“เอื๊อก!” เฉียนหม่านควงดื่มเืงูหลามลงไปคำโตๆ ก่อนจะยื่นส่งถุงเืใบนั้นให้ถังเซียวที่อยู่ข้างๆ ถังเซียวก็รับมาและดื่มลงไปคำโตๆ
แต่คำโตๆ คำนี้ กลับกลายเป็เื่เศร้า
ถังเซียวรู้สึกได้ถึงพลังิญญารุนแรงที่กำลังปะทุอย่างรุนแรงในกระเพาะอาหารของเขา ชั่วขณะนั้นถังเซียวรู้สึกราวกับว่าสิ่งที่เขาดื่มลงไปไม่ใช่เืงูหลามไฟลายเมฆคำโต แต่เป็ลาวาเดือด!
และในเวลานี้ลาวาเดือดก็ได้จุดไฟเผากระเพาะอาหารของเขาไปแล้ว
ใบหน้าอันหล่อเหลาของถังเซียวแดงก่ำราวกับกุ้งสุก ริมฝีปากของเขาเผยอออกราวกับจะพ่นไฟออกมาได้ ต่งเย่าที่อยู่ห่างออกไปถึงห้าหมี่ก็ยังได้กลิ่นคลื่นความร้อนที่แผ่มาถึงตัวเขา
“โอะโอ้ว!” ถังเซียวราวกับลิงที่ถูกไฟเผาก้น ะโขึ้นะโลง ทำให้พลังิญญาในกายของเขาทำงานอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นภาพนี้แล้ว หม่าิฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ และกำลังถือถุงเืงูหลามเตรียมที่จะดื่มคำโตเช่นกัน รวมถึงถานหย่า หลินอิ๋ง และเจียงอิ่งทั้งสามสามที่คิดจะดื่มด้วยก็ต้องใไปตามๆ กัน
หม่าิฮุ่ยยกถุงขึ้นมาแล้วจิบเพียงเล็กน้อย ดวงตาของนางหรี่ลง ร่างกายของนางเกิดการสั่นะเื ใบหน้าที่งดงามของนางก็แดงก่ำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
จนสิบกว่าชั่วอึดใจต่อมา สีแดงก่ำบนใบหน้าของนางก็มาถึงจุดสูงสุด หม่าิฮุ่ยจึงลืมตาขึ้น ดวงตาของนางเป็ประกายราวกับก้อนผลึก นางถอนหายใจออกมาอย่างแรง แล้วส่งต่อถุงเืให้ถานหย่าที่อยู่ข้างๆ “จิบเพียงเล็กน้อยก็พอ”
หลังจากนั้นไม่นาน สี่สาวต่างก็มีใบหน้าแดงก่ำ
ทางด้านถังเซียว หยวนอิ่ง โจวจวิ้น และอูเสี่ยวหมิน ทั้งสี่คนเข้าร่วมกลุ่มะโโลดเต้นไปตามๆ กัน! ในฐานะผู้ชายแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีสาวสวยอยู่รอบๆ เช่นนี้ จะให้พวกเขาจะจิบคำเล็กๆ ได้อย่างไรกัน ดังนั้นต่อให้มีถังเซียวเป็ตัวอย่างแล้วก็ตาม แต่ทั้งสามคนก็ไม่มีใครจิบคำเล็กๆ เลย พวกเขาต่างก็พากันดื่มลงไปคำโต
มีเพียงเซียวหลิงอวิ๋นกับเฉียนหม่านควงเท่านั้นที่ไม่ได้เข้าร่วมการะโโลดเต้นนี้ ใบหน้าของทั้งคู่จึงแดงก่ำราวกับดื่มเหล้ามากเกินไปเท่านั้น
เมื่อเห็นท่าทางของพวกถังเซียวทั้งสี่คนแล้ว ต่งเย่าและพรรคพวกต่างก็รู้สึกโชคดีที่หัวหน้ายังคงฉลาดอยู่บ้างที่ไม่้าเืงูหลามนี้ กลิ่นเหม็นคาวของงูหลามนั้นรุนแรงมาก อีกทั้งกลิ่นคาวเืที่ลอยมาจากระยะหลายหมี่นี้ทำให้กระเพาะอาหารของพวกเขาปั่นป่วนไปหมด พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคนพวกนี้ดื่มเืงูหลามสดๆ ที่มีกลิ่นเหม็นคาวแบบนี้ลงได้อย่างไร?
