คนของตระกูลหลินเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาต่างแข็งค้างราวกับถูกสาป และถึงกับต้องขยี้ตาตัวเอง
เป่ยเฉินจ้าน ซึ่งอยู่ใกล้เสวียนอวี่ที่สุด อ้าปากค้างจนสามารถยัดไข่ห่านเข้าไปได้ทั้งฟอง
เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ สีหน้าแข็งทื่ออย่างถึงที่สุด ก่อนจะก้มลงมองทารกตัวน้อยในอ้อมแขนของเสวียนอวี่ ซึ่งกำลังเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า สมองของเขาว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง!
'นี่มันบ้าอะไรกัน!? ใครก็ได้บอกข้าทีเถอะ! ปรากฏการณ์ของผู้คนสามารถโจมตีจ้าวแห่งหุบเหวมืดได้ด้วยหรือ? แถมยังเป็ปรากฏการณ์ที่ออกมาจากร่างของทารกอีก!'
ไม่ใช่เพียงแค่เป่ยเฉินจ้านที่ตกตะลึง คนของตระกูลหลินและตระกูลซวนทุกคน รวมถึงคนรอบด้าน และแม้แต่อสูรปีศาจบางตัว ต่างพากันหันมาจ้องมองด้วยสายตานับหมื่นคู่ เพื่อดูให้แน่ชัดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็เื่จริงหรือไม่
และเมื่อพวกเขามองเห็นสถานการณ์ใต้เสาแสงสีขาวทองอย่างชัดเจน
ไม่มีข้อยกเว้น… ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนจากความใเป็ความเหลือเชื่อ
บางคนถึงกับตบหน้าตัวเองอย่างแรง แล้วจ้องมองไปยังเมืองต้าเยียนด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
ใต้เสาแสงสีขาวทองนั้น...
ใต้ร่างของชายวัยกลางคนในชุดดำทอง...
คือทารกน้อยคนหนึ่ง!
ทารกน้อยช่างน่ารักราวกับตุ๊กตาหยกที่ถูกแกะสลักอย่างประณีต เขายื่นมือเล็ก ๆ ออกไป ก่อนใช้นิ้วอ่อนนุ่มชี้ไปยังจ้าวแห่งหุบเหวมืดที่อยู่ตรงนั้น
ในขณะเดียวกัน ชายวัยกลางคนในชุดดำทองบนท้องฟ้าก็ชี้ไปยังจ้าวแห่งหุบเหวมืดเช่นกัน
นี่คือ นิ้วสยบ์!!
ปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้เกิดจากทารกน้อยจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
เหล่าขุมอำนาจต่างๆและฝูงอสูรจากหุบเหวมืดต่างตกอยู่ในความสับสน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เพียงไม่นาน ดวงตาของทุกคนก็เบิกโพลง!
'เดี๋ยวก่อน! ข้าเหมือนจะเข้าใจบางอย่างแล้ว!'
'อัจฉริยะของตระกูลหลิน? บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน? อัจฉริยะรุ่นเยาว์ของตระกูลหลินอะไรนั่น?'
'บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินก็คือทารกน้อยตรงหน้าข้านี่ต่างหาก!'
'หรือก็คือ… ทารกที่อยู่ในครรภ์มานานถึงร้อยปีผู้นี้ คือบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินอย่างนั้นหรือ?!'
—ตู้มม!!—
เสียงะเิดังก้องไปทั่ว! เสียงร่ำไห้อันโศกเศร้ากึกก้องราวกับเป็จุดจบของยุคสมัย!
ปราณปีศาจสีม่วงดำแผ่ปกคลุมทั่วฟ้าไหลเวียนปั่นป่วนราวกับสายน้ำแห่ง์ที่ไหลย้อนกลับ!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดก้าวออกมาจากแสงสีทอง ดวงตาของเขาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งหมื่นปี พลังปราณิญญารอบตัวปั่นป่วน มิติแตกกระจายเป็เสี่ยง ๆ แผ่นดินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวจนยากจะประเมิน พลังอันน่าสะพรึงกลัวของเขาราวกับสามารถแทงทะลุแม่น้ำยมโลกได้!
