-
นิกายโลหิต
ในห้องโถงอันงดงาม เ้านิกายโลหิตและผู้าุโกำลังพูดถึงเื่นี้
ปรมาจารย์เย่ อยู่ในเมืองเจียงหนาน รีบไปกันเถอะ อย่าละเลย!” เ้านิกายโลหิตพูดอย่างเคร่งขรึม เขาดูวิตกกังวลมาก
เ้านิกาย เด็กที่ฆ่าฮ่าวหลิน ข้าคิดว่าเด็กสาวตะกูลเถียนต้องรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!” ผู้าุโคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธ ดูเหมือนว่าตัวตนของเถียนซีเว่ย จะถูกค้นพบแล้ว
ไปกัน!" เ้านิกายโลหิต เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ครั้งนี้พวกเขาไปที่เมืองเจียงหนาน นอกเหนือจากจากการไปพบโจวเย่แล้ว พวกเขายัง้าตามหาฆาตกรที่ฆ่าฮ่าวหลินด้วย!
พวกเขาไม่รู้ว่า ปรมาจารย์เย่และโจวเย่ผู้ที่ฆ่าฮ่าวหลินคือคนเดียวกัน
-
ทหารยามของตระกูลเถียน ทั้งตื่นเต้นและหวาดกลัว
ตอนนี้เพราะโจวเย่ ทุกคนจึงมาที่ตระกูลเถียน
เ้านิกายเจียงหลิว ผู้าุโเจิ้นซ่ง ผู้าุโถงิ ” โจวเย่ โค้งมือคำนับทีละคนเพื่อแสดงความเคารพ
และอีกคนนี่คือใคร?" โจวเย่อดไม่ได้ที่จะสงสัย เขาไม่เคยเห็นคนๆนี้มาก่อน
หวังเจิ้นซง รีบพูดว่า " ซู่กั๋วกง นี่คือศิษย์ในนิกายนภา์ กวงหลง
โจวเย่พยักหน้าและยกย่อง "อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปด จิติญญาการต่อสู้ระดับที่เจ็ด มีความสามารถเป็อย่างมาก และดูเหมือนว่าเขาจะเป็อัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภา์
ซู่กั๋วกง ยกย่องแล้ว!” กวงหลง กล่าวอย่างถ่อมตัว
กวงหลง เป็อัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภา์ แม้ว่ากวงหลงจะเป็อัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภา์ เมื่ออยู่ต่อหน้าโจวเย่ เขาก็ไม่กล้าที่จะหยิ่งผยองเลย
เพราะเขารู้ว่าโจวเย่ น่ากลัวกว่าเขามาก
สถานะปัจจุบันของโจวเย่ นั้นไม่ได้เป็แค่ปรมาจารย์การปรับแต่งระดับที่หกอีกต่อไป ไม่เช่นนั้นหวังเจียงหลิว และคนอื่น ๆ จะไม่มาเยี่ยมโจวเย่เป็การส่วนตัว
โจวเย่พยักหน้า มองดูหวังเจียงหลิว และพูดด้วยรอยยิ้ม อาณาจักรการเล่นแร่แปรธาตุของเ้านิกายเจียงหลิวพัฒนาขึ้นมาก"
หวังเจียงหลิว ประสานมือของเขาและกล่าวว่า "เื่นี่ต้องขอบคุณซู่กั๋วกง ที่ช่วยข้ากำจัดพิษไฟออกให้"
เมื่อเย่ซิงได้ยินคำพูดนี้ หัวใจของเขาก็ตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าหวังเจียงหลิว รู้อยู่ก่อนแล้วว่าโจวเย่ สามารถกำจัดพิษไฟของนักเล่นแร่แปรธาตุได้ ในขณะนี้ดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่างในใจ
ยินดีต้อนรับทุกท่าน แต่ข้าไม่ได้ต้อนรับทุกท่านได้ดีนัก และข้าก็หวังว่าพวกท่านจะยกโทษใหข้าด้วย” เถียนซานกล่าวอย่างรวดเร็ว การมาถึงของผู้มีอำนาจเหล่านี้เป็เื่ที่ไม่คาดคิด และตระกูลเถียนก็ไม่ได้อะไรเตรียมพร้อมเลย
ผู้นำตระกูลเถียนสุภาพแล้ว ทุกคนตอบรับด้วยรอยยิ้ม
ตระกูลเถียนเป็เพียงตระกูลเล็กๆ แต่โจวเย่ได้มาเป็แขกของตระกูลเถียน ตราบใดที่พวกเขาไม่โง่ พวกเขาจะเห็นได้ว่าโจวเย่ มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเถียน ไม่มีใครกล้าดูิ่เถียนซาน
พี่เย่ เนื่องจากมีคนจำนวนมากที่นี่ เราควรจะจัดงานเลี้ยงและถือเป็งานเลี้ยงสำหรับพี่เย่!" เถียนซีเว่ยพูดทันที
พี่เย่เหรอ? หลายคนแอบใ เถียนซีเว่ย เรียกซู่กั๋วกงว่าพี่เย่ ความสัมพันธ์ไม่ได้ตื้นเขินอย่างแน่นอน!
