ขุนเขาเขียวขจี ภายใต้ท้องฟ้าสีครามหยก สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน แสงอาทิตย์ส่องประกายสดใส มองเห็นอาคารโบราณซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขา กำแพงสีชาดและกระเบื้องหยก หมอกบางลอยอ้อยอิ่ง ปักษาิญญาโบยบินอยู่กลางอากาศ สามารถเห็นเหล่าผู้ฝึกตนที่มีท่าทางสง่างามเดินกันเป็กลุ่ม
ที่นี่คือหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ของอาณาจักรฉีซาน—ตระกูลเสิน
ตระกูลเสินทรงพลังอย่างยิ่ง ไม่ใช่เพียงเพราะพลังอำนาจของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังเป็เพราะความมั่งคั่ง พวกเขามีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับหอการค้าพิรุณ และได้รับสมญาว่าเป็ตระกูลที่มั่งคั่งอันดับหนึ่งในอาณาจักรฉีซาน
ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วมคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าตั่ง มือถือสมุดบัญชีไว้ พลางคำนวณตัวเลขอย่างละเอียด สมุดบัญชีเล่มเล็กนี้บันทึกการไหลเวียนของศิลาิญญาจำนวนมหาศาล
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ในขณะนั้น เสียงเคาะประตูเป็จังหวะดังขึ้นจากด้านนอก ชายร่างอ้วนไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น และกล่าวออกมาโดยตรงว่า
"เข้ามา"
ร่างหนึ่งก้าวเข้ามาและคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ
"ท่านผู้นำ ข้ามีข่าวจากตระกูลหลิน"
"ข่าวอะไร? ข้าว่าคงจะเป็… เฮ้อ! ไม่คิดเลยว่าตระกูลหลินจะตกต่ำถึงเพียงนี้ ใครใช้ให้พวกเขาไปยั่วคนที่ไม่ควรยั่วกันเล่า? คนทำธุรกิจล้วนรู้ดีว่าควรมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี ตระกูลหลินเป็ถึงตระกูลใหญ่ของอาณาจักรฉีซาน อีกทั้งหลินฮ่าวยังเป็เ้าเมืองต้าเยียน เช่นนี้แล้วเหตุใดพวกเขาถึงไม่รู้จักสร้างสัมพันธ์ให้ดี?"
ชายร่างอ้วนถอนหายใจยาวก่อนโบกมือกล่าวต่อ
"หากพวกเขามาขอความช่วยเหลือจริง ๆ ก็ไม่ต้องบอกข้า บอกไปว่าตระกูลเสินของเราตอนนี้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ บอกไปว่าอสูรทะเลกำลังโจมตี เราไม่มีพลังเหลือพอจะส่งกำลังเสริม ให้ตระกูลหลินเข้าใจสถานการณ์ของเราด้วย"
จากนั้น ชายร่างอ้วนก็หันกลับไปจดจ่อกับสมุดบัญชีในมือ แต่ผู้ที่นำข่าวมารายงานกลับมีท่าทีลำบากใจเล็กน้อย เขาล้วงหยิบการ์ดเชิญออกมาจากกระเป๋า
"เอ่อ... ท่านผู้นำ มันไม่ใช่อย่างที่ท่านคิด ตระกูลหลินไม่ได้ส่งคนมาขอความช่วยเหลือ แต่ส่งบัตรเชิญมาแทน"
"บัตรเชิญ?" ผู้นำตระกูลเสินชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรับบัตรเชิญจากมือของอีกฝ่าย
หลังจากอ่านจบ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปอย่างประหลาดทันที
[ถึง: ผู้นำตระกูลเสิน]
[ช่างเป็ความโชคดีของตระกูลหลินลูกหลานของเรา หลินเสวียน ถือกำเนิดขึ้นหลังจากร้อยปี]
[ก่อนเกิด เขาได้รับความเมตตาจากทุกผู้คน หลังเกิด เขาได้รับคำอวยพรจากทุกทิศทาง]
[เพื่อเป็การขอบคุณสำหรับความห่วงใยจากทุกท่าน ตระกูลหลินจะจัดงานเลี้ยงฉลองครบเดือนของบุตรชาย หลินฮ่าว ณ เมืองต้าเยียน หวังว่าตระกูลเสินจะส่งตัวแทนมาร่วมงาน]
[จาก: ตระกูลหลิน]
เมื่อเห็นบัตรเชิญตรงหน้า ผู้นำตระกูลเสินถึงกับตกตะลึงจนยากจะบรรยาย
"ทำไม… ทำไมพวกเขาถึงมั่นใจขนาดนี้?"
