ลูกแก้วัคือเน่ยตันของัแท้จริง กระทั่งในยุคดึกดำบรรพ์มันก็เป็ของล้ำค่าที่พบเจอได้ยากยิ่ง
อย่างไรเสีย ัก็เป็หนึ่งในสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกบำเพ็ญเพียร มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถต่อกรกับมันได้ แล้วนับประสาอะไรกับการสังหารั่ชิงเน่ยตัน
พลานุภาพที่อุดมอยู่ในลูกแก้วัอัคคีเหนือชั้นเกินจินตนาการ หลังจากจอมยุทธ์ผู้นั้นได้มันมา เขานำมันมาหล่อหลอมเป็ศัสตราวุธิญญา ล่าสังหารัคะนองน้ำธาตุไฟเก้าตัวแล้วผนึกจิติญญาของพวกมันไว้ในลูกแก้วัอัคคี
ระหว่างการต่อสู้ ตราบใดที่สามารถกระตุ้นพลานุภาพของลูกแก้วัอัคคี งูอัคคีนับพันจะส่งเสียงคำราม เมื่อกอปรกับพลังิญญาอสูรัคะนองน้ำทั้งเก้า แม้เป็จอมยุทธ์ที่อยู่ระดับขั้นพลังเดียวกันก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุน
จากคำบอกเล่าของเฒ่าปีศาจ อย่างน้อยนี่ก็น่าจักเป็ศัสตราวุธิญญาขั้นลึกลับระดับสูง แข็งแกร่งกว่าง้าวปีศาจิญญาอำมหิตหลายเท่า!
ทว่าการสยบลูกแก้วัอัคคีนั้นไม่ใช่เื่ง่าย งูอัคคีนับพันน่าพรั่นพรึงมากพอแล้ว นับประสาอะไรกับิญญาัคะนองน้ำ เพราะพวกมันคือพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของลูกแก้วัอัคคี
ด้วยขั้นบำเพ็ญเพียรของจูชิง แม้ว่ามี《กายเพลิงปีศาจ》ก็แทบจะไม่สามารถสกัดกั้นการโจมตีของงูอัคคีนับพันตัวไหว หากเขาเผชิญหน้ากับิญญาัคะนองน้ำทั้งเก้า เดาว่าคงถูกผลาญเผามอดไหม้เป็เถ้าถ่านในไม่กี่ลมหายใจ
เพลานี้ิญญาัคะนองน้ำทั้งเก้าเป็เ้าของลูกแก้วัอัคคี หากิญญาัคะนองน้ำไม่ยอมจำนน เป็ไปไม่ได้เลยที่จักสยบลูกแก้วัอัคคี
“เ้ามีศิลาผนึกิญญาพิชิต์แต่กลับกลัวิญญาอสูรัคะนองน้ำไม่กี่ตัวอย่างนั้นรึ?” เฒ่าปีศาจเบะปาก
“ศิลาผนึกิญญาพิชิต์ประมือกับพวกมันได้หรือ?” จูชิงตะลึงงัน
“พูดอะไรของเ้า!” เฒ่าปีศาจกลอกตามองจูชิง
จูชิงยิ้มเจื่อน ถึงเฒ่าปีศาจจักเป็เสี้ยวิญญาแต่ก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าิญญาัคะนองน้ำหลายเท่า กระทั่งเฒ่าปีศาจยังถูกผนึกไว้ในศิลาผนึกิญญาพิชิต์ ไม่ต้องกล่าวถึงิญญาัคะนองน้ำเลย
แม้แต่ปักษาอัสนีเก้า์บนเกาะหลัวโหวยังต้องศิโรราบให้กับศิลาผนึกิญญาพิชิต์!
“ทว่าเ้าในตอนนี้ยังไม่สามารถขับเคลื่อนศิลาผนึกิญญาพิชิต์ได้ เ้าทำได้แค่ล่อให้ิญญาัคะนองน้ำโจมตีเ้า กระตุ้นศิลาผนึกิญญาพิชิต์ให้ปกป้องตัวมันเองแล้วสยบิญญาัคะนองน้ำ” เฒ่าปีศาจกล่าว
“แล้วถ้าศิลาผนึกิญญาพิชิต์ไม่สนใจข้าล่ะ?” จูชิงโพล่งถาม
“เ้าก็ตายไง” เฒ่าปีศาจยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“บัดซบ!” จูชิงชูนิ้วกลางใส่เฒ่าปีศาจ
“เ้าไม่มีทางเลือกแล้ว ิญญาัคะนองน้ำจับตาดูเ้าอยู่!” เฒ่าปีศาจเหยียดยิ้ม
ขณะนั้นิญญาัคะนองน้ำผสานเป็หนึ่งเดียวกับงูอัคคี อุณหภูมิโดยรอบสูงขึ้นฉับพลัน!
