ความจริงแล้วพื้นฐานทั้งหมดของเต้าหลิงนั้นมาจากวิชาสยบฟ้า ด้วยพลังของวิชาอักขระนี้ เขารู้สึกว่าถ้าอยู่ในขั้นกำเนิดพลัง พลังอานุภาพของมันจะต้องแข็งแกร่งมากแน่
ในตอนนี้เขายังไม่ได้เริ่มจะทะลวงขั้นกำเนิดพลัง ถ้าเขายังไม่ได้ฝึกฝนขั้นสถิติญญาจนถึงระดับขั้นที่น่ากลัว เขาก็ไม่คิดที่จะทะลวงขั้นกำเนิดพลัง
“ไม่ต้องพูดถึงเื่นี้แล้ว ฝึกฝนก่อนเถอะ ข้าจะปิดขั้นพลังสักระยะหนึ่ง ถึงตอนนั้นจะได้ลงไปหาของเหลวดารา์” เต้าหลิงยิ้มให้กับนางพลางหลับตาทั้งสองข้างลง แล้วเริ่มกลั่นหลอมของเหลวดารา์
ดวงดาราดวงเล็กๆ แต่ละดวงหมุนเวียนไปมาภายในร่างของเขา แสงดวงดาราส่องประกายระยิบระยับ อีกทั้งยังหนักอึ้งถึงขีดสุด ทว่าเมื่อพวกมันผสานรวมเข้าด้วยกันกลับให้ความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก
ของเหลวดารา์ได้หลอมละลาย พลังธาตุ์ก็พลันเอ่อล้นออกมา ในขณะที่ดวงดาราดูดซับพลังงานนั้น ก็มีพลังอานุภาพที่น่ากลัวปรากฏขึ้นมารางๆ
“น่ากลัวมาก สมกับเป็พลังงานบริสุทธิ์ที่สุด ถ้าหากว่ามีของสิ่งนี้อยู่ จะต้องสามารถฝึกฝนนิมิตโบราณได้สำเร็จอย่างก้าวะโเป็แน่ ถึงตอนนั้นก็จะมีพลังมากพอที่จะประมือกับจอมยุทธ์ขั้นกำเนิดพลัง”
ภายในใจของเต้าหลิงเต็มไปด้วยความปีติ เขาเริ่มกลั่นหลอมของเหลวดารา์เพื่อเพิ่มพลังอานุภาพของนิมิตโบราณให้แข็งแกร่งมากขึ้น
หลินซือซือลุกยืนขึ้นพลางเปิดถ้ำขึ้น จากนั้นนางก็นำตาน้ำต้นกำเนิดที่อยู่ในกระเป๋ามิติออกมาวางไว้บนพื้นดิน
เมื่อของสิ่งนี้ปรากฏขึ้น พลังงานภายในถ้ำก็พลันเปี่ยมล้นในทันที ราวกับว่าตาน้ำต้นกำเนิดได้สื่อสารกับชีพจรั ทำให้ปลดปล่อยพลังฟ้าดินที่บริสุทธิ์ออกมา
ตาน้ำต้นกำเนิดเกิดขึ้นมาจากผืนดิน ถ้าหากว่ามันไม่ได้ดูดซับพลังเข้าไปเป็เวลานาน ตาน้ำก็จะแห้งเหือด
สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในร่างของเต้าหลิงเกิดการเปลี่ยนแปลงตาลปัตรขึ้น ดวงดาราแต่ละดวงเริ่มปลดปล่อยพลังอานุภาพออกมา อีกทั้งยังแฝงไปด้วยพลังที่น่าหวาดกลัว
นี่คือสัญญาณที่แสดงให้เห็นว่านิมิตของเขานั้นได้สำเร็จขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งแล้ว ทว่าถ้า้าที่จะฝึกฝนให้สมบูรณ์ จะต้องใช้ของเหลวดารา์จำนวนมากถึงจะได้
เต้าหลิงไม่รีบร้อนจะออกตามหาของเหลวดารา์ เขาหลอมหินนภาเงินเพื่อเริ่มฝึกฝนวิชาสามทิศกายทองคำ พลังที่อยู่ใต้แม่น้ำดารานั้นรุนแรงเป็อย่างมาก จะต้องพึ่งวิชากาย์จึงจะสามารถลงไปได้
ไม่กี่วันมานี้ วิหคเพลิงตื่นเต้นเป็อย่างมาก มันได้หลอมของเหลวดารา์ไปทำให้พลังของมันเพิ่มขึ้นหลายเท่า และเมื่อมันได้ลงไปแช่น้ำในตาน้ำต้นกำเนิด ก็ทำให้ชีพจรของมันแข็งแกร่งมากขึ้นเช่นเดียวกัน
