"นี่… ความเร็วของหลินเสวียน… ไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือ?"
อย่างไรก็ตาม แม้จะถึงจุดนี้ ศิษย์ตระกูลหลินก็เพียงแค่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ยังไม่สังเกตเห็นสิ่งอื่นใด ท้ายที่สุดแล้ว ทุกครั้งที่ปรากฏการณ์ของหลินเสวียนถูกกระตุ้น ก็มักจะสร้างความตกตะลึงอยู่เสมอ ความเร็วระดับนี้จึงไม่นับว่าเป็เื่ใหญ่
แต่เมื่อหลินเสวียนเริ่มพุ่งออกจากเมืองต้าเหยียน และเริ่มบินไปในทุกทิศทาง อีกทั้งความเร็วของเขายังเพิ่มขึ้น แม้แต่ผู้าุโระดับแก่นทองคำของตระกูลหลินบางคนยังแสดงสีหน้าหวาดหวั่น ผู้คนในตระกูลหลินจึงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติ!
าุโคนหนึ่งของตระกูลหลินเงยหน้าขึ้นและขมวดคิ้วพร้อมเอ่ยด้วยความสับสน "ความเร็วของเสวียนเอ๋อร์ช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ ทำไมข้ารู้สึกว่าต่อให้ข้าใช้พลังเต็มที่ก็ยังด้อยกว่าเขา?"
"เื่นี้ก็เป็เื่ปกติ นี่คือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลหลินของเรา เ้าจะใช้สามัญสำนึกมาตัดสินได้อย่างไร?"
"บางทีเสวียนเอ๋อร์อาจเข้าสู่สภาวะบ่มเพาะและตระหนักรู้อะไรบางอย่าง!"
"อาจเป็เพราะการเสริมพลังของปรากฏการณ์นี้ ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็ครั้งแรกที่เขาใช้มัน"
ผู้าุโหลินเป่าขมวดตาและมองไปที่หลินเสวียนซึ่งแทบจะกลายเป็เงาสีทองแดงบนท้องฟ้าแล้วกล่าวว่า "ความเร็วของเขาเร็วกว่าเราอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งลองดูรัศมีการบินของเขาสิ มันดูเหมือนจะขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ…"
แต่ในขณะนั้นเอง หลินเป่ากลับชะงักไปเล็กน้อย าุโรอบข้างก็ต่างนิ่งอึ้งไปเช่นกัน
หรือว่าเขาจะตระหนักรู้อะไรบางอย่าง? รัศมีการบินของเขาดูเหมือนจะขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ? นั่นไม่หมายความว่าเสวียนเอ๋อร์กำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ในตอนนี้หรือ?
าุโหลายคนเงยหน้าขึ้น มองดูด้วยความกังวลใจ บางคนถึงกับอยากจะช่วยหยุดหลินเสวียน
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยก็คือ ขณะนี้หลินเสวียนกำลังใช้ "เจ็ดก้าวย้อน์" ซึ่งทำให้ความเร็วของเขาพุ่งขึ้นถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว!
แม้แต่ผู้าุโที่มีพลังแข็งแกร่งของตระกูลหลิน ก็ยังไล่ตามเขาไม่ทัน!
ปรากฏการณ์นี้ช่างแข็งแกร่งเกินไป!
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่มีวิธีหยุดหลินเสวียน หากพวกเขาเลือกจะโจมตี เพียงหมัดเดียวก็สามารถซัดให้เขาร่วงลงมาได้
แต่ใครจะกล้าลงมือกับหลินเสวียน? เขาคือสมบัติล้ำค่าของตระกูลหลิน เป็บุตรศักดิ์สิทธิ์เพียงหนึ่งเดียวของตระกูล! ไม่ใช่แค่พวกเขาที่ไม่อยากหยุดเขา แต่ทั้งตระกูลหลินเองก็ไม่มีวันยอม!