เมื่อเผชิญหน้ากับิญญาัคะนองน้ำ จูชิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสวดมนต์ภาวนาให้ศิลาผนึกิญญาพิชิต์ช่วยเขา ไม่อย่างนั้น มีแต่ต้องตายสถานเดียว
จูชิงไม่ได้เชื่อมั่นศิลาผนึกิญญาพิชิต์แต่อย่างใด ถ้ามันไม่ได้ผล ทุกอย่างก็จบสิ้น
ทว่าศิลาผนึกิญญาพิชิต์ไม่มีทางปล่อยให้จูชิงตายอย่างแน่นอน ขณะที่ิญญาัคะนองน้ำเข้าใกล้จูชิง ิญญาของจูชิงพลันสั่นะเือย่างรุนแรง แรงดึงดูดมหาศาลประจักษ์บนศิลาผนึกิญญาพิชิต์!
ิญญาัคะนองน้ำจ้องมองจูชิงด้วยความหวาดผวา แรงดึงดูดนั้นจับมันไว้แน่น ไม่ว่ามันจะพยายามดิ้นสักแค่ไหนก็หลุดไม่พ้น!
“ฟึ่บ!” ทันใดนั้นิญญาัคะนองน้ำก็ถูกศิลาผนึกิญญาพิชิต์สยบ!
แต่พลังของศิลาผนึกิญญาพิชิต์ไม่ได้สลายหายไปแต่อย่างใด ทั้งยังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ งูอัคคีกับิญญาัคะนองน้ำต่างถูกศิลาผนึกิญญาพิชิต์สยบทั้งสิ้น
เมื่อสูญเสียิญญาัคะนองน้ำ ในที่สุดลูกแก้วอัคคีก็ร่วงตกลงมา!
เดิมทีนึกว่าลูกแก้วัอัคคีจักร้อนเร่าดั่งเพลิงผลาญ ทว่าพอจูชิงััมันเข้ากลับรู้สึกอุ่นกว่าที่คิด ทั้งยังให้ความรู้สึกชุ่มชื่นในเวลาเดียวกัน!
“หยดเืแล้วหลอมมันเสีย แล้วลูกแก้วัอัคคีจักกลายเป็ของเ้า” เฒ่าปีศาจกำชับ
จูชิงพยักหน้าแล้วหยดเืหนึ่งหยดลงบนลูกแก้วัอัคคี!
“ฟึ่บ!” เืหยดนั้นผลาญเผาทันใด ตราประทับประจักษ์บนลูกแก้วัอัคคี จากนั้นเขาก็มีความรู้สึกประหลาดบางอย่าง
งูอัคคีนับพันกับิญญาัคะนองน้ำที่ถูกศิลาผนึกิญญาพิชิต์สยบกลับคืนสู่ลูกแก้วัอัคคีดั่งเดิม ทว่าเมื่อจูชิง้าเรียกเก้าัคะนองน้ำกลับไม่มีปฏิกิริยาแต่อย่างใด
“เกิดอะไรขึ้น ข้าเป็เ้าของลูกแก้วัอัคคีแล้วไม่ใช่หรือ?” จูชิงเอ่ยถามเฒ่าปีศาจด้วยความฉงน
เฒ่าปีศาจส่ายศีรษะ “ิญญาัคะนองน้ำไม่ยอมรับเ้า!”
