บทที่ 37 จุมพิตใต้เงาจันทร์สายลมยามค่ำคืนที่พัดผ่าน ทะเลสาบจิงซินพลันหยุดนิ่ง ราวกับกำลังกลั้นหายใจเป็นพยานให้กับฉากรักที่กำลังจะอุบัติขึ้นเงาจันทร์ที่เคยส่องประกายระยิบระยับอยู่บนผิวน้ำ บัดนี้กลับดูพร่ามัวราวกับกำลังเขินอายริมฝีปากของหลี่ซิวค่อยๆ โน...