ถังฮ่าวหลับตาลงเพื่อสงบจิต จากนั้นฝ่ามือทั้งสองข้างก็ตบลงบนผิวน้ำอย่างเร็ว!
เพียะ!
ทันใดนั้นก็เกิดละอองน้ำสาดกระเซ็น
ร่างของถังฮ่าวพุ่งทะยานขึ้นจากน้ำ เท้าทั้งสองข้างก็ขยับก้าวเดินบนผิวน้ำราวกับสายลม!
เพียะ เพียะ เพียะ!
ละอองน้ำสาดกระเซ็นไม่หยุด ตอนแรกจางเสี่ยวเหาเห็นถังฮ่าวก้าวเดินบนผิวน้ำได้ก็จริง แต่ก็เห็นชัดว่าเท้าข้างหนึ่งได้จมลึกลงไปในน้ำ ถ้าลงน้ำหนักที่เท้าข้างหนึ่ง ร่างกายของเขาก็จะเอียงเล็กน้อย คล้ายกับนักท่องเที่ยวที่กำลังเหยียบกระดานโต้คลื่นในทะเล
ทว่าหลังจากนั้นไม่นานจางเสี่ยวเหาก็พบว่าร่างกายของถังฮ่าวที่เอียงเล็กน้อย ค่อยๆ ทรงตัวกลับมาเป็ปกติ และการที่เท้าข้างหนึ่งจมลึก ส่วนอีกข้างหนึ่งถูกกดลึกจนจมอยู่ใต้น้ำที่ลึกกว่าก็ค่อยๆ ลอยขึ้นอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดเขาก็สามารถลอยตัวแตะััผิวน้ำได้อย่างที่เคยเห็นในนิยาย ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์
จางเสี่ยวเหาอ้าปากกว้างจนสามารถยัดไข่เป็ดลงไปได้ทั้งฟอง!
หัวหน้านี่ช่าง... สุดยอดไปเลย!
นี่มันวิชาตัวเบาแบบเหาะเหินเดินน้ำอย่างที่เล่าลือกัน!
หัวหน้ากำลังจะบรรลุเป็เซียนแล้ว!
แต่ครู่เดียวดวงตาของจางเสี่ยวเหาก็ฉายแววกังวล
แย่แล้ว! หัวหน้ากำลังมุ่งหน้าไปกลางทะเล เพียงแค่่เวลาสั้นๆ ไม่กี่อึดใจนี้ เขาก็ลอยตัวจนออกห่างจากชายฝั่งไปมากกว่าสามร้อยเมตรแล้ว
จางเสี่ยวเหากวาดตามอง ทว่าครู่เดียวก็หน้าเปลี่ยนสี!
เพราะทุกครั้งที่ถังฮ่าวย่ำน้ำลงไป ก็จะเกิดเกลียวคลื่นซัดกระเซ็น!
นี่ไม่เหมือนวิชาตัวเบาแบบเหาะเหินเดินน้ำของยอดฝีมือในยุทธจักรเลยสักนิด แต่กลับคล้ายกับมีลูกปืนใหญ่จำนวนมากถูกปล่อยลงน้ำรอบตัวเขามากกว่า
นี่มันช่างน่าตกตะลึงไปใหญ่แล้ว!
ความเคลื่อนไหวอันรุนแรงนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดใหญ่หลายตัวที่อยู่ในน้ำ
จางเสี่ยวเหามองเห็นระลอกคลื่นขนาดใหญ่สามลูกกำลังซัดเข้าหาถังฮ่าวด้วยความเร็วที่น่าใจากระยะไกล
แย่แล้ว!
จางเสี่ยวเหารีบะโ “หัวหน้า พี่ฮ่าว พี่ฮ่าว!”
เมื่อเห็นว่าถังฮ่าวไม่มีท่าทีตอบสนอง จางเสี่ยวเหาก็กัดฟันแน่น ร่างกายสูงใหญ่ของเขาพุ่งลงไปในน้ำราวกับปลา ก่อนจะว่ายน้ำออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
...
