เซี่ยหมางตกตะลึงอีกครั้ง เด็กหนุ่มระดับผู้ชำนาญยุทธ์คนนี้ทำให้เขาต้องตกตะลึงบ่อยครั้ง และในตอนนี้ในดวงตาของอีกฝ่ายเผยแสงสีทองออกมา
ทันใดนั้นเซี่ยหมางก็รู้สึกราวกับถูกสัตว์ร้ายกำลังจับจ้องอยู่ เทพาตาเดียวโจมตีไปทางถังเหล่ยอีกครั้ง หมัดที่ปกคลุมด้วยสายลมพุ่งไปทางถังเหล่ยอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ถังเหล่ยไม่อาจหลบได้ เขากำหมัดเอาไว้แสงสีทองอาบย้อมหมัดของเขา จากนั้นก็ปล่อยหมัดไปทางอีกฝ่าย
“ฮ่า!” ถังเหล่ยคำรามบอกมาอย่างบ้าคลั่ง
สัตว์ร้ายสีทองเลือนรางสายหนึ่งปรากฏออกมาด้านหลังของถังเหล่ย แม้แต่เทพาตาเดียวก็ต้องสั่นสะท้าน เทพาตาเดียวที่มีความคิดเป็ของตัวเองรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ถึงขั้นไม่กล้าลงมือกับถังเหล่ยแล้ว
แต่ในขณะนี้ถังเหล่ยไม่มีเวลาไปสนใจอย่างอื่น เขาปล่อยหมัดออกไปสุดกำลัง ผลกระทบทำให้แขนข้างหนึ่งของเทพาตาเดียวแตกเป็ชิ้นๆ
การเปลี่ยนแปลงกะทันหันทำให้เซี่ยหมางตอบสนองไม่ทัน กว่าจะรู้ตัวิญญายุทธ์ของเขาก็ได้รับาเ็แล้ว ก่อนหน้าเซี่ยหมางเคยพ่ายแพ้ให้องค์ชายคนอื่นมาบ้าง แต่ไม่เคยพ่ายแพ้ให้คนนอกมาก่อน!
เมื่อถังเหล่ยเห็นว่าการโจมตีของเขาได้ผล เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป จู่ๆ ร่างของเขาก็หายไป ลมหายใจต่อมาร่างของเขาก็ปรากฏด้านข้างเซี่ยหมางราวกับภูตผี
ในเวลานี้เซี่ยหมางไม่กล้าประมาทอีกฝ่ายอีกต่อไป พลังปราณทั่วร่างถูกกระตุ้นทันที ในขณะนี้เขาลืมไปแล้วว่าอีกฝ่ายเป็เพียงผู้ฝึกตนระดับผู้ชำนาญยุทธ์ ในสายตาของเขาถังเหล่ยกลายเป็สัตว์ประหลาดไปแล้ว
หมัดของถังเหล่ยถูกปล่อยไปอีกครั้ง เซี่ยหมางยกแขนขึ้นมาป้องกัน แต่พลังอันมหาศาลส่งร่างของเขากระเด็นไปหลายก้าวและเกือบจะไม่สามารถพยุงร่างให้ยืนอยู่ได้
การโจมของตีถังเหล่ยราวกับฝนดาวตกในความมืด ส่วนการป้องกันของเซี่ยหมางราวกับกระท่อมฟางที่อยู่ท่มกลางพายุโหมกระหน่ำ สามารถพังทลายได้ตลอดเวลา ใน่เวลาสำคัญเช่นนี้หยกที่เอวของเซี่ยหมางมีแสงกะพริบออกมา พลังมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้งหวังจะบีบให้อีกฝ่ายถอยไปเหมือนตอนแรก
ในขณะนี้ถังเหล่ยแตกต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้นทันทีที่เขาเห็นเซี่ยหมางปลดปล่อยพลังออกมาในดวงตาของเขาก็ยิ่งบ้าคลั่งขึ้นไปอีก
ทันใดนั้นเงาสีทองก็ได้ปรากฏด้านหลังของถังเหล่ยอีกครั้ง เขาโจมตีเซี่ยหมางทันที ในเวลานี้พลังของเขาไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย แต่กลับแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น ท้ายที่สุดเซี่ยหมางก็ไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป จึงทำให้การป้องกันของเขาเกิดช่องโหว่
ถังเหล่ยจึงฉวยโอกาสโจมตีเข้าไปทันที หมัดของเขาต่อยโดนหน้าอกของเซี่ยหมางเต็มๆ ร่างของเซี่ยหมางปลิวออกไปในอากาศกับว่าวสายป่านขาด ไม่กี่ลมหายใจต่อมาร่างของเซี่ยหมางก็กระแทกกับผนังห้องจนเกิดเสียงดัง
ในขณะเดียวกันเทพาตาเดียวมีพลังปราณไม่พอให้อยู่ต่ออีกแล้ว ร่างของเทพาตาเดียวจึงกลับเข้าไปในร่างกายของเซี่ยหมาง
ทันใดนั้นตี้เชียนเสวี่ยก็เปิดประตูออกมา มองถังเหล่ยด้วยความโกรธ
“เสียงดังขนาดนั้น อยากถูกพ่อข้าเจอตัวหรืออย่างไร!?”
