ได้รับการเตือนจากเฟิงหลัว เนี่ยเทียนจึงระมัดระวังเพิ่มขึ้นเยอะมาก ไม่ปล่อยให้แท่งน้ำแข็งสีเืที่พุ่งเข้ามาโจมตีหลุดมาอยู่ในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงได้อีก
ทว่าเขาคิดจะหลบเลี่ยง แต่จ้าวโม่กลับไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ
จ้าวโม่ที่รักษาระยะห่างระหว่างเนี่ยเทียนเปลี่ยนคาถาวิเศษอีกครั้ง คล้าย้ากระตุ้นพลังความเย็นอีกรอบ
“ฟิ้วๆๆ!”
แท่งน้ำแข็งสีเืที่ทะยานเข้ามาใกล้เพิ่มความเร็วในชั่วพริบตา ดุจดั่งดาวตกสีเืที่ร่วงลงมาหาเขา
“ความเย็นก่อน้ำแข็ง!”
เวลาเดียวกันนั้น จ้าวโม่แค่นเสียงเ็า หมอกเย็นเข้มข้นที่โอบล้อมรอบกายจึงไหลทะลักทลายเข้าไปหาเนี่ยเทียน
“เปรี๊ยะๆ!”
ตอนที่หมอกเย็นเข้มข้นนั้นไหลกรากเข้ามา ฟ้าดินมีเสียงดังแปลกประหลาดราวกับว่าแม้แต่อากาศและท้องฟ้าก็ยังค่อยๆ เกาะตัวกันเป็น้ำแข็ง
หมอกหนาวเย็นเ่าั้ขวางกั้นอยู่ระหว่างเนี่ยเทียนและจ้าวโม่ ทำให้เนี่ยเทียนไม่สามารถหลบเลี่ยงไปไหนได้
และเดิมทีเนี่ยเทียนก็ไม่คิดจะหลบอยู่แล้ว!
เขาพกพาเอาสนามแม่เหล็กบิดเบือนพุ่งพรวดเข้าไปในหมอกเย็น
“ชี่ๆ!”
พอหมอกเย็นไหลทะลักเข้าไปในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง พริบตาเดียวก็ถูกสนามแม่เหล็กนั้นละลายให้กลายเป็เศษน้ำแข็ง
พลังความเย็นสุดขั้วที่มาจากรอบกายจ้าวโม่พลันขาดการติดต่อกับตัวจ้าวโม่เอง
“อะไรกันนี่?” จ้าวโม่ตะลึงงัน
มาถึงเวลานี้สายตาของเขาที่มองเนี่ยเทียนได้เปลี่ยนจากเคร่งขรึมมาเป็หวาดกลัวและกระวนกระวายแล้ว
เขาพบว่าตัวเองทำอะไรสนามแม่เหล็กประหลาดของเนี่ยเทียนไม่ได้เลยสักนิดเดียว ไม่ว่าโจมตีไปด้วยอะไรก็ล้วนถูกบิดเบือนไปในทันที
แม้แต่พลังจิตที่เขาปลดปล่อยออกไป พอถลำเข้าไปในสนามแม่เหล็กนั้นก็ยังมิอาจดำรงอยู่ได้
ในที่สุดจ้าวโม่ก็เริ่มลนลาน
เขาถอยหลังออกห่างอย่างต่อเนื่อง ล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปใกล้เนี่ยเทียน แต่คอยสังเกตความผิดปกติของสนามแม่เหล็กไม่คลาดสายตา พยายามมองหาหนทางแก้ไข
“เอ๊ะ!”
ไม่นานจ้าวโม่ก็ค้นพบความผิดปกติ สีหน้าเขาเปลี่ยนไปน้อยๆ มุมปากยกยิ้มยินดี
เขาสังเกตเห็นว่าสนามแม่เหล็กที่อยู่รอบกายเนี่ยเทียนนั้น เมื่อเวลาผ่านไปก็คล้ายจะหดเล็กลงไปเรื่อยๆ!
“หึ!”
