เกิดใหม่เป็นทารก เสียงของข้าคือเสียงของมหาเต๋า
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
ในพริบตา สายฟ้านับไม่ถ้วนแผ่กระจายไปทั่วเก้า์ เปลวเพลิงเต้นระบำกลางอากาศ ฝุ่นควันลอยฟุ้งกระจาย เงากระบี่ตวัดไปมา กฎเกณฑ์นานาชนิดสอดประสานกัน ดูงดงามตระการตา ทว่าดอกไม้โลหิตกลับะเิขึ้นทั่วท้องฟ้า!
ไม่ว่าบรรพชนหลินจะกล้าหาญและเชี่ยวชาญเพียงใด แต่ในเวลานี้ เขาก็ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป เพราะสุดท้ายแล้ว เขาก็เป็เพียงผู้ฝึกตนระดับจิติญญาขั้น2เพียงคนเดียว แม้จะยอมแลกชีวิต แต่เขาก็ทำได้เพียงถ่วงเวลาเหล่ายอดฝีมือระดับจิติญญาทั้งห้าไว้ได้แค่ครึ่งก้านธูปเท่านั้น!
"ถึงเวลาแล้ว!"
ในขณะนั้นเอง เสียงของหลินเสวียนก็ดังก้องขึ้นในห้วงจิตของบรรพชนหลินและซวนหนี่พร้อมกัน
ในพริบตานั้น บรรพชนหลินคำรามลั่น! แท่นบูชาห้าสีที่เปล่งกลิ่นอายโบราณและดุร้ายพลันปรากฏขึ้นในมือของเขา!
ในชั่วขณะเดียวกัน ความผันผวนของมิตินับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น แสงห้าสีพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ขังยอดฝีมือระดับจิติญญาทั้งห้าคน รวมถึงตัวเขาเอง ไว้กลางอากาศ!
ราชันย์หยู่ฮวาจีที่เห็นภาพนี้ เดิมทีกำลังจะเอ่ยปากเย้ยหยัน แต่แล้วจู่ๆ หัวใจของเขาก็เย็นเยียบขึ้นมาอย่างฉับพลัน!
ในพริบตานั้นเอง เขาหันขวับไปทันที ดวงตาทอประกายแสงไร้ที่สิ้นสุด!
และแล้ว เหมือนกับกระจกที่แตกละเอียด คลื่นพลังมิตินับพันปะทุขึ้น! แสงิญญาสีเงินพวยพุ่งพลุ่งพล่าน!
กรงเล็บขนาดใหญ่สีดำสนิทฉีกฟากฟ้าออกเป็เสี่ยงๆ ทำลายห้วงอากาศไร้สิ้นสุด!
ความว่างเปล่าที่ลึกดำปรากฏขึ้น ณ ที่แห่งนั้น! หมอกทมิฬแพร่กระจายออกมาอย่างเข้มข้น กลิ่นอายปีศาจคละคลุ้งไปทั่ว!
ใจกลางความว่างเปล่านั้น ตำหนักโบราณที่ชำรุดทรุดโทรมก็พลันปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า!
ตำหนักเต็มไปด้วยร่องรอยกาลเวลา บางแห่งเป็รอยที่อาวุธฝากไว้ ทั้งรอยดาบ รอยกระบี่ รอยขวาน และรอยค้อน…
บางแห่งเป็ร่องรอยที่ทิ้งไว้โดยวิชาต่างๆ ทั้งเปลวเพลิง สายฟ้า และการกัดกร่อน…
มันราวกับเป็บันทึกประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน เป็หลักฐานว่า ตำหนักแห่งนี้เคยผ่านามาแล้วนับไม่ถ้วน!
ส่วนกรงเล็บสีดำขนาดใหญ่นั้น มันบดบังแสงอาทิตย์ราวกับอาณาจักรแห่งหนึงกำลังถล่มลงมา หมอกดำที่ไร้สิ้นสุดแผ่ซ่านออกไปรอบตัว ทำให้สรรพชีวิตในโลกต่างๆ ตกตะลึงและรู้สึกหายใจไม่ออก ราวกับมีบางสิ่งบีบรัดลำคอของพวกเขา!
