ดวงตาคู่งามเบิกโพลงอยู่ชั่วครู่ มันเป็จูบแรกในชีวิตของหญิงสาวที่ทำแต่งาน งาน และงาน อรอิสราวูบวาบไปหมดทังตัว ร่างสาวสะท้านสั่นจากรสจุมพิตที่ลิ้นของเขาล้วงลึกเข้าไปในปากของเธอและพลิกพลิ้วอยู่ในนั้นเนิ่นนาน
โอ...นี่อดัมส์กำลังละเมิดข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาหรือเปล่า ไม่นี่นา...อรอิสรานึกแทบไม่ทัน ไม่มีข้อตกลงอะไรทั้งนั้นนอกจากสัญญาว่าเมื่อหมดเวลาหนึ่งสัปดาห์เธอจะจ่ายเช็คให้เขา
“อืม...อืม”
เสียงหวานดังในลำคอ หญิงสาวบอกไม่ถูกว่ามันเป็เสียงที่เกิดจากความมึนงงหรือความพึงพอใจจากข้างในของเธอกันแน่ เธออาจจะปลาบปลื้มในความหล่อเหลาและหลงเสน่ห์ของอดัมส์ เบรลอนเป็ทุนเดิม แต่มันไม่ควรจะล้ำเส้นหรือเลยขอบเขตของความชื่นชมมากขนาดนี้
อดัมส์บดเคล้าริมฝีปากของเขากับกลีบปากนุ่มราวกับหิวกระหาย ลิ้นของเขาซอกซอนในปากของเธอราวกับจะค้นหาอะไรบางอย่าง ซึ่งมันคือความหวานฉ่ำที่เขาปรารถนาจะััมันั้แ่พบหน้าอรอิสราครั้งที่สองนับั้แ่จากกัน อาจจะเร็วไป แต่เขาก็มีข้อแก้ต่างให้ตัวเองกับการกระทำที่เกิดจากความตั้งใจครั้งนี้
“อดัมส์”
หญิงสาวปรือตาขึ้นพร้อมทั้งครางชื่อเขาแ่ ๆ เมื่อนายแบบหนุ่มเลื่อนริมฝีปากของเขาออก ความหวานละมุนของกลีบปากนุ่มยังติดอยู่บนปากและลิ้นของเขา ให้ตายเถอะ พระเ้า!...เขายังไม่อยากหยุดจูบเธอตอนนี้เลย
“เรนี่...พี่ก็แค่...อยากจะลองทำให้มัน...สมจริงเหมือนที่เราต้องเล่นละครตบตาพ่อกับแม่ของเธอเท่านั้น”
ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยเสียงแหบเบาจนแทบจะเป็กระซิบแต่หญิงสาวก็ได้ยินสิ่งที่เขาพูดชัดเจน ทำไมเธอไม่โกรธเขาล่ะ ร่างกายของเธอไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยนอกจากแก้มเนียนที่เปลี่ยนเป็สีแดงปลั่ง
“ฉะ...ฉัน...อาบน้ำก่อนนะคะ”
อรอิสราขยับถอยจากอ้อมแขนของชายหนุ่มที่เผลอกระชับร่างเธอไว้แน่นเมื่อครู่ อดัมส์จำต้องปล่อยให้เธอเดินหายเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัวเขาก็ได้แต่นั่งถอนใจและบอกตัวเองว่า
เธอเป็นายจ้าง...ส่วนเขาเป็ลูกจ้างของเธออยู่ตอนนี้
แต่ให้ตายเถอะ! เขากำลังคิดถึงใบหน้าสวยหวานของเธอปากของเธอ ลิ้นเล็ก ๆ ที่ตอบสนองเขาอย่างไม่ประสีประสาเมื่อครู่และร่างนุ่มที่กรุ่นกลิ่นหอมอวลไอยามเขาตระกองกอดเธอ...มันก็แค่บทบาทของสามีรับจ้าง กับผู้หญิงวึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยแอบรักเท่านั้น อดัมส์บอกตัวเองอย่างสับสน
อรอิสราหายเข้าไปในห้องน้ำกว่าครึ่งชั่วโมง สำหรับหญิงสาวนี่เป็คืนแรกยิ่งกว่าการต้องเข้าห้องหอจริง ๆ อย่างไรอย่างนั้น แต่เธอจะออกไปจากห้องตอนนี้ไม่ได้ เพราะมันจะทำให้พ่อกับแม่ของเธอสงสัย
ร่างเล็กบอบบางก้าวออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนผ้าซาตินเนื้อบางแต่สวมทับด้วยเสื้อคลุมเนื้อเรียบลื่นสีงาช้าง เธอก้าวไปหยุดที่เตียงและเห็นว่านายแบบหนุ่มกำลังนั่งเล่นตุ๊กตาหมีขนปุยที่วางเรียงรายอยู่หลายตัวบนเตียงกว้าง อดัมส์ซึ่งอยู่ในเสื้อเชิ้ตกางเกงแสล็คเงยหน้ามองหญิงสาว เขาบิดริมฝีปากหนาทว่าทรงเสน่ห์บนใบหน้าคร้ามเข้มเป็รอยยิ้มอ่อนโยน
