“ไม่… ไม่ไหวแล้ว… ให้ข้า…”        หนานกงเยว่ทั้งรู้สึกดีและไม่สบายตัวในเวลาเดียวกัน ช่องทางเปียกชื้นก็ยิ่งว่างเปล่าและคันมากขึ้นเรื่อยๆ        ความสุขสมอย่างรุนแรงทำใบหน้าของนางเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาและอ้อนวอนอย่างน่าเวทนา        “เยว่เอ๋อร์พูดผิดอ...