อยู่ๆ จ้าวโม่ก็หัวเราะออกมา หัวเราะอย่างลำพองใจ กล่าวขึ้นจากจุดที่ห่างไปไกล “ที่แท้สนามแม่เหล็กที่เ้าสร้างขึ้นก็ไม่สามารถดำรงอยู่ได้นานนัก ในเมื่อเป็เช่นนี้ เื่ก็ง่ายขึ้นเยอะเลย ข้าแค่รอให้สนามแม่เหล็กนั้นหายไปเองก็จะสามารถสังหารเ้าได้อย่างง่ายดาย ไม่จำเป็ต้องเสียพลังมากมายไปกับเ้า”
พอพูดจบ ไม่ว่าจะเป็หมอกเย็นเข้มข้นหรือแท่งน้ำแข็งสีเืที่ไล่ตามเนี่ยเทียนก็ล้วนเปลี่ยนทิศทาง
หมอกเย็นและแท่งน้ำแข็งบินมาจากท้องฟ้า พุ่งเข้าโจมตีเฟิงหลัวและเจิ้งปินต่อ
มีเพียงอวี๋ถงแห่งสำนักโลหิตที่เขาไม่รีบร้อนลงมือด้วย เห็นได้ชัดว่ามีแผนการอย่างอื่น
“แย่แล้ว!”
พอเห็นว่าจ้าวโม่เอาแต่หลบเลี่ยง ไม่ยินดีปะทะกับเขาตรงๆ เนี่ยเทียนก็แอบร้องกับตัวเองว่าท่าไม่ดี
เวลานี้ ในที่สุดเขาเองก็ได้เข้าใจถึงข้อเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงนั้น---มันจะหายไปตามเวลาที่ผันผ่าน!
หากขอบเขตของเขาสูงมากพอ ฝีมือแข็งแกร่งมากพอ เขาสามารถไล่ฆ่าจ้าวโม่ได้ก่อนที่สนามแม่เหล็กนั่นจะหายไป
เมื่อเป็เช่นนี้ เขาย่อมสามารถอาศัยพลังของสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงมาทำร้ายจ้าวโม่ให้าเ็สาหัสได้
น่าเสียดายที่เขามีตบะแค่ท้าย์ ทว่าจ้าวโม่กลับเป็ถึงต้น์ตอนกลาง ร่องความต่างขนาดั์ของขอบเขต ต่อให้เขาจะพยายามอย่างสุดกำลังก็ไม่สามารถเข้าใกล้จ้าวโม่ได้
ความฉลาดเฉลียวของจ้าวโม่ทำให้เขาเข้าใจว่าที่สามารถใช้สนามแม่เหล็กยุ่งเหยิงทำให้เจี่ยเผิงาเ็สาหัสจนเจิ้งปินฉวยโอกาสสังหารเจี่ยเผิงได้ ช่างเป็เื่บังเอิญโดยแท้
หากเจี่ยเผิงไม่อวดดีบุ่มบ่ามเข้ามาในสนามแม่เหล็กยุ่งเหยิง แต่เลือกที่จะหนีห่างอย่างชาญฉลาดเช่นจ้าวโม่ เขาและเจิ้งปิน... จะมีโอกาสเอาชนะได้หรือ?
คิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มขมขื่น ในที่สุดก็เข้าใจแจ่มชัดว่าขอบเขตที่ต่ำต้อยส่งผลกระทบต่อเขามากมหาศาลแค่ไหน
ด้านล่าง เฟิงหลัวและเจิ้งปินที่รับมือกับหมอกความเย็นและแท่งน้ำแข็งอย่างต่อเนื่อง พอได้ยินคำพูดประโยคนั้นของจ้าวโม่ ในใจก็ให้หนักอึ้ง
พวกเขาเองก็สังเกตเห็นเหมือนกันว่าสนามแม่เหล็กที่ล้อมอยู่รอบกายเนี่ยเทียนนั้นมิอาจคงอยู่ได้ตลอดกาล
สนามแม่เหล็กจะหดตัวเล็กลงทุกวินาที
เมื่อสนามแม่เหล็กนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ ก็คือ่เวลาที่จ้าวโม่จะลงมือสังหารเนี่ยเทียนได้
“จะทำอย่างไรดี?”