ในขณะที่พวกถังเซียวทั้งสี่คนกำลังะโโลดเต้นอยู่นั้น เสียงที่กังวานและไพเราะก็ดังขึ้น “ควงจื่อ ถังเซียว พวกเ้าเอาเืงูหลามมาให้ข้าอีกสองถุงซิ”
พวกถังเซียวที่ยังย่อยพลังโลหิตงูหลามคำโตไม่เสร็จ พากันหยุดะโโลดเต้นและมองไปที่ฉินหรูเยียน
เมื่อมองไปยังถุงแบนข้างๆ ตัวนางแล้ว ลำคอของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงอึกใหญ่
“ศะ...ศิษย์พี่หญิง ทะ...ท่านดื่มหมดแล้วหรือ?” ลิ้นของถังเซียวสั่นระริกเล็กน้อย
“อืม ดื่มสองครั้งก็หมดแล้ว” ฉินหรูเยียนพยักหน้าอย่างมีความสุข นางรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความยินดีและความ้าของเืสีทองแดงนั้น
เืของงูหลามไฟลายเมฆทั้งถุงถูกเืสีทองแดงของนางกลืนกินจนหมดแล้ว จนตัวนางเองไม่ได้รับพลังโลหิตเลยแม้แต่น้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉินหรูเยียนรู้สึกไม่พอใจอะไร กลับรู้สึกยินดีและคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม
พร์สืบสายเืแรก ‘โม่ศักดิ์สิทธิ์ขจัดพิษ’ นี้ ทรงพลังเทียบได้กับเป็ยาแก้พิษเดินได้ ซึ่งนอกจากจะทรงพลังแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสามารถช่วยขจัดพิษให้ผู้อื่นได้ด้วย พร์สืบสายเืที่เกิดเป็อย่างแรกนี้สุดยอดมากเสียจนฉินหรูเยียนมีความคาดหวังและความปรารถนาอย่างเต็มเปี่ยมสำหรับพร์สืบสายเืที่กำลังจะมาถึง
อย่าว่าแต่เืงูหลามเพียงถุงเดียวเลย ต่อให้เป็ห้าถุง สิบถุง หรือแม้แต่หนึ่งร้อยถุง ขอเพียงสามารถทำให้เกิดพร์สืบสายเืที่เทียบเท่ากับโม่ศักดิ์สิทธิ์ขจัดพิษแล้ว ไม่สิ ต่อให้ด้อยกว่าสักระดับหนึ่ง พร์สืบสายเืนี้ก็ยังล้ำค่ามากอยู่ดี
ฉินหรูเยียนที่ตอบกลับไปโดยไม่ได้คิดอะไร กลับทำให้ทุกคนตกตะลึง
ทุกคนต่างก็อ้าปากค้าง มองฉินหรูเยียนอย่างอ้ำอึ้ง
ถังเซียวรู้สึกราวกับตัวเองอยากจะร้องไห้ออกมา ในใจของเขามีคำพูดเพียงอย่างเดียว: ์ สายเืโบราณของศิษย์พี่หญิงช่างทรงพลังยิ่งนัก! พวกเราดื่มไปคำเดียว ะโโลดเต้นอยู่ครึ่งชั่วถ้วยชาก็ยังไม่ย่อยไม่หมดเลย ศิษย์พี่หญิงใช้เวลาเพียงอึดใจเดียวก็ดื่มหมดถุงใหญ่นั่นแล้ว ทำไมคนเราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน!