“คิๆ ถ้าได้แช่น้ำในตาน้ำเต๋าละก็ ไม่แน่ว่าขั้นพลังของข้าอาจจะทะลวงขึ้นไปถึงจุดสูงสุดก็ได้” วิหคเพลิงแผดเสียงหัวเราะ มันรู้ว่าภายในส่วนลึกสุดนั้นมีนิกายโบราณที่ล่มสลายไปแล้วอยู่ ซึ่งภายในนั้นมีตาน้ำเต๋า ทุกครั้งที่มันปรากฏขึ้นจะดึงดูดให้เกิดานองเืครั้งใหญ่
ภายในถ้ำตลบอบอวลไปด้วยพลังิญญา พลังบริสุทธิ์ที่หนาแน่น ตาน้ำปลดปล่อยแสงหมอก์สว่างไสว ประหนึ่งพื้นที่ล้ำค่า
หลินซือซือนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆ ขั้นฝึกฝนของนางเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังกระบี่เอ่อล้นออกมาทั่วร่าง มันพุ่งทะลวงฝ่าอากาศจนเกิดเสียงน่ากลัวเป็อย่างยิ่ง
เต้าเองก็นั่งฝึกฝนวิชาสามทิศกายทองคำอยู่ข้างๆ พลังงานปริมาณมหาศาลไหลแล่นเข้าไปภายในร่าง ปราณทองคำปลดปล่อยออกมาเป็ระลอกๆ ราวกับว่าถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง
เขาแบมือทั้งสองออกเพื่อรองรับแรงกดดันที่น่าหวาดกลัว ิัสีทองแดงเปล่งแสงสีเงินสว่างดุจัคะนองน้ำที่พุ่งทะยานขึ้นมา พลังแข็งแกร่งมากจนถึงขีดสุด
กระดูกแต่ละชิ้นภายในร่างประกายแสงสีเงิน กระดูกสีเงินล้ำค่าเสียดสีกันไปมา ซึ่งพวกมันได้ถูกกลั่นหลอมจนแข็ง อาวุธล้ำค่าธรรมดาทั่วไปไม่อาจจะทำให้กระดูกของเขาแตกร้าวได้
วิชาสามทิศกายทองคำเริ่มน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ เต้าหลิงได้หลอมหินนภาเงินไปห้าชั่ง ทำให้เขาได้สำเร็จการฝึกฝนในระดับย่อย ร่างกายของเขาสั่นไหวประหนึ่งอาวุธล้ำค่าที่ไร้เทียมทาน
เต้าหลิงลืมตาทั้งสองขึ้น ก่อนจะลูบผิวของตน ในตอนนั้นเขาััได้ถึงความแข็งแกร่งที่แข็งเหมือนกับโลหะ พลางกล่าวพึมพำภายในใจว่า “หวังว่าจะหาหินนภาเงินได้มากพอ ถ้าเป็เช่นนั้นข้าก็จะสามารถฝึกฝนกายเงินทิศที่สองได้สมบูรณ์ ทว่าน่าเสียดายที่ไม่มีขั้นกายทอง ไม่เช่นนั้นวิชากายมหาอำนาจนี้จะต้องแข็งแกร่งมากแน่”
ส่วนสำคัญที่สุดของวิชาที่หายไปทำให้เต้าหลิงรู้สึกเสียดายเป็อย่างยิ่ง การที่จะหาวิชากายมหาอำนาจที่แข็งแกร่งได้สักวิชานั้นหาได้ยากมาก โดยเฉพาะวิชาระดับสามทิศกายทองคำ
“เ้านั่นลงไปแล้ว ฮ่าๆ ทำตัวลับๆ ล่อๆ เหมือนกับโจรไม่มีผิด คงจะระวังคนเข้ามาลอบโจมตีงั้นสินะ”
วิหคเพลิงเดินเข้ามาพลางหัวเราะลั่น ่นี้มันไม่มีอะไรทำ จึงบินไปบินมาอยู่แถวนั้น ในตอนนั้นมันก็พบว่าชิงอี้จวิ้นได้ลงไปข้างล่างแม่น้ำดาราแล้ว เขาจะต้องไปหาของเหลวดารา์แน่นอน
