ซวี่ไห่สะกดรอยตามเส้าเหยี่ยนเสียงมาถึงเรือนของเขาอย่างเงียบ ๆ เพื่อแอบฟังว่าบุรุษเช่นนี้คิดจะใช้แผนการอันใดกับไป๋เล่อฉิง เพื่อนำกลับไปรายงานเ้านายของตน
เส้าเหยี่ยนเสียงกลับมาถึงเรือนพร้อมคนสนิทอย่างเจียหงก็เริ่มคิดหาแผนการ ว่าเขาควรทำอย่างไรที่จะช่วยให้ไป๋เล่อฉิงเชื่อใจเขาอีกครั้ง จนผ่านไปครึ่งชั่วยามรอยยิ้มอันชั่วร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าของเส้าเหยี่ยนเสียงทันที
“คุณชายใหญ่ท่านยิ้มออกมาเช่นนี้คงคิดหาวิธีได้แล้วใช่หรือไม่ขอรับ” เจียหงถามเ้านายของตนที่มักจะมีท่าทีเหมือนตอนนี้ยามคิดแผนการแปลก ๆ
“ใช่แล้วเจียหงแผนการที่ข้าจะใช้กับไป๋เล่อฉิงอาจต้องใช้คนเพิ่มสักสองสามคน”
“คุณชายใหญ่้าให้ทำอย่างไรโปรดสั่งบ่าวมาได้เลยขอรับ”
“อืม เ้าไปขอคนจากเิปู้มาสามคน พรุ่งนี้เ้าไปสอบถามกับบ่าวที่จวนไป๋ว่า ไป๋เล่อฉิงจะติดตามพี่สาวคนไหนของนางออกจากจวน และให้คนไปเตรียมรถม้าเก่า ๆ มาให้ข้าสักหนึ่งคัน
เมื่อใดที่ไป๋เล่อฉิงอยู่กับสาวใช้เพียงลำพัง พวกเ้าจงลักพาตัวนางไปขังไว้ที่อารามร้างนอกเมือง หลังจากนั้นข้าจะเป็คนเข้าไปช่วยเหลือนางจากโจรลักพาตัว นางต้องซาบซึ้งใจและยอมรับปากแต่งงานกับข้าอย่างแน่นอน”
“ยอดเยี่ยม! คุณชายใหญ่ช่างฉลาดวางแผนยิ่งนักขอรับ”
“ชมข้าไปก็เท่านั้นถ้าอยากได้รางวัลเ้าต้องช่วยงานของข้าให้สำเร็จ”
“บ่าวจะปล่อยให้งานสำคัญของคุณชายใหญ่พลาดได้อย่างไร เช่นนั้นบ่าวขอตัวไปพบท่านเิปู้เพื่อขอคนมาเพิ่มก่อนนะขอรับ”
“อืม รีบไปจัดการตามแผนโดยเร็วเถิด”
เส้าเหยี่ยนเสียงยกยิ้มอย่างมั่นใจว่าแผนการของตนไม่มีผิดพลาดแน่ แต่คนที่แอบฟังอยู่ในมุมหนึ่งของเรือนหลังนี้ได้ยินทั้งหมดแล้ว และกำลังจะกลับไปรายงานเ้านายด้วยความเร่งรีบ
ด้านโจวเหวินหลงกำลังสนทนากับน้องชายผู้นำหลักฐานที่ค้นพบ ซึ่งเป็สิ่งที่สหายของพี่ชายร้องขอให้ช่วยเหลือ เพื่อจัดการขุนนางที่กัดกินราชสำนักทั้งยังคิดเข้ามาวุ่นวายกับกิจการของตระกูลโจว
“พี่ใหญ่ครั้งนี้ข้าคิดว่าหลักฐานที่ได้มาอาจสาวไปไม่ถึงตัวการใหญ่ แต่อย่างน้อยตัดกำลังที่เป็แขนขาออกไปได้บ้างก็ยังดีนะท่านว่าไหม”
“ที่เ้าพูดมาก็ใช่ว่าจะไม่มีประโยชน์นะอาิ จัดการเบี้ยตัวเล็ก ๆ ให้ลดลงไปก็ทำให้ผู้บงการทำงานยากขึ้น หากคิดจะลงมือทำการใหญ่คงต้องคิดวางแผนให้รอบคอบมากกว่านี้ พวกเราแค่รอเวลาให้พวกเขาลงมือเท่านั้น”
โจวฉีิพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับพี่ชาย แต่ก็ฉุกคิดเื่ที่เกิดขึ้นกับขบวนสินค้าของตระกูลเส้า เขาจึงได้เอ่ยหยอกเย้าพี่ชายผู้ไม่ยอมเข้าใกล้สตรีอย่างอยากรู้ “ข้าได้ข่าวว่าเื่ขบวนสินค้าตระกูลเส้าเป็คำสั่งของท่านหรือ”
“อืม”
“เหตุใดครั้งนี้ถึงลงมือหนักกว่าคนอื่น ๆ ล่ะ หรือเป็เพราะ...”
“เ้ารู้ดีอยู่แล้วจะถามอีกทำไมอาิ”
“ไอหยา พี่ชายคนดีของข้าจะไม่ให้ข้าถามท่านได้อย่างไร นั่นเป็ถึงว่าที่พี่สะใภ้ของข้ามิใช่หรือขอรับ” โจวฉีิที่รู้ว่าพี่ชายของตนแอบรักไป๋เล่อฉิงโดยบังเอิญ และคอยสังเกตอยู่ห่าง ๆ มาตลอด
แต่ยังไม่ทันที่โจวเหวินหลงจะตอบกลับน้องชาย ซวี่ไห่ก็วิ่งเข้ามายังศาลากลางสวนหน้าเรือนใหญ่ ทั้งสองคนจึงต้องหยุดการสนทนาไว้เพียงแค่นั้น
โจวเหวินหลงมองคนสนิทของตนด้วยสายตาราบเรียบ เนื่องจากซวี่ไห่เพิ่งรับคำสั่งของเขาไปไม่ถึงสองชั่วยามก็กลับมาเสียแล้ว
“เหตุใดเ้าถึงกลับมาเร็วเช่นนี้ซวี่ไห่?”
