ผ่านไป2วัน โนอาห์เริ่มแผนการ

"มาจัดการตัวการกันเถอะ"

มุมนึงของคฤหาสน์ของตระกูลคนสองคนกำลังคุยกัน

"ทุกอย่างต้องเป็๲ไปตามแผน"

"นายท่านจะได้สบายใจมากขึ้น"

"ว่าแต่วันนี้มีข่าวดีอะไรรึเปล่า?"

ชายชุดขาวตอบกลับด้วยความสงสัยเขาเห็นทุกคนต่างดีใจ

"คุณชายตื่นแล้ว!"

"หมายความว่ายังไง"

เมื่อได้รับคำตอบพวกเขาต่างงงงวย

"ฉันแน่ใจว่ามันต้องไม่ใช่เ๱ื่๵๹ดีแน่"

ชายสองคนคุยกันด้วยความกังวลพวกเขาจึงเดินออกจากห้องไป

"ยาพิษที่ฉันใส่ไปในอาหารของเขา ฉันมั่นใจว่ามันต้องออกฤทธิ์ภายในหนึ่งอาทิตย์"

เขากดเสียงต่ำลง

"หรือว่ามีคนช่วยเขาจริงๆ"

"นายแน่ใจนะว่าไม่มีคนรู้เ๱ื่๵๹นี้"

"แน่นอนสิ...นี่เป็๲เ๱ื่๵๹ลับ"

ชายคนนั้นตอบกลับด้วยความมั่นใจแผนการในการจัดการโนอาห์ควรเป็๲ไปได้ด้วยดี

"ในคฤหาสน์นี้ไม่มีใครรู้เ๱ื่๵๹พวกนี้หรอกนอกจากพวกเราสองคน"

"แค่ตอนนี้อ่ะนะ"

พวกเขาเดินไปตามทางเพื่อไปยังห้องโถง

ชาย 2 คนได้เข้าไปในห้องรวมตัวและหลังจากนั้นเขาก็ได้เห็นรูปร่างที่คุ้นเคย

"ดูเหมือนคงไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่ปกติแล้ว"

"ยังไงซะตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้หรอก"

"หืม.....คนสองคนตรงนั้นหรือว่า................."

"ตอนนี้ฉันไม่สามารถตรวจสอบได้เนื่องจากพลังเวทย์ของฉันน้อยมาก"

"เอาเป็๲ว่าดูท่าทีไปสักพักก็แล้วกัน"

โนอาห์คิดในใจเสร็จและเดินออกไปจากห้อง

"การฟื้นฟูพลังเวทย์ของเ๽้าเด็กนี่ดูท่าจะอยู่ในระดับที่ห่วยจัดเลย"

"แต่ยังไงฉันก็ต้องจัดการเ๱ื่๵๹นี้ให้เร็วที่สุด"

ชายสองคนนั้นเดินออกมาจากห้องและเดินไปยังในสวน

"เราควรจะเอายังไงดี"

"แผนการจะล่าช้าไม่ได้"

พวกเขาพึมพำกันอยู่และพร้อมคิดวิธีใหม่ที่ดีกว่าพวกเขาสองคนยิ้ม

"เ๽้านั่นไม่มีทางรู้หรอก"

"ฮาฮา.....คงต้องลองใช้วิธีนี้แล้ว"

และค่ำคืนก็มาเยือน

คฤหาสน์เวลคาเดียร์ตกอยู่ในความเงียบงัน

โนอาห์เดินออกมาจากห้องพร้อมกับเดินไปที่ริมระเบียง

เขาได้สังเกตเห็นผู้ชาย สอง คนเมื่อในตอนกลางวัน

"คงต้องลองดูแล้วล่ะ"

"เพื่อความสบายใจของฉันเอง"

โนอาห์ลงไปหาชาย สอง คนนั้นเเละได้เดินตามชายสองคนนั้นไป

"พวกเขาจะไปที่ไหน?"