ภายใต้สายตาตื่นตระหนกของเหล่าราชวงศ์เซียน์และตระกูลหลิน กรงเล็บั์นี้พุ่งเข้ากระหน่ำลงมาทับกองทัพที่กำลังรุกคืบของราชวงศ์เซียน์!
ณ เมืองต้าเยียน ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป หลินเสวียนลืมตาขึ้นและถอนหายใจโล่งอกในเวลาเดียวกัน "จ้าวแห่งหุบเหวมืด" ได้ปรากฏตัวขึ้นตามที่เขาคาดการณ์ไว้แล้ว!
"ท้องฟ้าฉีกขาดออกเป็สองส่วน!"
จ้าวแห่งหุบเหวมืดลงมือโจมตีอย่างดุดันและปรากฏตัวบนสนามรบ!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถทำลายล้างโลกได้พวยพุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทาง!
เมื่อครึ่งปีก่อน ตอนที่จ้าวแห่งหุบเหวมืดโจมตีตระกูลหลิน หลินเสวียนยังรู้สึกว่าเขาเป็เพียงตัวตนที่น่ารังเกียจและน่าสะอิดสะเอียนอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้ ในเมื่อเขาได้มาเป็ฝ่ายเดียวกันและกำลังลงมือทำลายราชวงศ์เซียน์ หลินเสวียนกลับรู้สึกสะใจและปลาบปลื้มเป็ที่สุด!
ถึงอย่างนั้น ก่อนหน้านี้จ้าวแห่งหุบเหวมืดได้ให้คำมั่นว่าจะช่วยตระกูลหลิน แต่หลินเสวียนก็ยังไม่แน่ใจนักว่าเขาจะรักษาสัญญานั้นจริงหรือไม่
เพราะถึงแม้หลินเสวียนจะใช้ เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์และอักษรในเก้าคำลับ "รวม" เพื่อช่วยรักษาาแของจ้าวแห่งหุบเหวมืด แต่นั่นก็เป็เพียง บางส่วน เท่านั้น!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดสามารถเปลี่ยนใจและเลือกเพิกเฉยต่อความขัดแย้งระหว่างพวกเขากับราชวงศ์เซียน์ได้ทุกเมื่อ!
แม้ว่าเขาจะส่งซวนหนี่มาช่วย แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมช่วยเหลือตระกูลหลินจริงๆ!
แต่บัดนี้ หลินเสวียนสามารถวางใจได้เสียที เมื่อเห็นว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดปรากฏตัวขึ้นและลงมืออย่างแท้จริง!
ในสนามรบ เมื่อกรงเล็บสีดำขนาดมหึมาฟาดลงมา หัวใจของทุกคนสั่นสะท้าน!
โดยเฉพาะเหล่าทหารของราชวงศ์เซียน์ที่อยู่ภายใต้เงามืดของมัน พวกเขารู้สึกเย็นเฉียบไปทั้งร่าง แม้แต่ลมหายใจก็หยุดชะงัก! ความรู้สึกถึงความตายที่ใกล้เข้ามาแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของพวกเขา!
"นี่… นี่คือจ้าวแห่งหุบเหวมืดงั้นรึ?!"
บนฟากฟ้า "ราชันย์" หยู่ฮวาจี โกรธจัด!
ตอนนี้เขาเข้าใจเสียทีว่าเหตุใดบรรพชนหลินถึงได้ยอมเสี่ยงชีวิตใช้ค่ายกลขังพวกเขาไว้ที่นี่
ที่แท้แล้ว ก็เพื่อขัดขวางพวกเขาให้เข้าต่อกรกับจ้าวแห่งหุบเหวมืด!
"ตระกูลหลินมีความเกี่ยวข้องอย่างไรกับจ้าวแห่งหุบเหวมืด?! นี่มันเื่อะไรกันแน่?!" แม้แต่ อดีตจักรพรรดิหยู่ฉางเกอ ผู้ซึ่งโดยปกติแล้วสุขุมเยือกเย็น ก็ยังอดโมโหไม่ได้ จิตใจที่เคยสงบหายไปสิ้น!
เพราะหยู่ฉางเกอรู้อะไรบางอย่าง—เขารู้ว่าระดับพลังของจ้าวแห่งหุบเหวมืดนั้น อยู่เหนือกว่าตัวเขาเป็อย่างมาก!