ซีเว่ย เ้ามีคุณสมบัติที่จะออกความคิดเห็นด้วยเหรอ เถียนซานดุ
เมื่อมองไปทางโจวเย่ เถียนซานก็ถามว่า ซู่กั๋วกงจะจัดงานการเื่นี้อย่างไร"
โจวเย่ยิ้มและกล่าวว่า ทุกอย่างข้าให้ผู้นำซานจัดการ
โจวเย่้าให้หน้าตระกูลเถียน เพราะที่นี้คือตระกูลเถียน
เอาล่ะ! ทุกท่านข้าขอเชิญพวกท่านไปที่สวนหลังบ้านด้วยกัน เถียนซานมีความสุขมาก และรู้สึกขอบคุณโจวเย่อย่างลับๆ
ด้วยความสัมพันธ์ของโจวเย่ สถานะของตระกูลเถียนจึงขึ้นสู่จุดสูงสุด และอย่างน้อยกองกำลังจำนวนมากก็จะได้ผูกมิตรกับตระกูลเถียน
ทหารยามของตระกูลเถียน ยิ้มอย่างเบิกบาน เมื่อทราบว่าเถียนซานมีหน้าที่รับผิดชอบในการต้อนรับแขกผู้มีเกียรติมากมาย
ผู้แข็งแกร่งทุกคนในที่นี่ มีชื่อไปทั่วจักวรรดิ และเป็น่าที่ชื่นชมอย่างยิ่ง
เมื่อเผชิญหน้ากับโจวเย่ กองกำลังหลักทั้งหมดต้องคิดให้รอบคอบก่อนที่จะพูด เพราะกลัวว่าจะทำให้โจวเย่ขุ่นเคืองด้วยการพูด
ภายในเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง งานเลี้ยงได้ถูกจัดขึ้นในสวนหลังบ้าน และเถียนซาน ก็ต้อนรับแขกทุกคนอย่างสุภาพ
โจวเย่ไม่ได้นั่งลง และคนอื่นๆ ก็ไม่ใครกล้านั่งเช่นกัน เมื่อโจวเย่พูดให้นั่งเท่าถึงจะมีคนกล้านั่ง
แม้แต่ หวังเจียงหลิว เ้านิกายนภา์ซึ่งเป็ปรมาจารย์อันดับหนึ่งของดินแดนทิศใต้ ก็ยังต้องไว้หน้าโจวเย่
ใน่เริ่มต้นของงานเลี้ยง ทุกคนต่างดื่มอวยพร โจวเย่ด้วยชาแทนไวน์ โดยไม่มีใครกล้าแสดงอำนาจว่าเป็คนใหญ่คนโต
เ้านิกายโลหิต และผู้าุโทั้งสามมาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยือน” ในขณะที่งานเลี้ยงกำลังยุ่งอยู่ก็มีเสียงของทหารยามดังขึ้น
นิกายโลหิตเหรอ?” โจวเย่ผงะไปครู่หนึ่ง เขาลืมสังเกตว่านิกายโลหิตยังไม่ได้มา
นิกายโลหิตเหรอ?”
ไม่ต้องพูดถึงโจวเย่ ผู้มีอำนาจคนอื่นๆก็ไม่ได้สังเกตเช่นกันว่านิกายโลหิตยังไม่ได้มา
เ้านิกายโลหิตมาด้วยตัวเองเหรอ?”
มีการพูดคุยกันมากมาย
หยานเซียง และเย่ซิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดอย่างลับๆ ชิงฟางเหริน ยังไม่รู้ใช่ไหม?”
ชิงฟางเหริน คือเ้านิกายโลหืต ซึ่งมีฐานการฝึกฝนระดับที่แปดของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์
ทุกคนมองไปที่สนามหน้าบ้าน และชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำอายุมากกว่า 40 ปีก็เข้ามาในสวนหลังบ้าน เปล่งรัศมีของชายที่แข็งแกร่งออกมา เขาคือชิงฟางเหรินเ้านิกายโลหิต !
มีผู้าุโสามคนอยู่ข้างหลังชิงฟางเหริน พวกเขาเป็ผู้าุโของนิกายโลหิต และยังมีศิษย์อีกสองคน
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชิงฟางเหริน ในฐานะหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนทิศใต้ ฟางชิงเหรินเป็รองเพียงหวังเจียงหลิวเท่านั้นโจวเย่ก็เหลือบมอง ชิงฟางเหริน โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า และเขาไม่กังวลเกี่ยวกับการฆ่าฮ่าวหลินเลย
ชิงฟางเหริน ไม่เคยพบโจวเย่มาก่อน
อย่างไรก็ตาม จากท่านั่ง ชิงฟางเหรินยังสามารถเดาได้ว่าคนไหนคือปรมาจารย์เย่ ที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศใต้
พี่เย่ ข้าเกรงว่าพวกเขาจะมาล้างแค้น!” เถียนซีเว่ยกระซิบ
แก้แค้นเหรอ?” เถียนซานขมวดคิ้วเล็กน้อยและมองไปที่โจวเย่
โจวเย่กล่าวว่า "อย่าพึ่งพูดอะไรก่อน
ท่านเ้านิกาย! เด็กคนนั้นฆ่าพี่หลิน!” ศิษย์คนหนึ่งเห็นโจวเย่ และจำโจวเย่ได้อย่างรวดเร็ว และชี้ไปที่โจวเย่ด้วยความโกรธ
ศิษย์อีกคนก็ยืนยันเช่นกัน ท่านเ้านิกาย! นั่นเขา! ไม่ผิดแน่นอน!