“ฉันคือปลาน้อย ส่วนเธอนั้นคือนกบนฟ้า
หากไม่ใช่เพราะเธอพลาดพลั้งร่วงหล่นลงมา
หากไม่ใช่เพราะฉันเงยหน้ามองขึ้นไป
คงไม่มีความรักต้องห้ามเช่นนี้เกิดขึ้น
เธอคือผู้กล้า ฉันคือโชคชะตา
เธอคือนกน้อยที่โบยบินไปได้ทุกที่
ส่วนฉันคือปลาที่ไร้ซึ่งอุณหภูมิในตัว…
ดอกไม้ที่ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิจะล่วงรู้ถึงผลไม้ในฤดูใบไม้ร่วงได้อย่างไร
ความเ็ปในวันนี้จะให้อภัยความมืดบอดในวันวานได้อย่างไร
นกน้อยจะรักปลาในน้ำได้อย่างไรกัน
นกน้อยกับปลา…”
จู่ๆ บทเพลงหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของถังฮ่าว ท่ามกลางเสียงเพลงที่ไพเราะนั้น ถังฮ่าวรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็ปลาและนกน้อยไป และนี่ก็เป็ภาพที่งดงามราวกับนกน้อยกับปลาน้อยกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน
“ติ๊ง! ยินดีด้วยที่ท่านได้รับทักษะใหม่ ้าบันทึกลงในช่องทักษะหรือไม่?” ทันใดนั้นก็มีเสียงระบบดังขึ้นในหัวของถังฮ่าว!
ถังฮ่าวรู้สึกราวกับว่าตัวเองตื่นจากความฝันทันที!
อะไรนะ ทักษะใหม่งั้นหรือ?
ต้องบันทึกอยู่แล้ว!
บันทึก!
หือ ตั้งชื่อได้ด้วยเหรอ?
เพลงเมื่อครู่ผุดขึ้นมาในหัวของเขา และถังฮ่าวก็ไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะตั้งชื่อนกกับปลาลงไป!
บัดนี้ช่องทักษะใต้กรงขังหนามได้มีทักษะใหม่ปรากฏขึ้น และมันก็คือนกกับปลา
ครู่เดียวถังฮ่าวก็รู้สึกตัวว่าร่างกายของเขากำลังจมลงใต้น้ำ!
เพราะเสียงของระบบที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ถังฮ่าวเสียสมาธิ จิตของเขาจึงหลุดออกจากสภาวะนั้นจนร่างกายจมลงไปในน้ำ!
ทันทีที่รู้สึกตัว ถังฮ่าวก็เห็นเงาดำขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเร็วสูง ก่อนที่น้ำทะเลจะแยกออกจากกัน ปากใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า!
สิ่งนี้มันอ้าปากและกัดลงมาอย่างรวดเร็ว!
ถังฮ่าวรีบยื่นมือทั้งสองข้างออกไป!
มือทั้งสองข้างของเขากลายเป็คีมขนาดใหญ่ที่ง้างปากของปลากลายพันธุ์ตัวมหึมาตัวนี้ไว้อย่างรวดเร็ว ด้วยพละกำลังอันมหาศาลนี้จึงทำให้ปลากลายพันธุ์ตัวมหึมาตัวนี้ไม่สามารถหุบปากได้!
ตู้ม!
ละอองน้ำสาดกระเซ็น หัวปลาขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ และในขณะเดียวกันร่างกายของถังฮ่าวก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากน้ำด้วยเช่นกัน ทว่ามือทั้งสองข้างของเขายังคงง้างปากของปลาตัวนั้นไว้อยู่ จึงทำให้เขาดูเหมือนกำลังห้อยตัวอยู่บนหัวของปลาตัวมหึมา
จางเสี่ยวเหาที่ว่ายน้ำตามหลังมาเห็นก็ตกตะลึงอีกครั้ง!
“พี่ฮ่าว พี่ฮ่าว หัวหน้า!” จางเสี่ยวเหาะโด้วยความร้อนใจ
สิ่งที่ทำให้จางเสี่ยวเหาน้ำตาแทบไหลก็คือในที่สุดถังฮ่าวก็เกิดการตอบสนองแล้ว
“ให้ตายสิ เสี่ยวเหา ทำไมนายถึงมาที่นี่?” ถังฮ่าวหันไปมอง พอเห็นจางเสี่ยวเหาว่ายน้ำเข้ามาหาแล้วก็ใ ก่อนจะรู้สึกอบอุ่นหัวใจและตวาดดังตาม
“เร็วเข้า! ปล่อยลูกไฟขนาดใหญ่ใส่เ้าตัวนี้เร็ว!”
ฟ้าว!
ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งออกไปก่อนจะอัดเข้าใส่ปากของปลาที่ถูกถังฮ่าวง้างเอาไว้!
