ั๣๵ั๱ที่จาบจ้วง

อัครินทร์ทั้งดูดดึงและบีบเค้นเต้าทรวงงามอย่างหลงใหลราวกับเป็๲ขนมหวานชิ้นโปรด เขาฝังใบหน้าลงกับความนุ่มนิ่ม สูดดมกลิ่นกายหอม พลางใช้ลิ้นร้อนตวัดระรัวจนหญิงสาวครางกระเส่าแทบไม่เป็๲ภาษา

ยามที่ฝ่ามือใหญ่ฟอนเฟ้นลงบนผิวเนียลนวลจนขึ้นรอยแดงจาง ๆ มันยิ่งปลุกอารมณ์ดิบในตัวเขาให้พลุ่งพล่าน

เขาละใบหน้าขึ้นมาสบตาที่ปรือปรอยของเธอ ก่อนจะเชยคางมนขึ้นรับจูบที่ดุดันและดูดดื่ม ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานอย่างตะกรุมตะกราม บดริมฝีปากบางจนบวมเป่ง ในขณะที่ด้านล่างก็จับแก่นกายใหญ่โตที่ปวดหนึบจ่อเข้ากับร่องรักที่ฉ่ำเยิ้ม

"อ๊ะ! อ๊างงงง!"

นลินนิภาหวีดร้องสุดเสียงเมื่อเขาโถมกายกระแทกเข้ามาจนสุดความยาวในคราวเดียว ความคับแน่นมหาศาลจู่โจมจนเธอต้องจิกเล็บลงบนหลังหนาเพื่อระบายความเสียวซ่าน

อัครินทร์ไม่ปล่อยให้เธอได้พัก เขาเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกด้วยจังหวะที่เร็วและรุนแรงตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่

อัครินทร์กระแทกกระทั้นเข้าหาเธออย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ทุกครั้งที่เขาสวนกายเข้าไปมันช่างลึกซึ้งและหนักหน่วงจนร่างของนลินนิภาโยกคลอนไปตามแรงอัด

"บัว... เธอเป็๞ของฉัน... ของฉันคนเดียว"

เขากระซิบเสียงพร่าพลางก้มลงจูบซับเหงื่อที่ผุดพรายตามดรุณีหันไปพร้อมกับโหมจังหวะรักให้ดุดันยิ่งขึ้น ฝ่ามือร้อนผ่าวบีบเคล้นเอวคอดกิ่วก่อนจะเลื่อนขึ้นไปกอบกุมทรวงอกอวบอิ่มที่สั่นกระเพื่อมอยู่ตามแรงกระแทก บีบขยำมันด้วยแรงอารมณ์รัญจวนและโหยหา จนเนื้อนุ่มล้นออกตามง่ามนิ้วหนา

“อ๊ะ... คุณดิน... เบาหน่อยค่ะ”

นลินนิภาครางประท้วงพลางจิกเล็บลงบนต้นแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

ทว่าอัครินทร์กลับไม่ฟังโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งรั้นจรดกับจมูกของเธอ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์

“มองตาฉันบัว... มองให้ชัดว่าตอนนี้ใครที่อยู่บนตัวเธอ”

น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าบอกอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับที่เขาโน้มลงไปจูบซับหยาดเหงื่อบนหน้าผากมน

อัครินทร์ขยับกายเน้นย้ำจังหวะที่ลึกขึ้นแน่นขึ้น สองมือแกร่งประสานเข้ากับมือเรียวของนลินนิภาแล้วกดลงกับที่นอน บังคับให้เธอต้องสบตาและรับ๼ั๬๶ั๼ที่ร้อนแรงราวกับจะหลอมละลายร่างกายของเธอให้กลายเป็๲ส่วนหนึ่งของเขา

อัครินทร์บดสะโพกย้ำๆ เข้าไปเน้นหนักเป็๞จังหวะสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยลาวาร้อนฉ่าเข้าสู่กายสาวจนล้นทะลักออกมาด้านนอก

เขากอดรัดร่างบางไว้แน่น หอบหายใจรดซอกคออย่างสุขสม ในขณะที่นลินนิภาได้แต่ซบหน้าลงกับอกแกร่ง ร่างกายยังคงสั่นกระตุกจากบทรักที่รุนแรงและเอาแต่ใจของเขาเมื่อครู่นี้