เฉียนหม่านควงเองก็ยังรู้สึกหน้ามืดไปหมด
ในกลุ่มนี้มีตัวเขาเพียงคนเดียวที่ปลุกสายเืโบราณได้นอกจากฉินหรูเยียน ใน่ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ความอยากอาหารของเขากลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อไม่กี่วันก่อน ตัวเขาก็เปิดขดพลังิญญาขดที่หกได้สำเร็จ
เดิมทีตัวเขาแอบรู้สึกยินดีที่สามารถลดช่องว่างระหว่างตัวเขากับศิษย์พี่หรูเยียนลงได้บ้าง แต่เื่นี้กลับทำให้เฉียนหม่านควงต้องเหงื่อตกพรั่งพรู
ตัวเขารู้ดีกว่าพวกถังเซียว หม่าิฮุ่ย และคนอื่นๆ ว่าพลังโลหิตของเืงูหลามไฟลายเมฆที่เป็สัตว์อสูรระดับสามขั้นสูงนั้นทรงพลังมากเพียงใด ในเวลานี้ตัวเขาเองเพิ่งจะดื่มไปแค่เพียงสามอึกเท่านั้น หรือก็คือน่าจะดื่มไปแค่เพียงหนึ่งส่วนของถุงเท่านั้น! แต่ฉินหรูเยียนกลับดื่มหมดถุงใหญ่นั้นแล้ว
หลังจากที่เฉียนหม่านควงหายตกตะลึงแล้ว ช่องว่างที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ตัวเขามีความรู้สึกอยากจะก้มลงคารวะนางยิ่งนัก แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
เซียวหลิงอวิ๋นเองก็ใเช่นกัน จากนั้นดวงตาของเขาก็กลอกไปกลอกมา แล้วนึกถึงความเป็ไปได้อย่างหนึ่ง หรือว่าพร์สืบสายเืที่สองกำลังจะกำเนิดเร็วๆ นี้? เด็กสาวคนนี้ พร์ของนางช่างสุดยอดจริงๆ จนแม้แต่คนที่ชาติก่อนเป็ถึงราชันเทพแดน์อย่างข้ายังต้องรู้สึกใ
เซียวหลิงอวิ๋นถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วเสียงของเขาก็ปลุกถังเซียวกับเฉียนหม่านควงที่อยู่ในภวังค์ให้ตื่น “มัวยืนอึ้งกันอยู่ทำไมเล่า เอาเืงูหลามทั้งหมดให้กับศิษย์พี่หญิงสิ!”
โชคดีที่หม่าิฮุ่ยกับหญิงสาวทั้งสี่ดื่มกันไปครึ่งถุงแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ผลัดกันดื่มจนหมดถุง ฉินหรูเยียนที่ดื่มหมดไปถุงหนึ่งแล้ว จึงยังเหลืออีกสามถุงใหญ่ๆ
พวกเขาวางถุงทั้งหมดเอาไว้ตรงหน้าฉินหรูเยียน
จากนั้นทุกคนก็อ้าปากค้าง มองฉินหรูเยียนที่หยิบขึ้นมากระดกดื่มจนหมดถุงแล้วถุงเล่า ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วก้านธูป นางก็ดื่มเืงูหลามสามถุงจนเหี้ยนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว
เซียวหลิงอวิ๋นมองใบหน้าที่งดงามของฉินหรูเยียนซึ่งเปลี่ยนจากผิวขาวกลายเป็แดงก่ำ จากนั้นก็กลับมาขาวแล้วก็กลับมาแดงก่ำอีกครั้ง...เป็อย่างนี้สามครั้งติดต่อกัน แสงปรากฏในส่วนลึกดวงตาของเขาเป็ระยะๆ
ในขณะที่ถังเซียว เฉียนหม่านควง หม่าิฮุ่ย และคนอื่นๆ ต่างก็อ้าปากค้างตลอดเวลา ใจนพูดไม่ออก ใจนอยากจะก้มลงไปกราบกราน ความแข็งแกร่งของฉินหรูเยียนได้พลิกโฉมความคิดของพวกเขาอีกครั้ง
ทางด้านติงชิ่ง ต่งเย่า และคนอื่นๆ ต่างก็ดวงตาเบิกกว้างจนตาแทบจะถลนออกนอกเบ้า! แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้สึกเหมือนอย่างพวกถังเซียว แต่ถุงขนาดใหญ่มากจำนวนสามถุง ไม่สิ รวมถุงก่อนหน้าด้วย ก็จะเป็เืงูหลามสี่ถุงเต็มๆ และแต่ละถุงก็น่าจะหนักอย่างน้อยๆ ยี่สิบชั่งได้!