ถังฮ่าวออกแรงส่งตัวเองให้ถอยหลัง ในขณะเดียวกันก็ะโบอกจางเสี่ยวเหาที่อยู่ข้างหลังด้วย
“เสี่ยวเหา ถอยออกมา!”
จางเสี่ยวเหาเห็นปลาตัวใหญ่อีกสองตัวกำลังว่ายน้ำเข้ามาใกล้ จึงรีบหันหลังกลับและว่ายน้ำไปที่ชายหาดอย่างรวดเร็ว
ลูกไฟอัดะเิขึ้นในปากของปลากลายพันธุ์ตัวนั้น แต่ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้นก็คือตอนที่ถังฮ่าวดีดตัวออกไป เขาก็ได้ปิดปากของปลาตัวนั้นไว้ จึงทำให้แรงะเิทั้งหมดของลูกไฟอัดะเิขึ้นในปากของมัน!
ผนังช่องปากและลำคอเป็เนื้อที่บอบบางมาก ทันใดนั้นดวงตาของปลากลายพันธุ์ตัวนี้ก็เบิกโพลง เหงือกทั้งสองข้างก็มีควันและประกายไฟพวยพุ่งออกมา
ความเ็ปอย่างรุนแรงทำให้ปลากลายพันธุ์ตัวนี้คลุ้มคลั่ง และเริ่มพุ่งชนไปทั่วอย่างแรง!
ปลาตัวใหญ่ที่อยู่ทางด้านขวาที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ไม่รู้ว่าปลากลายพันธุ์ตัวนี้เกิดคลุ้มคลั่งไปแล้ว จึงถูกหางขนาดมหึมาของมันฟาดเข้าอย่างจัง
การโจมตีครั้งนี้รุนแรงมาก!
แม้ว่าปลากลายพันธุ์ที่อยู่ด้านหลังจะมีพละกำลังแข็งแกร่ง แต่พอถูกฟาดเข้าที่หัวแล้วก็ทำให้มันมึนงงจนตาลาย
เนื่องจากประสบการณ์แปลกประหลาดเมื่อครู่ จึงทำให้ตอนที่ถังฮ่าวลอยอยู่กลางอากาศรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวของน้ำทะเล และมองเห็นน้ำทะเลที่ไม่ค่อยใสสะอาดเพราะฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเมื่อเช้านี้แล้วก็รู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย!
ทันใดนั้นถังฮ่าวก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นกน้อยที่กำลังโบยบินอยู่เหนือทะเล
นกกับปลา
ทักษะใหม่นี้มันคืออะไรกันแน่?
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความคาดหวังนี้เอง ถังฮ่าวจึงเลือกใช้ทักษะใหม่ระดับ 1 นี้อย่างไม่ลังเล!
ทันทีที่ใช้ทักษะนี้ ถังฮ่าวก็รู้สึกราวกับว่ามีปีกที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นที่ใต้รักแร้ของเขา! บัดนี้ร่างกายของเขาเบาหวิว สิ่งสำคัญที่สุดคือสายลมที่พัดผ่านร่างกายทำให้เขารู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
เขาสามารถััได้อย่างชัดเจนถึงวงโคจรและพลังของสายลม แถมยังรู้สึกว่าสายลมกำลังขับขานบทเพลงอย่างเลือนรางด้วย!
ครู่เดียวถังฮ่าวก็รู้สึกว่าความเร็วที่เขาร่วงตกลงสู่ผิวน้ำเริ่มช้าลง ก่อนที่ปลายเท้าจะแตะัักับผิวน้ำ!
ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านร่างกายของถังฮ่าวราวกับกระแสไฟฟ้า!
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น!
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
ชั่วขณะที่เท้าทั้งสองข้างของถังฮ่าวแตะัักับเกลียวคลื่นก็มีเสียงเบาดังขึ้น เขาถอยหลังกลับไปยังชายหาด หลังจากเหยียบลงบนเกลียวคลื่นไปได้ไม่กี่ครั้ง ถังฮ่าวก็ไล่ตามจางเสี่ยวเหาที่กำลังว่ายน้ำไปที่ชายหาดอย่างรวดเร็วได้ทัน!
จางเสี่ยวเหาตะลึงอีกครั้ง!
บ้าไปแล้ว! หัวหน้าวิวัฒนาการจนกลายเป็ยอดฝีมือในนิยายแล้ว!