คำถามข้อนี้พลันบังเกิดขึ้นมาในใจของทุกคน คนทั้งสี่ที่ไม่รวมจ้าวโม่ต่างก็พยายามมองหาโอกาสอันดีทางอื่นอย่างเต็มกำลัง
และเวลานี้สนามแม่เหล็กที่อยู่รอบกายเนี่ยเทียนก็ได้หดมาอยู่ในระยะหนึ่งเมตรแล้ว
สนามแม่เหล็กที่ยุ่งเหยิงและบิดเบือนใกล้จะหายไปอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าพวกเขาสี่คนกลับไร้หนทางใดมาใช้รับมือ ไม่รู้ว่าควรจะพลิกเปลี่ยนสถานการณ์ตอนนี้อย่างไร
ยังดีที่หลังจากถูกเนี่ยเทียนถ่วงเวลาไว้่หนึ่ง ลมเย็นที่พัดโชยมานั้นจึงได้ค่อยๆ จางหายไป
ดูเหมือนว่าลมเย็นหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูกเพียงแค่ถูกจ้าวโม่เปลี่ยนแปลงทิศทางเท่านั้น ไม่ได้ถูกควบคุมอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงหายไปในที่สุด
ไม่มีลมเย็นทารุณนั้น คนทั้งสี่จึงพอคลายใจลงมาได้บ้าง ทว่าสนามแม่เหล็กข้างกายเนี่ยเทียนก็หายไปแล้วเช่นกัน
มุมปากของจ้าวโม่พลันเผยรอยยิ้มโเี้ “ควรจะสิ้นสุดลงได้แล้ว!”
“อู้!”
หมอกเย็นขาวโพลนบินออกมาจากในร่างของจ้าวโม่อีกครั้ง หมอกเย็นเ่าั้รวมตัวกันกลายมาเป็งูน้ำแข็งที่พุ่งเข้ามาเขมือบกลืนผู้คน
“เงาเย็นงูน้ำแข็ง!”
งูน้ำแข็งมากมายหลายตัวที่ก่อตัวขึ้นมาจากหมอกเย็นค่อยๆ เปลี่ยนจากเงาแสงมาเป็ลักษณะที่สมจริงมากขึ้น
ตอนที่หมอกเย็นพวกนั้นเข้ามาใกล้ เนี่ยเทียนเห็นว่าหมอกเย็นทั้งหมดล้วนเกาะตัวกันเปลี่ยนมาเป็งูน้ำแข็งหลายสิบตัวที่เหมือนจริงหมดแล้ว
ในงูน้ำแข็งทุกตัวล้วนมีกระแสจิตของจ้าวโม่ประทับเอาไว้ คล้ายได้รับจิติญญาไปจากจ้าวโม่
เมื่อเห็นวิกฤตที่เกิดขึ้น เฟิงหลัวที่อยู่ด้านหลังจึงพุ่งฉิวออกไป หมายจะรับการโจมตีนี้แทนเนี่ยเทียน
ทว่าพอเขาขยับตัว แท่งน้ำแข็งสีเืก็พลันห้อตะบึงออกมาสกัดกั้นเส้นทางทั้งหมดเอาไว้
“รีบหนีเร็วเข้า!” เฟิงหลัวตวาดเสียงดัง
งูน้ำแข็งพุ่งเข้ามาฉกกัด เนี่ยเทียนใบหน้ามืดคล้ำ กวาดตามองไปในกำไลเก็บของ คิดจะหยิบเอายันต์ที่อาจารย์มอบให้ออกมาใช้
ทว่าตอนที่กระแสจิตของเขากวาดไปในกำไลเก็บของก็มองเห็นว่าเกราะัเพลิงชิ้นนั้นกำลัง...ปลดปล่อยเปลวเพลิงโชติ่
“เกราะัเพลิง...”
