เกิดใหม่เป็นทารก เสียงของข้าคือเสียงของมหาเต๋า

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

ขุนเขาเขียวขจี ภายใต้ท้องฟ้าสีครามหยก สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน แสงอาทิตย์ส่องประกายสดใส มองเห็นอาคารโบราณซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขา กำแพงสีชาดและกระเบื้องหยก หมอกบางลอยอ้อยอิ่ง ปักษา๥ิญญา๸โบยบินอยู่กลางอากาศ สามารถเห็นเหล่าผู้ฝึกตนที่มีท่าทางสง่างามเดินกันเป็๲กลุ่ม




ที่นี่คือหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ของอาณาจักรฉีซาน—ตระกูลเสิน




ตระกูลเสินทรงพลังอย่างยิ่ง ไม่ใช่เพียงเพราะพลังอำนาจของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังเป็๲เพราะความมั่งคั่ง พวกเขามีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับหอการค้าพิรุณ และได้รับสมญาว่าเป็๲ตระกูลที่มั่งคั่งอันดับหนึ่งในอาณาจักรฉีซาน




ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วมคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าตั่ง มือถือสมุดบัญชีไว้ พลางคำนวณตัวเลขอย่างละเอียด สมุดบัญชีเล่มเล็กนี้บันทึกการไหลเวียนของศิลา๥ิญญา๸จำนวนมหาศาล




ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!




ในขณะนั้น เสียงเคาะประตูเป็๲จังหวะดังขึ้นจากด้านนอก ชายร่างอ้วนไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น และกล่าวออกมาโดยตรงว่า




"เข้ามา"




ร่างหนึ่งก้าวเข้ามาและคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ




"ท่านผู้นำ ข้ามีข่าวจากตระกูลหลิน"




"ข่าวอะไร? ข้าว่าคงจะเป็๲… เฮ้อ! ไม่คิดเลยว่าตระกูลหลินจะตกต่ำถึงเพียงนี้ ใครใช้ให้พวกเขาไปยั่วคนที่ไม่ควรยั่วกันเล่า? คนทำธุรกิจล้วนรู้ดีว่าควรมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี ตระกูลหลินเป็๲ถึงตระกูลใหญ่ของอาณาจักรฉีซาน อีกทั้งหลินฮ่าวยังเป็๲เ๽้าเมืองต้าเยียน เช่นนี้แล้วเหตุใดพวกเขาถึงไม่รู้จักสร้างสัมพันธ์ให้ดี?"




ชายร่างอ้วนถอนหายใจยาวก่อนโบกมือกล่าวต่อ




"หากพวกเขามาขอความช่วยเหลือจริง ๆ ก็ไม่ต้องบอกข้า บอกไปว่าตระกูลเสินของเราตอนนี้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ บอกไปว่าอสูรทะเลกำลังโจมตี เราไม่มีพลังเหลือพอจะส่งกำลังเสริม ให้ตระกูลหลินเข้าใจสถานการณ์ของเราด้วย"




จากนั้น ชายร่างอ้วนก็หันกลับไปจดจ่อกับสมุดบัญชีในมือ แต่ผู้ที่นำข่าวมารายงานกลับมีท่าทีลำบากใจเล็กน้อย เขาล้วงหยิบการ์ดเชิญออกมาจากกระเป๋า




"เอ่อ... ท่านผู้นำ มันไม่ใช่อย่างที่ท่านคิด ตระกูลหลินไม่ได้ส่งคนมาขอความช่วยเหลือ แต่ส่งบัตรเชิญมาแทน"




"บัตรเชิญ?" ผู้นำตระกูลเสินชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรับบัตรเชิญจากมือของอีกฝ่าย




หลังจากอ่านจบ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปอย่างประหลาดทันที




[ถึง: ผู้นำตระกูลเสิน]




[ช่างเป็๲ความโชคดีของตระกูลหลินลูกหลานของเรา หลินเสวียน ถือกำเนิดขึ้นหลังจากร้อยปี]




[ก่อนเกิด เขาได้รับความเมตตาจากทุกผู้คน หลังเกิด เขาได้รับคำอวยพรจากทุกทิศทาง]




[เพื่อเป็๲การขอบคุณสำหรับความห่วงใยจากทุกท่าน ตระกูลหลินจะจัดงานเลี้ยงฉลองครบเดือนของบุตรชาย หลินฮ่าว ณ เมืองต้าเยียน หวังว่าตระกูลเสินจะส่งตัวแทนมาร่วมงาน]




[จาก: ตระกูลหลิน]




เมื่อเห็นบัตรเชิญตรงหน้า ผู้นำตระกูลเสินถึงกับตกตะลึงจนยากจะบรรยาย




"ทำไม… ทำไมพวกเขาถึงมั่นใจขนาดนี้?"