“ข้าเองก็น่าจะลงไปข้างล่างเสียหน่อย” เต้าหลิงยืนขึ้นพลางกล่าว
ได้ยินดังนั้น หลินซือซือก็ลืมตาขึ้นพลางขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “กายดารามีชุดเกราะาอยู่ เขาจึงรับแรงกดดันได้ แต่ถ้าพวกเ้าลงไปกันละก็ จะต้องเป็ปัญหาใหญ่แน่”
“วางใจเถอะ ข้าจะระวัง” เต้าหลิงพยักหน้า ก่อนที่ร่างของเขาจะหายไป
ท้องฟ้ามืดสนิท แม่น้ำดาราที่ไหลเชี่ยวอยู่ภายในหุบเขาปลดปล่อยแสงสลัวๆ ออกมา แม่น้ำดาราแต่ละเส้นไหลตามกระแสด้วยความรุนแรง
สายตาของเต้าหลิงจับจ้องไปที่ผิวแม่น้ำ ก่อนจะะโลงไปอย่างไม่ลังเล แรงกดดันโดยรอบนั้นแข็งแกร่งมาก ถ้าหากว่าคนที่อ่อนแอะโลงไปจะต้องถูกฆ่าตายอย่างไม่ต้องสงสัย
ขาทั้งสองของเขาจมลงไปในแม่น้ำ ก้าวเท้าเดินลงไป ยิ่งเดินไปข้างล่างมากเท่าไร แรงกดดันก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น
หลังจากที่ลงไปได้ครู่หนึ่ง เต้าหลิงก็สังเกตเห็นร่างเงาสีเงินร่างหนึ่งเดินลงไปข้างล่างด้วยเช่นเดียวกัน ซึ่งเขาไม่ได้ไปในทิศทางเดียวกับชิงอี้จวิ้น แต่กลับเปลี่ยนเส้นทางแล้วมุ่งหน้าเดินไป
ด้านล่างนี้กว้างขวางเป็อย่างมาก มีแม่น้ำขนาดใหญ่อยู่ พื้นดินถูกทะลวงจนเป็รู แม่น้ำนี้เกิดขึ้นมานานหลายยุคสมัย ทำให้พลังแต่ละเส้นพลังนั้นรุนแรงมากจนถึงขีดสุด
แรงกดดันไหลทะลักออกมาอย่างไม่ขาดสาย ดวงตาทั้งสองของเต้าหลิงปลดปล่อยแสงออกมา ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยดวงดารา ดวงดาราแต่ละดวงลอยเคว้งอยู่รอบๆ ในขณะที่มันปรากฏขึ้นนั้น แรงดูดกลืนที่น่ากลัวก็พรั่งพรูออกมาเป็ระลอกๆ จากนั้นจึงเริ่มดูดซับพลังโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง
เต้าหลิงยืนตระหง่านอยู่ตรงกลางโลกใบเล็กที่มีดวงดาราโอบล้อม พลังของเขาแข็งแกร่งยิ่ง กลุ่มดวงดาราหมุนวนไปมา ในตอนนี้เขาเหมือนกับเทพดารา์ที่กล้าแกร่ง
“ที่แท้ก็ดูดซับพลังได้ แรงกดดันที่ข้าได้รับพลันอ่อนแรงลงไปมาก” เต้าหลิงกวาดสายตามองดูดวงดารา รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า หากเป็เช่นนี้แรงกดดันรอบๆ ก็ไม่มีผลอะไรกับเขามากนัก
เขาพุ่งทะยานลงไปข้างล่าง ในขณะที่กำลังจะไปถึงพื้น ดวงดาราก็พลันสั่นไหวคล้ายกับจะะเิ
เมื่อเห็นดังนั้น เต้าหลิงก็รีบเก็บนิมิตลงไป แรงกดดันที่น่ากลัวพุ่งทะลวงฝ่าเข้ามาจากรอบทิศ แรงกดดันนั้นสามารถบดขยีู้เาทั้งลูกได้อย่างไม่ต้องสงสัย
เืลมภายในร่างเดือดพล่าน ิัสีทองแดงเปล่งแสงเปล่งปลั่ง ในขณะที่แรงกดดันรอบทิศเข้ามาปะทะ ร่างกายของเขาก็พลันสั่นไหว กระดูกแต่ละชิ้นะเิเสียงดังลั่น