สี่ถุงก็หนักแปดสิบชั่ง ยังไม่ต้องพูดถึงเืสัตว์อสูรที่เหม็นคาวและมีกลิ่นแรงเช่นนี้เลย ต่อให้เป็น้ำผลไม้ิญญาแสนอร่อย ให้พวกเขาดื่มมากขนาดนี้ พวกเขาก็ดื่มไม่ลง
ไม่คาดคิดว่าหญิงสาวที่งดงามไร้ที่ติเช่นนี้จะสามารถกินได้มหาศาลขนาดนี้
อย่างไรก็ตาม ภาพที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมาก็ทำให้ทุกคนต้องใจนคางแทบหลุด
ฉินหรูเยียนราวกับเป็สัตว์อสูรจะกละเทาเที่ยมาเอง เนื้องูหลามไฟลายเมฆย่างขนาดเท่ากะละมังหายไปอย่างรวดเร็วในปากเล็กๆ ของนาง
เซียวหลิงอวิ๋น อูเสี่ยวหมิน ติงชิ่ง ต่งเย่า และคนอื่นๆ ต่างก็เข้าร่วมกองทัพย่างเนื้อ สิบคนลงมือย่างพร้อมกัน แต่ก็ตามความเร็วในการกินของฉินหรูเยียนได้อย่างยากลำบาก
ถังเซียวกับศิษย์สำนักแม่มดเพลิงร้อนสองคนลองกินเนื้องูหลามไฟลายเมฆย่างขนาดเท่าฝ่ามือคนละชิ้น ทั้งหน้าอกและหน้าท้องของพวกเขาก็บอกว่ารู้สึกอิ่มแล้ว ทั้งร่างกายถูกพลังิญญาอันอุดมสมบูรณ์ในเนื้อสัตว์อสูรระดับสามขั้นสูงชิ้นเล็กๆ นี้กระตุ้นจนร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
หลังจากที่ทดลองแล้วเปรียบเทียบดูแล้ว
สายตาที่มองฉินหรูเยียนของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที
นอกจากความตกตะลึงแล้ว ยังมีความเคารพและยอมศิโรราบมากขึ้น พวกเขายอมแพ้ให้กับหญิงสาวผู้นี้โดยสิ้นเชิง
ฉินหรูเยียนไม่สนใจสายตาตกตะลึง เคารพ หวาดกลัว หรือยอมแพ้ของคนอื่นๆ เลย นางสนใจแค่จะกินเนื้องูหลามย่างที่เพื่อนๆ ส่งมาให้นางอย่างต่อเนื่องเท่านั้น
จนกระทั่งกินเนื้อย่างขนาดเท่ากะละมังไปเก้าชิ้น เืสีทองแดงนั้นก็เริ่มขยายตัวออก และความยาวก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยๆ ยาวขึ้น หนาขึ้นทีละส่วน
จนสองชั่วยามต่อมา
ฉินหรูเยียนก็ยื่นมือซ้ายออกไป คว้าข้างตัวของนางด้วยความเคยชิน แต่ตรงที่คว้านั้นเหลือแต่ความว่างเปล่า เมื่อดวงตาอันงดงามของนางหันมามอง ก็พบดวงตาที่กำลังอยู่ในความตกตะลึงสิบเก้าคู่
“ศะ...ศิษย์พี่หญิง นะ...เนื้อไม่มีเหลือแล้ว!” ถังเซียวพูดติดขัด