ถึงจูชิงจะสยบลูกแก้วัอัคคีได้สำเร็จ แต่ถ้าิญญาัคะนองน้ำไม่ยอมรับก็ทำอะไรไม่ได้ หรือก็คือไม่สามารถขับเคลื่อนพลานุภาพที่ทรงพลังของลูกแก้วัอัคคีได้
“ทว่าก็เป็เื่ดี แม้ิญญาัคะนองน้ำจะเชื่อฟังเ้า แต่เ้าก็ไม่มีลมปราณมากพอที่จะสั่งมันอยู่ดี” เฒ่าปีศาจปลอบ
ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็ศัสตราวุธิญญาขั้นลึกลับระดับสูง แตกต่างกับศัสตราวุธมีคมอย่างง้าวปีศาจิญญาอำมหิต ลูกแก้วัอัคคีต้องพึ่งพางูอัคคีกับิญญาัคะนองน้ำในการต่อสู้ ซึ่งทุกครั้งต้องใช้ลมปราณจำนวนมหาศาล การจะสั่งแค่ิญญาัคะนองน้ำตัวเดียว เกรงว่าขั้นหลอมลมปราณห้าชั้นฟ้าก็ยังทำยาก
ถึงจอมยุทธ์ที่หลอมลูกแก้วัอัคคีจักเป็ขยะทว่าก็ยังพอมีบุญอยู่บ้าง ถ้ามีลมปราณเพียงพอก็สามารถสร้างงูอัคคีจากลูกแก้วัอัคคีได้อย่างต่อเนื่อง
ิญญาเก้าัคะนองน้ำนั้นดื้อด้าน ตราบใดที่จูชิงยังมีพลังไม่เพียงพอ พวกมันไม่มีทางฟังคำสั่งของจูชิงเด็ดขาด แต่ถ้าจูชิงหล่อเลี้ยงัคะนองน้ำธาตุไฟออกมาด้วยตัวเอง สถานการณ์ย่อมแตกต่างจากเดิม
“มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น ลมปราณในหินโลหิตไม่มีเหลืออยู่แล้ว แค่บำเพ็ญเพียรยังเป็ปัญหา แล้วข้าจะมีลมปราณเหลือมาหล่อเลี้ยงลูกแก้วัอัคคีได้อย่างไร” จูชิงกลอกตา
ถึงจะอย่างนั้นแต่เขาก็เป็ปีติที่สยบลูกแก้วัอัคคีสำเร็จ จูชิงมีไพ่ตายอีกใบแล้ว
ที่ข้างนอก การปรากฏตัวของชายชราสร้างความอึกทึกไปทั่วทุกหนแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งฮว๋างจ้าน เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเอง!
“วิหารสมุทร์ คนของวิหารสมุทร์มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?” ฮว๋างจ้านมองชายชราด้วยความตกตะลึง
วังิญญาสมุทรอยู่ใต้บังคับบัญชาของวิหารสมุทร์ วิหารสมุทร์ไม่เหมือนกับวังิญญาสมุทรที่มีขุมพลังย่อยหนึ่งร้อยแปดสิบแห่ง โดยที่ตระกูลฮว๋างเป็เพียงขุมพลังอำนาจเล็กๆ แห่งหนึ่งของวังิญญาสมุทร ห่างชั้นกับวิหารสมุทรลิบลับ
ที่นี่คือขอบเขตของวังิญญาสมุทร กระทั่งจอมยุทธ์วังิญญาสมุทรยังปรากฏตัวน้อยครั้ง แล้วจอมยุทธ์ที่สูงศักดิ์อย่างวิหารสมุทร์มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
ฮว๋างจ้านกล้าต่อกรกับวังิญญาสมุทร ทว่ามิอาจหาญกล้าต่อกรกับวิหารสมุทร์ เบื้องหน้าวิหารสมุทร์ตระกูลฮว๋างอ่อนแอเสมือนมดปลวก วิหารสมุทร์สามารถฆ่าพวกเขาให้ตายได้ด้วยปลายนิ้ว
“ฮว๋างจ้านคาราวะท่านผู้าุโวังิญญาสมุทร!” ทันทีที่เห็นชายชรา ฮว๋างจ้านก็รู้ได้ทันทีว่าคนผู้นี้คือผู้ไร้ทานเทียม
“วังิญญาสมุทร หากไม่รายงานสิ่งที่รู้จักถูกลงโทษ เ้ารู้ใช่หรือไม่?” ชายชราชำเลืองมองฮว๋างจ้าน
สายตานั้นน่าพรั่นพรึงสุดแสน ฮว๋างจ้านรู้สึกเหมือนิญญาจักแหลกสลาย ความต่างชั้นของพวกเขาทั้งสองนั้นราวฟ้ากับเหว เขาไม่มีความคิดที่จะต่อต้านแต่อย่างน้อย
“ขออภัยท่านผู้าุโ พวกเราไม่รู้ว่าที่นี่คือคลังสมบัติลับของจอมยุทธ์ขั้น์ปฐี พอเข้าไปข้างในสถานการณ์ค่อนข้างโกลาหลจึงไม่มีโอกาสได้ออกมา” ฮว๋างจ้านกล่าว
ชายชราได้กลิ่นเืลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ เห็นได้ชัดว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่จริง ฮว๋างจ้านไม่ได้โกหก
“เ้าได้ของล้ำค่ามามากมายเลยนี่” ชายชรามองถุงเอกภพสี่ใบที่แขวนอยู่ที่เอวของฮว๋างจ้าน
ฮว๋างจ้านใจสั่นรีบปลดถุงเอกภพทั้งสี่ใบแล้วมอบให้กับชายชรา
ชายชรายิ้มเล็กน้อย “ของพวกนี้เป็สิ่งมีค่าเพียงเล็กน้อย สมบัติที่แท้จริงล้วนแล้วอยู่ที่เอกภพภายใน!”