"ท่านบรรพชน! ดูเหมือนว่าเสวียนเอ๋อร์จะควบคุมความเร็วของตัวเองไม่ได้!" ในตอนนั้นเอง หลินเป่าหันกลับไปและร้องเรียกไปทางบรรพชนหลินชิงเทียน
เมื่อบรรพชนหลินได้ยิน เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นเมื่อเห็นหลินเสวียนบินวนไปมาอยู่บนท้องฟ้า ก็เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที
'เสวียนเอ๋อร์เข้าสู่สภาวะตระหนักรู้แล้ว!' บรรพชนหลินคิดในใจ
"นี่ช่างบุ่มบ่ามจริง ๆ ฮ่า ๆ แต่เสวียนเอ๋อร์ทำพลาดแบบนี้ก็หาได้ยากนัก เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ข้าคงต้องสั่งสอนเขาสักหน่อย" บรรพชนหลินกล่าวพลางยิ้มบาง ๆ
จากนั้นเขาส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว แต่กลับข้ามระยะทางอันยาวไกลไปทันที เขายื่นมือออกมาอย่างมั่นใจ แสงิญญาอ่อนโยนแผ่กระจายออกและก่อตัวเป็ฝ่ามือขนาดใหญ่พุ่งเข้าไป หวังจะหยุดหลินเสวียน
ทว่า ในขณะที่ฝ่ามือนั้นกำลังจะััตัวหลินเสวียน เด็กน้อยกลับก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง และหลบออกไปได้อย่างง่ายดาย!
บรรพชนหลินชะงักไปครู่หนึ่ง 'เสวียนเอ๋อร์หลบได้งั้นรึ?'
จากนั้น เขากลับยิ้มออกมาและกล่าวว่า "บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเราช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ แข็งแกร่งยิ่งนัก เขาสามารถเพิ่มความเร็วได้ถึงเพียงนี้เพียงเพราะปรากฏการณ์ของตนเอง"
ขณะพูด บรรพชนหลินก็เร่งความเร็วขึ้นอีกสองก้าว และใช้ฝ่ามือพลังิญญาของตนด้วยความมั่นใจ
จากนั้น... ประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอยเดิม!
หลินเสวียนใช้ เจ็ดก้าวย้อน์ แล้วพลิกตัวเบา ๆ หลีกเลี่ยงการคว้าตัวของบรรพชนหลินที่ดูเหมือนจะหลบไม่พ้น!
สีหน้าของบรรพชนหลินเริ่มจริงจังขึ้นเล็กน้อย
จากนั้น เขาลงมือซ้ำ ๆ หลายครั้ง เสียงแหวกอากาศดัง ฟิ้ว! ฟิ้ว! ไม่ขาดสาย
ส่วนเหล่าศิษย์ตระกูลหลินที่อยู่เบื้องล่างต่างตกตะลึง พวกเขามองฉากตรงหน้าด้วยความอึ้ง ทึ่ง จนเกือบจะเป็ลม
บรรพชนหลิน... ไล่ตามหลินเสวียนไม่ทัน? นี่มันอะไรกัน?!
แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าบรรพชนหลินไม่อยากลงมือรุนแรง เพราะกลัวจะทำร้ายหลินเสวียน แต่แค่เื่ที่ตามไม่ทันก็เพียงพอจะบ่งบอกแล้วว่าความเร็วของหลินเสวียนในตอนนี้มันเหนือสามัญเพียงใด!
หลินเสวียนสามารถใช้ปรากฏการณ์นี้ เพื่อเร่งความเร็วให้เทียบเท่าบรรพชนหลินได้!
ต้องรู้ไว้ว่าบรรพชนหลินได้ก้าวเข้าสู่ ขอบเขตในตำนาน ขั้นจิติญญา!
"์! ข้าตาฝาดไปหรือไม่?!" ศิษย์ตระกูลหลินคนหนึ่งถึงกับฟาดหน้าตัวเองแรง ๆ จนแทบตาเหลือก
ขณะเดียวกัน บรรพชนหลินที่กำลังไล่ตามหลินเสวียนไปทั่ว ก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ทำไมเสวียนเอ๋อร์ถึงยังเร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ?!
ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป มันคงไม่ใช่เื่ดีแน่!
