[4] อาหยุดมันที!
"เฮ้ย!..........เขมมณี!!!!"
จอแดนร้องเสียงหลง เมื่อแม่เด็กเขมสลัดผ้าห่มออกจนเขาต้องร้องเสียงดัง ก่อนจะหันหลัง เพื่อจะเดินออกไป
"อาคะ!!"
เสียงเล็กสั่นเครือ จนมือที่กำลังบิดลูกบิด ต้องชะงัก ร่างเปลือยเปล่าแนบชิดแผ่นหลังที่กำลังสวมใส่เสื้อสูท วงแขนเรียวเล็กโอบกอดเอวหนาด้วยความสั่นเทา และสะอื้น จนจอแดนััได้ และเขาก็รู้สึกว่าเธอผิดปกติอย่างแน่นอน
"อะ.......อา ฮึก! ช่วยเขมด้วย ฮืออออ เขมร้อน..... ฮึก เขม้าอา....... ้า"
เสียงหวานสะอึกสะอื้น พร้อมกับวงแขนเล็กที่กอดกระชับอาหนุ่มแน่น เรียวขาสวย บดเบียดด้วยความ้ามากล้น
"แน่ใจนะ.......ว่าเธอ้า"
เสียงของอาหนุ่มเรียบนิ่งดั่งสายน้ำ ไร้ความกังวล ความตื่นเต้น
"อึก!......ออกไปค่ะ!"
เขมมณีอดกลั้น ก่อนจะวิ่งกลับไปบนเตียง และคุมโปง ริมฝีปากสวยถูกกัดจนเืซิบ จอแดนหันกลับมามองไปที่เตียง ก่อนจะเสมองไปยังแก้วนมบนเตียง และเขาก็พอจะเดาอะไรๆ ออกแล้ว
จอแดนสาวเท้ากลับไปยังห้อง และหยิบเอายาในลิ้นชัก ก่อนจะเดินกลับมายังห้องเขม และล็อคประตู
"อา อึก! .......กลับมาทำไม ฮืออออออ"
เสียงของเธอสั่นราวกับลูกนก น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้มสวยใต้ผ้าห่ม
"อย่าสำออย"
ว่าจบจอแดนก็สาวเท้ายาวๆ ไปที่เตียง ก่อนจะเปิดผ้าห่มหนาออกให้เห็นใบหน้าของหลานตนเอง ที่น่าสงสาร จนหมดคราบเด็กแสบ
"กิน!"
จอแดนยื่นยาจ่อที่ปากหลานสาวตนเอง แต่สายตาของคนที่ทนฤทธิ์ยาไม่ไหว กลับมองที่ใบหน้าของผู้เป็อา ก่อนจะโผกอด และสูดดมกลิ่นหอมจากลำคอหนา มือเรียวสวยลูบไล้ไปทั่วอกแกร่ง
"จ๊วบ!"
เสียงดูดลำคอหนา ไม่ได้ทำให้จอแดนรู้สึกอะไรเลย เขากลับนิ่ง และนั่งรับััจากหลานสาวตนเองนิ่งๆ
"อาคะ........ช่วยเขมด้วย"
มือเรียวสวยสั่นเทาจนจอแดนรู้สึกได้ สูทหนาถูกถอดออกด้วยความเร่งรีบ อาหนุ่มได้แต่หลับตา เมื่อผ้าห่มร่นลงไป และส่วนหน้าอกของเขมเปลือยเปล่า
เสื้อเชิร์ตสีขาวสะอาดก็ถูกโยนไปข้างๆ เตียง จน้าของจอแดนไม่เหลืออะไรปิดบัง นั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของเธอพลุ่งพล่าน
"อื้อออออ!........ฮึก อาคะ"
จอแดนข่มตา เมื่อเสียงหวานที่สั่นเครือ ออดอ้อนเขา พร้อมกับจับมือเขาไปวางที่เอวคอดกิ่ว ส่วนเ้าตัวก็ลูบไล้อกหนา และทำรอยไปเรื่อยๆ
"หึ.......รู้สึกว่าฉันจะเก็บเื่นี้ไว้ล้อเธอได้ตลอดชีวิตสินะ แม่เขมมณี"
จอแดนพึมพำเบาๆ ก่อนจะยกยิ้มร้าย เปลือกตาหนาค่อยๆ เปิดออก ก่อนจะจับไหล่สวย และดันหลานสาวตัวดีออกจากตน
ก่อนจะพยายามมองหน้าที่หยาดเยิ้มของหล่อน แต่ไอ้อะไรที่มันดูมๆ เตะตาเขา ทำให้จอแดนต้องรีบประกบจูบ
"อื้ออออออ!!!"
