บทที่ 595 คำอำลา        ภายในห้องโถงอันเงียบสงบ มีเสียงชนแก้วดังเป็นระยะ และการพูดคุยหัวเราะคลอเคล้าไปกับบรรยากาศอันอบอุ่นเปี่ยมด้วยความสุข        นับตั้งแต่ฉู่อวิ๋นได้เห็นความรู้สึกที่จริงใจของจวินเฉิน ยามเมื่อสบตากับเสี่ยวหลานอย่างลึกซึ้ง และยอมมอบ...