ตี้เชียนเสวี่ยก่นด่าถังเหล่ยทันที นางยังไม่เห็นเซี่ยหมางที่นอนอยู่ในที่มืด ในเวลานี้นางเห็นเพียงแค่ถังเหล่ยที่ยืนอยู่หน้าประตู จากกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของอีกฝ่าย ทำให้นางคิดว่าถังเหล่ยว่างไม่มีอะไรทำจึงมาฝึกฝนที่นี่
“เื่นี้เ้าไปถามเขาดู!” ถังเหล่ยชี้ไปที่เซี่ยหมางที่กำลังนอนบนพื้น ร่างนั้นไม่ได้หมดสติแต่อย่างใด เขามองถังเหล่ยด้วยสายตาราวกับจะกินเืกินเนื้อ
“เซี่ยหมาง ทำไมเ้ามาอยู่ที่นี่ เ้าคิดจะทำอะไร!?”
ตี้เชียนเสวี่ยตกตะลึงได้ไม่นานจากนั้นก็เผยความโกรธออกมา ที่นี่คือเรือนของนาง เดิมทีนางไม่อนุญาตให้ใครเข้ามา เซี่ยหมางผู้นี้ถึงกับลอบเข้ามากลางดึก ต้องมีเจตนาที่ไม่ดีอย่างแน่นอน
เซี่ยหมางมองตี้เชียนเสวี่ยชั่วครู่ จากนั้นก็หันไปมองถังเหล่ยอีกครั้ง ในเวลานี้สิ่งที่เขาปรารถนาที่สุดคือสังหารอีกฝ่าย!
ในมือของเซี่ยหมางปรากฏวัตถุทรงกลมขนาดเท่าไข่ไก่สีทองลูกหนึ่ง เขาเขย่าเล็กน้อย ในขณะที่ถังเหล่ยจดจ้องเซี่ยหมางอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นวัตถุทรงกลมในมืออีกฝ่ายสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที วัตถุทรงกลมในมือของเซี่ยหมางเรียกว่าลูกแก้วฤทัยหมื่นลี้
ลูกแก้วมีกลไกที่ซับซ้อนมาก ในนั้นมีหนอนฤทัยอยู่ตัวหนึ่ง ขอเพียงเขย่าลูกแก้วฤทัยหมื่นลี้ก็สามารถยืนยันตำแหน่งและทิศทางได้จากลูกแก้วในมือ ที่สำคัญหนอนฤทัยต้องผ่านการเลี้ยงดูเป็เวลาหลายสิบปีถึงจะสามารถใช้งานได้และถูกจัดเป็สมบัติที่มีมูลค่าสูงมาก
ทันทีที่เซี่ยหมางเขย่าลูกแก้ว ถังเหล่ยก็ััได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังสายหนึ่งที่ด้านนอกเรือน จากนั้นก็มีบุรุษผู้หนึ่งขี่ดาบบินมาจากนอกเรือน
“องค์ชายท่านเป็อะไรไป” เมื่อชายคนนั้นเห็นเซี่ยหมางก็รีบร่อนลงมาพยุงเขาทันทีซี่ยหมาง
“ไม่ต้องสนใจข้า สังหารมันซะ!”
