บทที่ 1293 จริงเท็จ      “อนุญาต หึ! เขาก็ยังคงพูดน้อยเหมือนเดิม”     จักรพรรดินีซวนจีเมื่อเห็นตัวอักษรบนกระดาษก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความยินดี     เย่จื่อเฉินที่ยืนอยู่ข้างกายหญิงสาวก็เห็นตัวอักษรคำว่า...