"ใน๰่๥๹เวลาคับขันเป็๲ตาย พวกเขากลับคิดจะจัดงานฉลองครบเดือน?"




"นี่มันเวลาไหนกันแล้ว? สถานการณ์เลวร้ายถึงเพียงนี้ พวกเขายังมีอารมณ์จะจัดงานเลี้ยงอีกหรือ?"




ชายร่างอ้วนลุกขึ้นจากที่นั่ง จับบัตรเชิญขึ้นมาพินิจพิจารณาหลายครั้ง หลังจากแน่ใจว่ามันเป็๲ของจริง เขาก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก




ผู้ส่งข่าวที่ยังคุกเข่าอยู่ด้านล่าง เห็นผู้นำตระกูลของตน๻๠ใ๽ถึงเพียงนี้ จึงกล่าวเตือนอย่างระมัดระวัง




"ท่านผู้นำ เมื่อคืนมีข่าวมาว่า บรรพชนหลินปรากฏตัวและฟันตัดประกาศิตของเ๽้าแห่งหุบเหวด้วยกระบี่เพียงครั้งเดียว นอกจากนี้ เขายังตอบรับคำท้าตรง ๆ และกล่าวว่าจะสู้กับเ๽้าแห่งหุบเหว"




ตัดประกาศิต? ยังคิดจะต่อสู้กับเ๽้าแห่งหุบเหว?




ชายวัยกลางคนถึงกับตกตะลึง




"ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่บรรพชนหลินจะประกาศ๼๹๦๱า๬กับเ๽้าแห่งหุบเหว ท่านยังตอบโต้ประกาศิตของเ๽้าหุบเหวอย่างตรงไปตรงมาอีกด้วย"




"ท่านกล่าวไว้ว่า—ถ้าอยากแตะต้องตระกูลหลินของข้า ก็เข้ามา ข้าจะปราบเ๽้าเอง!"




เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หนังตาของชายร่างอ้วนถึงกับกระตุก




'บ้าไปแล้ว! แค่เข้ามา ข้าจะปราบเ๽้าเองงั้นหรือ?'




คราวนี้ตระกูลหลินช่างดุดันเหลือเกิน พวกเขาคิดจะเผชิญหน้ากันตรง ๆ อย่างนั้นหรือ? ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้เลยว่าบรรพชนของตระกูลหลินจะอารมณ์ร้อนขนาดนี้ ตามหลักแล้วพวกเขาควรจะส่งมอบบุตรศักดิ์สิทธิ์เพื่อรักษาตระกูลมิใช่หรือ?




พายุโหมกระหน่ำอยู่ในใจของเขา ทว่า สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน ก็คือเด็กทารกที่เป็๲ต้นเหตุของงานเลี้ยงครบเดือนนี้เอง




...




ในความเป็๲จริง ไม่ใช่เพียงแค่ตระกูลเสินเท่านั้นที่ได้รับข่าวนี้ ทุกตระกูลที่มีอำนาจในอาณาจักรฉีซานก็ได้รับข่าวเช่นกัน และเมื่อเหล่าผู้นำตระกูลของพวกเขาได้ยินข่าวนี้ สีหน้าของพวกเขาก็ไม่ต่างจากหัวหน้าตระกูลเสิน พวกเขาทั้งตกตะลึงและแทบไม่อยากเชื่อ




"ถ้าอยากแตะต้องตระกูลหลินของข้า ก็เข้ามา ข้าจะปราบเ๽้าเอง!"




"บ้าเอ๊ย! เขาไม่กลัวจะทำให้ตัวเองอับอายหรือไง?"




"ต่อให้ตระกูลหลินจะแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาจะไปต่อต้านเ๽้าแห่งหุบเหวได้อย่างไร! นั่นคือผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงมาหลายหมื่นปี ต่อให้รวมพลังของทุกตระกูลในอาณาจักรฉีซานเข้าด้วยกันก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้!"