บรรพชนหลินสูดลมหายใจลึก ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้า ชายแขนเสื้อสะบัดเบา ๆ พร้อมหมอกลึกลับที่เอ่อล้นออกจากปากและจมูกของเขา
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะใช้พลังทั้งหมด เพื่อสร้างกรงพลังปราณขึ้นมาขังหลินเสวียนไว้
ทว่า… ก่อนที่บรรพชนหลินจะทันได้ปลดปล่อยพลังของตน
หลินเสวียนที่แต่เดิมบินวนเวียนอยู่เหนือเมืองต้าเยี่ยน กลับเปลี่ยนทิศทางกะทันหัน ก้มหน้าพุ่งทะยานออกไปสู่แดนรกร้างอันกว้างใหญ่แทน!
กรงพลังที่เตรียมไว้… กลับจับอากาศว่างเปล่า!!
บรรพชนหลินยืนแข็งทื่อ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความกระอักกระอ่วน
'บ้าชะมัด! เสวียน... เสวียนเอ๋อร์?!'
ในใจเขาร้องสบถอย่างไม่อาจควบคุมได้ เขาไม่รู้ว่าควรจะด่าตัวเองหรือด่าหลินเสวียนกันแน่
แต่แล้วเขาก็สะดุ้งสุดตัว เร่งปลดปล่อยพลังทั้งหมด พุ่งทะยานติดตามไปยังทิศทางที่หลินเสวียนบินหายไป!
อย่างไรก็ตาม… ไม่ว่าบรรพชนหลินจะเร็วเพียงใด ก็ยังไม่อาจตามหลินเสวียนได้ทัน!
เพราะเ้าตัวน้อยได้ใช้ เจ็ดก้าวย้อน์ จนถึงขีดสุด และเร่งความเร็วต่อเนื่องเป็เวลานาน!
…
ส่วนหลินเสวียนที่กำลังตกอยู่ในการตระหนักรู้และ เข้าใจถึงความลึกซึ้งของพลังศักดิ์สิทธิ์โดยไม่รู้ตัว
เขายังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้าเป็ประกายแสงสีทองแดง แหวกฟ้าผ่าพื้นอย่างรวดเร็ว จนพุ่งเข้าสู่แดนรกร้างอันกว้างใหญ่โดยไม่ทันรู้ตัว!
…
ขณะเดียวกัน บรรพชนหลินที่กำลังไล่ตามมา เมื่อมาถึงชายขอบของแดนรกร้างกลับต้องหยุดชะงัก
เพราะ…
เขาไม่รู้ว่า หลินเสวียนหายไปที่ไหนแล้ว!!!
บรรพชนหลินยืนนิ่งมองอากาศว่างเปล่าตรงหน้า แล้วก็ถึงกับอึ้งตะลึงงัน!
ปรากฏการณ์ของเสวียนเอ๋อร์ในครั้งนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไป!
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน บรรพชนหลินถึงกับตัวสั่นสะท้าน ก่อนจะเร่งรุดกลับไปยังตระกูลหลินด้วยความรวดเร็วที่สุด และออกคำสั่งทันที
"เหล่าผู้าุโตระกูลหลินทุกคน ออกตามหาเสวียนเอ๋อร์เดี๋ยวนี้! มุ่งหน้าไปแดนรกร้างโดยเร็วที่สุด!"
ขณะเดียวกันนั้นเอง หลินเสวียนได้พุ่งทะยานเข้าสู่แดนรกร้างอันกว้างใหญ่ ทิ้งประกายแสงและสายฟ้าไว้เื้ัตลอดเส้นทาง!
เพราะในเวลานี้ หลินเสวียนได้เข้าสู่สภาวะตระหนักรู้อันลึกลับแล้ว
เขาใช้ เจ็ดก้าวย้อนสรรค์ ย้อนทิศโดยไม่มีความรู้สึกถึงการหยุดยั้งใด ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือ "เจ็ดก้าวย้อน์"ขั้นสูงสุด!
ความเร็วของหลินเสวียนเรียกได้ว่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด!
เมื่อเขาพุ่งเข้าสู่ขอบเขตของแดนรกร้าง ร่างของเขาก็แทบจะกลายเป็ดาวตกที่พุ่งผ่านนภา!