“เธอยังชอบเล่นของแบบนี้อยู่หรือ เรนี่”
ชายหนุ่มชูตุ๊กตาขนปุยขึ้นและเลิกคิ้วเป็เชิงตั้งคำถาม แต่ใบหน้าของเขาตอนนี้ช่างมีเสน่ห์สะกดใจหญิงสาวจนเธออดที่จะเกิดความประหม่าขึ้นมาอีกไม่ได้
“ฉันชอบเก็บสะสมมันไว้ค่ะอดัมส์”
“เหมือนเด็กสาวที่กำลังอยู่ในโลกแห่งความฝัน”
เขากล่าวขณะที่ร่างเล็กบอบบางหย่อนตัวลงนั่งขอบเตียง กลิ่นสบู่ภายในห้องแอร์คอนดิชั่นเย็นฉ่ำกรุ่นกำจายมาแตะจมูกเขา อดัมส์อดไม่ได้ที่จะพิศมองความผุดผาดของหญิงสาวหลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จใหม่ ๆ
หยดน้ำเล็ก ๆ ยังเกาะพราวอยู่บนใบหน้าสวยหวาน เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนเป็ประกายถูกปล่อยยาวเคลียไหล่ ผิวขาวผุดผาดที่ลำคอและเนินอกเห็นรำไรในชุดนอนสมทับด้วยเสื้อคลุมคอกว้าง
ดวงตากลมโตคู่นั้นของอรอิสราสะกดความรู้สึกของเขาั้แ่แรกเห็น มันเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาเหมือนเด็กสาวทั้งที่ตอนนี้เธออายุยี่สิบสี่ แต่นายแบบหนุ่มวัยห่างกันเพียงห้าปีก็รับรู้ได้ถึงความเปล่งประกายที่เฉิดฉายอยู่ในตัวของหญิงสาว นับั้แ่ได้รู้จักเธอเมื่อครั้งนั้น
เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอเหมือนเด็กเล่นขายของ แต่เหนือสิ่งอื่นใดเขาเองก็ใช่ว่าจะรับปากกับใครได้ง่าย ๆ เช่นกัน อดัมส์ เบรลอน นายแบบที่ใครก็้าตัวขึ้นชื่อว่าเื่มากเกี่ยวกับข้อตกลงเหมือนกัน แต่สำหรับงานนี้เขาเต็มใจรับมันเต็ม ๆ
“พี่รู้ว่าเธอมีความฝันบรรเจิดแบบสาว ๆ”
เขากล่าวขึ้นมาลอย ๆ ราวกับไม่จงใจแต่ก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา
“ความฝันบรรเจิดอย่างนั้นหรือคะ?”
เขาหรี่ตาลงข้างหนึ่งขณะขยับตัวเข้ามาใกล้และโน้มใบหน้าลงมาหา
“มันเป็จินตนาการที่ลึกล้ำของสาว ๆ พี่รู้”
“ฉันก็มีจินตนาการเื่หนุ่ม ๆ นะคะ...แต่...อุ๊บส์!”
ดวงตาคู่งามเบิกกว้างเมื่ออดัมส์ยกสิ่งหนึ่งขึ้นมาให้เธอดู อรอิสราหน้าแดงด้วยความอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี โอ...สิ่งที่อยู่ในมือเขาตอนนี้คือดิลโด้ (ของเล่นทางเพศ ของผู้ชายปลอม) นั่นเอง
“อดัมส์...โอ!...คุณไปเจอมันที่ไหนคะ?”
เขาเลิกคิ้วขณะจ้องหน้าคนถามที่หน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก “ผมเจอมันอยู่ใต้เตียงของคุณ อย่าบอกนะว่า...”
“เพื่อนฉันซื้อให้นานแล้วค่ะ พระเ้า...พี่ต้องไม่เชื่อแน่ๆ”
หญิงสาวอยากจะดึงมันมาจากมือเขาถ้าไม่ติดว่าเธอเขินอายเกินกว่าจะทำอะไรหรือพูดอะไร อดัมส์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี เขาวางมันลงบนกล่องซึ่งตั้งอยู่ข้างเตียงด้านล่างและหันมาทางหญิงสาวที่ยิ้มด้วยสีหน้าเจื่อน ๆ
“ขอร้องล่ะค่ะ อดัมส์...ฉันไม่ได้โกหกนะคะ เพื่อนฉันซื้อให้เป็ของขวัญวันเกิดเมื่อสองปีที่แล้ว ฉันไม่รู้ว่าจะเอามันไว้ตรงไหน ไม่กล้าเอาไปทิ้งก็เลยเก็บไว้ใต้เตียง”