“ชุดเกราะของกายดาราน่ากลัวเสียจริง!” หัวใจของเต้าหลิงสั่นไหว ชิงอี้จวิ้นอยู่ข้างล่างนี้ถึงห้าวัน เห็นได้ชัดว่าชุดเกราะานั้นน่ากลัวมากขนาดไหน
ขาทั้งสองของเขาแตะลงบนพื้น สายตากวาดมองไปรอบๆ พื้นที่ของที่นี่นั้นกว้างขวางเป็อย่างมาก อีกทั้งยังเต็มไปด้วยหุบเหวและถ้ำน้ำ
“ข้างล่างนี้จะมีหญ้าดาราอยู่หรือไม่นะ?” เขากระชับหมัด หญ้าดาราสามารถช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของนิมิตได้ ในตอนนี้เขามีหญ้าหกใบอยู่ต้นหนึ่งซึ่งยังไม่เคยใช้มาก่อน
หลังจากสำรวจบริเวณโดยรอบครู่หนึ่ง เต้าหลิงก็เกาหัว “ของเหลวดารา์แอบซ่อนอยู่ที่ไหนกัน”
เขาเดินเตร็ดเตร่ไปรอบๆ หลังจากนั้นผ่านไปครึ่งชั่วยาม เต้าหลิงก็ไม่อาจจะทนแรงกดดันได้ไหว แรงกดดันรอบๆ นี้น่ากลัวมากเกินไป
เขาดื่มต้นกำเนิดเหลวล้ำค่าไปหนึ่งหยด พลังชีวิตที่เปี่ยมล้นเอ่อล้นออกมาอย่างไม่ขาดสาย ไม่นานนัก เขาก็ฟื้นพลังคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วจึงก้าวฝีเท้าเดินไปต่อ
“ทำไมถึงไม่มี แล้วกายดารานั่นไปหามาจากที่ไหน” สองชั่วยามผ่านไป เต้าหลิงก็ขมวดคิ้ว เขาตามหาหลายที่แล้ว แต่ก็หาไม่พบ ทำให้เขาสงสัยว่าชิงอี้จวิ้นอาจจะเอาไปหมดแล้ว
ในขณะที่เต้าหลิงกำลังจะยกเท้าขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงแค่กดังขึ้นมา สายตาของเขามองออกไปที่ต้นเสียงด้วยความฉงน หินก้อนหนึ่งได้ถูกเขาเหยียบจนแตกทั้งๆ ที่เขายังไม่ได้ออกแรงเลยด้วยซ้ำ
เขารู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ จากนั้นก็ใช้มือแหวกเศษหินที่แตกออก ทันใดนั้น เขาก็เห็นของเหลวดารา์สองหยดไหลออกมา แสงของมันมีสีใสดุจอัญมณี พร้อมทั้งเปล่งแสง์ระยิบระยับ
เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของเต้าหลิงก็พลันปีติขึ้น เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าของเหลวดารา์นั้นเกิดขึ้นมาได้อย่างไร เดาว่าก้อนหินก้อนนี้น่าจะเป็หินดารา
หินดารานั้นสามารถดูดซับพลังดาราเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งได้ เวลาที่ผ่านไปนานเข้า ทำให้ภายในมีของเหลวดารา์ปรากฏขึ้นมา ซึ่งพวกมันน่าจะดึงพลังบริสุทธิ์จากหินทำให้แร่หินกลายเป็แค่เปลือก
“มีถึงสองหยดเลยอย่างนั้นหรือ” เขาเก็บมันขึ้นมาด้วยความดีใจ จากนั้นก็ดูดซับของเหลวดารา์ทั้งสองหยดลงไปอย่างไม่ลังเล
เขาไม่เหมือนกับกายดาราที่จะต้องใช้พลังงานเหล่านี้เพื่อกลั่นหลอมพลังให้แข็งแกร่งขึ้นไปทีละขั้นๆ เต้าหลิง้าพลังงานเพื่อให้นิมิตดูดซับก็เพียงพอแล้ว ดังนั้น เขาจึงสามารถกลืนมันลงไปได้อย่างสบายๆ