"ตระกูลหลินของพวกเ้านี่ไม่เลวเลยนี่! ถึงกับสามารถดึงดูดจ้าวแห่งหุบเหวมืดมาได้ แต่ข้าจำได้ว่าเมื่อครึ่งปีก่อน พวกเ้าเพิ่งจะต่อสู้กันไม่ใช่รึ?"
หญิงสาวในชุดสีชมพูซึ่งเป็ร่างมนุษย์ของ อสรพิษกลืน์ หรี่ตาลงพร้อมกับแสยะยิ้ม แต่ในดวงตาของนางกลับเต็มไปด้วยแสงเย็นเยียบ
ในฐานะสัตว์อสูรโบราณที่มีอายุยืนยาวนับหมื่นปี นางรู้ความลับของราชวงศ์เซียน์มาบ้าง
เช่นเื่ของ "เก้าเตาหลอม" หนึ่งในสมบัติล้ำค่าของราชวงศ์เซียน์ ที่แท้จริงแล้วเคยถูก ขโมย มาจากจ้าวแห่งหุบเหวมืด!
ดังนั้น เขาและราชวงศ์เซียน์จึงมีความขัดแย้งกันอยู่ก่อนแล้ว
แต่ไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่คาดคิดว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดจะเลือกช่วยตระกูลหลินในครั้งนี้ และถึงกับยอมเป็ศัตรูกับราชวงศ์เซียน์!
"ใครกันแน่ที่เป็คนเชื้อเชิญจ้าวแห่งหุบเหวมืดมา? ใครเป็คนโน้มน้าวตัวตนอันหยิ่งทระนงผู้นี้ได้?"
"เป็หลินชิงเทียน? หรือเป็ตระกูลซวน? หรือตระกูลเป่ยเฉิน? ทำไมข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล?"
เมื่อจ้าวแห่งหุบเหวมืดปรากฏตัวขึ้น ซากกระดูกสีขาวจำนวนมากมายไร้ที่สิ้นสุดก็ปรากฏขึ้นภายในรอยแยกมิติขนาดใหญ่!
พลังปีศาจอันรุนแรงแผ่กระจายออกไปทั่วหล้า!
ในขณะเดียวกัน เมื่อกรงเล็บสีดำขนาดมหึมาฟาดลงมา เสียงคำรามดังก้องก็พลันดังขึ้นจากกองทัพล้านนายของราชวงศ์เซียน์!
เงาร่างมากมายพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า แม้แต่อสูรศึกที่เปล่งประกายแสงลึกลับก็ยังพยายามต้านทานพลังของกรงเล็บั์นี้!
"เ้ากล้าขัดขวางข้า?"
ในส่วนลึกของหุบเหวมืด เสียงอันน่าสะพรึงกลัวดังกึกก้องราวกับสายฟ้า มันทรงพลังจนดูเหมือนจะสามารถสั่นคลอน์และโลกได้!
หลังจากที่กรงเล็บั์สีดำกระหน่ำฟาดลงมา แนวป้องกันของกองทัพล้านนายที่ราชวงศ์เซียน์สร้างขึ้นก็พังทลายลงในพริบตา!
แต่ถึงอย่างนั้น กองทัพล้านนายก็ยังคงดาหน้าเข้าปะทะกับกรงเล็บั์นั้นอย่างเกรี้ยวกราดราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พร้อมจะไหลบ่า!
ตูม! แม้แต่ดาราก็สั่นะเื! พลังทำลายล้างอันน่ากลัวนั้นทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความตาย!
ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวแห่งหุบเหวมืดได้ฟื้นฟูพลังบางส่วนกลับคืนมาแล้ว หากไม่มีผู้ฝึกตนระดับจิติญญาคอยขวาง ไม่มีใครสามารถทานรับการโจมตีนี้ได้เลย!
ในชั่วพริบตานั้น ทหารนับหมื่นในกองทัพแนวหน้าของราชวงศ์เซียน์ถูกซัดกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศโดยกรงเล็บสีดำขนาดั์ และชะตากรรมของพวกเขายังคงเป็ปริศนา!
แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เลยหรือ?
แต่ก็ดีแล้ว… เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์เบื้องหน้า บรรพชนหลินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที!
นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้
- ไทย
- English
© สงวนลิขสิทธิ์ 2022 Glory Forever Public Company Limited ( jinovel.com )