ร่างของจ้าวแห่งหุบเหวมืดถูกปกคลุมด้วยควันดำหนาทึบ ราวกับมีดวงดาวนับไม่ถ้วนหมุนวนอยู่รอบตัว ดวงตาของเขาช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก! มันดำมืดราวกับดวงอาทิตย์สีดำสองดวงที่กำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง!
นั่นเป็เพราะก่อนที่ชายวัยกลางคนในชุดดำทองจะปล่อย นิ้วสยบ์ ออกไป ปากของเขาขยับเล็กน้อยขณะที่เอ่ยถ้อยคำบางอย่างโดยไร้เสียง
เขากล่าวเพียงห้าคำ—
"เ้าเป็เพียงแค่มดตัวหนึ่ง"
…
จ้าวแห่งหุบเหวมืดเป็ใครกัน? เขาคือผู้แข็งแกร่งในยุคโบราณ!
เขาเคยััถึงขอบเขต ก่อร่างิญญา และผ่านศึกาโบราณมาแล้ว! แม้พลังต้นกำเนิดจะได้รับาเ็และยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ แต่เขาก็ยังอยู่ในขอบเขต จิติญญาขั้น4!
นับั้แ่ยุคโบราณเป็ต้นมา มีสิ่งมีชีวิตอันทรงพลังมากมายเพียงใดที่สามารถบรรลุถึงระดับนี้?!
โดยทั่วไปแล้ว มันคือจ้าวแห่งหุบเหวมืดผู้ยิ่งใหญ่ที่มักเรียกผู้อื่นว่า "มดตัวหนึ่ง"
แต่เมื่อใดกันที่เขาถูกผู้อื่นเรียกว่ามด? ยิ่งไปกว่านั้น เขาถูกเรียกว่ามดโดย ปรากฏการณ์บางอย่าง และยังถูกโจมตีให้ถอยร่นเพราะปรากฏการณ์นั้นอีกด้วย!
สิ่งนี้ทำให้จ้าวแห่งหุบเหวมืดโกรธเกรี้ยวเป็อย่างยิ่ง!
พลังปราณปีศาจพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับดวงตะวันสีดำที่ล่มสลาย หมอกปีศาจและกลิ่นอายแผ่กระจายไปทั่ว เสียงโซ่ตรวนดังกึกก้อง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่คลุมทั่วฟ้า ราวกับสามารถบดขยี้ทุกสรรพสิ่งได้!
อย่างไรก็ตาม แม้เขาจะโกรธจัด แต่จ้าวแห่งหุบเหวมืดก็ยังไม่สูญเสียเหตุผลและความสง่างามของตน เพียงแต่ดวงตาของเขาเย็นเยียบขึ้นและเต็มไปด้วยความโเี้ยิ่งกว่าเดิม!
เขามองไปยังทิศทางของเมืองต้าเยียน สายตากวาดไปรอบ ๆ พยายามค้นหาผู้เป็เ้าของปรากฏการณ์นั้น
แต่เมื่อพบเ้าของปรากฏการณ์แล้ว ไม่ว่าเขาจะมีเหตุผลเพียงใด ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง!
มันคือทารกน้อยผู้ชวนให้รู้สึกว่าน่ารักราวกับตุ๊กตาหยก ถูกโอบอุ้มอยู่ในอ้อมแขนของสตรีผู้หนึ่ง! ระหว่างคิ้วของเด็กน้อยมีเนตรศักดิ์สิทธิ์ ปรากฏแววตาจดจ่อ ขณะที่ยกแขนขาวนุ่มขึ้นและใช้นิ้วเล็ก ๆ ชี้มาทางเขา…
นี่…นี่เป็เพียงทารกอย่างนั้นหรือ?
แม้ว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดจะมีชีวิตอยู่มานับไม่ถ้วนและผ่านพ้นเื่ราวมากมาย แต่ในยามนี้เขากลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหลือเชื่อ!
เพียงปรากฏการณ์ของทารกน้อย ก็สามารถโจมตีให้เขาถอยร่นได้?