“มีเื่สำคัญบ่าวจำเป็ต้องรีบมารายงานให้นายน้อยได้ทราบขอรับ”
“มีเหตุการณ์เร่งด่วนอันใดรึ?” โจวเหวินหลงฟังจากน้ำเสียงของซวี่ไห่ก็คล้ายจะเป็เื่สำคัญจริง ๆ
“เรียนนายน้อยเป็เพราะคำสั่งการทำลายขบวนสินค้าพอเสนาบดีเส้าทราบเื่นี้จึงสั่งให้คุณชายใหญ่เส้า รีบคิดหาวิธีการเพื่อแต่งงานกับคุณหนูสี่ไป๋ให้เร็วที่สุด
เพื่อ้าใช้ประโยชน์จากการเงินทองของตระกูลไป๋มาช่วยแก้ปัญหา และคุณชายใหญ่เส้าได้มีคำสั่งให้คนสนิทกับพรรคพวก แสร้งทำตัวเป็โจรลักพาตัวคุณหนูสี่ไป๋ไปยังอารามร้างนอกเมืองขอรับ”
เพล้ง! “เส้าเหยี่ยนเสียงเ้าคิดจะใช้แผนสกปรกกับคนของข้างั้นรึ ฝันไปเถิด! ข้าไม่มีวันปล่อยให้เ้าทำตามแผนได้สำเร็จแน่”
โจวฉีิเห็นแววตาอันดุดันของพี่ชายก็รู้ว่ายามนี้กำลังมีโทสะอย่างมาก หากตัวต้นเหตุอยู่ตรงหน้าคงถูกพี่ชายของตนสังหารไปแล้ว
“พี่ใหญ่อย่าเพิ่งโมโหไปเลยขอรับ ข้าว่าท่านควรหาทางช่วยเหลือว่าที่พี่สะใภ้เสียก่อนนะ”
“ใช่ข้าต้องช่วยนางให้รอดพ้นเงื้อมมือของเส้าเหยี่ยนเสียง เจิงอู่ ซวี่ไห่ เตรียมรถม้าคันใหญ่พร้อมของใช้สตรีให้ครบถ้วน ข้าจะไปรอคนพวกนั้นอยู่นอกเมือง ปล่อยให้เส้าเหยี่ยนเสียงทำตามแผนไปก่อน หลังจากช่วยฉิงเอ๋อร์แล้วข้าจะจัดการสั่งสอนคนผู้นี้ด้วยตนเอง”
“ขอรับนายน้อย /ขอรับนายน้อย”
ทั้งน้ำเสียงสีหน้าและแววตาของโจวเหวินหลงทุกคนล้วนรับรู้ได้ว่า เส้าเหยี่ยนเสียงกำลังแตะเกล็ดย้อนของคุณชายใหญ่แห่งตระกูลโจวเข้าแล้ว หากไม่ตายก็ต้องนอนแน่นิ่งไปอีกหลายเดือน
เจิงอู่กับซวี่ไห่เร่งไปจัดการตามคำสั่งของโจวเหวินหลงทันที พวกเขาสองคนไม่เคยชักช้าที่จะทำตามคำสั่งของเ้านาย เพียงแต่การจะสั่งสอนเส้าเหยี่ยนเสียงครั้งนี้ โจวฉีิก็อยากมีส่วนร่วมจึงเอ่ยขออนุญาตกับผู้เป็พี่ชาย
“พี่ใหญ่ข้าไม่ได้ทำเื่สนุกเช่นนี้มานานแล้ว ขอข้าติดตามท่านไปด้วยได้หรือไม่ขอรับ”
“เ้าอยากไปก็เตรียมตัวให้พร้อมเถิด”
“ขอบคุณพี่ใหญ่ เช่นนั้นข้าขอตัวไปพักผ่อนเอาแรงเสียหน่อยนะขอรับ จะได้มีแรงช่วยท่านสั่งสอนเ้าคนเลวเส้าเหยี่ยนเสียงนั่น”
“อืม เมื่อถึงเวลาจะให้เจิงอู่ไปตามเ้าก็แล้วกัน”
“ขอรับพี่ใหญ่”
เมื่อเหลือเพียงโจวเหวินหลงอยู่ในศาลาเพียงลำพัง ในยามนี้ในหัวของเขาผุดวิธีสั่งสอนเส้าเหยี่ยนเสียงออกมาวิธีหนึ่ง และมันเป็การสั่งสอนที่สาสมกับบุรุษสารเลวเช่นเส้าเหยี่ยนเสียงแล้ว
‘ข้าจะรอดูสิว่าเสนาบดีเส้าผู้มากด้วยบารมี จะคิดหาวิธีใดอีกมาแก้ไขวิกฤตใหญ่ที่เกิดขึ้น ในเมื่อพวกเ้าไม่ยอมหยุดวุ่นวายกับฉิงเอ๋อร์ของข้า ก็จงรอรับหายนะจากข้าผู้นี้ให้ดีก็แล้วกัน หึ ๆ ๆ’
แจ้งคุณรี้ด e-book มาแล้วนะคะ