"ใน่เวลาคับขันเป็ตาย พวกเขากลับคิดจะจัดงานฉลองครบเดือน?"
"นี่มันเวลาไหนกันแล้ว? สถานการณ์เลวร้ายถึงเพียงนี้ พวกเขายังมีอารมณ์จะจัดงานเลี้ยงอีกหรือ?"
ชายร่างอ้วนลุกขึ้นจากที่นั่ง จับบัตรเชิญขึ้นมาพินิจพิจารณาหลายครั้ง หลังจากแน่ใจว่ามันเป็ของจริง เขาก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก
ผู้ส่งข่าวที่ยังคุกเข่าอยู่ด้านล่าง เห็นผู้นำตระกูลของตนใถึงเพียงนี้ จึงกล่าวเตือนอย่างระมัดระวัง
"ท่านผู้นำ เมื่อคืนมีข่าวมาว่า บรรพชนหลินปรากฏตัวและฟันตัดประกาศิตของเ้าแห่งหุบเหวด้วยกระบี่เพียงครั้งเดียว นอกจากนี้ เขายังตอบรับคำท้าตรง ๆ และกล่าวว่าจะสู้กับเ้าแห่งหุบเหว"
ตัดประกาศิต? ยังคิดจะต่อสู้กับเ้าแห่งหุบเหว?
ชายวัยกลางคนถึงกับตกตะลึง
"ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่บรรพชนหลินจะประกาศากับเ้าแห่งหุบเหว ท่านยังตอบโต้ประกาศิตของเ้าหุบเหวอย่างตรงไปตรงมาอีกด้วย"
"ท่านกล่าวไว้ว่า—ถ้าอยากแตะต้องตระกูลหลินของข้า ก็เข้ามา ข้าจะปราบเ้าเอง!"
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หนังตาของชายร่างอ้วนถึงกับกระตุก
'บ้าไปแล้ว! แค่เข้ามา ข้าจะปราบเ้าเองงั้นหรือ?'
คราวนี้ตระกูลหลินช่างดุดันเหลือเกิน พวกเขาคิดจะเผชิญหน้ากันตรง ๆ อย่างนั้นหรือ? ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้เลยว่าบรรพชนของตระกูลหลินจะอารมณ์ร้อนขนาดนี้ ตามหลักแล้วพวกเขาควรจะส่งมอบบุตรศักดิ์สิทธิ์เพื่อรักษาตระกูลมิใช่หรือ?
พายุโหมกระหน่ำอยู่ในใจของเขา ทว่า สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน ก็คือเด็กทารกที่เป็ต้นเหตุของงานเลี้ยงครบเดือนนี้เอง
...
ในความเป็จริง ไม่ใช่เพียงแค่ตระกูลเสินเท่านั้นที่ได้รับข่าวนี้ ทุกตระกูลที่มีอำนาจในอาณาจักรฉีซานก็ได้รับข่าวเช่นกัน และเมื่อเหล่าผู้นำตระกูลของพวกเขาได้ยินข่าวนี้ สีหน้าของพวกเขาก็ไม่ต่างจากหัวหน้าตระกูลเสิน พวกเขาทั้งตกตะลึงและแทบไม่อยากเชื่อ
"ถ้าอยากแตะต้องตระกูลหลินของข้า ก็เข้ามา ข้าจะปราบเ้าเอง!"
"บ้าเอ๊ย! เขาไม่กลัวจะทำให้ตัวเองอับอายหรือไง?"
"ต่อให้ตระกูลหลินจะแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาจะไปต่อต้านเ้าแห่งหุบเหวได้อย่างไร! นั่นคือผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงมาหลายหมื่นปี ต่อให้รวมพลังของทุกตระกูลในอาณาจักรฉีซานเข้าด้วยกันก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้!"