“เอกภพภายใน?” ฮว๋างจ้านตะลึงงัน
“เป็ธรรมดาที่ขุมพลังอำนาจเล็กๆ ของวังิญญาสมุทรจะไม่รู้ หลังจากที่จอมยุทธ์ขั้น์ปฐีตาย เอกภพจักแบ่งออกเป็ภายในกับภายนอก แม้ว่าภายนอกจะมีของล้ำค่าฟ้าดินอยู่บ้าง แต่ถ้าเทียบกับภายในแล้วนั้นต่างกันราวฟ้ากับดิน” ชายชรากล่าว
เอกภพของจอมยุทธ์ไม่ใช่โลกอันสมบูรณ์แบบ ดังนั้นของล้ำค่าฟ้าดินจึงมีข้อจำกัดบางประการ ซึ่งของล้ำค่าที่อยู่เอกภพภายในนั้นล้วนแล้วเป็สมบัติที่จอมยุทธ์ขั้น์ปฐีสั่งสมมานาน มูลค่าสูงลิบเกินหยั่งถึง
เห็นตระกูลฮว๋างที่แข็งแกร่งที่สุดยังอยู่แค่ภายนอก ชายชราก็รู้สึกโล่งใจ ตราบใดที่เอกภพภายในยังไม่ถูกเปิด สมบัติที่อยู่ข้างในนั้นก็จักเป็ของเขาทั้งหมด ทั้งยังเป็สมบัติของจอมยุทธ์ขั้น์ปฐีสองชั้นฟ้า ชายชราถึงกับตัวสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น
“เอกภพภายในของจอมยุทธ์ผู้นี้...” ชายชราเงยหน้ามองดวงอาทิตย์สองดวงกำลังสาดแสง!
“ซวนเอ๋อร์ ไปกันเถอะ!” ชายชราพูดกับเด็กหนุ่ม เหยียบย่างก้าวเท้าบนอากาศ ทันใดนั้นแผ่นทรงกลมพลันประจักษ์ใต้ฝ่าเท้า พุ่งทะลวงผ่านชั้นบรรยากาศไปข้างบน
“ขั้นเหินนภา!” ฮว๋างจ้านเข่าอ่อนทรุดล้มลงกับพื้น
“หาเจอเร็วจริงๆ ขั้นสั่งสมใช้พลังจากศัสตราวุธิญญาก็เลยสามารถเหาะเหินในอากาศได้” เฒ่าปีศาจยิ้มเล็กน้อย
“เตรียมการเป็อย่างไรบ้างแล้ว?” เฒ่าปีศาจเอ่ยถาม
“ใกล้เสร็จแล้ว แต่ว่าจะหลบสายตาของเขาได้จริงๆ หรือ?” จูชิงถามอย่างอดไม่ได้
“วางใจเถอะ ถ้าเขาเป็จอมยุทธ์ขั้นเหินนภาจริงก็อาจหาเ้าเจอ แต่ถ้าเป็ขั้นสั่งสมยังไม่มีพลังถึงขนาดนั้น!” เฒ่าปีศาจหัวเราะ
จูชิงพยักหน้าแล้วะโลงไปในบ่อทรายลึกยี่สิบฟุต เมื่อขับเคลื่อนลมปราณ ทรายที่อยู่รอบๆ ก็ร่วงลงมาฝังร่างของจูชิง
“หายใจด้วยิั” จูชิงยิ้มเจื่อน ถ้าเป็เมื่อก่อนหากมีใครมาพูดแบบนี้เขาคงซัดหน้าอีกฝ่ายจนกรามหักไปแล้ว มนุษย์จะหายใจทางิัได้อย่างไร
แต่หลังจากที่ฝึกฝน《กายเพลิงปีศาจ》 ิัของจูชิงกลับมีความสามารถดังกล่าว ทั้งยิ่งร้อนเท่าไหร่ก็ยิ่งส่งผลดีต่อเขามากเท่านั้น
“เป็เอกภพที่ยอดเยี่ยมมาก มีดวงอาทิตย์อยู่จริงๆ ด้วย!” ชายชราพูดพลางฟาดดวงอาทิตย์ด้วยฝ่ามือ!
“น่าสนใจไม่เบา ลองอีกที!” ชายชราฟาดมือติดต่อกันหลายสิบครั้ง ทันใดนั้นรอยแตกก็ปรากฏขึ้นบนดวงอาทิตย์ และในที่สุดเอกภพภายในก็ถูกเปิดออก