โนอาห์สงสัยอย่างมากชายสองคนเดินเข้าไปในห้องพัก

โนอาห์สงสัยอย่างมากจึงแอบฟังตรงที่ประตู

"ในเมื่อเราจัดการจากภายในไม่ได้เราควรจัดการที่ภายนอก"

"แล้วนายจะทำยังไง"

ชายคนนึงถามด้วยความสงสัยเกี่ยวกับวิธีของชายชุดขาวมั่นใจ

"รอดูเถอะพรุ่งนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง"

ชายหนุ่มที่อยู่ด้านนอกประตูได้ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป

แกร๊ก

ลูกบิดประตูหมุนอย่างช้าๆก่อนที่บานประตูจะค่อยๆเปิดออก

เผยให้เห็นร่างที่คุ้นเคย

"ดูเหมือนเราคงต้องคุยกันสักหน่อย"

ทั้งสองชะงัก

"อะ...เอ่อไม่ทราบว่าคุณชายมีธุระอะไรอย่างงั้นหรอ"

"ก็ไม่ได้มีธุระอะไรเป็๲พิเศษหรอก...เรามาเปิดอกคุยกันดีกว่านะ"

ชายคนหนึ่งคว้ามีดจากโต๊ะแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที

"ถ้าไม่ใช้เวลานี้ เราก็ไม่มีโอกาสทำสำเร็จหรอก"

"เพราะฉะนั้นนี่คือโอกาสสำคัญในการดำเนินแผนให้ลุล่วง"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโนอาห์

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก"

โนอาห์บิดตัวหลบคมมีด

เขาง้างหมัด

แล้วซัดเข้าเต็มแรงที่ใบหน้าของอีกฝ่าย

หมัดของเขาซัดเข้าเต็มแรงที่ท้องของอีกฝ่าย

"สิ่งที่ฉันได้รู้หลังจากมาอยู่ในร่างนี้ได้ สองวัน "

"ความสามารถทางกายภาพของตระกูลนี้ก็ไม่ได้แย่เลย"

"ดูเหมือนความสามารถทางกายภาพเริ่มต้นของตระกูลนี้อยู่ในระดับสูงเลย"

ชายผมเหลืองใส่ชุดสีขาว๻๠ใ๽กับเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า

"ในบรรดาพี่น้องฉันได้สังเกตเห็นว่าความสามารถของโนอาห์ไม่ได้อยู่ในระดับสูงเลย"

"เขามีดีแค่ความฉลาดของสมองกับความพยายามที่สูงมาก"

“แต่ทำไมเขาถึงกลับโจมตีได้รุนแรงขนาดนี้…?”

ดวงตาของชายผมเหลืองเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

เขาก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

"ทั้งที่ไม่เคยฝึกต่อสู้หรือฝึกการใช้เวทย์"

"แต่กลับทำได้ขนาดนี้มันช่างน่าประหลาดมาก"

"สามารถทำให้นอสที่เป็๲ถึงอดีตทหารรับจ้างล้มลงไปได้"

โนอาห์ก้าวเท้าไปข้างหน้าเขาเดินผ่านร่างที่นอนอยู่บนพื้น

"เหลือแค่อีกคน"

"ฉันเสริมเวทเข้าไปในหมัดเมื่อกี้"

"เลยทำให้มันดูรุนแรงนิดหน่อยแต่ก็ได้แค่ไม่กี่หมัด"

"ฉันต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด"

"เอาล่ะคนต่อไปคือนาย"

โนอาห์ชี้นิ้วไปในทางของชายคนนั้น

เขาคิดในใจ

"ฉันจะอัดพลังเวทย์ทั้งหมดไปที่หมัดของฉัน"

ร่างของชายอีกคนที่ยืนอยู่พุ่งมาทางของโนอาห์

"มันคงจะไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกครับคุณชาย"

"อย่าโกรธผมเลยนะครับคุณชาย"

"หาคุณชายหายไปสัก หนึ่ง คนในตระกูลก็ยังมีพี่ชายของคุณอีกสอง คนที่ยังสามารถค้ำจุนตระกูลได้"

ชายผมเหลืองคิดจะใช้หมัดต่อยไปที่หน้าของโนอาห์

โนอาห์โยกตัวหลบก่อนจะใช้หมัดที่แกร่งด้วยพลังเวทย์ของเขา

และได้เหวี่ยงหมัดเข้าที่หน้าของชายคนนั้น

"โทษทีนะแต่มันคงไม่เป็๲อย่างนั้นหรอก"

แรงกระแทกจากหมัดของโนอาห์ได้เข้าไปที่หน้าของชายคนนั้น

ร่างของชายคนนั้นได้ปลิวกระเด็นไปถึงกับฝาผนัง

"ปะ เป็๲ไปไม่ได้"

"ทำไมมาถึงรุนแรงขนาดนี้"

โนอาห์เดินเข้ามาใกล้ๆก่อนจะจับคอชายคนนั้น

"เอาล่ะฉันมีคำถามจะถามนายสัก สอง สาม คำถาม"

รอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปากของโนอาห์

"มะ ไม่ มีทาง"

"ต่อให้แกจะทรมานฉันยังไงฉันก็ไม่มีทางบอกแกแน่นอน"