ปรากฏการณ์ของผู้ไร้เทียมทานเช่นนี้ ควรจะเป็ของบุคคนในยุคโบราณ หรืออาจเป็พลังบางอย่างที่ตระกูลหลินเก็บซ่อนไว้ บางทีอาจเป็การกลับชาติมาเกิดของผู้ฝึกตนโบราณผู้ยิ่งใหญ่ หรือค่ายกลพิเศษบางอย่าง หรืออาจเป็การใช้อาวุธลับบางอย่างของตระกูลหลิน
แต่ความคิดที่แปลกประหลาดที่สุดที่ผุดขึ้นในใจของจ้าวแห่งหุบเหวมืดก็คือ "ตระกูลหลินได้ให้กำเนิดอัจฉริยะไร้เทียมทาน ผู้สั่นะเื์และโลก?"
"เด็กคนนี้มีต้นกำเนิดอันเหลือเชื่อ และเกิดมาไร้เทียมทาน?"
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าคำนวณอย่างไร เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่า เ้าของปรากฏการณ์นั้นกลับเป็เพียงทารกคนหนึ่ง—เด็กน้อยตัวเล็ก ๆ ที่เพิ่งอายุครบหนึ่งเดือนเท่านั้น!
จ้าวแห่งหุบเหวมืดมองไปยัง หลินเสวียน ตัวน้อย ก่อนจะหันไปมองชายวัยกลางคนในชุดดำทองที่ลอยอยู่กลางอากาศและกำลังจะจางหายไป สิ่งที่เขารู้สึกได้ในตอนนี้มีเพียง "ภาพลวงตา" เท่านั้น!
เขาผู้ครองโลกมาช้านาน และมีชีวิตอยู่มายาวนานนับหมื่นปี กลับถูก ทารกน้อย โจมตีให้ถอยร่น?
และที่แย่กว่านั้น มันไม่ใช่แม้แต่เด็กน้อยที่ทำให้เขาถอย… แต่เป็ ปรากฏการณ์ของเด็กทารก!
เขาจะเชื่อได้อย่างไรกัน?!
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้จ้าวแห่งหุบเหวมืดก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ ก่อนหน้านี้ในแดนรกร้าง เขาเคยััถึงปรากฏการณ์ประหลาดบางอย่าง เนตรศักดิ์สิทธิ์ปริศนาได้ะเิพลังมหาศาล และยังมีใครบางคนขโมย แท่นบูชาห้าสี ของเขาไป!
เดิมทีเขาคิดว่า บุคคลผู้นี้คงเป็อัจฉริยะรุ่นเยาว์ผู้มีต้นกำเนิดน่าสะพรึงกลัวและพลังอันไร้เทียมทาน!
และเมื่อดูจากสถานการณ์ในตอนนี้… เขาคนนั้น ช่างไร้เทียมทานโดยแท้จริง!
แต่สิ่งที่จ้าวแห่งหบเหวมืดคาดไม่ถึงเลยก็คือ—
"ผู้ที่ขโมยแท่นบูชาห้าสีของข้า และเป็ต้นเหตุให้แดนรกร้างทำา กลับเป็เพียง… เด็กทารกคนนี้?"
หากข่าวนี้แพร่ออกไป… มีหรือที่จักไม่ทำให้ผู้คนหัวเราะจนขาดใจ?!
แต่ไม่เพียงแต่จ้าวแห่งหุบเหวมืดที่ตกตะลึง แม้แต่ขุมอำนาจต่าง ๆ และเหล่าอสูรทั้งหลายก็ล้วนตกตะลึงไปตาม ๆ กัน!
พวกเขา ตกตะลึงจนพูดไม่ออก กับฉากเบื้องหน้าที่กำลังเกิดขึ้น!
"ข้า… นี่มัน… เขาเป็เพียงทารกจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?!"
"เนตรศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างคิ้วของเขาและ เนตรหยินหยาง… นี่มัน… ทำไมข้าถึงััได้ถึงความยิ่งใหญ่และความอลังการของสรรพสิ่งในนั้นกัน?!"
"บ้าชะมัด! ทารกคนนี้บังคับให้ผู้แข็งแกร่งถอยร่นได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?!"
"บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลินเป็เด็กหนุ่ม? เหลวไหลสิ้นดี! ทารกคนนี้ต่างหากที่เป็บุตรศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริงของตระกูลหลิน!"
เหล่าอสูรดุร้ายจำนวนมากต่างอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เมื่อมองไปยัง หลินเสวียน ตัวน้อยในผ้าห่อตัว พวกมันถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก!