แต่เมื่อพวกเขาได้รับบัตรเชิญของตระกูลหลิน หนังตาของพวกเขาก็กระตุกยิ่งกว่าเดิม
'ตระกูลหลิน ข้านับถือพวกเ้าเลย! กำลังมีภัยใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ พวกเ้ากลับยังมีอารมณ์จัดงานเลี้ยงครบเดือน? ใครให้ความกล้าพวกเ้ากันแน่?'
เมื่อเหล่าตระกูลทั้งหลายมองบัตรเชิญในมือ พวกเขาแทบไม่รู้จะพูดอะไร เ้าแห่งหุบเหวได้ส่งจดหมายท้าประลองไปแล้ว แต่ตระกูลหลินกลับเลือกที่จะจัดงานเลี้ยงครบเดือนในเวลานี้ พวกเขาควรจะบอกว่าตระกูลหลินไม่รู้จักความเป็ความตาย หรือว่าพวกเขามั่นใจในตัวเองกันแน่?
"ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขากำหนดวันจัดงานเลี้ยงไว้ในอีกเจ็ดวัน ซึ่งตรงกับวันที่เ้าแห่งหุบเหวออกจากการปิดด่านพอดี!"
"นี่มันคำเชิญ หรือเป็คำร้องขอความช่วยเหลือจากตระกูลหลินกันแน่? พวกเราเองก็ยังไม่รู้" หลังจากตกตะลึงและพูดไม่ออก พวกเขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจ
"ดูเหมือนว่าตระกูลหลินจะเดินมาถึงทางตันจริง ๆ หากให้เวลาบรรพชนหลินอีกสักสองสามปี เกรงว่าหลังจากที่เขาก้าวเข้าสู่อีกขอบเขตหนึ่ง อาจจะสามารถต่อกรกับเ้าแห่งหุบเหวได้"
"พวกเ้ารู้ไหม บรรพชนหลินก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตในตำนานแล้วหรือยัง?"
"คนที่มีสมองคงไม่คิดเช่นนั้นหรอก เ้าแห่งหุบเหวน่ะเป็ใคร? คิดจะต่อต้านเขางั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!"
"น่าเสียดายจริง ๆ สำหรับตระกูลหลิน หลังจากสั่งสมมานานหลายปี พวกเขากลับต้องพินาศไปพร้อมกับบุตรศักดิ์สิทธิ์ที่อาจนำพาความโชคดีมาสู่ตระกูลหลิน! ในอนาคต อาณาจักรฉีซานคงไม่มีตระกูลหลินอีกต่อไปแล้ว"
"ถึงแม้ว่าคำพูดของบรรพชนหลินจะเป็การระบายความโกรธ และถือว่าเป็การแสดงความกล้าหาญอย่างมาก แต่สิ่งที่เขาทำก็คือผลักดันตระกูลหลินไปสู่หายนะ หากพวกเขาเลือกที่จะมอบบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินออกไป อย่างน้อยก็อาจจะเจรจาหาทางรอดได้ พวกเขายังสามารถถ่วงเวลาออกไปอีกหน่อย…"
ในตอนนี้ ตระกูลมากมายในอาณาจักรฉีซานได้แต่ถอนหายใจ พวกเขาต่างคิดว่าตระกูลหลินไม่มีทางเอาชนะได้เลย
ต้องรู้ไว้ว่า ศัตรูของตระกูลหลินคือเ้าแห่งหุบเหว! การต่อสู้กับเขาก็ไม่ต่างอะไรจากการต่อต้านความยิ่งใหญ่ของป่ารกร้างโบราณอันกว้างใหญ่!
ตระกูลหลินเล็ก ๆ จะไปเปรียบเทียบกับเ้าแห่งหุบเหวได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม เหล่าตระกูลเหล่านี้ต่างไม่รู้เลยว่า บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินที่ถูกกล่าวถึง ก็คือเด็กทารกที่เป็เ้าภาพของงานเลี้ยงครบเดือนนี้เอง
บางตระกูลเลือกที่จะเฝ้าดูเงียบ ๆ อยู่ห่าง ๆ ในขณะที่บางตระกูลกลับคิดจะฉวยโอกาสซ้ำเติมพวกเขา
"ดูเหมือนว่าตระกูลหลินจะจบสิ้นแล้วจริง ๆ!"