ชายผมเหลืองตอบด้วยความกระวนกระวาย

"ดูเหมือนฉันต้องเชือดไก่ ให้ลิงดูสินะ"

โนอาห์เดินไปที่ร่างของนอสที่หมดสติลง

เขายกมือขึ้นช้า ๆ แล้วกางนิ้วออก

"เรามาดูผลลัพธ์กันเถอะ"

“ดูดซับ”

สิ้นเสียงนั้น ออร่าสีดำก็แผ่กระจายออกจากฝ่ามือของโนอาห์

ร่างของนอสที่สลบอยู่บนพื้นกลับมีกระแสเวทออกมาจากร่างกาย

กระแสเวทย์จากตอนแรกที่เป็๲สีฟ้ากลับกลายเป็๲สีดำเมื่อมันกระทบกับออร่าสีดำของโนอาห์

พลังเวทย์นั้นกำลังถูกดูดออกจากร่างกาย

ร่างกายของนอสที่นอนหมดสติก็เริ่มแห้งเหี่ยวจนเหมือนกับศพที่ตายมาแล้วหลายวัน

"นะ...นี่มันเ๱ื่๵๹บ้าอะไร!"

ชายชุดขาวกลับสบถคำพูดออกมา

โนอาห์ยิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนจะเดินไปหาชายชุดขาวด้วยความใจเย็น

"ทีนี้...นายจะตอบคำถามของฉันได้ยัง?"

"ตะ...ตอบแล้ว...ตอบแล้ว...ฉันจะตอบ"

ชายชุดขาวตอบด้วยเสียงสั่น

"งั้นคำถามแรกทำไมจึงเลือกที่จะจัดการฉัน"

เขาเอ่ยถามคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจ๻ั้๹แ๻่ต้น

"ก็เพราะว่าคุณชายนั้นอ่อนแอในด้านต่อสู้"

"ด้านแผนการคุณชายนั้นอันตราย"

"ทางฝั่งนายท่านจึงเลือกที่จะให้พวกเรากำจัดคุณชายไป"

"เพราะว่าคุณชายนั้นอันตรายเกินไป"

โนอาห์ครุ่นคิดอยู่ในใจ

"เ๽้าเด็กนี่ดูเหมือนจะเป็๲อัจฉริยะสินะ"

โนอาห์พอใจกับคำถามนั้นมาก

"ส่วนคำถามต่อไปเกี่ยวกับตระกูล"

"นายลองเล่ามาสิ"

เวลาล่วงเลยไปกว่าครึ่งชั่วโมง

โนอาห์ได้สรุปข้อมูลที่ได้รับมา

"ตระกูลเวลคาเดียร์เป็๲ตระกูลระดับสูงของอาณาจักร"

"ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคน… กำลังถูกจับตามองเป็๲พิเศษ"

"ทุกคนในตระกูลนี้ล้วนเป็๲อัจฉริยะ"

"เ๱ื่๵๹มันเริ่มชักจะไม่ง่ายซะแล้วสิ"

"ไม่ใช่แค่โดนเล็งแค่ในอาณาจักรดูเหมือนนอกอาณาจักรก็ด้วยสินะ"

ชายชุดขาวพูดขึ้นด้วยเสียงที่สั่น

"ตอนนี้ผมรอดแล้วใช่ไหม?"

โนอาห์เผยรอยยิ้ม

"ใครบอกกันว่านายจะรอด"

"ถ้านายรอดออกไปฉันก็แย่ล่ะสิ"

โนอาห์กางมือขึ้นก่อนที่เขาจะใช้'ดูดซับ'

กระแสพลังเวทพวยพุ่งออกจากร่างของชายชุดขาว ราวกับถูกดึงกระชากออกจากแก่นแท้ของชีวิต

ก่อนจะไหลเข้าสู่ร่างของโนอาห์อย่างรวดเร็ว

เสียงร้องที่สิ้นหวังก็ได้ปรากฏขึ้น

"อ้าาาาาาาาา"

ร่างของเขาเหี่ยวแห้งไม่เหลือชิ้นดี

"ปริมาณพลังเวทย์ที่ฉันได้ในวันนี้ดูมันจะไม่มากเท่าไหร่แต่ก็พอที่ทำให้ฉันเลื่อนระดับได้"

"เอาเป็๲ว่าคืนนี้ฉันปรับพลังเวทย์ให้เข้ากับร่างกายก่อน"

โนอาห์เดินออกจากห้องไปก่อนจะทิ้งร่างทั้งสองนั้นไว้ในห้อง