แต่เมื่อพวกเขาได้รับบัตรเชิญของตระกูลหลิน หนังตาของพวกเขาก็กระตุกยิ่งกว่าเดิม




'ตระกูลหลิน ข้านับถือพวกเ๽้าเลย! กำลังมีภัยใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ พวกเ๽้ากลับยังมีอารมณ์จัดงานเลี้ยงครบเดือน? ใครให้ความกล้าพวกเ๽้ากันแน่?'




เมื่อเหล่าตระกูลทั้งหลายมองบัตรเชิญในมือ พวกเขาแทบไม่รู้จะพูดอะไร เ๽้าแห่งหุบเหวได้ส่งจดหมายท้าประลองไปแล้ว แต่ตระกูลหลินกลับเลือกที่จะจัดงานเลี้ยงครบเดือนในเวลานี้ พวกเขาควรจะบอกว่าตระกูลหลินไม่รู้จักความเป็๲ความตาย หรือว่าพวกเขามั่นใจในตัวเองกันแน่?




"ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขากำหนดวันจัดงานเลี้ยงไว้ในอีกเจ็ดวัน ซึ่งตรงกับวันที่เ๽้าแห่งหุบเหวออกจากการปิดด่านพอดี!"




"นี่มันคำเชิญ หรือเป็๲คำร้องขอความช่วยเหลือจากตระกูลหลินกันแน่? พวกเราเองก็ยังไม่รู้" หลังจากตกตะลึงและพูดไม่ออก พวกเขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจ




"ดูเหมือนว่าตระกูลหลินจะเดินมาถึงทางตันจริง ๆ หากให้เวลาบรรพชนหลินอีกสักสองสามปี เกรงว่าหลังจากที่เขาก้าวเข้าสู่อีกขอบเขตหนึ่ง อาจจะสามารถต่อกรกับเ๽้าแห่งหุบเหวได้"




"พวกเ๽้ารู้ไหม บรรพชนหลินก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตในตำนานแล้วหรือยัง?"




"คนที่มีสมองคงไม่คิดเช่นนั้นหรอก เ๽้าแห่งหุบเหวน่ะเป็๲ใคร? คิดจะต่อต้านเขางั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!"




"น่าเสียดายจริง ๆ สำหรับตระกูลหลิน หลังจากสั่งสมมานานหลายปี พวกเขากลับต้องพินาศไปพร้อมกับบุตรศักดิ์สิทธิ์ที่อาจนำพาความโชคดีมาสู่ตระกูลหลิน! ในอนาคต อาณาจักรฉีซานคงไม่มีตระกูลหลินอีกต่อไปแล้ว"




"ถึงแม้ว่าคำพูดของบรรพชนหลินจะเป็๲การระบายความโกรธ และถือว่าเป็๲การแสดงความกล้าหาญอย่างมาก แต่สิ่งที่เขาทำก็คือผลักดันตระกูลหลินไปสู่หายนะ หากพวกเขาเลือกที่จะมอบบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินออกไป อย่างน้อยก็อาจจะเจรจาหาทางรอดได้ พวกเขายังสามารถถ่วงเวลาออกไปอีกหน่อย…"




ในตอนนี้ ตระกูลมากมายในอาณาจักรฉีซานได้แต่ถอนหายใจ พวกเขาต่างคิดว่าตระกูลหลินไม่มีทางเอาชนะได้เลย




ต้องรู้ไว้ว่า ศัตรูของตระกูลหลินคือเ๽้าแห่งหุบเหว! การต่อสู้กับเขาก็ไม่ต่างอะไรจากการต่อต้านความยิ่งใหญ่ของป่ารกร้างโบราณอันกว้างใหญ่!




ตระกูลหลินเล็ก ๆ จะไปเปรียบเทียบกับเ๽้าแห่งหุบเหวได้อย่างไร?




อย่างไรก็ตาม เหล่าตระกูลเหล่านี้ต่างไม่รู้เลยว่า บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินที่ถูกกล่าวถึง ก็คือเด็กทารกที่เป็๲เ๽้าภาพของงานเลี้ยงครบเดือนนี้เอง




บางตระกูลเลือกที่จะเฝ้าดูเงียบ ๆ อยู่ห่าง ๆ ในขณะที่บางตระกูลกลับคิดจะฉวยโอกาสซ้ำเติมพวกเขา




"ดูเหมือนว่าตระกูลหลินจะจบสิ้นแล้วจริง ๆ!"

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้