เขมครางฮือในลำคอ จอแดนดันยาเข้าปากอีกคน เขมทนฤทธิ์ยาไม่ไหว ไม่สนใจว่าตนกินอะไรเข้าไป ก่อนจะเลื่อนลูบหลังเปลือยเปล่าของคนตรงหน้า มือหนาของจอแดนบีบเอวคอดไว้แน่น เขากำลังหักห้ามใจให้บีบแค่ตรงนี้เท่านั้น!
"อืมมม"
เขมมณีเคลิ้มไปกับรสจูบอันช่ำชองและเชี่ยวชาญ เสียงครางฮือของอาหนุ่มก็บอกได้เป็อย่างดี ว่าเขาพอใจไม่น้อย
"จ๊วบ!"
ลิ้นหนาคว้านรอบโพรงปากหวาน ก่อนจะเกี่ยวลิ้นเล็ก ดูดเอาความหวานจากอีกคน
พรึ่บ!
มือสวยที่ลูบแผ่นหลังของจอแดนตกลงข้างกาย ก่อนที่จอแดน จะค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกจากคนที่หมดสติไปสะแล้ว
มือหนากอดเกี่ยวเอวเล็กไว้ ก่อนตาคมจะไล่มองรูปหน้าของเด็กดืื้อ ที่วันนี้หมดพิษสงไปเรียบร้อยแล้ว
"เธอนี่มันน่ารำคาญจริงๆ .......ยัยเด็กนิสัยเสีย"
จอแดนพูดเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ประคองคนในอ้อมแขนลงบนเตียง พยายามหันหน้าหนี และหยิบผ้าห่มปกปิดเรือนร่างท่อนบนที่มันกำลังทำร้ายเขาอย่างหนัก
"ช่วยเขม.......ฮึก ช่วยหน่อย"
เสียงละเมอเบาๆ พร้อมกับคราบน้ำตา ทำให้จอแดนต้องรีบหยิบเสื้อผ้า และล็อค ก่อนเดินออกจากห้องนอน
#09:00
"คุณชายจะให้รินเอาอาหารขึ้นไปส่งคุณหนูไหมคะ"
รินถามคุณชายหนุ่ม ที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์บนโซฟาในตอนสาย มุมปากหนายกยิ้ม
"ไม่ต้อง! ถ้าหิวเดี๋ยวก็ลงมากินเอง"
ว่าจบรินก็เดินออกไป ปล่อยให้เ้านายนั่งอยู่ในห้องรับแขกข้างบันได รอแม่หลานสาวลงมาจากห้อง
@ห้องเขม
"ฉันทำอะไรลงไป.......ฉันทำอะไรลงไปว้ะะะะ!!!!"
หลังอาบน้ำเสร็จฉันก็ทึ้งหัวตัวเองอย่างหนัก มองดูชุดนอนที่กระจัดกระจาย และเตียงที่ยับยู่ยี่ ก่อนจะนึกไปถึงเื่เมื่อคืน ที่ทำให้ต้องกุมขมับ
"ใครมันวางยาฉันกันนะ คงไม่ใช่พี่รินแน่ๆ .......จะว่าอา ก็คงไม่ใช่ เพราะอาน่าจะยัง......ไม่ฉวยโอกาส"
เขมมองไปยังเตียงขาวสะอาด ถ้าอาเธอฉวยโอกาสเธอ เตียงก็คงต้องมีสีแดงเปื้อนบ้าง
"จะถามตรงๆ ก็หน้าด้าน โอ้ยยยย ชีวิตของคุณหนูเขมมมมม!!!"
ว่าจบก็เอาหมอนปิดหน้า และกรี้ด ก่อนจะทุบเตียง และทึ้งหัวตัวเองไปมา
"อะ.......อา ฮึก! ช่วยเขมด้วย ฮืออออ เขมร้อน..... ฮึก เขม้าอา....... ้า"
แล้วก็...
"จ๊วบ!"
แล้วก็...
แผงอกอา....... ฮื้อออออออ TT
จบแล้วชีวิต.......จบแล้วชีวิต!!!!