เซี่ยหมางผลักอี้เฟิงออก ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีทางเลือกเขาคงไม่เรียกองครักษ์มาหาตัวเองในสภาพนี้แน่ แต่เขาอยากสังหารถังเหล่ยมาก
“รับทราบ!” อี้เฟิงหันหน้ากลับไปทางถังเหล่ย
ในขณะที่พลังสีทองในร่างกายของถังเหล่ยกำลังเบาบางลง เขาััได้ว่าร่างกายเริ่มไร้เรี่ยวแรง นี่คือข้อเสียของยา มันสามารถเพิ่มพลังได้ชั่วคราวเท่านั้น แต่ถังเหล่ยในเวลานี้ไม่อาจอ่อนแอได้ เพราะเขากำลังเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์
พลังของอี้เฟิงผู้นี้แข็งแกร่งกว่าหงเทียนเิที่ถังเหล่ยเคยเจอเสียอีก และสถานการณ์ในตอนนี้ทำให้เขาตระหนักได้ว่าเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีของอีกฝ่ายได้อย่างแน่นอน
“เซี่ยหมาง เ้าคิดจะทำอะไร ที่นี่คือจวนตี้เหยียน หากเ้าลงมือกับเขา ข้าจะไม่ปล่อยให้เ้ารอดชีวิตออกจากที่นี่!” เมื่อเห็นว่าถังเหล่ยมีอันตราย ตี้เชียนเสวี่ยจึงรีบมายืนด้านข้างถังเหล่ยและะโข่มขู่เซี่ยหมาง
ตรงกันข้ามอี้เฟิง เขาไม่ได้สนใจคำขู่ของตี้เชียนเสวี่ยแม้แต่น้อย เขารู้ว่าที่นี่คือจวนตี้เหยียน แต่ตี้เหยียนไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาอยู่แล้ว ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตี้เหยียน แต่ผู้ที่สนับสนุนเขาคือองค์ชายแห่งจักรวรรดิต้าเซี่ย ถ้าตี้เหยียนลงมือกับเซี่ยหมาง เช่นนั้นทั้งตระกูลตี้จะถูกทำลาย!
สาเหตุสำคัญที่อี้เฟิงไม่สนคำขู่ของตี้เชียนเสวี่ยก็เพราะชายผู้นี้ดูท่าทางไม่เหมือนคนในจวนตี้เหยียนแม้แต่น้อย หลังจากที่อีกฝ่ายถูกสังหาร เขาคาดเอาไว้ว่าตี้เหยียนก็คงไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะเื้ัของเขานั้นแข็งแกร่งมาก
เซี่ยหมางออกมาท่องเที่ยวในโลกตงฮวง แต่กลับพามาเพียงองครักษ์ผู้หนึ่งกับนักปรุงยาก็เพราะขั้วอำนาจเื้ัของเขาแข็งแกร่งมาก ต่อให้เซี่ยหมางไปที่จักรวรรดิลอยฟ้าอวิ๋นซ่าง เมื่ออีกฝ่ายรู้ว่าเขาคือองค์ชายของจักรวรรดิต้าเซี่ยก็ยังต้องมีมารยาทกับพวกเขา
อี้เฟิงโบกมือ ทันใดนั้นก็ปรากฏดาบั์เล่มหนึ่งขึ้นและฟาดฟันไปทางถังเหล่ยทันที
การโจมตีในครั้งนี้ของอี้เฟิงไม่ได้ยั้งมือแม้แต่น้อย แสงของดาบตัดผ่าความมืดรอบด้าน ถังเหล่ยไม่มีแม้แต่เวลาในการจัดระเบียบร่างกาย เขาผลักตี้เชียนเสวี่ยออกไปทันที
หากต้องตายจริงๆ ถังเหล่ยก็้าตายเพียงลำพัง ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็ปรากฏวัตถุทรงกลมที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง
ในเวลานี้ทั้งเรือนถูกแสงเพลิงส่องสว่างไปทั่วทุกซอกทุกมุม วัตถุทรงกลมที่ลุกโชนไปด้วยเพลิงตกลงมาราวกับอุกกาบาต
ตูม!
ด้านหน้าของถังเหล่ยถูกวัตถุทรงกลมเพลิงะเิเป็รู แม้ว่าวัตถุทรงกลมนั้นจะหายไปแล้ว แต่ทั่วบริเวณยังมีไฟลุกไหม้อยู่ เปลวเพลิงโบกสะบัดราวกับสิ่งมีชีวิต ไม่กี่ลมหายใจต่อมาเปลวเพลิงก็รวมตัวกันกลายเป็ร่างของบุรุษผู้หนึ่ง
ดาบขนาดใหญ่ของอี้เฟิงถูกบุรุษผู้นั้นใช้มือเพลิงจับเอาไว้แน่น ทำให้อี้เฟิงไม่สามารถรุกหน้าหรือถอยกลับได้
“หยุด!” ตี้เหยียนกล่าวด้วยความโกรธ
……
