สาเหตุที่เขาจำต้องย้ายไอ้เล็กสามีของหล่อนให้ไปทำงานไกลถึงเชียงใหม่ ก็เพราะ้าแยกสองผัวเมียออกจากกัน
เสี่ยเบิ้ม้าให้ระยะทางและความห่างไกลบ่มเพราะความเงี่ยนความเหงาจนรุมรึงอยู่ในอารมณ์ของหล่อน
เสี่ยเบิ้มเชื่อว่าแม่ลูกอ่อนที่ยังสาวยังสวยจะต้องอ้างว้างว้าเหว่ในอารมณ์เมื่อห่างผัว ตอนนี้ก็เกือบเดือนแล้ว… ที่สามีของหล่อนไปทำงานที่เชียงใหม่
“ไม่นะเสี่ย… อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”
น้ำอ้อยเหลียวหลังกลับมา ทำท่าว่าจะดิ้น แต่ก็ไม่อาจสู้แรงจากฝ่ามือใหญ่ของเสี่ยเบิ้ม
“อย่าดื้อนะคนสวย”
เสียงเข้มขู่ กดหลังหล่อนไม่ให้ดิ้น ร่างทรุดราบลงกับที่นอนอย่างไร้ทางสู้
“งือออ… อย่านะเสี่ย”
เสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอ ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้
“ขอเอาสักทีเถอะแม่คุณ… รู้ตัวบ้างหรือเปล่าว่าหนูทำให้ฉันแอบเงี่ยนมานานแล้ว”
เสี่ยหื่นโทษว่าเป็ความผิดของหล่อน ที่ทำให้เขาตบะแตก เงี่ยนจัดขนาดนี้ น้ำอ้อยคงไม่รู้ว่าภาพความเซ็กซี่ของหล่อนผุดวาบเข้ามาในหัวของเสี่ยเบิ้มทุกครั้งที่เขาชักว่าวแล้วจินตนาการถึงความเย้ายวนใจของหล่อน
“ขอดูหน่อยนะ… ฉันอยากเห็นว่าของหนูจะสวยแค่ไหน”
เสียงของเสี่ยเบิ้มกระเส่า แววตาวาววาบไปด้วยกิเลสราคะที่ครอบงำจิตใจ
“กลีบคงใหญ่น่าดู… ”
มือใหญ่เลิกชายกระโปรงของหญิงสาวขึ้นมากองอยู่เหนือสะโพก กางเกงในลายลูกไม้บางๆ ที่ขวางกั้นหนอกเนินสวาทของหล่อนจากสายตากระหาย ถูกกระชากปลิวออกไปจากปลายเท้าราวกับว่ามันเป็สิ่งเกะกะ
