บทที่ 19 เหม็นเน่ากลิ่นคนชั่วเกินจะทนลมหายใจอุ่นร้อนของ กู้เหยียนเซิง ที่เป่ารดต้นคอระหง และคำกระซิบแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความนัย ทำให้ใบหน้าสวยหวานของ หลินซี ร้อนวูบวาบราวกับถูกไฟลน แม้อากาศริมแม่น้ำยามค่ำคืนจะหนาวเหน็บจนควันออกปาก แต่กระแสไฟฟ้าที่แล่...