ดวงตาเนี่ยเทียนฉายแสงแปลกประหลาด หลังจากลังเลอยู่เล็กน้อยเขาก็ทดลองปลดปล่อยความคิดไปขอความช่วยเหลือจากเกราะัเพลิง
แม้ว่าจ้าวโม่ผู้นั้นจะมีขอบเขตสูงล้ำ ทว่าพลังตบะของเขาคือพลังความเย็น
และพลังความร้อนแผดเผาที่มาจากเกราะัเพลิงก็เป็ธาตุที่หักล้างกับพลังความเย็นพอดี พลังสองประเภทนี้ไม่ถูกกัน หากปะทะกันเมื่อใดก็ต้องดูแค่ว่าพลังฝ่ายไหนแข็งแกร่งและเข้มข้นยิ่งกว่า
ความคิดขอความช่วยเหลือของเขาเพิ่งถูกปล่อยไปก็ได้รับการตอบรับทันที
นาทีถัดมา เกราะัเพลิงที่ซ่อนตัวอยู่ในกำไลเก็บของก็พลันคำรามอู้ออกมา
พอเกราะัเพลิงปรากฏตัว ฟ้าดินเบื้องหน้าเนี่ยเทียนจึงเปลี่ยนมาเป็มหาสมุทรเพลิงที่มีเปลวไฟลุกไหม้ งูน้ำแข็งที่ตรงเข้ามาฉกกัดพลันละลายกลายเป็น้ำเย็นทันใด!
น้ำเย็นทุกหยดแค่ร่วงลงไปในมหาสมุทรเพลิงก็หายวับไปในบัดดล
“เกราะัเพลิง!”
จ้าวโม่ที่รอให้เนี่ยเทียนตายหน้าถอดสี มุมหางตาเริ่มมีรอยเืปรากฏขึ้นหลายเส้น
งูน้ำแข็งเ่าั้คือพลังความเย็นสุดขั้วที่ออกมาจากร่างของเขา ผสานรวมกับพลังจิตที่เข้มข้นและบริสุทธิ์ นั่นคือพลังในร่างกายเขาที่ยืดขยายออกไป!
การที่งูน้ำแข็งหลายตัวหลอมละลายลงไปในพริบตาเดียวทำให้พลังิญญาและพลังจิตของเขาที่ก่อตัวออกมาล้วนเสียเปล่า
เพียงแค่ครู่เดียวเขาก็ถูกทำร้ายจนาเ็สาหัส!
ทว่าที่ทำให้เขาตกตะลึงได้อย่างแท้จริง ไม่ใช่าแบนร่างของเขา แต่เป็เกราะัเพลิงต่างหาก!
จ้าวโม่มาจากอาณาจักรอั้นิ และล่ายอี้ที่พาเกราะัเพลิงเข้ามาในอาณาจักรหลีเทียนก็มาจากอาณาจักรอั้นิเช่นเดียวกัน
เห็นได้ชัดว่าเขารู้ที่มาของเกราะัเพลิง รู้ว่าเกราะัเพลิงหมายถึงอะไร เป็ตัวแทนของอะไร
หลังจากเขามองเห็นว่าเนี่ยเทียนเรียกเกราะัเพลิงออกมาจากในกำไลเก็บของ และพลังงานที่เกราะัเพลิงปลดปล่อยออกมาก็คล้ายว่ามันฟื้นตัวแล้ว...
จ้าวโม่ก็ไม่กล้าอยู่ต่ออีกแม้แต่นาทีเดียว!
เขาร้องอุทานเสียงแหลมสูง หลังจากจ้องเขม็งไปที่เนี่ยเทียนหนึ่งครั้งก็ใช้ความเร็วมากที่สุดเท่าที่เคยใช้มาในชีวิตเผ่นหนีไปไกล
ร่างของเขากลายเป็แสงน้ำแข็งหนึ่งกลุ่มที่ห้อทะยานห่างออกไป พริบตาเดียวก็หายวับไม่เหลือเงา
เกราะัเพลิงลอยอยู่กลางอากาศ สร้างเปลวเพลิงลุกโชติ่ ทำให้ทางช้างเผือกที่เย็นเยียบกลายมาเป็ร้อนระอุ
เนี่ยเทียนที่เรียกเกราะัเพลิงออกมา รวมไปถึงเฟิงหลัว อวี๋ถงและเจิ้งปินที่อยู่ด้านล่างต่างก็มองไปยังทิศทางที่จ้าวโม่จากไปด้วยสีหน้าเลื่อนลอย
จ้าวโม่ที่พอเห็นเกราะัเพลิงก็ราวกับเห็นผี นี่ทำให้พวกเขาไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
-----
